Recommended Posts

Καλημέρα σας κορίτσια! Δεν ξέρω πως να ξεκινήσω; Όταν έμαθα ότι είμαι έγκυος ήμουν πολύ χαρούμενη απόλυτη επιτυχία,όλα πήγαιναν πολύ καλά μέχρι που έκανα β επιπέδου και κει ο κόσμο μου γκρεμίστηκε, καρδιοπάθεια χωρίς να έχει ελπίδες το μωρό, δεν μπορούσα να το πιστέψω πήγα σε 3 γιατρούς τα ίδια είπαν και κει έπρεπε να πάρουμε την πιο δυσκολη απόφαση.31/5/20 μπήκα νοσοκομείο για φυσιολογικό τοκετό αλλά τίποτα μου κάνανε τα πάντα φάρμακα χέρια μαρτύριο τελικά 2/6/20 γέννησα με καισαρική.ειπαν ότι επειδή δεν ήθελα να δώσω το μωρό μου για αυτό δεν μπόρεσα να το γεννήσω φυσιολογικά.ημουν 24 εβδομάδων. Ακόμα δεν μπορώ να συνέλθω έχασα το γιό μου έχασα τα πάντα το μόνο που θέλω είναι να το ξαναζήσω εγκυμοσύνη φούσκωμα κλοτσιά όλα τα ωραία που έχει μια εγκυμοσύνη και φυσικά να γεννηθεί υγιέστατο μωράκι! Εύχομαι και σε σας που χάσατε τα μωράκια σας να κρατήσετε στα χέρια σας υγιέστατα παιδιά! 

  • Λυπημένη/-ος 7

Share this post


Link to post
Share on other sites
3 ώρες πρίν, Marina marina είπε:

Καλημέρα σας κορίτσια! Δεν ξέρω πως να ξεκινήσω; Όταν έμαθα ότι είμαι έγκυος ήμουν πολύ χαρούμενη απόλυτη επιτυχία,όλα πήγαιναν πολύ καλά μέχρι που έκανα β επιπέδου και κει ο κόσμο μου γκρεμίστηκε, καρδιοπάθεια χωρίς να έχει ελπίδες το μωρό, δεν μπορούσα να το πιστέψω πήγα σε 3 γιατρούς τα ίδια είπαν και κει έπρεπε να πάρουμε την πιο δυσκολη απόφαση.31/5/20 μπήκα νοσοκομείο για φυσιολογικό τοκετό αλλά τίποτα μου κάνανε τα πάντα φάρμακα χέρια μαρτύριο τελικά 2/6/20 γέννησα με καισαρική.ειπαν ότι επειδή δεν ήθελα να δώσω το μωρό μου για αυτό δεν μπόρεσα να το γεννήσω φυσιολογικά.ημουν 24 εβδομάδων. Ακόμα δεν μπορώ να συνέλθω έχασα το γιό μου έχασα τα πάντα το μόνο που θέλω είναι να το ξαναζήσω εγκυμοσύνη φούσκωμα κλοτσιά όλα τα ωραία που έχει μια εγκυμοσύνη και φυσικά να γεννηθεί υγιέστατο μωράκι! Εύχομαι και σε σας που χάσατε τα μωράκια σας να κρατήσετε στα χέρια σας υγιέστατα παιδιά! 

Σε καταλαβαίνω απόλυτα γλυκειά μου πήρες την πιο δύσκολη απόφαση που θα χρειαστεί να πάρεις στην ζωή σου.κ εγώ πριν δύο χρόνια πήρα τέτοια απόφαση αλλά σε μικρότερη εβδομαδα.στην αυχενική βρήκαν σπάνια ανωμαλία στο μωράκι κ έτσι ξεκίνησα μια ολόκληρη μέρα με πρόκληση αλλά κ εγώ δεν μπορούσα να αποχωριστώ το κοριτσάκι μου κ έτσι με κοιμησαν κ έκανα αποξεση.λιγο πριν ξυπνήσω ουρλιαζα,το μωρό μου θέλω το μωρό μου.ευχομαι ο Θεός να βοηθήσει ολες τις γυναίκες που χάσανε μωράκια,όλες τις γυναίκες που παλεύουν να κρατήσουν μωρά στην αγκαλιά τους βλέποντας γύρω τους να γεννοβολανε περιπτώσεις που τα πετάνε τα παρατάνε τα κακοποιούν.αδικος αυτός ο κόσμος τι να πω.την ευχή μου σε όλες εμάς κορίτσια.

  • Μου αρέσει 1
  • Λυπημένη/-ος 3

Share this post


Link to post
Share on other sites

Διαφημίσεις


Δεν έχει σημασία πόσο μηνών είσαι όταν χάνεις το μωρό σου ο πόνος είναι πόνος.ακομα δεν μπορώ να το πιστέψω ότι δεν είναι μέσα μου επειδή έχω κοιλιά νομίζω ότι είναι ακόμα εκεί, ευτυχώς από υπερήχους μου έμεινε κάτι τα έχω κάνει φωτογραφίες τα κρέμασα στο τοίχο για να βλέπω το γιό μου και να του μιλάω! 

