Dwra2020

Μέλη
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    26
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

261 εμφανίσεις προφίλ
  1. Να σας ζήσει, πάντα γερός κ τυχερός ο μπέμπης κ να τον καμαρωνετε! Άμα μπορέσεις, πες μας καμία λεπτομέρεια για τον τοκετό, πως πάει η ανάρρωση, ο θηλασμός!
  2. Καλημέρα κι από μένα! Κι εγώ θα συμβούλευα τις πρωτοτοκες (που πανε για φυσιολογικό τοκετό), μετά τις 37 εβδομάδες, να ξεκινήσουν περπάτημα, θέλει τουλάχιστον 1 ώρα την ημέρα! Είναι δύσκολο, το ξέρω αλλά θα βοηθησει στη διαδικασία του τοκετού να προχωρήσει η διαστολη. Δε σημαίνει βέβαια ότι αν δεν περπατάς, θα δυσκολευτεις να γεννησεις, είναι κυρίως θέμα της κάθε γυναίκας, κάποιες γεννάνε πιο εύκολα, κάποιες πιο δύσκολα. Αλλά πιστεύω ότι το περπάτημα βοηθάει, ειδικά στις γυναίκες που έχουν πιο στενή λεκάνη.
  3. Αν κάνετε μια στάση στη μία ώρα μια χαρά θα είναι. Μην αγχώνεσαι για τη σπονδυλική του στηλη, ο παιδίατρος μας είπε ότι είναι ακόμα τόσο ελαφρια τα κόκαλα του που δεν επηρεάζονται ουσιαστικά, σκέψου πόσο στριμωγμενο ήταν μέσα στην κοιλιά. Απλά αν έχει 2 θέσεις ανακλισης το αυγό, βάλτε το στην πιο ξαπλωτη.
  4. Στο ΜΗΤΈΡΑ της Αθήνας αν αναφέρεσαι, κι εμένα μου είπαν ότι ο εμβολιασμενος σύνοδος μπαίνει με rapid αλλά πρέπει να μείνει μέσα και τις 3 μέρες (όσο κάτσεις) δεν μπορεί να μπαινοβγαινει. Αυτό πριν ένα μήνα μου το είπαν. Σε κάθε κλινική ισχύει κάτι διαφορετικό απ'ο, τι έχω καταλάβει όμως.
  5. Να σου πω κι εμένα ο γιος μου έχει γενέθλια μέσα στον Αύγουστο! Όπως καταλαβαινεις, ειδικά όταν πάει σχολείο, ίσως νιώθει αδικημένος που δε θα μπορεί να κάνει πάρτυ γενεθλίων με τους συμμαθητές του αφού όλοι λείπουν για διακοπές τότε και δεν είναι εύκολο να καλέσεις κόσμο! Όμως μπορεί να κάνει πάρτυ στη γιορτή του! Εσένα είναι καλύτερα, (οκ μπορεί κ να γεννηθεί ανήμερα Χριστουγέννων που εκεί μπορεί να μην τον θυμούνται όντως πολλοί αλλά θα νιώθει μοναδικός που θα έχει μια τόσο ξεχωριστή μέρα γενέθλια!) γιατί μπορεί να τα γιορτάζει λίγο νωρίτερα γύρω στις 20 μια χαρά θα είναι, για όταν πάει σχολείο λέω!
  6. Κι εμένα ήταν αρκετά μικρό το μωρό στο doppler 32 εβδομαδες, 1700gr. Βέβαια ο γιατρός με καθησυχασε ότι δεν υπάρχει κάποιο πρόβλημα με την αιμάτωση η την ανάπτυξη του, απλα θα γεννηθεί σχετικά μικρό. Το παρακολουθούμε απλά ότι συνεχίζει να μεγαλώνει και δεν μένει στάσιμο.
