Dwra2020

Μέλη
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    15
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

63 εμφανίσεις προφίλ
  1. Καλη μου μη νιωθεις τυψεις κ ενοχες που δεν εισαι μες την τρελη χαρα,με τοση κουραση αυπνια να ακους το μωρο σου να κλαιει κ να μην μπορεις (οχι εσυ προσωπικα απλα δεν υπαρχει μαγικη λυση) να το ηρεμησεις να κοιμαται γαληνιο στην κουνια του για ωρες οπως ισως ειχες στο νου σου οτι κανουν τα νεογεννητα. Λιγα μωρακια ειναι ετσι,τα περισοτερα εχουν πονακια κολικους εκνευρισμο απο τα πολλα ερεθισματα κ θελουν συνεχως αγκαλια τον πρωτο καιρο. Δεν κανεις κατι λαθος,περιμενω το 2ο μου παιδακι και δεν υπαρχει κατι που θα εκανα διαφορετικα σε σχεση με το 1ο αν εχει κι αυτο πονακια κ αυπνιες,δεν υπαρχει κατι που πιανει σε ολα τα μωρα,μπορεις να κανεις δοκιμες πχ λευκους ηχους/απορροφητηρα, μαρσιπο,φασκιωμα μονο τα χερακια,βολτες πανω κατω αγκαλια,μασαζακι κλπ. Ειναι δυσκολο το 1ο τριμηνο,παρε οση βοηθεια μπορεις για φαγητο κ δουλειες σπιτιου,ξεκουρασου μαζι με το μωρο οποτε κοιμαται (καταλαβαινω οτι μπορει να εισαι στην τσιτα αλλα προσπαθησε) κ σιγα σιγα θα βλεπεις βελτιωση. Εχεις ολο τον καιρο μπροστα σου να χαρεις το μωρο σου κ θα το κανεις, ειναι πολυ νωρις ακομα. Αν μπηκε μενν το μωρακι σου λενε οτι επηρεαζει τον πρωτο καιρο τη συμπεριφορα του,ειναι πιο προσκολλημενο στη μαμα του κ ανησυχο δεν ξερω αν ισχυει γενικα, κ το δικο μου ειχε μπει κ ετσι ηταν μεχρι 2-3 μηνων περιπου.
  2. Dwra2020

    Το μωρο εχει εφιαλτες

    Αν την ωρα που του συμβαινει αυτο δεν δειχνει να εχει επαφη μαζι σας,τοτε ισως προκειται για νυχτερινο τρομο. Ειναι κατι που συμβαινει σε αυτη την ηλικια λογω των εγκεφαλικων διεργασιων οπως ειπε και η αλλη κοπελα αλλα κ λογω αυξημενου στρες ενδεχομενως.
  3. Dwra2020

    Σε αδιέξοδο με τους γονείς μου!

    Νομιζω οτι ειναι πολυ συνηθισμενο εκει γυρω στα 25 οταν πιανουνε την πρωτη μας δουλεια κ φευγουμε απο το σπιτι μας να ερχονται ολες αυτες οι συνειδητοποιησεις σχετικα με την οικογενεια μας, κ εκεινοι φυσικα το καταλαβαινουν αυτο κ τους κακοφαινεται,τους ξενιζει να μην ειναι πια το παν για το παιδι τους κ να πρεπει να κανουν ενα βημα πισω,να το αφησουν να κανει τις επιλογες του,σωστες λαθος κ να το αντιμετωπιζουν σαν αυτονομο ενηλικα κ οχι σαν εξαρτημενο μελος τους. Ειναι μια διαδικασια που ολοι περναμε λιγο πολυ,δεν εισαι η μονη. Αν σε αυτη τη φαση εχεις κ μια 'σοβαρη' σχεση να διαχειριστεις κ τις σχεσεις μεταξυ ολων σας,καταλαβαινεις οτι δυσκολευει το πραγμα λογικο ειναι. Φυσικα δεν ειναι λυση να χωρισεις ετσι απλα, με ψυχραιμια μπορεις να αντιμετωπισεις ο,τι προκυπτει καθε φορα. Το πιο σημαντικο οπως λες κ μονη σου ειναι να αποκτησεις αυτογνωσια,να ξερεις τα καλα κ τις αδυναμιες σου,να στεκεσαι στα δικα σου ποδια κ μετα ερχεται το στηριγμα απο τον οποιο συντροφο. Αν το ψαχνεις κ με ψυχολογο ακομα καλυτερα!
  4. Dwra2020

    Σε αδιέξοδο με τους γονείς μου!