  • Λυπημένη/-ος 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Just now, Marina marina είπε:

Δεν έχει σημασία πόσο μηνών είσαι όταν χάνεις το μωρό σου ο πόνος είναι πόνος.ακομα δεν μπορώ να το πιστέψω ότι δεν είναι μέσα μου επειδή έχω κοιλιά νομίζω ότι είναι ακόμα εκεί, ευτυχώς από υπερήχους μου έμεινε κάτι τα έχω κάνει φωτογραφίες τα κρέμασα στο τοίχο για να βλέπω το γιό μου και να του μιλάω! 

Πριν μπω για την αποξεση τότε είχα πει στην μαία ότι θα φυτέψω στην αυλή μια τριανταφυλλιά για το κοριτσάκι μου.αυτη μου είπε μην το κάνεις θα το βλέπεις κ θα σπαραζεις.εεε μια εβδομάδα μετά χωρίς να πω τίποτα έρχεται ο άντρας μου κ μου φέρνει μια τριανταφυλιτσα.τους υπερήχους τους τύλιξα με ένα κεντημένο πετσετακι,έβαλα μια Παναγίτσα κ ένα γράμμα κ μετά δυστυχώς έβαλα κ από άλλες δύο εγκυμοσύνες που έχασα υπερήχους.δεν ξεπερνιουνται εύκολα αυτά γλυκειά μου αλλά πρέπει να προχωράμε.εχεις άλλο παιδάκι;;;εγώ έχω τον γιο μου εννιά χρονών κ είμαι σαραντα.μετα από δύο και χρόνια αποτυχιών έχω αποφασίσει ότι επιβάλλεται να κοιτάξω κ λίγο τον εαυτό μου.κ να πάρω δύναμη για να τα καταφέρω την επόμενη φορά.το πένθος πρέπει να το ζήσεις για να δυναμώσεις μετά.εγω ακόμα για το κοριτσάκι κλαίω.τα αλλά λέω τα πήρε ο Θεός μικρά αλλά αυτό...αλλά πρέπει να δυναμώσουμε κ να προχωρήσουμε.τα προβλήματα αυτά τα μεγάλα σε δυναμώνουν κ σε κάνουν καλύτερο άνθρωπο.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Είσαι τυχερή αφού έχεις παιδί!! Εγώ δυστυχώς δεν έχω ήταν η πρώτη μου εγκυμοσύνη,με την βοήθεια του Θεού πιστεύω ότι όλα θα φτιάξουν για όλες μας!!! 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Διαφημίσεις


Just now, Marina marina είπε:

Είσαι τυχερή αφού έχεις παιδί!! Εγώ δυστυχώς δεν έχω ήταν η πρώτη μου εγκυμοσύνη,με την βοήθεια του Θεού πιστεύω ότι όλα θα φτιάξουν για όλες μας!!! 

Εννοειται κορίτσι μου παιδάκι θα αποχτησεις.μολις επανέλθει το σώμα σου ξεκινάς και αυτό θα βοηθήσει κ στην ψυχολογία σου.εγω έχω δυόμιση χρόνια αποτυχίας με τρεις χαμένες εγκυμοσύνες μέσα σε αυτα.ειχα βάλει στο μυαλό μου όριο τα σαράντα και μετά να το αφήσω.αλλα μετά είδα τριγύρω μου μέχρι 46 χρόνων εγκυμονούσες με φυσική σύλληψη φάντασου και λέω χαζή είμαι.αφου το θέλω θα αφεθω κ όποτε και αν μου κάτσει.και εννοείται ότι έχω φουλ φοβία για μια επόμενη εγκυμοσύνη λογω των αποτυχιών και πάλι λέω αξίζει τον κοπο.αν με αξιώσει ο υψηστος κ ξαναμεινώ θα με ανεχτούν τα κορίτσια στο φόρουμ,θα είμαι μες στον πανικό.

Share this post


Link to post
Share on other sites
On 18/6/2020 at 3:03 ΜΜ, Nick_elena είπε:

Κορίτσια καλημέρα...μόλις χτες μπήκα στο φόρουμ έπεσα πάνω του καταλάθος...έψαχνα μια παρηγοριά κ εγώ! Αρνουμε προς το παρόν να πάω σε ψυχολόγο παρόλο που είμαι σε παρεμφερή επάγγελμα κ ξέρω ότι αν όχι στην αρχή θα βοηθήσει μετέπειτα! Παρολο που το ποστ είναι παλιό ενοιωσα την ανάγκη να γράψω την δικιά μου ιστορία σε άτομα που πραγματικά θα με καταλάβουν! Εγώ έφτασα 36 βδομάδων με κανένα απολύτως πρόβλημα όλες οι εξετάσεις μου καλές απλά ήταν μικρουλα κ ενοιωθα το μωράκι μου μέχρι τελευταία στιγμή! 7 Ιουνίου έσπασαν τα νερά μου κ πήγα στο νοσοκομείο με το μυαλό μου να σκέφτεται ότι θα γυρίσω πίσω με το μωράκι μου! Με βάζουν για καισαρική γτ το μωράκι ήταν μικρό για να μην το ζορισουν! Αυτό ήταν κ απλά ξεκίνησε η κόλαση δεν έκλαψε ποτέ δεν τα καταφερε η ψυχουλα μου! Δεν μας κάλυψε τπτ ούτε η γυναικολόγοι ούτε οι παιδίατροι ούτε αυτοί δεν ήξεραν τι εγν! Απλά περιμένουμε την νεκροψία μήπως μάθουμε ένα γιατί! Θα ήταν 11 ημερών σμρ! Αντί για αυτό την εθαψα! Πραγματικά μου δώσατε κάποια δύναμη! Αν κ δεν ξέρω αν θα βρω δύναμη να ξανά μπω στην διαδικασία! Κ αυτό που με τρελενει πιο πολύ είναι μικρή είσαι (είμαι 27) θα κάνεις αλλά! Ναι λες κ θα ξεχάσω ποτέ! 