  7. Είναι λογικό να πονάς λίγο στην αρχή του θηλασμού αλλά αν ο πόνος είναι μεγάλος μαλλον σημαίνει ότι το μωρό δεν ρουφάει καλά κ σου μασουλαει τις ρωγες (με αποτέλεσμα να μην τραβάει κ το γάλα όπως θα έπρεπε). Μπορείς να δεις στο YouTube βιντεακια baby Latch on, δείχνουν πως να κρατάς το στήθος σαν σάντουιτς κ να τοποθετείς το μωρό σωστά.
  8. Ότι κατεβαίνει το γάλα το νιώθεις από την 3η μέρα κ μετά, πρηζεται το στήθος κ όταν το μωρό ρουφάει κ τραβάει γαλα νιώθεις ένα πονακι, αντανακλαστικο καθόδου λεγεται που στην αρχή είναι αρκετά ενοχλητικό. Ότι τρέφεται επαρκώς το καταλαβαίνεις από τις πάνες, όπως είπε κ το @Agapakiiiθέλουμε τουλάχιστον 6-7 το 24ωρο βρεγμένες.. Ζυγαριά εγώ δεν ειχα, δε μου χρειάστηκε κιόλας γιατί τον 1ο-2ο μήνα το καταλάβαινα κ από μόνη μου μου ότι το μωρό έβαζε γραμμάρια μέρα με τη μέρα κ ψηλωνε. Το σημαντικό είναι να μην σου πληγώσει τις θηλες, οι μαιες πρέπει να σου δείξουν ακριβώς πως να το τοποθετείς σωστά ώστε να ρουφάει αποτελεσματικά κ όχι να σου τις μασουλαει με τα ουλακια του κ τα χείλη του κ να σου τις πληγώσει. Εγώ κ τα 2 μωρά που θήλασα την πάτησα τις πρώτες μέρες, με πληγωσαν κ είχα πολύ πόνο αλλά ευτυχώς το διόρθωσα εγκαίρως γιατί αλλιώς θα εμπαινα στη διαδικασία με θήλαστρο κ μπιμπερό για να αφήσω 2-3 μέρες τουλάχιστον (αν όχι να το σταματήσω τελείως) να επουλωθει το στηθος.
  9. ΚιΚορίτσια καλημέρα! Η εμπειρία που περιέγραψε το @Angelinaki παραπάνω είναι ιδανική κ σας την εύχομαι πραγματικά! Εμένα οι 2 προηγούμενοι τοκετοι μου είχαν πόνο, δεν μπορώ να πω, αλλά γενικά η εμπειρία ήταν πολύ θετική! Ο 1ος κρατησε 24 ώρες σχεδόν! Γι αυτό να ξέρετε οι πρώτοτοκες θα έχετε χρόνο από τη στιγμή που θα σας πιάσουν οι πόνοι η σπάσουν τα νερά, να κάνετε το μπανακι σας, να ετοιμαστείτε πριν φύγετε. Οι πόνοι στην αρχή ήταν κάθε 20-30λεπτα γι αυτό η μαία μου είπε να μείνω σπίτι μέχρι να γίνουν το πολύ κάθε 10 η 7-8 λεπτά! (Βέβαια έτυχε κ με είχε δει την προηγούμενη μέρα ότι δεν είχα καθόλου διαστολη). Οπότε πέρασα σχεδόν όλη τη μέρα σπίτι κ περπατούσα για να κατέβει το μωρό κ να κάνω διαστολη.. κ όταν πήγα στο μαιευτήριο είχα ήδη 6-7 διαστολη (καλά θα μπορούσα να είχα πάει κ νωρίτερα) έκανα επισκληριδιο, δεν το σκέφτηκα καν μετά από τόσες ώρες πόνου κ από κει κ πέρα ημουν χαλαρή κ δεν πονεσα πάρα ελάχιστα στις εξωθησεις, με 