Recommended Posts

Θα τους το πεις ετσι ακριβως.οτι επειδη δυσκολευεστε κ υπαρχουν ανθρωποι προθυμοι να σας βοηθησουν θα φυγετε εξωτερικο.αν ο πατερας σου το δει σαν απειλη επειδη δ δεχονται τον αντρα σου δικο του πρβλμ

Share this post


Link to post
Share on other sites

Δέν ξέρω βρε Vikib γιατί με νοιάζει τόσο πολύ ίσως κυνηγάω την αποδοχή του γιατί σε σύγκριση με τα αδέρφια μου βλέπω ότι αδικούμε πολύ.. :(

Share this post


Link to post
Share on other sites

Διαφημίσεις


Καλημέρα !!!

Καταρχήν να πω πως καταλαβαίνω ότι είναι δύσκολο να μην θέλουν οι γονείς σου τον άντρα σου και να έχεις μια μόνιμη μουρμουρα!!!

Αλλά πρέπει να καταλάβεις ότι πλέον ο άντρας σου και το παιδάκι σου είναι ή οικογένεια σου και αυτή και μόνο θα πρεπε να σε νοιάζει, το ότι ο πατέρας σου έχει τις ενστάσεις του είναι δικό του θέμα, οπότε θα κάνεις το καλύτερο για την οικογένεια σου!!

Θα πας πολύ απλά και θα τους πεις τις απόφασης της οικογένειας και να μην σε νοιάζει τι θα πουν ή αν συμφωνούν, θυμήσου οι αντιρρήσεις του πατέρα σου είναι καθαρά δικό του πρόβλημα και όχι δικό σου αν σε αδικεί πάλι αυτός το χει το θέμα και κάποια στιγμή ίσως το καταλάβει. Μέχρι τότε οφείλεις να δεις την οικογένεια ουνκαι τον εαυτό σου!!! Δείξε του ότι πατάς στα πόδια ουνκαι δεν έχεις ανάγκη κανεναν, ίσως το καταλάβει κάποια στιγμή!


yk1yp3.png

Share this post


Link to post
Share on other sites

mama82 νομίζω ότι μου έχεις δώσει την πιο ενθαρρυντική απάντηση .Έχεις απόλυτο δίκιο δεν πρέπει να με νοιάζει πρέπει να ασχοληθώ με την οικογένεια μου και μόνο.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ναι κοριτσι μου!!! Αυτό πρέπει να κάνεις και αυτό θα σε βοηθήσει να ηρεμησεις κι εσύ μέσασου!!!

Μπορεί στην αρχή πάλι να σε τρώει και να σε γεμίσουν τύψεις ότι δεν σε ενδιαφέρουν αλλά αυτό είναι το πιο σωστο, να κοιτάξει την δική ου οικογένεια!!

Οι γονείς μας είναι γονείς μας αυτό δεν σημαίνει ότι δεν κάνουν λάθη ή ότι δεν τους υπολογίζεις αλλά πλέον έχεις δική σου οικογένεια!!! Και στο παιδί σου αργότερα θα αποδείξεις ότι δεν φοβάσαι και ότι στέκεται στα πόδια σου!

Ευχομαι να βρεις την άκρη και να νιωσεις καλύτερα!!!


yk1yp3.png

Share this post


Link to post
Share on other sites

Διαφημίσεις


Σε ευχαριστώ πάρα πολύ μου έδωσες δύναμη πραγματικά .Απλά δεν ξέρω να τους πώ ότι το σκεφτόμαστε ή να τους το ανακοινώσω όταν πούμε ότι ναι θα πάμε και θα είναι οριστικό?

Share this post


Link to post
Share on other sites

από αυτά που γράφεις για την οικογένειά σου δεν φαίνεται να επικοινωνείτε τόσο αμφίδρομα και ομαλά.

οπότε, για ποιό λόγοα να τους ανοιχτείς για κάτι που είναι ακόμα στα σκαριά και το στήνεις λες και είναι κολλητοί σου?

Εάν είχαν καλή σχέση μαζί σου, τότε θα άκουγαν και τα νέα σου.

Θα είχαν φροντίσει να είναι κοντά σου. Ε , δεν είναι λοιπόν.