Σας ευχαριστώ όλες....μέσα από τις ιστορίες σας ανακάλυψα ότι πραγματικά έχουμε πολύ δύναμη! Κ το δεν αντέχω να προσπαθήσω να το κάνω δύναμη! 

 

Αχ κορίτσι μου γλυκό και εγώ 18/8/20 γέννησα φυσιολογικά το κοριτσάκι μου. Ήμουν στην 37 εβδομαδα, όσο σκέφτομαι ότι τώρα θα ειχα την αγκαλιά μου τρελαίνομαι. Τα βράδια με πιάνει ένα σφίξιμο και δεν μπορώ να κοιμηθώ. 

Δεν μπόρεσα να την πάρω αγκαλιά,ούτε να την δώσω ένα φιλί. Και έχω τύψεις...

Είναι πολύ δύσκολο για μια μανα να χάνει το παιδί της. Κουράγιο σε όλες μας

Η αλήθεια είναι ότι πείρα κ εγώ κουράγιο διαβάζοντας τις ιστορίες σας. Περιμένω και εγώ να κάτι αποτελέσματα κ ανάλογα θα πάμε παρακάτω. 

Αυτός ο πόνος θα μας συνοδεύει για όλη μας την ζωή

Ελπίζω όλα τα αγγελάκια μας να είναι κάπου ωραία κ να παίζουν. 

 

  • Λυπημένη/-ος 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Just now, Sofia89 είπε:

Αχ κορίτσι μου γλυκό και εγώ 18/8/20 γέννησα φυσιολογικά το κοριτσάκι μου. Ήμουν στην 37 εβδομαδα, όσο σκέφτομαι ότι τώρα θα ειχα την αγκαλιά μου τρελαίνομαι. Τα βράδια με πιάνει ένα σφίξιμο και δεν μπορώ να κοιμηθώ. 

Δεν μπόρεσα να την πάρω αγκαλιά,ούτε να την δώσω ένα φιλί. Και έχω τύψεις...

Είναι πολύ δύσκολο για μια μανα να χάνει το παιδί της. Κουράγιο σε όλες μας

Η αλήθεια είναι ότι πείρα κ εγώ κουράγιο διαβάζοντας τις ιστορίες σας. Περιμένω και εγώ να κάτι αποτελέσματα κ ανάλογα θα πάμε παρακάτω. 

Αυτός ο πόνος θα μας συνοδεύει για όλη μας την ζωή

Ελπίζω όλα τα αγγελάκια μας να είναι κάπου ωραία κ να παίζουν. 

 

Γεια σου κοπέλα μου....σε λίγες μέρες κλείνω 4 μήνες.....πόνος;;;;; Κάθε μέρα σαν να είναι η πρώτη μέρα....έχω κ εγώ μεγάλες τύψεις που δεν την πήρα μια αγκαλιά...μεγάλη αδικία κανονικά έπρεπε να μας τα φέρνουν όπως όλα τα μωράκια έχουμε κ εμείς την ανάγκη για αυτά τα παιδιά να τα πάρουμε μια αγκαλιά να τα φιλισουμε κ να δεχτούμε την κατάσταση για να μπορέσουμε να τα αποχαιρετήσουμε....( Ενοιωσα μεγαλύτερη αδικία όταν έμαθα ότι στο εξωτερικό τα ντύνουν κανονικά κ τα πηγαίνουν κανονικά στους γονείς κ μεγάλο θυμό για αυτή την χώρα που δεν μπορεί με τπτ να αντιμετωπίσει τέτοιες κατάστασης, 5 μέρες στο νοσοκομείο το ίδιο πράγμα άκουγα μην μπεις στην διαδικασία ούτε να την δεις δεν θα σου κάνει καλό....κάτσε μωρη ξέρεις εσύ το καλό μου;; Κ αν δεν το έχεις ζήσει κ σαν επαγγελματίας δεν έχεις γνώσεις να το αντιμετωπίσεις απλά βούλωσε το) συμνωμη για τον θυμό αλλά είμαι θυμωμενη!!! Ευτυχώς δεν άκουσα κανέναν κ είδα το κοριτσάκι που ήταν μια κούκλα κ έμοιαζε στον μπαμπά της κ πήγα κανονικά κ την κήδεψα!! Πριν λίγες μέρες πήρα την ιατροδικαστική ενδομήτρια υποξία η αιτία...αρκετές θρόμβωσης στις ιστολογικές....δεν έχω λόγια υποψιάζομαι θρομβοφιλια....δεν μπορώ να καταλάβω όμως μέχρι το ντομπλερ ειμασταν εντάξει.....κ ο ηλίθιος γυναικολόγος απλά μου έλεγε είναι ένα μικρό παιδί!!!! Τύψεις;;;;; Τεράστιες τον εμπιστεύτηκα μέχρι το τέλος γτ;;;; Αλλά τα ντομπλερ άλλου κ εκείνος λάθος;;; Δεν ξέρω από πού να πιαστώ κ τι να κάνω πρώτα....συμνωμη για το σεντόνι μάλλον κάπου έπρεπε να τα πω κ εγώ.....