2-3 σπρωξιματα βγηκε το μωρό.. Μόνο 2 ράμματα εξωτερικά μου έκαναν κ η ανάρρωση ήταν γρήγορη. Να σημειώσω ότι επισκληριδιο μου εκαναν μικρή δόση, να νιώθω τα πόδια μου, περπατούσα κανονικά κ να μπορώ να σπρωξω (χωρίς να πονάω, απλά ένιωθα μια πίεση). Είναι καλύτερο θεωρώ από το να σου κάνουν μεγάλη δόση κ να μεινεις καθηλωμενη στο κρεβατι. Ο 2ος τοκετός κράτησε (μόνο χάχα) ένα 8ωρο! Μου εσπασαν τα νερά αυτή τη φορά, ετοιμάστηκα χαλαρα κ πήγα νοσοκομείο μετά από 3 ωρες μόλις είχαν αρχίσει οι πόνοι. Μου έκαναν κ κλύσμα (με άφησαν μόνη στο δωμάτιο χάχα). Οταν με έλεγξαν για διαστολη πονεσα είναι η αληθεια αρκετά. Είχα 2-3 διαστολη κ πόνους κάθε 10'. Μετά από λίγο έκανα επισκληριδιο, μικρή δόση πάλι. Οι εξωθησεις κράτησαν πιο πολύ αυτή τη φορά, ζορίστηκα λίγο γιατί ήταν πιο μεγάλο το μωρό, αλλά η ανάρρωση ήταν μια χαρά επίσης (γύρω στα 4 ράμματα). Αυτά από μένα, ελπίζω να βοήθησα κ να μην τρόμαξα καμία με την περιγραφή μου!
  10. Συμφωνώ, πολυ καλά τα είπες @Catmom ❤️ Απολύτως σεβαστός ο φόβος για τη διαδικασία του τοκετού όπως και κάθε συναίσθημα κατά την περίοδο της εγκυμοσύνης και της λοχείας, δεν είναι και λίγα αυτα που περνάει το σώμα μας. Νομίζω πως η συζήτηση με το γιατρό και τη μαία (εφόσον είναι άνθρωποι με ενσυνασθηση) θα βοηθησει να καταλαγιασει λίγο ο φόβος σου και να πάρεις με ψυχραιμία την απόφαση σου @Ranoula Με το καλό ένα υγιές μωράκι αλλά κ να ζήσεις τον τοκετό σου με τον καλύτερο τρόπο για εσένα! Και σε όλες τις κοπελες!
  11. Κορίτσια καλησπέρα. Σας παρακολουθώ κι εγώ παρόλο που δεν έχω γράψει ποτέ γιατί είχα πρόβλημα με τη σύνδεση μου πολύ καιρό, τώρα έφτιαξε. Μου κάνατε καλή παρεα Έχω ΠΗΤ 10/12/21 στο 3ο μου παιδακι. Το μόνο θέμα που έχω είναι ότι από την τελευταία μέτρηση το μωρό μου βγαίνει μικροτερο στα κιλά του, χωρίς όμως να έχω κάποιο θέμα με την αιμάτωση η τον πλακούντα. Απλά θα πρέπει να το παρακολουθώ πιο στενά από δω κ πέρα, να βεβαιωθούμε ότι αναπτύσσεται. Εύχομαι με το καλό σε όλες σας, ειδικά στις πρωτότοκες που ίσως έχουν μια αγωνία κ μια προσμονή παραπανω. Αν μπορώ να δώσω κάποια πληροφορία για τον Φ. Τ. (από την εμπειρία μου μιλώντας) πολύ ευχαρίστως. Κάθε τοκετός βέβαια είναι διαφορετικός, ακόμα και στην ίδια γυναικα, οπότε είναι σημαντικό να εμπιστευομαστε το γιατρό μας ότι θα μας προσέξει ο, τι κι αν γίνει!
