Klaral

Μέλη
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    116
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

The recent visitors block is disabled and is not being shown to other users.

  1. Καλησπέρα @Efigiann, και με το καλό το μωράκι σου. Γέννησα και τα δύο μου παιδάκια στο Μητέρα, τον μεγάλο μου γιο το 2020 και τον μικρό μόλις τον Ιούνιο. Οι δύο εμπειρίες τελείως διαφορετικές. Στην πρώτη γέννα γλυκύτατη μαία και πολύ βοηθητική. Μετά την γέννα πήγα σε μονοκλινο, το δωμάτιο σχετικά καλό, οι μαίες όμως αν και σε εξυπηρετούσαν άμεσα, εκτός ολίγων εξαιρέσεων δεν βοηθούσαν και πολύ με τον θηλασμό. Γενικά όμως καλή εμπειρία. Στην δεύτερη γέννα τα έχασα..εικόνα διάλυσης το λιγότερο. Πάλι γλυκύτατη μαία, η οποία όμως προφανώς έτρεχε και σε άλλες δέκα..δεν βρέθηκε λόγω μη διαθεσιμότητας μονοκλινο, οπότε πήγα δίκλινο..τρεις ώρες στην αναμονή, δωμάτιο πεντακάθαρο και μεγάλο. Οπότε έπαιρνα να αλλάξουν το μωρό έκαναν το λιγότερο μια ώρα..ότι ζητούσα ξεχνούσαν να το φέρουν..και φαντάσου, πολύ λίγα πράγματα χρειάστηκαν. Οι μαίες δεν ασχολήθηκαν καθόλου μαζί μου καθότι δευτερότοκος. Οι παιδίατροι, που γνώριζαν ότι έχω και άλλο παιδί, οπότε και γιατρό, σαν να έκαναν χάρη που μου έκαναν την ενημέρωση. Το φαγητό εξαιρετικό. Όσο για το κόστος, και τις δύο φορές έφτασε τα 3500€ κοντά..την πρώτη τα άξιζε, για την δεύτερη τα κλαίω....να σημειώσω, ότι στην δεύτερη γέννα, την τελευταία μέρα μεταφέρθηκα σε μονοκλινο, ανακαινισμένο, υπέροχο, και η αντιμετώπιση άλλαξε άρδην!! Μαίες για ότι χρειαστώ εγώ και το μωρό σε χρόνο μηδέν!! Οσο για την μαία, αν σηκώνεις το έξοδο, νομίζω ότι αξίζει. Επειδή από ότι καταλαβαίνω είναι το πρώτο σου μωράκι, θα είναι χρήσιμο και για την γέννα και για τον θηλασμό αν το επιθυμείς. Εν ολίγοις, όπως τα βίωσα εγώ τα πράγματα, είναι πολλά τα χρήματα και δεν ανταποκρίνονται στην εξυπηρέτηση και την φροντίδα πλέον, εκτός και αν πληρώσεις για μονοκλινο. Συγγνώμη για το σεντόνι, ελπίζω να σε κάλυψα.. Υ.Γ Παρέχουν σερβιετες λοχείας, εσώρουχα μιας χρήσης, σαπούνι για πλύσεις. Για το μπεμπέ, ρουχαλακια και πάνες. Η στάνταρ εξέταση από τους παιδιάτρους είναι δωρεάν, οι επιπλέον εξετάσεις πληρώνονται. Στα μονοκλινα έχει επίσης σετ με είδη υγιεινής και μενού της επιλογής σου που είναι υπέροχο.
