Angela123

Μέλη
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    341
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

1.131 εμφανίσεις προφίλ
  1. Προσπαθώ να μη το βλέπω ως εγκατάλειψη αλλά ως μια περίοδο προσαρμογής για όλους μας.Κανεις μας δε ξέρει τι μπορεί να έχει περάσει μια οικογένεια και πόσο δύσκολες έχει ακόμα.να αντιμετωπίσει. Για να το πάω λίγο πιο πέρα όταν οι κάποιοι γονείς δουλεύουν καθημερινά από το πρωί ως το βράδυ και βλέπουν το παιδί μόνο 2 ώρες πριν τον ύπνο αυτό θεωρείται φυσιολογική οικογένεια μόνο και μόνο γιατί το παιδί ζει στην ίδια στεγη;Στην ουσία αυτό το παιδί μεγαλώνει με τον εκαστοτε φροντιστή και όχι με τους γονείς. Δε τα λέω αυτά για να δικαιολογήσω τον εαυτό μου αλλά πιστεύω ότι κάποιες φορές υπάρχουν περίοδοι στη ζωή μας που δεν όλα μέλι γάλα και πρέπει να προσαρμόζοντας στις εκάστοτε συνθήκες με οποιοδήποτε κόστος. Τώρα για να επανέλθω πιο συγκεκριμένα στο θέμα διαβάζοντας κάποιες πιθανές επιλογές,έχω να πω πως το πτυχίο μου σταματάει αν σταματήσω τη δουλειά γιατί όπως είπα στην αρχή επιδοτείται μέσω εε(αρα δεν πληρώνω τιποτα)και γίνεται στο χώρο εργασίας μου καθως ερχεται η καθηγητρια στη δουλειά μου για να με επιτήρησει πάνω στον τομεα μου και να μου δώσει εργασιες.Οποτε αν φύγω χάνω τη δουλειά μου και διακόπτεται το πτυχίο μου οριστικά. Επίσης επειδή ειμαι πολύ κοντα στο να συμπληρώσω τα απαιτούμενα χρόνια για υπηκοότητα ,αν φυγω τώρα δεν την παίρνω και θα πρέπει να κατσω εδω αλλα 5 χρονια για να εχω ξανα αυτο το δικαιωμα.Σημειωτεον ότι αν τελικά πάρω υπηκοότητα παίρνει και το παιδί αγγλική υπηκοότητα αυτόματα οπότε θεωρώ ότι έτσι επωφελείται και το παιδί μου
  2. Εύχομαι και πάλι καλή δύναμη σε όλες και ειδικα στις μανουλες του εξωτερικού που μόνο εμείς ξέρουμε τι τραβάμε για να τα βγάλουμε πέρα.6 χρόνια είναι στην ξενιτιά και εγώ ντρέπομαι που το λέω εκανα μια τρύπα στο νερό.Δεν είναι ότι είναι εδώ 6 μήνες αλλά το ξαναλέω 6 χρόνια και έχω ένα σωρό προβλήματα.Ισως από την άλλη θα πρέπει να Το πάρω απόφαση πως μάλλον δεν τραβάει αλλο η ζωή μας εδώ.Εχω αφάνταστα πολλά προβληματα και τον τελευταίο καιρό ζω μέσα στο αγχος(κινδυνεύουμε ακόμα και να μείνουμε σε ξενώνα του κράτους ως οικογένεια με άλλους πόσους ασχετους).Πιστεύω πως σπατάλησε 6 χρόνια από τη ζωή μου και δυστυχώς σέρνω στο βούρκο και το παιδί μου εδω
  3. Σου εύχομαι καλό κουράγιο και υπομονή!Ειναι δυσκολο αλλα κάποιες φορές δεν υπάρχει λύση.Να σκέφτεσαι θετικά,σε λίγο καιρό θα έχεις πάλι το παιδί σου πίσω για πολλές αγκαλιές! Κι όμως αν δε φύγει το παιδί στους παππούδες εκεί είναι που δε θα μπορούμε να δουλέψουμε αφού δε υπάρχει άτομο να τον κρατήσει.Αμα δουλεύεις από τις 7 το πρωί μέχρι τις 11 το βράδυ δεν έχεις χρόνο να σκέφτεσαι πολλά.Γυρνας σπιτι για ένα μπάνιο και ύπνο και ξανά πάλι δουλειά την αυριανή μερα