  12. Καλη μου μη νιωθεις τυψεις κ ενοχες που δεν εισαι μες την τρελη χαρα,με τοση κουραση αυπνια να ακους το μωρο σου να κλαιει κ να μην μπορεις (οχι εσυ προσωπικα απλα δεν υπαρχει μαγικη λυση) να το ηρεμησεις να κοιμαται γαληνιο στην κουνια του για ωρες οπως ισως ειχες στο νου σου οτι κανουν τα νεογεννητα. Λιγα μωρακια ειναι ετσι,τα περισοτερα εχουν πονακια κολικους εκνευρισμο απο τα πολλα ερεθισματα κ θελουν συνεχως αγκαλια τον πρωτο καιρο. Δεν κανεις κατι λαθος,περιμενω το 2ο μου παιδακι και δεν υπαρχει κατι που θα εκανα διαφορετικα σε σχεση με το 1ο αν εχει κι αυτο πονακια κ αυπνιες,δεν υπαρχει κατι που πιανει σε ολα τα μωρα,μπορεις να κανεις δοκιμες πχ λευκους ηχους/απορροφητηρα, μαρσιπο,φασκιωμα μονο τα χερακια,βολτες πανω κατω αγκαλια,μασαζακι κλπ. Ειναι δυσκολο το 1ο τριμηνο,παρε οση βοηθεια μπορεις για φαγητο κ δουλειες σπιτιου,ξεκουρασου μαζι με το μωρο οποτε κοιμαται (καταλαβαινω οτι μπορει να εισαι στην τσιτα αλλα προσπαθησε) κ σιγα σιγα θα βλεπεις βελτιωση. Εχεις ολο τον καιρο μπροστα σου να χαρεις το μωρο σου κ θα το κανεις, ειναι πολυ νωρις ακομα. Αν μπηκε μενν το μωρακι σου λενε οτι επηρεαζει τον πρωτο καιρο τη συμπεριφορα του,ειναι πιο προσκολλημενο στη μαμα του κ ανησυχο δεν ξερω αν ισχυει γενικα, κ το δικο μου ειχε μπει κ ετσι ηταν μεχρι 2-3 μηνων περιπου.
  13. Dwra2020

    Το μωρο εχει εφιαλτες

    Αν την ωρα που του συμβαινει αυτο δεν δειχνει να εχει επαφη μαζι σας,τοτε ισως προκειται για νυχτερινο τρομο. Ειναι κατι που συμβαινει σε αυτη την ηλικια λογω των εγκεφαλικων διεργασιων οπως ειπε και η αλλη κοπελα αλλα κ λογω αυξημενου στρες ενδεχομενως.
  14. Dwra2020

    Σε αδιέξοδο με τους γονείς μου!

    Νομιζω οτι ειναι πολυ συνηθισμενο εκει γυρω στα 25 οταν πιανουνε την πρωτη μας δουλεια κ φευγουμε απο το σπιτι μας να ερχονται ολες αυτες οι συνειδητοποιησεις σχετικα με την οικογενεια μας, κ εκεινοι φυσικα το καταλαβαινουν αυτο κ τους κακοφαινεται,τους ξενιζει να μην ειναι πια το παν για το παιδι τους κ να πρεπει να κανουν ενα βημα πισω,να το αφησουν να κανει τις επιλογες του,σωστες λαθος κ να το αντιμετωπιζουν σαν αυτονομο ενηλικα κ οχι σαν εξαρτημενο μελος τους. Ειναι μια διαδικασια που ολοι περναμε λιγο πολυ,δεν εισαι η μονη. Αν σε αυτη τη φαση εχεις κ μια 'σοβαρη' σχεση να διαχειριστεις κ τις σχεσεις μεταξυ ολων σας,καταλαβαινεις οτι δυσκολευει το πραγμα λογικο ειναι. Φυσικα δεν ειναι λυση να χωρισεις ετσι απλα, με ψυχραιμια μπορεις να αντιμετωπισεις ο,τι προκυπτει καθε φορα. Το πιο σημαντικο οπως λες κ μονη σου ειναι να αποκτησεις αυτογνωσια,να ξερεις τα καλα κ τις αδυναμιες σου,να στεκεσαι στα δικα σου ποδια κ μετα ερχεται το στηριγμα απο τον οποιο συντροφο. Αν το ψαχνεις κ με ψυχολογο ακομα καλυτερα!