  2. Καλησπέρα σε όλες!! Ελπίζω να είστε καλά..εμένα σήμερα η κούραση έχει βαρεσει κόκκινα και η ψυχολογία μηδέν..θα καταχραστω λίγο το θέμα, γιατί η αλήθεια είναι αλλού κατανόηση δεν βρίσκω. Στην δική μου περίπτωση, η κούραση προέρχεται και από το γεγονός ότι ο "μεγάλος" μου γιος είναι μια ειδική περίπτωση. Από βρεφακι καταλαβαίναμε ότι κάπως διαφέρει, αλλά δεν δώσαμε ιδιαίτερη σημασία. Όταν 10 μηνών άρχισαν οι λεξουλες πάλι είπαμε εντάξει, είναι λίγο μπροστά..μέχρι που 15 μηνών η φοβερή γιατρός του, σε μια επίσκεψη μας ενημέρωσε ότι ο μικρός είναι μάλλον χαρισματικός και συνέστησε αξιολόγηση από αναπτυξιολογο. Η διάγνωση ήταν χαρισματικοτητα χωρίς συνύπαρξη κάποιου συνδρόμου. Η αντιληπτική του ικανότητα όταν ήταν 21 μηνών αντιστοιχούσε σε παιδί 4 ετών και η λεκτική ήταν αντίστοιχη των 3 ετών. Θέλω να με πιστέψετε, δεν τα γράφω αυτά γιατί είμαι η ψωνισμενη μάνα κουκουβάγια. Δεν είναι απαραίτητα ευτυχία αυτό το χάρισμα. Έχω ένα υπέροχο παιδί, που έχει τα ξεσπάσματα ενός 2χρονου, 3χρονου και 4χρονου μαζί και ζητάει την αμέριστη προσοχή μου, και ένα γλυκύτατο βρεφακι σχεδόν 5 μηνών που απλά θέλει την μαμά του. Και όλο τον περίγυρο να μου υπενθυμίζει πόσο υπεύθυνη είμαι για την σωστή ανατροφή του, ενώ εγώ δεν προλαβαίνω καλά καλά να πάω τουαλέτα. Και τους γονείς στις δραστηριότητες που κάνει, γιατί σταθμό δεν πήγε λόγω του μικρού, να με κοιτάνε με απορία και διάθεση κριτική όταν ο μικρός αποφασίζει ότι δεν του ταιριάζει μια δραστηριότητα ή θέλει να εξερευνήσει τον χώρο, ή να ασχοληθεί με παιχνίδια που δεν είναι διαθέσιμα λόγω της ηλικίας του. Επίσης, λόγω της ιδιαιτερότητας του, ο μικρός δεν χρειάζεται πολλές ώρες ύπνου, με αποτέλεσμα να ξυπνάει 6 ώρα το πρωί. Οπότε κάντε με εικόνα σήμερα στην δραστηριότητα, κομμάτια από την αϋπνία γιατί θηλάζω και τον μικρούλη, να προσπαθώ να εξηγήσω και σε επικριτικές μανουλες, ότι ο γιος μου δεν είναι ένα ανοριοτο παιδάκι, αλλά ένα παιδάκι διαφορετικό, λίγο πιο έντονο και με έμφυτη περιέργεια για τα πάντα. Συν ότι παρότι είναι πολύ κοινωνικός, είναι πολύ ταλαντούχος και στο να δείχνει αν συμπαθεί ή όχι τους γύρω του, και μάλλον το συγκεκριμένο περιβάλλον δεν τον εμπνέει ιδιαίτερα..κουράστηκα ψυχολογικά να ακούω συμβουλές και νουθεσίες από ανθρώπους που ιδέα δεν έχουν για την συγκεκριμένη περίπτωση, και σωματικά να προσπαθώ να του κρατήσω το ενδιαφέρον σε ότι μπορεί να τον απασχολήσει για λίγο και είναι δραστηριότητα ανάλογη της ηλικίας του..γυρνούσαμε σήμερα σπίτι και έτρεχαν τα μάτια μου..ξέρω ότι κατά πάσα πιθανότητα όλα θα εξελιχθούν όπως πρέπει και του αρμόζει, αλλά τώρα μου φαίνονται βουνό. Και ξέρω ότι μεγαλώνοντας θα είναι βαθιά μόνος όσους και να έχει γύρω του.. συγγνώμη για το μεγάλο κείμενο, αλλά είναι από τις σπάνιες φορές που η ψυχολογική μου κούραση είναι χειρότερη από την σωματική..