  4. Σας ευχαριστώ και πάλι για τις απαντήσεις.Μακαρι να μη βρεθεί ποτέ καμία μαμά στη θέση μου.Εχω ψάξει κάθε πιθανή λύση. Η μαμά μου δε μπορεί να έρθει γιατί προσέχει τη γιαγιά μου και η πεθερά μου δεν είναι ελληνίδα.Για να έρθει να μείνει στην Αγγλία χρειάζεται βίζα και θέλει πάλι ένα σωρό λεφτά με δικηγόρους.Αφηστε που είναι και καρδιακια γυναικα και δε θέλω να της προκαλεσω στρες με το να την"κλείσω " στη φυλακή ενός σπιτιού σε μια ξένη χώρα. Βοήθεια από το κράτος υπάρχει μετά τα 3 χρόνια που θα μπορούσε να πηγαίνει καθημερινά στον παιδικο δωρεαν.Μεχρι τα 3 όμως οι γονείς πληρώνουν αδρά και εγώ δεν έχω την οικονομική δυνατότητα για κάτι τέτοιο.Σφιγγω την καρδιά μου που θα τον αποχωριστώ αλλά δε μπορώ να αφήσω το παιδί μου κυριολεκτικά στο δρόμο.Ξερω πως είναι μια πολύ δύσκολη περίοδος όμως θα κάνω υπομονή.Τουλαχιστον ξέρω πως θα ειναο σε καλά χέρια με ανθρώπους που θα κάνουν τα πάντα για ένα διάστημα για να είναι χαρούμενος και εγώ από εδώ θα δουλεύω μέρα νύχτα για να μη του λείψει τίποτα. Ίσως ακούγομαι μελοδραματικη σαν να βγηκα απο ταινια του '50 αλλά έχουν γυρίσει τόσο πολύ τα χρόνια πίσω με αυτην την παγκοσμια κριση,τους λανθασμενους υπολογισμους και βηματα που καναμε που δεν μπορω να σκεφτώ κάτι αλλο
  5. Δε μπορω να μεινω σε εστια γιατι δεν θεωρουμαι φοιτητρια.κανω nvq.Καταλαβαινω πως τα παιδιά χρειάζονται τους γονείς τους αλλά χρειάζονται και ένα αρμονικό περιβάλλον.Το να βάλω το παιδί να μείνει σε ένα δωμάτιο και το σπίτι να το μοιραζόμαστε με άσχετους μου φαίνεται πια τρελό και επικίνδυνο για μια οικογένεια με μικρό παιδί.Επισης δεν έχω που να τον αφήσω όταν πηγαίνω στη δουλειά.Πως να συνεχίσω τη δουλειά αν δεν έχω κάποιον να τον κρατησει;Λεφτά για παιδικό η για κοπέλα όπως προείπα δεν έχουμε.Εδω δε φτάνουν για να συντηρήσουμε το σπίτι με λογαρισμους και νοικια
  6. Κάνω πτυχίο μέσω της δουλειάς και έτσι δε πληρώνω τίποτα.Το επιδοτεί η Ευρωπαϊκή ενωση
  7. Ευχαριστώ για τις απαντήσεις. Θα ήθελα να γυρίσω στην Ελλάδα αλλά δεν έχουμε δικό μας σπιτι και επιπλέον σε 1 χρόνο παίρνω αγγλική υπηκοότητα και τελειώνω με το πτυχίο μου εδώ.τα χέρια μου είναι δεμένα.μπρος γκρεμός και πίσω Ρέμα...
  8. Γεια σας.Θα μπω κατ' ευθείαν στο ψητό καθώς είμαι πολύ στρεσαρισμενη με το μέλλον της οικογένειας μου.Μενουμε στο εξωτερικό και έχουμε έναν γιο 21 μηνών.Τα οικονομικά μας πάνε κατά διαόλου καθώς το κόστος ζωής είναι πανάκριβο. Εγω δουλεύω μόνο 28 ώρες την εβδομάδα και ο άντρας μου μόλις άνοιξε δική του επιχείρηση που όπως είναι λογικό καθώς ειναι κάτι πολυ καινούριο δε βγάζει τίποτα.Με τον δικό μου μικρό μισθό πρεπει να καλυψουμε τα παντα και δε φτανουν με τιποτα. Επισης δεν έχουμε καμία βοήθεια με το παιδί και δεν έχουμε κάποιο άτομο να το κρατήσει για να πάμε στις δουλειές μας.Σκεφτηκαμε να αφήσουμε αυτό το σπίτι που νοικιάζουμε και να βρούμε ένα δωμάτιο μόνο για μένα και τον άντρα μου,να μαζέψουμε λεφτά,να βάλω φουλ υπερωρίες και να περιορίσουμε όσο το δυνατόν τα έξοδα μας και να στείλουμε το παιδί για 6 μήνες η περισσότερο στην Ελλάδα με τους παππούδες μέχρι να ορθοποδήσουμε. Με πονάει η σκεψη να αφησω το παιδι μου τοσο καιρο αλλα οι παιδικοί σταθμοι ειναι ιδιωτικοι και θελω 1000 ευρώ το μήνα για να το στείλω.Τα χρήματα είναι τόσα πολλά που δεν μπορώ να ανταπεξελθω σε όλα αυτά με τίποτα. Εσείς τι θα κάνατε στη θέση μου;Θα αφήνατε το παιδί για να μαζέψετε λεφτα;
  9. Angela123