  15. Dwra2020

    Σε αδιέξοδο με τους γονείς μου!

    Συμφωνω με τις κοπελες που ηδη σου εγραψαν,εχω ζησει μια παρομοια κατασταση κ τελικα αυτο που καταλαβα ειναι οτι ο καθενας μας προερχεται απο μια οικογενεια που δεν τη διαλεξε,του ετυχε κ ειναι λογικο μεχρι την ενηλικιωση να ειναι το μονο που 'γνωριζει', μεχρι που ερχεται σε επαφη με αλλα συστηματα οικογενειων,οπως πχ του συντροφου κ σπανια αυτα τα συστηματα να ταυτιζονται,συνηθως διαφερουν. Καθε οικογενεια εχει κ τα στραβα της, οκ η δικη σου μπορει να τα εχει πιο φανερα απο καποια αλλη αλλα ο συντροφος σου σε επελεξε οπως κι εσυ αυτον,γι αυτο που εισαι,φυσικα θα προσπαθησεις για την καλυτερη εκδοχη του εαυτου σου,οπως ολοι μας κ αυτο θα το κανεις για τον εαυτο σου πανω απ'ολα. Προσπαθησε να βαλεις ορια κ στις 2 μεριες,στην οικογενεια σου να εισαι ξεκαθαρη κ να κανεις διαλογο ηρεμα οταν μια συμπεριφορα τους δεν σου αρεσει,χωρις ομως νευρα κ τσακωμους. Μην ντρεπεσαι να τους μιλησεις σαν ενηλικας προς ενηλικα, ναι με τα νευρα κ τα κλαματα πιθανον να μην σε παιρνουν στα σοβαρα. Και στον συντροφο σου πρεπει να ειναι ξεκαθαρο οτι δεν θα του 'επιβαλεις' τους γονεις σου αλλα οτι τους σεβεσαι, γνωριζεις τα φαουλ τους κ τους τα λες αλλα δεν μπορεις να τους ξεγραψεις ουτε να τους αλλαξεις παρα μονο να κανεις ο,τι μπορεις για να κρατησεις τις ισορροπιες. Οι δυο σας θα κανετε (αν ολα πανε καλα) μια νεα οικογενεια μοναδικη που δε θα αναπαραγει το μοντελο της δικης σου αλλα ουτε της δικης του οικογενειας,μονο οι δυο σας θα ειστε υπευθυνοι για ο,τι συμβαινει κ μεταξυ σας θα τα λυνετε. Δεν βαζουμε κανεναν τριτο αναμεσα στο ζευγαρι ειτε ειναι κακα πεθερικα ειτε καλα,ο καθενας μπορει να χαιρεται τους γονεις του αν οντως ειναι τοσο χαρισματικοι η απλα να τους σεβεται κ να τους κρατα σε μια αποσταση ασφαλειας αν του δημιουργουν 'προβλημα'. Ο αλλος ομως δεν εχει δικαιωμα να σε κατακρινει κ να σε στηνει στον τοιχο για τη συμπεριφορα των δικων σου κ για την 'ανατροφη σου'. Δεν ξερω την ηλικια σου αλλα προφανως τωρα ωριμαζεις κ 'ενηλικιωνεσαι' ουσιαστικα,ειναι μια φαση που ολοι περναμε,απομυθοποιουμε τους γονεις μας κ μετα απο καιρο συνηθως τους 'συγχωρουμε' για ολα τα 'κακα' που θεωρουμε οτι μας εχουν μαθει/κανει. (Προφανως μιλαω για νορμαλ καταστασεις οχι για κακοποιηση κλπ)