Ένα από τα ταξίδια στην Ελλάδα που μου έμειναν έντονα στη μνήμη, είναι στα Ζαγοροχώρια. Χριστούγεννα, πολύ κρύο και χιόνι. Βάλαμε αλυσίδες και πηγαίναμε, πηγαίναμε.. για την ακρίβεια ανεβαίναμε. Ώσπου φτάσαμε! Τσεπέλοβο, υπέροχο, γραφικό χωριό. Το πρώτο βράδυ δεν το κουνήσαμε από το δωμάτιο, ανάψαμε το τζάκι και χουχουλιάσαμε. Τις επόμενες μέρες αρχίσαμε τις βόλτες. Παίξαμε χιονοπόλεμο, φτιάξαμε χιονάνθρωπο σαν μικρά παιδιά! Το αμάξι ήταν πραγματικά θαμμένο στο χιόνι! Το Τσεπέλοβο είχε υπέροχα γραφικά καφενεδάκια με παραδοσιακά γλυκά και ταβερνάκια σαν από ελληνική ταινία.. Και μια πλατεία όνειρο! Η βλάστηση είναι σίγουρα πολύ πλούσια την άνοιξη, αξίζει να πας και άνοιξη/καλοκαίρι και να απολαύσεις τη δροσιά! Γενικά στα Ζαγοροχώρια βλέπεις παντού πετρόκτιστα σπίτια, λίθινα μονοπάτια, γεφυράκια σε σχήμα τόξου, ποταμάκια. Η ορεινή φύση στο μεγαλείο της! Πήγαμε επίσης στη χαράδρα του Βίκου, βυθιζόταν στην παχιά ομίχλη και το χιόνι.. Περάσαμε πολύ όμορφα. Κατεβήκαμε και μέσα στα Ιωάννινα, η παγωμένη λίμνη το χειμώνα είναι το κάτι άλλο. Περάσαμε και σε ένα μικρό νησάκι απέναντι, από όπου πήραμε παραδοσιακά λικέρ και γλυκά του κουταλιού. Ιδιαίτερο ήταν και το σπήλαιο με τους σταλακτίτες, αλλά και το μουσείο των κέρινων ομοιωμάτων, με ήρωες της επανάστασης, ένιωθες ότι θα σου μιλήσουν...
Αχ, ήταν πολύ όμορφο ταξίδι!