  3. Τελικά είμαστε πολλές κορίτσια!! Σας διάβαζα και σκεφτόμουν τι ωραία που θα ήταν αυτά τα θέματα να μην ήταν ταμπού. Να ενημερωνομασταν πριν την γέννα, όπως ας πούμε για τον "ανώδυνο" τοκετό ή τον θηλασμό. Τουλάχιστον δεν θα φορτωνομασταν και δέκα τόνους τύψεις γιατί είμαστε κουρασμένες, γιατί θέλουμε μια ώρα χωρίς το μωρό ή γιατί μας χάλασε ρε αδερφέ η κλεισούρα και σιχαθηκαμε τον εαυτό μας με πιτζάμες. Ή ακόμα καλύτερα, κάποιος να μας έπαιρνε μια αγκαλιά την ώρα που νομίζουμε ότι θα τρελαθουμε από τα νεύρα μας..... Ξέρω ότι σε λίγα χρόνια όλα αυτά θα μας φαίνονται μακρινά, αφού την θέση τους θα έχουν πάρει άλλες δυσκολίες και άγχη. Αυτό δεν αποτελεί όμως από μόνο του ανακούφιση. Ανακούφιση ήταν για εμένα αυτές τις μέρες να διαπιστώσω ότι τελικά ούτε κακομαθημένη ούτε τρελή είμαι..και σας ευχαριστώ πολύ για αυτο
  4. Καλώς ήρθες λοιπόν @Sissaki89!! Όντως, κανείς δεν σε προετοιμάζει για το τσουνάμι που έρχεται. Λες και το μόνο πρόβλημα είναι η αϋπνία. Αλλά δεν μπορούν και να σε προετοιμάσουν εδώ που τα λέμε..η φύση προνοεί να ξεχνάμε τις δυσκολίες και την κουραση του πρώτου καιρού, έτσι ώστε να αποκτούμε παραπάνω από έναν απογόνους. Το ταμπού είναι ότι κλεισμένες στον μικρόκοσμο μας, ούτε οι ίδιες δεν έχουμε το σθένος να παραδεχτούμε ότι θρηνουμε την ζωή που αφήσαμε πίσω, ότι θέλουμε να κλάψουμε από την κούραση και ότι τελικά εμάς και μόνο βαραίνει η απόκτηση ενός παιδιού και το καθημερινό άγχος για την σωστή ανατροφή του. Και φτάνει πια με αυτό το εκατομμύριο γυναίκες!! Τι να κάνουμε, για άλλες είναι πιο εύκολο, για άλλες πιο δύσκολο, για άλλες πιο κουραστικό.Ολες είμαστε διαφορετικές και μεγαλώνουμε μοναδικά, υπέροχα, διαφορετικά παιδιά!!
  5. Το θεμα είναι ότι δεν το θεωρούσε αυτός λύση, αλλά η λύση εμφανιζόταν ως από μηχανής θεός μέσω της μητέρας και της πεθεράς μου, που η καθεμία για δικούς της λόγους ηθελε.να αποδείξει ότι είναι πιο ικανή από εμένα στο να φροντίσει μια οικογένεια. Οπότε η βαλίτσα μάλλον δεν ήταν λύση, όσο μακρια και αν πήγαινε. Η λύση σχεδόν βρέθηκε, αλλά πιο δύσκολα λόγω συνθηκών. Δεν είναι κάθε περίπτωση η ίδια, και καμία φορά το πονάει χέρι κόβει χέρι, μάλλον δεν βοηθάει κανεναν. Σε κάθε περίπτωση επαναλαμβάνω, δεν διαφωνώ με τίποτα από οσα λες, τις συνθήκες εξετάζω. Μακάρι να μπορούσα, αλλά θα γίνουμε αστικοί τροφοσυλλέκτες και θα τρώμε τα νερατζια από τα πεζοδρόμια έτσι και το τολμήσω..νομίζω το τραίνο αυτό έφυγε όταν αποφάσισα να αναπαραχθω..αν όμως τα καταφέρω, θα γράψουμε μαζί το κεφάλαιο "Από το μεσαίωνα στον 'μεσαιωνα'. Γυναικεία χειραφέτηση και λοιπές ουτοπίες"
  6. Δεν διαφωνώ σε τίποτα από όσα λες, απλά επισημενω ότι η πραγματικότητα δεν είναι ποτέ απόλυτη....παράδειγμα ο δικός μου σύζυγος, που αν και δοκίμασα όλα τα παραπάνω, έβρισκε πάντα την άκρη του..μια η μάνα μου, μια η μάνα του, ούτε χωρίς ρούχα δεν έμεινε ποτέ, ουτε νηστικός..οι συνθήκες δεν είναι ποτέ οι ίδιες ακόμα και στις πανομοιότυπες περιπτώσεις. Δε λέω, η λύση βρίσκεται τελικά, αλλά καμιά φορά θέλει πιο πολύ κόπο και κούραση..