    Συμφωνω με τις κοπελες που ηδη σου εγραψαν,εχω ζησει μια παρομοια κατασταση κ τελικα αυτο που καταλαβα ειναι οτι ο καθενας μας προερχεται απο μια οικογενεια που δεν τη διαλεξε,του ετυχε κ ειναι λογικο μεχρι την ενηλικιωση να ειναι το μονο που 'γνωριζει', μεχρι που ερχεται σε επαφη με αλλα συστηματα οικογενειων,οπως πχ του συντροφου κ σπανια αυτα τα συστηματα να ταυτιζονται,συνηθως διαφερουν. Καθε οικογενεια εχει κ τα στραβα της, οκ η δικη σου μπορει να τα εχει πιο φανερα απο καποια αλλη αλλα ο συντροφος σου σε επελεξε οπως κι εσυ αυτον,γι αυτο που εισαι,φυσικα θα προσπαθησεις για την καλυτερη εκδοχη του εαυτου σου,οπως ολοι μας κ αυτο θα το κανεις για τον εαυτο σου πανω απ'ολα. Προσπαθησε να βαλεις ορια κ στις 2 μεριες,στην οικογενεια σου να εισαι ξεκαθαρη κ να κανεις διαλογο ηρεμα οταν μια συμπεριφορα τους δεν σου αρεσει,χωρις ομως νευρα κ τσακωμους. Μην ντρεπεσαι να τους μιλησεις σαν ενηλικας προς ενηλικα, ναι με τα νευρα κ τα κλαματα πιθανον να μην σε παιρνουν στα σοβαρα. Και στον συντροφο σου πρεπει να ειναι ξεκαθαρο οτι δεν θα του 'επιβαλεις' τους γονεις σου αλλα οτι τους σεβεσαι, γνωριζεις τα φαουλ τους κ τους τα λες αλλα δεν μπορεις να τους ξεγραψεις ουτε να τους αλλαξεις παρα μονο να κανεις ο,τι μπορεις για να κρατησεις τις ισορροπιες. Οι δυο σας θα κανετε (αν ολα πανε καλα) μια νεα οικογενεια μοναδικη που δε θα αναπαραγει το μοντελο της δικης σου αλλα ουτε της δικης του οικογενειας,μονο οι δυο σας θα ειστε υπευθυνοι για ο,τι συμβαινει κ μεταξυ σας θα τα λυνετε. Δεν βαζουμε κανεναν τριτο αναμεσα στο ζευγαρι ειτε ειναι κακα πεθερικα ειτε καλα,ο καθενας μπορει να χαιρεται τους γονεις του αν οντως ειναι τοσο χαρισματικοι η απλα να τους σεβεται κ να τους κρατα σε μια αποσταση ασφαλειας αν του δημιουργουν 'προβλημα'. Ο αλλος ομως δεν εχει δικαιωμα να σε κατακρινει κ να σε στηνει στον τοιχο για τη συμπεριφορα των δικων σου κ για την 'ανατροφη σου'. Δεν ξερω την ηλικια σου αλλα προφανως τωρα ωριμαζεις κ 'ενηλικιωνεσαι' ουσιαστικα,ειναι μια φαση που ολοι περναμε,απομυθοποιουμε τους γονεις μας κ μετα απο καιρο συνηθως τους 'συγχωρουμε' για ολα τα 'κακα' που θεωρουμε οτι μας εχουν μαθει/κανει. (Προφανως μιλαω για νορμαλ καταστασεις οχι για κακοποιηση κλπ)