Share this post


Link to post
Share on other sites
Just now, Nick_elena είπε:

Γεια σου κοπέλα μου....σε λίγες μέρες κλείνω 4 μήνες.....πόνος;;;;; Κάθε μέρα σαν να είναι η πρώτη μέρα....έχω κ εγώ μεγάλες τύψεις που δεν την πήρα μια αγκαλιά...μεγάλη αδικία κανονικά έπρεπε να μας τα φέρνουν όπως όλα τα μωράκια έχουμε κ εμείς την ανάγκη για αυτά τα παιδιά να τα πάρουμε μια αγκαλιά να τα φιλισουμε κ να δεχτούμε την κατάσταση για να μπορέσουμε να τα αποχαιρετήσουμε....( Ενοιωσα μεγαλύτερη αδικία όταν έμαθα ότι στο εξωτερικό τα ντύνουν κανονικά κ τα πηγαίνουν κανονικά στους γονείς κ μεγάλο θυμό για αυτή την χώρα που δεν μπορεί με τπτ να αντιμετωπίσει τέτοιες κατάστασης, 5 μέρες στο νοσοκομείο το ίδιο πράγμα άκουγα μην μπεις στην διαδικασία ούτε να την δεις δεν θα σου κάνει καλό....κάτσε μωρη ξέρεις εσύ το καλό μου;; Κ αν δεν το έχεις ζήσει κ σαν επαγγελματίας δεν έχεις γνώσεις να το αντιμετωπίσεις απλά βούλωσε το) συμνωμη για τον θυμό αλλά είμαι θυμωμενη!!! Ευτυχώς δεν άκουσα κανέναν κ είδα το κοριτσάκι που ήταν μια κούκλα κ έμοιαζε στον μπαμπά της κ πήγα κανονικά κ την κήδεψα!! Πριν λίγες μέρες πήρα την ιατροδικαστική ενδομήτρια υποξία η αιτία...αρκετές θρόμβωσης στις ιστολογικές....δεν έχω λόγια υποψιάζομαι θρομβοφιλια....δεν μπορώ να καταλάβω όμως μέχρι το ντομπλερ ειμασταν εντάξει.....κ ο ηλίθιος γυναικολόγος απλά μου έλεγε είναι ένα μικρό παιδί!!!! Τύψεις;;;;; Τεράστιες τον εμπιστεύτηκα μέχρι το τέλος γτ;;;; Αλλά τα ντομπλερ άλλου κ εκείνος λάθος;;; Δεν ξέρω από πού να πιαστώ κ τι να κάνω πρώτα....συμνωμη για το σεντόνι μάλλον κάπου έπρεπε να τα πω κ εγώ.....

Γλυκειά μου στο είπα νομίζω.οτι ο γυναικολόγος έκανε έγκλημα που το είδε μικρό κ δεν υποψιάστηκε ότι δεν τρεφόταν.εχω γνωστή που επειδή στην αυχενική της το είδε μικρό αμέσως την ξεκίνησε αντιπηκτική.ξερεις από την άλλη λέω ο Θεός το επέτρεψε.και αυτό το ιατρικό λάθος ο Θεός το επέτρεψε.εχω τρεις απώλειες κ εγώ το ένα μετά την αυχενική κοριτσάκι.σε νιώθω κ λυπάμαι πολύ.ευχομαι ο Θεός όσο πόνο σου έδωσε τόσο ευτυχία κ τύχη από δω κ πέρα.πηγσινε αιματολογο γλυκειά μου.εγω πήγα στην λευκ.θεσσαλονικη είναι αλλά πάει κ Αθήνα.ειναι πολύ καλή.θρομβοφιλια έπαθες μάλλον γλυκειά μου.ευκολα θα το αντιμετωπίσεις σε μια μελλοντική εγκυμοσύνη.

Share this post


Link to post
Share on other sites
5 ώρες πρίν, Nick_elena είπε:

Γεια σου κοπέλα μου....σε λίγες μέρες κλείνω 4 μήνες.....πόνος;;;;; Κάθε μέρα σαν να είναι η πρώτη μέρα....έχω κ εγώ μεγάλες τύψεις που δεν την πήρα μια αγκαλιά...μεγάλη αδικία κανονικά έπρεπε να μας τα φέρνουν όπως όλα τα μωράκια έχουμε κ εμείς την ανάγκη για αυτά τα παιδιά να τα πάρουμε μια αγκαλιά να τα φιλισουμε κ να δεχτούμε την κατάσταση για να μπορέσουμε να τα αποχαιρετήσουμε....( Ενοιωσα μεγαλύτερη αδικία όταν έμαθα ότι στο εξωτερικό τα ντύνουν κανονικά κ τα πηγαίνουν κανονικά στους γονείς κ μεγάλο θυμό για αυτή την χώρα που δεν μπορεί με τπτ να αντιμετωπίσει τέτοιες κατάστασης, 5 μέρες στο νοσοκομείο το ίδιο πράγμα άκουγα μην μπεις στην διαδικασία ούτε να την δεις δεν θα σου κάνει καλό....κάτσε μωρη ξέρεις εσύ το καλό μου;; Κ αν δεν το έχεις ζήσει κ σαν επαγγελματίας δεν έχεις γνώσεις να το αντιμετωπίσεις απλά βούλωσε το) συμνωμη για τον θυμό αλλά είμαι θυμωμενη!!! Ευτυχώς δεν άκουσα κανέναν κ είδα το κοριτσάκι που ήταν μια κούκλα κ έμοιαζε στον μπαμπά της κ πήγα κανονικά κ την κήδεψα!! Πριν λίγες μέρες πήρα την ιατροδικαστική ενδομήτρια υποξία η αιτία...αρκετές θρόμβωσης στις ιστολογικές....δεν έχω λόγια υποψιάζομαι θρομβοφιλια....δεν μπορώ να καταλάβω όμως μέχρι το ντομπλερ ειμασταν εντάξει.....κ ο ηλίθιος γυναικολόγος απλά μου έλεγε είναι ένα μικρό παιδί!!!! Τύψεις;;;;; Τεράστιες τον εμπιστεύτηκα μέχρι το τέλος γτ;;;; Αλλά τα ντομπλερ άλλου κ εκείνος λάθος;;; Δεν ξέρω από πού να πιαστώ κ τι να κάνω πρώτα....συμνωμη για το σεντόνι μάλλον κάπου έπρεπε να τα πω κ εγώ.....

Όχι καλά κάνεις, να τα βγάζεις από μέσα σου... δεν είμαστε τώρα σε θέση να τα κρατάμε και μέσα αυτά. Ναι ισχύει αυτό που λες για το εξωτερικό, γιατί και εγώ Γερμανία μένω και οι μαιες μου τα πρότειναν όλα αυτά που λες και φωτογραφίες να βγάλουμε και τα πάντα. Εγώ απλά σαν Σόφια δεν είχα την δύναμη. Την πρώτη εβδομάδα που έγινε φοβόμουνα να πάω να κοιμηθώ, γιατί πίστευα ότι θα έβλεπα μωράκια. Επί 2 εβδομάδες με ηρεμιστικά ήμουν. Απίστευτος πόνος. 

Εμένα έδειξε ότι είχα διαβήτη κύησης, το πιστεύεις εν έτη 2020 και χάνω παιδί από διαβήτη κύησης, παρόλο που έκανα καμπύλη σακχάρου και ήταν εντάξει. 

Εμείς θα την κηδεψουμε κανονικά, είμαστε οι γονείς της και θα το κάνουμε, όσο σκληρό και να είναι. Ήταν το πρώτο μου,πάλευαμε 10 μήνες μέχρι να μείνω έγκυος. Είχα μια πανέμορφη κύηση χωρίς προβλήματα και στο τέλος έφαγα φαρμάκι. Όσο σκέφτομαι ότι σε λίγο καιρό θα έχουμε Χριστούγεννα χωρίς την μικρούλα, τρελαίνομαι.

  • Λυπημένη/-ος 3

Share this post


Link to post
Share on other sites

Διαφημίσεις


17 ώρες πρίν, Emilly είπε:

Γλυκειά μου στο είπα νομίζω.οτι ο γυναικολόγος έκανε έγκλημα που το είδε μικρό κ δεν υποψιάστηκε ότι δεν τρεφόταν.εχω γνωστή που επειδή στην αυχενική της το είδε μικρό αμέσως την ξεκίνησε αντιπηκτική.ξερεις από την άλλη λέω ο Θεός το επέτρεψε.και αυτό το ιατρικό λάθος ο Θεός το επέτρεψε.εχω τρεις απώλειες κ εγώ το ένα μετά την αυχενική κοριτσάκι.σε νιώθω κ λυπάμαι πολύ.ευχομαι ο Θεός όσο πόνο σου έδωσε τόσο ευτυχία κ τύχη από δω κ πέρα.πηγσινε αιματολογο γλυκειά μου.εγω πήγα στην λευκ.θεσσαλονικη είναι αλλά πάει κ Αθήνα.ειναι πολύ καλή.θρομβοφιλια έπαθες μάλλον γλυκειά μου.ευκολα θα το αντιμετωπίσεις σε μια μελλοντική εγκυμοσύνη.

Ναι θα πάω τώρα ξεκινήσαμε με γιατρούς κ θέλω να βρω έναν καλό αιματολογο αλλά στην πόλη μου υπάρχει μόνο ένας... σκέφτομαι την Αθήνα αλλά φοβάμαι να πηγαινοέρχομαι τώρα με τον κορονοιο...δουλεύω κ με άτομα ευπαθείς κ το σκέφτομαι!!! Αλλά δεν θέλω να πάω στην πόλη μου σε αυτή γτ είχα πάει κάνα δυμηνο μετά την γέννα κ δεν μου γέμισε το μάτι!!! Ναι κ εγώ έγκλημα το θεωρώ αυτό αλλά που να ήξερα....που να φανταστω ... πάντως κ εγώ θρομβοφιλια υποψιάζομαι ?!! Θα δείξει τώρα!  Το επέτρεψε ο θεός...τι να πω μπορεί ... μπορεί να υπήρχε κάτι που θα υπέφερε το κορίτσακι μου!!!