Πρέπει να το αποδεχτείς, κλάψε, γράψε γράμματα και κάψτα, έτσι είναι όμως, και κανένας δε μπορεί να πάρει πίσω αυτά που έγιναν όταν μεγάλωσες.

Κορίτσι μου, είσαι ήδη μαμά.

Όταν κάποτε λές αυτή την ιστορία στο παιδάκι σου θα λες, τι?

σκέψου αυτό, και θα δείς μόνη σου ότι η μόνη λύση

είναι να πάρεις την ζωή σου στα χέρια σου, να πάρεις αποφάσεις για εσάς και μόνο.

άνοιξε τα φτερά σου και φύγε, πράξε, σταμάτα την αμφιβολία που ενδεχομένως αυτοί σου προκάλεσαν.

μη περιμενεις να βρείς δικαιοσύνη πριν κάνεις πράξη αυτά που θέλεις. δεν πρόκειται να έρθει, γιατί πολύ απλά,

πολλοί άνθρωποι απλώς ποτέ δεν ξυπνούν και δεν βλέπουν τι έχουν.

η ζωή δεν είναι δίκαιη. άλλοι την χάνουν, άλλοι χάνουν άλλους, άλλοι γεννιούνται σε τεράστιες δυσκολίες, άλλοι δοκιμάζουν θέματα υγείας το ένα μετά το άλλο. μη περιμένεις την λύση αυτών που περιγράφεις. όσο και αν το θέλεις.

το έχω ζήσει, χρόνια πάλευα, όμως δεν έγινα μητέρα μικρή και δεν χρειάστηκε να δοκιμαστώ τόσο όσο εσύ τώρα που ακόμα ίσως δεν κατάφερες να ξεφύγεις από την επιρροή τους πριν γίνεις μαμά.

είναι πολύ δύσκολο, αλλά μπορείς να τα καταφέρεις γιατί όπως έγραψε πιο πάνω η μαρτιναζακκα αυτή είναι η ζωή. (πολύ σοφά λόγια σου έγραψε αν και συμπυκνωμένα, διάβασέ τα ξανά... κάνε ένα κόπο, μπορεί να διαβάζονται δύσκολα λίγο αλλά είναι ΠΟΛΥ σοφά).


4LJip3.png

Share this post


Link to post
Share on other sites

Να πω και εγώ τη γνώμη μου με που απλά λόγια.Δε θα σε συμβουλεψω απλά θα σου πω αυτό (Ή ζωή είναι δική σου με υπόβαθρο την οικογένεια σου.Αποφασισε με τον άνδρα σου για την ζωή σας αλλά να αναλαβειςς και τις συνέπειές .)

Δεν θέλω να σε επικρινω αλλά νιώθω ότι είσαι ακόμα αδύναμη συναισθηματικά.Δεν μπρω να σκεφτώ μία γυναίκα ευτυχισμένη μια μαμά που φοβάται έναν χαρακτηρισμό από τον μπαμπά της.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Εγω αυτό που έχω να σου πω είναι ότι όταν με το καλό τελειώσει ο άντρας σου το φανταστικό ναβτα βαλετε κάτω και να αποφασιστεί τι είναι καλύτερο για την οικογένεια σας να κάνετε και να το ανακοινώσεις, αν το πεις τώρα θα σε επηρεάσουν πολύ και θα σαι ακόμα πιο προβληματισμένη!!! Όταν θα έρθει ή ώρα να πάρετε απόφαση και να μην έχεις πισωγυρισματα !!


yk1yp3.png

Share this post


Link to post
Share on other sites

Σας ευχαριστώ πολύ όλες σας. eyangelia δεν είναι θέμα φόβου .όταν όλη σου την ζωή σε επικρίνει σε πληγώνει. Λές γιατί σε εμένα έτσι και τους άλλους αλλιώς?

Όσο για το να πάρω την ζωή στα χέρια μου έχετε απόλυτο δίκιο πρέπει να σταματήσω να σκέφτομαι τι θα πουν.Απλά είναι αυτό το γιατί που μένει.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Διαφημίσεις


Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Σύνδεση

Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

Συνδεθείτε τώρα