  5. Δυσκολη κατασταση κοπελα μου,εγω θα σου προτεινω μια αλλη λυση χωρις να ξερω αν ειναι εφικτη βεβαια. Να ερθει η γιαγια για λιγους μηνες εκει που ειστε να κραταει το μικρο, να εξοικιωθει κι εκεινος μαζι της και αν τα πανε καλα και νιωθεις ησυχη να τον φερεις Ελλαδα για ακομα λιγο (2 μηνες πχ).. Αλλιως θα ειναι μεγαλο σοκ για αυτον. Δεν ξερω αν εχει αρχισει να μιλαει κιολας, σε λιγους μηνες θα εχει εξελιχθει κ ο λογος του θα μιλατε στο τηλ,βιντεοκληση κλπ ισως θα ειναι πιο ευκολο.
  6. Καλη ειναι η d σου,αν σκεφτεις οτι οι περισσοτεροι εχουμε μια ελαφρια ελλειψη και δεν το ξερουμε καν! Μπορεις να παρεις απο το 2ο τριμηνο ασβεστιο με d3 μαζι,υπαρχει νομιζω ενα τετοιο σκευασμα. Μην παιρνουμε και 10 διαφορετικα χαπια μωρε,ταλαιπωρια ειναι! Βεβαια οταν θα βρεις το γιατρο σου καλο ειναι να ακολουθεις ο,τι σου προτεινει εκεινος... μπορει με βαση το ιστορικο σου να σου προτεινει κατι πιο εξειδικευμενο στις αναγκες σου!
  7. Με το καλο το/τα μωρακια σου!! Για γιατρο ελπιζω να σου προτεινουν καποιο οι Θεσσαλονικιες (εγω δεν ξερω!) Οσον αφορα τις βιταμινες,στο 1ο τριμηνο ολοι οι γιατροι συστηνουν φυλικο οξυ (πχ filicin), ολα τα αλλα ειναι αναλογως το γιατρο πχ οντως καποιοι θεωρουν ω3 σημαντικα και d/ασβεστιο (για τη d υπαρχει κ εξεταση αιματος που δειχνει αν εχεις ελλειψη η οχι).. Απο το 2ο τριμηνο κ μετα,οι εξετασεις δειχνουν αν χρειαζεσαι σιδηρο,συνηθως ναι γιατι πεφτει ο αιματοκριτης, και σχεδον ολοι οι γιστροι δινουν και ασβεστιο και μαγνησιο (προληπτικα για συσπασεις κ κραμπες). C μπορεις να παρεις το χειμωνα προληπτικα για το ανοσοποιητικο,δεν ειναι μεσα στις βιταμινες της εγκυμοσυνης παντως! Για το στηθος εγω θα σου ελεγα εστω κ μαλακο/αθλητικο σουτιεν να φορας παντα (εκτος απο τον υπνο ισως).. Μετα που θα γεννησεις κ κατεβαινει κ το γαλα πρηζεται ακομα πιο πολυ κ ειναι αβολο αλλα αν δε φορας τιποτα πιθανον να δεις μεγαλη πτωση οταν τελειωσουν ολα αυτα κ επανελθει στο αρχικο μεγεθος, απο προσωπικη εμπειρια μιλωντας βεβαια :-)
  8. Γεια σου,δεν εχω διαβασει προηγουμενα posts σου αλλα επειδη ειχα το ιδιο προβλημα με το μωρο μου τον πρωτο καιρο (το βραδυ 2-6 ουσιαστικα δεν κοιμοταν στριφογυριζε βογγουσε κλπ) αυτο που μας βοηθησε ηταν οι σταγονες biogaia και οτι τον εβαζα να κοιμαται πανω μου μπρουμυτα,ημικαθιστη εγω με πολλη προσοχη βεβαια μαξιλαρια τριγυρω,κ καπως ετσι ηρεμουσε.. δεν ξερω αν εχεις δοκιμασει κατι απο ολα αυτα