  7. Αυτη είναι η ειδικότητα μου στην Αρχαιολογία, άσχετα αν δουλεύω σε άλλο τομέα. Και ένα μεγάλο κομμάτι των σπουδών μου..έλα βοηθός μπας και τελειώσω και το διδακτορικό χαχαχχα. By the.way, ναι, η φύση μας κάνει πιο χαζές και ανεπιδεκτες σε νέες πληροφορίες περιπου για ένα χρόνο μετά την γέννηση των μωρών μας, ώστε να επικεντρωθούμε σε αυτά και τελικά ο εγκέφαλος μας να μάθει να λειτουργεί πιο πολύπλοκα προς όφελος τους.. Ότι να ναι κορίτσια, από όπου και να το πιάσεις...
  8. @linaa μου εσύ σωστά τα λες αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις δυστυχώς όλα αυτά μένουν στην θεωρία. Δεν μπορείς να πείσεις κάποιον που δεν θέλει, ή δεν μπορεί τελικά, να σε βοηθήσει με οποιοδήποτε τρόπο. Κοιτάς να βρεις αλλιώς την άκρη σου, αυτό όμως περνει χρόνο, έχει κόστος και μπορεί να μην συμβαδίζει και με την πεπατημένη. Σε κάθε περίπτωση, δεν σημαίνει ότι κάτι δεν πάει καλά, αλλά ότι κάτι δεν επικοινωνηθηκε σωστά.. @Afrodite88, χίλια ευχαριστώ!! Κάπου, σε κάποια άλλη ζωή νομίζω, ήμουν αρχαιολόγος και έκανα έρευνες πάνω στις δυτικές κοινωνίες του μεσαίωνα... Τώρα πασχίζω να διαβάσω κάθε βράδυ μια-δυο σελίδες από το βιβλίο που με ενδιαφέρει. Δεν θα προτείνω υπομονή, βασικά δεν θα προτείνω τίποτα γιατί σιχαίνομαι τις συμβουλές. Το μόνο που κάνω πια εγώ, και όχι πάντα, είναι να προσπαθώ έστω να είμαι σαφής στους γύρω μου, όπως έκανες και εσύ με τον σύζυγό και ήρθαν τα πράγματα τουμπα. ΥΓ1 Και εμένα η μανούλα όλο γλύκα όταν κάτι δεν πάει καλά χαχάαχα ΥΓ2 Προς την θεματοθετρια: Κοίτα το θέμα των πονοκεφάλων, δεν είναι αστείο, εμένα με έστειλαν στα επείγοντα για αξονική και ήταν από στρες!!
  9. @Afrodite88 μου, μάλλον στο ίδιο σπίτι ζούμε!! Ακριβώς η ίδια αντιμετώπιση, μόνο που μετά το δεύτερο παιδί εγώ δεν άντεξα άλλο και απαίτησα χωρίς ανταλλάγματα. Ακούω ακόμα το "κάνω για εσένα τόσα πολλά", αλλά απαντώ "όσα και όλοι οι άλλοι". Όσο για τον σύζυγό, τι να σου πω, δύσκολη εξίσωση..εμένα ας πούμε δεν μπορεί να βοηθήσει την νύχτα, και δεν φτάνει που κοιμάται σερί, την πέφτει καμία ώρα και κατά την διάρκεια της ημέρας αν δεν δουλεύει. Οπότε, φαντάζεσαι τα νεύρα και την απογοήτευση μου. Κατά τα άλλα όμως να βοηθά πολύ περισσότερο με την έλευση του δεύτερου μωρού....οπότε κρατά ζωντανή την ελπίδα!! Έκανα παράθεση ξεχωριστά, μια και είναι το επιστημονικό μου πεδίο και ενθουσιάστηκα !! Απλά και μόνο για την κουβέντα, να παραθέσω ότι αρχαιολογικά προκύπτει, ότι κατά πάσα πιθανότητα τα μωρά δεν είχαν μοναδικούς φροντιστές τους γονείς αλλά όλη την ομάδα homo sapiens. Αργότερα, με την αγροτική επανάσταση, η ανατροφή πέφτει στην μητέρα σε μεγάλο βαθμό, αλλά και στην κοινωνία, στο χωριό. Πολλές φίλες του Αμαζονίου ζουν σε αυτό το μοτίβο ακόμα. Η μανα-θυσια απαντάτε πιο πολύ ως δημιούργημα και ίσως μοχλός καταπίεσης των δυτικών κοινωνιών, όσο δεν χρειάζονται την γυναικεία χειραφέτηση ως μέσω ανάπτυξης της καταναλωτικής δύναμης των γυναικών. Μετά πάμε στο σημερινό μοντέλο, μανα-θυσια, εργαζόμενη, νοικοκυρά και σύζυγος..αδύνατον δηλαδή.. συγγνώμη για την ανάλυση, αλλά τα έχω τόσο καιρό μέσα μου που θα εσκαγα.. βλέπετε, από τότε που έγινα μαμά, πιο πολύ νοιάζουν τους γύρω μου οι μαγειρικές μου ικανότητες, παρά τα πτυχία που με.πολυ.κοπο απέκτησα.....