9 ώρες πρίν, Sofia89 είπε:

Όχι καλά κάνεις, να τα βγάζεις από μέσα σου... δεν είμαστε τώρα σε θέση να τα κρατάμε και μέσα αυτά. Ναι ισχύει αυτό που λες για το εξωτερικό, γιατί και εγώ Γερμανία μένω και οι μαιες μου τα πρότειναν όλα αυτά που λες και φωτογραφίες να βγάλουμε και τα πάντα. Εγώ απλά σαν Σόφια δεν είχα την δύναμη. Την πρώτη εβδομάδα που έγινε φοβόμουνα να πάω να κοιμηθώ, γιατί πίστευα ότι θα έβλεπα μωράκια. Επί 2 εβδομάδες με ηρεμιστικά ήμουν. Απίστευτος πόνος. 

Εμένα έδειξε ότι είχα διαβήτη κύησης, το πιστεύεις εν έτη 2020 και χάνω παιδί από διαβήτη κύησης, παρόλο που έκανα καμπύλη σακχάρου και ήταν εντάξει. 

Εμείς θα την κηδεψουμε κανονικά, είμαστε οι γονείς της και θα το κάνουμε, όσο σκληρό και να είναι. Ήταν το πρώτο μου,πάλευαμε 10 μήνες μέχρι να μείνω έγκυος. Είχα μια πανέμορφη κύηση χωρίς προβλήματα και στο τέλος έφαγα φαρμάκι. Όσο σκέφτομαι ότι σε λίγο καιρό θα έχουμε Χριστούγεννα χωρίς την μικρούλα, τρελαίνομαι.

Αααχχχ κ εγώ τα ίδια....πέρασα τα γενέθλια μου οσο πιο βουβά μπορούσα γτ τα είχα σκεφτεί διαφορετικά με εκείνη στο σπίτι!!! Κ εγώ στην αρχή δεν ήθελα ούτε να την δω αλλά όσο περνούσαν οι μέρες απλά δεν μπορούσα να μην δω το κοριτσάκι μου?!! Δεν άντεχα να μην ξέρω πως είναι!!! Όχι δεν μπορώ να πιστέψω ότι σε αυτές τις εποχές χάνονται έτσι απλά μωράκια....γτ οι γιατροί δεν θεωρούν κάποια πράγματα απαραίτητα η απλά δεν τα παρατηρούν όσο θα έπρεπε!!! Μου λένε θα κάνεις αλλά.....κ 5 παιδιά να κάνω κ 10 ....κανένα δεν θα αντικαταστήσει αυτό που χάθηκε κ ακόμα πηγαίνω στο νεκροταφείο αντί να το έχω στην αγκαλιά μου!!! 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Just now, Nick_elena είπε:

Ναι θα πάω τώρα ξεκινήσαμε με γιατρούς κ θέλω να βρω έναν καλό αιματολογο αλλά στην πόλη μου υπάρχει μόνο ένας... σκέφτομαι την Αθήνα αλλά φοβάμαι να πηγαινοέρχομαι τώρα με τον κορονοιο...δουλεύω κ με άτομα ευπαθείς κ το σκέφτομαι!!! Αλλά δεν θέλω να πάω στην πόλη μου σε αυτή γτ είχα πάει κάνα δυμηνο μετά την γέννα κ δεν μου γέμισε το μάτι!!! Ναι κ εγώ έγκλημα το θεωρώ αυτό αλλά που να ήξερα....που να φανταστω ... πάντως κ εγώ θρομβοφιλια υποψιάζομαι ?!! Θα δείξει τώρα!  Το επέτρεψε ο θεός...τι να πω μπορεί ... μπορεί να υπήρχε κάτι που θα υπέφερε το κορίτσακι μου!!!

Αααχχχ κ εγώ τα ίδια....πέρασα τα γενέθλια μου οσο πιο βουβά μπορούσα γτ τα είχα σκεφτεί διαφορετικά με εκείνη στο σπίτι!!! Κ εγώ στην αρχή δεν ήθελα ούτε να την δω αλλά όσο περνούσαν οι μέρες απλά δεν μπορούσα να μην δω το κοριτσάκι μου?!! Δεν άντεχα να μην ξέρω πως είναι!!! Όχι δεν μπορώ να πιστέψω ότι σε αυτές τις εποχές χάνονται έτσι απλά μωράκια....γτ οι γιατροί δεν θεωρούν κάποια πράγματα απαραίτητα η απλά δεν τα παρατηρούν όσο θα έπρεπε!!! Μου λένε θα κάνεις αλλά.....κ 5 παιδιά να κάνω κ 10 ....κανένα δεν θα αντικαταστήσει αυτό που χάθηκε κ ακόμα πηγαίνω στο νεκροταφείο αντί να το έχω στην αγκαλιά μου!!! 