    Σπάσιμο νεύρων...

    Συμφωνώ με τις προλαλησασες.εχω και εγώ ένα γιο 21 μηνών.Ειναι γενικά πολύ φρόνιμο παιδάκι αλλά είναι λογικό κάποιες φορές να τον πιάνει "κρίση αταξιας".Προσπαθώ να διατηρώ τη ψυχραιμία μου γιατί ξέρω ότι εξερευνά τον κόσμο γύρω του και κάθε φορά του εξηγώ με όμορφο τρόπο πως αυτό που κάνει δεν είναι σωστό.Δεν πιάνει βέβαια πολλές φορές και μετά του αποσπαω την προσοχή με κάτι άλλο.Θα μεγαλώσουν και πιστεύω να είναι πιο συνεννοησιμα....
  10. Καλησπέρα κορίτσια.μανουλα Οκτωβρίου 2017 εδώ!διάβασα ότι αμφιταλαντευεστε για το εμβόλιο του κοκκιτη και μιλάτε για γιατρούς που ενημερώνονται κτλ. Πέρασα την εγκυμοσύνη και γεννησα στο εξωτερικό. Μου συσταθηκε να κανω το εμβόλιο και αποφάσισα να το κάνω.Αυτη ήταν καθαρά προσωπική μου επιλογή και δε θέλω να επηρεασω κάποια κοπέλα.Απλα θέλω να τονίσω ότι εδώ όλες οι οδηγίες ανανεώνονται από εθνικό σύστημα υγείας και όχι από την προσωπική γνώμη οποιουδήποτε γιατρού.Ολες οι έγκυες λοιπόν έχουν την ίδια πρόσβαση σε πληροφορίες και ενημέρωση και είναι δική τους επιλογή φυσικά αν θα ακολουθήσουν κάποια οδηγία η Όχι. Επίσης επειδή είδα ότι αρχίσατε να μιλάτε για το λωρο,πραγματικά δε χρειάζεστε ούτε οινόπνευμα ούτε γάζα.απλα φροντίζετε να είναι στεγνή η περιοχή και πεφτει μόνο του.Καλο υπόλοιπο εγκυμοσύνης κορίτσια!
  11. Angela123