  10. @Afrodite88 μου, απλά να σου πω, ότι μην φοβάσαι, με το δεύτερο μωράκι δεν υπάρχει καμία σχέση με την πρώτη φορά. Όχι απλά θα τα καταφέρεις, αλλά θα απαιτείς με τον τρόπο σου.καιντην ανάλογη βοήθεια..εγώ κορίτσια ένα πραγμα καταλαβαίνω. Στο συλλογικό ασυνείδητο η μητρότητα είναι συνυφασμένη με την θυσία, οπότε το περιβάλλον σαδιστικά σχεδόν βρίσκει άλλοθι σε αυτό. Και αυτό δυστυχώς μόνο εδώ, γιατί στο εξωτερικό η νοοτροπία είναι η ακριβώς αντίθετη, οι μανουλες πιο χαλαρές και τα παιδιά πιο ανεξάρτητα!!
  11. @linaa πόσο συμφωνώ μαζί σου!! Κορίτσια, βοήθεια χθές!! Απαιτηστε την και οργανωστε τους γύρω σας, ο καθένας ότι μπορεί!! Το αφήγημα ότι η νέα μανούλα είναι τόσο ευτυχής που όλα τα άλλα έρχονται σε δεύτερη μοίρα μας τελείωσε..η νέα μανούλα είναι τρομαγμένη, άυπνη, κουρασμένη και συχνά δεν έχει προλάβει να κάνει ένα ντούς. Θρηνεί κρυφά την ζωή που άφησε πίσω, άσχετα με το πόσο λατρεύει το μωρό της. Δεν θα άλλαζα τους γιους μου για τίποτα στον κόσμο. Αυτό που σίγουρα θα άλλαζα είναι η συμπεριφορά μου απέναντι στο μη υποστηρικτικό περιβάλλον μου. Θα απαιτουσα την κατανόηση και την βοήθεια τους, έμπρακτα, όχι στα λόγια!! Ίσως τότε να είχα χαρεί τουλάχιστον τον μεγάλο μου γιο λίγο περισσότερο, και να μην μου έκανε λόγο για υπερκόπωση ο γιατρός που επισκέφτηκα την Δευτέρα. @Lilak90 μου, μην την φοβάστε την επιστροφή στην δουλειά. Θα σε φέρει σε ισορροπία και θα σε ξεκουράσει..όσο περίεργο και αν σου φαίνεται τώρα!!
  12. Καλημέρα @Lilak90, επιτέλους κάποια ανοίγει αυτό το θέμα!! Εγώ είμαι μητέρα δύο αγοριών, 2 ετών και 4,5 μηνών. Την κούραση στον πρώτο μου γιο, ακόμα την θυμάμαι και τρέμω..αϋπνία, όλα να είναι πλυμένα καθαρά, να υπάρχει φαγητό πάντα, και 24/7 πάνω από το παιδί. Το περιβάλλον μου σχεδόν απόλυτο ότι η πραγματική επιτυχία είναι να τα καταφέρω μόνη μου!! Αποτέλεσμα, μια γερή κρίση οφθαλμικής ημικρανίας που με οδήγησε στο νοσοκομείο και προήλθε από στρες και κούραση. Ίδια κούραση και όταν γύρισα στην δουλειά, συν την αϋπνία και την νέα εγκυμοσύνη. Αυτή την στιγμή υποφέρω από πονοκεφάλους, υπνοβασία και μια ίωση που δεν λέει να με αφήσει λόγω κούρασης..για αυτό σου λέω!!!!! Πρόσεχε πολύ τον εαυτό σου, για να είσαι καλά και για το μωράκι σου!! Άκου από μια παθουσα!!