Άκουσε με γλυκειά μου...δεν θα χρειαστεί καθόλου να πηγαινοέρχεσαι.πηγαινε στην καλύτερη σου λέω τα αρχικά περιπου λευκ.ελμινα.αυτη είναι ειδική σε τέτοια θέματα.ειναι στην Θεσσαλονίκη αλλά έχει κ Αθήνα ιατρείο κ Αγγλία.παρε τηλέφωνο σε παρακαλώ σε αυτήν.θα πας μόνο μια φορά να σε αξιολογήσει κ άλλη μια φορά για να δει εξετάσεις .θα της πας τα πάντα όμως μέχρι τα πορίσματα...τα πάντα από δικές σου εξετάσεις.θα σου δείξει τον δρόμο θα σε διαφωτίσει.κ όταν με το καλό μείνεις έγκυος πάλι δεν θα ξεπατωθειτε να πηγαίνεις.αλλες δύο φορές θα πάς.μην το σκέφτεσαι.ειναι σοβαρό αυτό το σύνδρομο.ξερεις αν σκεφτείς ότι όταν υπάρχει μαιευτικο αντιφοσφολιπιδικο σύνδρομο μπορεί να γίνουν τα εξής...αποβολή νωρίς..βιοχημικές...ελιποβαρες νεογνό...μειωμένη εμβρυϊκή ανάπτυξη...πρόωρο τοκετό..εκλαμψια..θρόμβωση μητέρας έως έξι εβδομάδες μετά τον τοκετό.δηλαδη κορίτσι μου μπορεί κ εσύ η ίδια κάτι να παθαινες.εγω λέω τα μωράκια με προστάτεψαν.μπορει να μη το έπαιρνα χαμπάρι κ να μου ερχόταν καμία εκλαμψια κ να εμένα στην γέννα κ να άφηνα το παιδάκι μου ορφανό.ολα για κάποιο λόγο γίνονται.και εγώ δεν είμαι Θεσσαλονίκη μένω μία ώρα και μακριά και πήγα δύο φορές.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Just now, Nick_elena είπε:

Ναι θα πάω τώρα ξεκινήσαμε με γιατρούς κ θέλω να βρω έναν καλό αιματολογο αλλά στην πόλη μου υπάρχει μόνο ένας... σκέφτομαι την Αθήνα αλλά φοβάμαι να πηγαινοέρχομαι τώρα με τον κορονοιο...δουλεύω κ με άτομα ευπαθείς κ το σκέφτομαι!!! Αλλά δεν θέλω να πάω στην πόλη μου σε αυτή γτ είχα πάει κάνα δυμηνο μετά την γέννα κ δεν μου γέμισε το μάτι!!! Ναι κ εγώ έγκλημα το θεωρώ αυτό αλλά που να ήξερα....που να φανταστω ... πάντως κ εγώ θρομβοφιλια υποψιάζομαι ?!! Θα δείξει τώρα!  Το επέτρεψε ο θεός...τι να πω μπορεί ... μπορεί να υπήρχε κάτι που θα υπέφερε το κορίτσακι μου!!!

Αααχχχ κ εγώ τα ίδια....πέρασα τα γενέθλια μου οσο πιο βουβά μπορούσα γτ τα είχα σκεφτεί διαφορετικά με εκείνη στο σπίτι!!! Κ εγώ στην αρχή δεν ήθελα ούτε να την δω αλλά όσο περνούσαν οι μέρες απλά δεν μπορούσα να μην δω το κοριτσάκι μου?!! Δεν άντεχα να μην ξέρω πως είναι!!! Όχι δεν μπορώ να πιστέψω ότι σε αυτές τις εποχές χάνονται έτσι απλά μωράκια....γτ οι γιατροί δεν θεωρούν κάποια πράγματα απαραίτητα η απλά δεν τα παρατηρούν όσο θα έπρεπε!!! Μου λένε θα κάνεις αλλά.....κ 5 παιδιά να κάνω κ 10 ....κανένα δεν θα αντικαταστήσει αυτό που χάθηκε κ ακόμα πηγαίνω στο νεκροταφείο αντί να το έχω στην αγκαλιά

Just now, Nick_elena είπε:

Ναι θα πάω τώρα ξεκινήσαμε με γιατρούς κ θέλω να βρω έναν καλό αιματολογο αλλά στην πόλη μου υπάρχει μόνο ένας... σκέφτομαι την Αθήνα αλλά φοβάμαι να πηγαινοέρχομαι τώρα με τον κορονοιο...δουλεύω κ με άτομα ευπαθείς κ το σκέφτομαι!!! Αλλά δεν θέλω να πάω στην πόλη μου σε αυτή γτ είχα πάει κάνα δυμηνο μετά την γέννα κ δεν μου γέμισε το μάτι!!! Ναι κ εγώ έγκλημα το θεωρώ αυτό αλλά που να ήξερα....που να φανταστω ... πάντως κ εγώ θρομβοφιλια υποψιάζομαι ?!! Θα δείξει τώρα!  Το επέτρεψε ο θεός...τι να πω μπορεί ... μπορεί να υπήρχε κάτι που θα υπέφερε το κορίτσακι μου!!!