  9. Καλημερα! Καθε 2 εβδομαδες ειναι μια καλη συχνοτητα στο 1ο τριμηνο,εκτος αν δεις αιμα η εχεις εντονους πονους που τοτε θα πας κ εκτακτως. Δεν ειχες καποιο γυναικολογο πριν μεινεις εγκυος? Το ποιος θα σε παρακολουθει εξαρταται απο το ποιος θα σε ξεγεννησει κ που,αν θελεις σε δημοσιο πρεπει να ανοιξεις καρτελα και να βρεις γιατρο εκει αλλιως θα επιλεξεις ιδιωτη κ θα γεννησεις σε ιδιωτικο λογικα. Απλα θα ηταν καλο να επιλεξεις ενα γιατρο που σου εμπνεει εμπιστοσυνη,ουτε σε ξεπεταει,ουτε σε πανικοβαλει με το παραμικρο και αν θελεις φυσιολογικο τοκετο ισως θα πρεπει να εχεις υποψη σου και τι τακτικες ακολουθει οταν πλησιαζει ο τοκετος (περιμενει,κανει προκληση,κανει καισαρικη κατευθειαν κλπ) Απο Θεσσαλονικη δε γνωριζω,ισως μπορεσει να σε καθοδηγησει καποια αλλη κοπελα που ειναι απο εκει. Με το καλο!
  10. Συγχαρητηρια, με μια υπεροχη εγκυμοσυνη και ενα γερο μωρο!! Εννοειται οτι ειναι γουρλιδικο το φορουμ. Εγω (δεν) περιμενω το Σαββατο και κανω σχεδια για τεστακι τη κυριακη που ειναι και η γιορτη της μητερας! Φουλ αισιοδοξη δεν μπορειτε να πειτε ε? Απο συμπτωματα τιποτα ιδιαιτερο βεβαια
  11. Ναι βρε παιδι μου, απο διακριτικοτητα αλλο τιποτα Να σου ευχηθω τοτε να γινεις μανουλα το 2020!!
  12. Σ'ευχαριστω πολυ πολυ Annie μου! Ειμαι 34! Ναι πιστευω θα γινει καποια στιγμη αφου το προσπαθουμε! Απλα ξερεις τωρα σιγα σιγα ολοι λενε αντε ποτε θα κανετε το 2ο και δε νομιζω οτι κανεις σκεφτεται οτι μπορει να το θελουμε και να μη μας καθεται (ισως γιατι ηξεραν οτι το 1ο ηρθε ευκολα μολις παντρευτηκαμε!) Κι εμεις υποσυνειδητα ισως επηρεαζομαστε κ αγχωνομαστε... Σκεφτηκα να ρωτησω το γιατρο μηπως πρεπει να κανουμε τιποτα εξετασεις αλλα θα με κραξει γιατι οκ δεν προσπαθουμε και τοσο πολυ καιρο!
  13. Καλως σας βρηκα!! Ο γιος μου ηρθε το 2ο μηνα προσπαθειων, ενω τωρα εχουμε γυρω στους 6 μηνες που το επιδιωκουμε αλλα ακομα δεν εχει κατσει. Ειναι θεμα τυχης λογικα. Εσυ εχεις παιδακι?
  14. Σ'ευχαριστω πολυ!!! Ειναι 2 ετων ο γιος μου... ετσι λεω κι εγω αλλα ειναι αυτη η ανυπομονησια που με πιανει ωρες ωρες!! Ποσο χαιρομαι οταν ακουω για αλλες εγκυμοσυνες.. γι'αυτο μπηκα κιολας στο forum,ολο και καποια θα μεινει εγκυος αυτο το μηνα λεω, αν οχι εγω, θα παρω λιγη χαρα. Εσυ σε τι φαση εισαι?
  15. Κοριτσια καλησπερα σε ολες! Μπαινω στο θεμα σας καθως ειμαι στην προσπαθεια για 2ο παιδακι εδω και καποιους μηνες... Αν και το πρωτο μου πσιδακι ηρθε γρηγορα, δεν βλεπω να συμβαινει το ιδιο και τωρα και οπως καταλαβαινετε εχει αρχισει να με αγχωνει καπως το θεμα. Ευχομαι σε ολες να αποκτησετε το 1ο,2ο,3ο κλπ παιδακι που ονειρευεστε και μαλιστα συντομα!!! Τωρα αρχισαν οι γονιμες μερες μου κ να δουμε τι θα καταφερουμε αυτο το μηνα. παμε ολες δυναμικα για το 2020