  13. Καλησπέρα κορίτσι μου!! Τόσο ωραία στα είπε η @Pagor που λίγα έχω να προσθέσω..νομίζω στο έχω ξαναπεί, εχω βρεθεί στην θέση σου πριν από 6 χρόνια. Αυτή την στιγμή έχω δύο γιους, από αυτόματη σύλληψη. Και αν αυτό δεν σε κάνει να ελπίζεις ( που μεταξύ μας ούτε εμένα με έκανε), να σου πω ότι πέρασα 4 μαύρα χρόνια να σκέφτομαι μόνο το θέμα του παιδιού, χάνοντας έτσι στιγμές και κάποια από τα καλύτερα μου χρόνια. Αν δεν σε βοήθησε ο ειδικός, βρες άλλο!! Μην χαραμίζεις την ζωή σου μέσα στην μαυρίλα για κάτι που σίγουρα θα έρθει!! Και να θυμάσαι ότι δεν ολοκληρώνουν την γυναίκα τα παιδιά, ούτε της δίνουν παραπάνω αξία!! Αξία έχεις και είσαι ανεκτίμητη για τους δικούς σου ανθρώπους, άσχετα με το πότε θα γίνεις μάνα..να χαίρεσαι που έχεις την υγεία σου και μπορείς να προσπαθείς και να ελπίζεις..το ξέρω είναι βουνό τώρα αυτά που σου λέμε, αλλά ελπίζω να κοιτάξεις σύντομα πίσω και να δεις πόσο δίκιο είχαμε....
  14. Καλησπέρα @athinaida !! Πόσο χαίρομαι που διαβάζω κάποια από εσάς!! Και εμείς μεγαλώνουμε, κοντεύει έξι κιλά άνθρωπος ο μικρός μου..είναι και ήσυχος και γελαστός.. τουλάχιστον προς το παρών!! Για τη παλινδρόμηση που λες, είχε πολύ ο μεγάλος μου ο γιος. Έπαιρνε κανονικά όμως βάρος, οπότε η γιατρός δεν ανησυχούσε. Εγώ όμως είχα τρελαθεί. Εμάς φαντάσου, δεν βελτιώθηκε ούτε με τις στερεές, έβγαζε ακόμα και λίγο από τα γεύματα!! Σταμάτησε μια μέρα ξαφνικά μόνο του, πάνω που θα δίναμε αντιαναγωγικο γάλα, περίπου στη ηλικία του 1 έτους..είχαμε κάνει υπέρηχο για να αποκλείσουμε στένωση πυλωρού και απλά κάναμε υπομονή. Σαν συμβουλή, αυτό που κάνεις είναι το σωστό. Μικρά,συχνά γεύματα (εγώ ας πούμε που θήλαζα, το έκανα για 20 λεπτά ανά δύο ώρες), όρθια στάση του μωρού και όταν κοιμούνται στο πλάι από την αριστερή πλευρά μας έλεγε εμάς η γιατρός, για να αποφύγουμε περαιτέρω αναγωγές. Εγώ πάντως έχω την εντύπωση ότι στην δικιά μας περίπτωση είχε να κάνει με την αλλεργία του μικρού στην πρωτεινη αγελαδινού γάλακτος..αν θέλεις, κάνε μια ερώτηση στην/στον γιατρό σου..
  15. @Ninaki-καλημέρα!! Παρακολουθώ την ιστορία σου, γιατί έχω περάσει ακριβώς τα ίδια.... εξωμήτρια κύηση με αφαίρεση σάλπιγγας και ένα υνομοιωμα που αν μεγάλωνε θα έφραζε την είσοδο της εναπομεινουσας σάλπιγγας..επόμενη εγκυμοσύνη σε εφτά μήνες, που κατέληξε σε αυτόματη αποβολή την 6 εβδομάδα. Μετά από αυτό, τουλάχιστον 3 βιοχημικές..τώρα που σου γραφω, ο μικρός μου γιος (50 ημερών) κοιμάται στο καρότσι, και ο μεγάλος (22 μηνών), έχει πάει βόλτα!! Και για να μην σου αφήσω απορίες, ήρθαν με αυτόματη σύλληψη, και εγώ είμαι 42 ετών. Θα συμβεί, να είσαι σίγουρη!! Να χαρείς τώρα την ζωή σου όπως έχει, γιατί είσαι νέα και υγειης και αυτά δεν είναι δεδομένα για όλους, για να έχεις κουράγιο και όρεξη οταν- πολύ σύντομα σου εύχομαι - θα μεγαλώνεις το παιδάκι σου!!