Αααχχχ κ εγώ τα ίδια....πέρασα τα γενέθλια μου οσο πιο βουβά μπορούσα γτ τα είχα σκεφτεί διαφορετικά με εκείνη στο σπίτι!!! Κ εγώ στην αρχή δεν ήθελα ούτε να την δω αλλά όσο περνούσαν οι μέρες απλά δεν μπορούσα να μην δω το κοριτσάκι μου?!! Δεν άντεχα να μην ξέρω πως είναι!!! Όχι δεν μπορώ να πιστέψω ότι σε αυτές τις εποχές χάνονται έτσι απλά μωράκια....γτ οι γιατροί δεν θεωρούν κάποια πράγματα απαραίτητα η απλά δεν τα παρατηρούν όσο θα έπρεπε!!! Μου λένε θα κάνεις αλλά.....κ 5 παιδιά να κάνω κ 10 ....κανένα δεν θα αντικαταστήσει αυτό που χάθηκε κ ακόμα πηγαίνω στο νεκροταφείο αντί να το έχω στην αγκαλιά μου!!! 

Και εγώ 5/9 ειχα και το ποιό μεγάλο χτύπημα για μένα ήταν ότι η ΠΗΤ της ήταν 5/9 και εμείς δεν γιορτάσαμε τίποτα, ισα ίσα το αφερεσα και από το φειςμπουκ για να μην με ευχηθουν. 

Σίγουρα κανένα μελλοντικό μας παιδί δεν θα αντικαταστήσει αυτό που χάσαμε, γιατί θα ήταν άδικο και για το ένα και για το άλλο παιδί. Ναι θα έρθουν και αλλά παιδιά που θα μας απαλύνουν το πόνο, αλλά ο πόνος θα φωλιάσει στην καρδιά και θα είναι εκεί για να υπενθυμίζει το αγγελάκια μας.

Και εμένα δεν με χωράει το σπίτι, βλέπω γύρω μου καροτσάκια με μωρά και εγώ με άδεια χέρια να προσπαθώ να ζήσω. Ευτυχώς η ζωή μου έστειλε ένα σύζυγο που είναι βράχος δίπλα μου και μου λέει κάθε μέρα ότι θα τα καταφέρουμε. 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
10 ώρες πρίν, Emilly είπε:

Άκουσε με γλυκειά μου...δεν θα χρειαστεί καθόλου να πηγαινοέρχεσαι.πηγαινε στην καλύτερη σου λέω τα αρχικά περιπου λευκ.ελμινα.αυτη είναι ειδική σε τέτοια θέματα.ειναι στην Θεσσαλονίκη αλλά έχει κ Αθήνα ιατρείο κ Αγγλία.παρε τηλέφωνο σε παρακαλώ σε αυτήν.θα πας μόνο μια φορά να σε αξιολογήσει κ άλλη μια φορά για να δει εξετάσεις .θα της πας τα πάντα όμως μέχρι τα πορίσματα...τα πάντα από δικές σου εξετάσεις.θα σου δείξει τον δρόμο θα σε διαφωτίσει.κ όταν με το καλό μείνεις έγκυος πάλι δεν θα ξεπατωθειτε να πηγαίνεις.αλλες δύο φορές θα πάς.μην το σκέφτεσαι.ειναι σοβαρό αυτό το σύνδρομο.ξερεις αν σκεφτείς ότι όταν υπάρχει μαιευτικο αντιφοσφολιπιδικο σύνδρομο μπορεί να γίνουν τα εξής...αποβολή νωρίς..βιοχημικές...ελιποβαρες νεογνό...μειωμένη εμβρυϊκή ανάπτυξη...πρόωρο τοκετό..εκλαμψια..θρόμβωση μητέρας έως έξι εβδομάδες μετά τον τοκετό.δηλαδη κορίτσι μου μπορεί κ εσύ η ίδια κάτι να παθαινες.εγω λέω τα μωράκια με προστάτεψαν.μπορει να μη το έπαιρνα χαμπάρι κ να μου ερχόταν καμία εκλαμψια κ να εμένα στην γέννα κ να άφηνα το παιδάκι μου ορφανό.ολα για κάποιο λόγο γίνονται.και εγώ δεν είμαι Θεσσαλονίκη μένω μία ώρα και μακριά και πήγα δύο φορές.

Ναι ναι ανάγκαστικα θα πάω Αθήνα γτ κ εγώ τα σκέφτομαι αυτά! Κ ας πηγαίνω κ στην εγκυμοσύνη κάποιες φορές!! Εγώ είμαι κάνα δυο δυο μισή ώρες νομίζω αλλά από το να πάθω τα ιδια...δεν θα θελα με τπτ να το ρισκάρω εννοείται!!

  • Μου αρέσει 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
11 ώρες πρίν, Sofia89 είπε:

Ακριβώς τα ίδια κ εγώ!!! Κάποιες φορές νοιωθω τόσο κουρασμένη ....από την προσπάθεια που κάνω κάθε μέρα να συνεχίζω!! Κ σκέφτομαι κάθε μέρα τουλάχιστον να μην ξανα συμβεί .....δεν νομίζω ότι θα άντεχα κ άλλη απώλεια!!! Θαυμάζω γυναίκες που είχαν κ άλλες κ πάλι στάθηκαν στα πόδια τους !! 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Διαφημίσεις


Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Σύνδεση

Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

Συνδεθείτε τώρα