    Μωρακια 9-12 μηνων

    Alex arap πάλι καλά που την πρόλαβες!δεν καταλαβαίνουν από κινδύνους!Εμένα δυστυχώς έπεσε από την τσουλήθρα προχθές.εκανε να πάει να κατέβει και ξαφνικά αποφασίζει να γυρίσει πίσω και έφυγε όλος στον αέρα από τη μεριά της σκάλας!στεναχωρήθηκα πολύ αλλά το ξεπέρασε πολύ γρήγορα!Ένιωσα τελείως άχρηστη μαμά! Σήμερα πήγαμε σε ένα θεματικό πάρκο που εκτός από λούνα παρκ έχει και φάρμα με ζώα,θαλάσσιο πάρκο κτλ και δε σταματούσε να γελάει ο καλός μου!πέρασε πολύ καλά και το ευχαριστηθηκαμε όλοι!
  12. Angela123

    Μωρακια 9-12 μηνων

    Καλησπέρα και από εμάς!3 ώρες καλέ στο πάρκο πως τα καταφερνετε;Εμείς βαριόμαστε στο μισάωρο πάνω και αρχίζουμε τις βόλτες τριγυρω(κυλιομαστε στα χόρτα,μαζεύουμε φύλλα και κλαδάκια,ταΐζουμε τις παπιες)και μετά πέφτουμε ξεροι για υπνο!Παντα κοιμισμενο στο καρότσι τον φέρνω σπιτι. Πώς την παλεύετε με τη ζεστη;;;Εδώ ευτυχώς είναι καλά τα πράγματα.Την Τετάρτη λέμε να πάμε σε ένα θεματικό πάρκο να χαρεί ο μικρός και να χαλαρώσουμε λίγο και εμεις
  13. Όλοι λένε ότι η εγκυμοσύνη είναι η καλυτερη περίοδος στη ζωή μιας γυναίκας αλλα sorry προσωπικά έχω υπάρξει και καλύτερα (και ας είχα τέλεια εγκυμοσύνη -ούτε μια αναγούλα η ζαλάδα -και δούλευα μέχρι τελους) Εχω καταληξει στο εξης:Όλα αυτά είναι λογια πασπαλισμένα με μπολική χρυσόσκονη για να ωραιοποιεις μια κατάσταση χωρίς γκρίνια και να υπομένεις αδιαμαρτύρητα ο,τι αυτή συνεπαγεται αλλιως θα σε πουνε και αχαριστη για αυτο το δωρο.Η εγκυμοσύνη είναι μια φυσική διαδικασία που αλλάζει την γυναίκα σωματικά και ψυχικά .Δε μπορώ να καταλάβω ομως πως είναι δυνατόν η κοινωνια με όλη αυτήν την τεράστια και χωρίς επιστροφή αλλαγή να καταπιέζει τα συναισθηματα της γυναικας και να της δημιουργεί ενοχές αν δεν συμμορφώνεται με τις κοινωνικές επιταγες
  14. Πέρασαν 20 μήνες.Στο εύχομαι να μην κάνεις καμία ραγάδα! Η μαμά μου μου έλεγε να βάλω μια σφιχτή τύπου ζώνη στην κοιλιά για να τη μαζέψει.Δε ξέρω αν θα είχε αποτέλεσμα γιατί τελικά δεν την χρησιμοποίησα πότε.Η άλλη λύση φυσικά είναι η γυμναστική.Για τις ραγάδες δε νομίζω ότι μπορούμε να κάνουμε τίποτα πια.Δε πειράζει όμως...Έχουμε τα ζουζουνακια μας να μας γεμίζουν τη ζωή μας και αυτό είναι το πιο σημαντικό!