Recommended Posts

Just now, Rafaelatarzan είπε:

Ελένη μ .....ποτε μα ποτέ δεν σκέφτηκα όσα προαναφέρεις.κ ούτε θα το κάνω ποτέ γιατί δεν υπάρχεις λόγος κανένας.....ίσα ίσα χαίρομαι που βρήκα κάποια κύτταρα να με κάνουν μαμα....άχρηστη δεν θα ένιωθα σε καμία περίπτωση....νιώθω πολυ πιο δυνατή με αυτή μ την πράξη....Όχι για το αν θα το πεις στο παιδί αυτο η είναι στην κρίση την καθεμιάς μας....ας πούμε εγω εννοείτε δεν θα το πω...δεν υπάρχει κ λόγος να κάτσω να ασχοληθώ με κύτταρα κ να φορτίσω το μυαλό τ για κάτι τέτοιο.δικο μ παιδί είναι σιγά μην ασχοληθώ με όλα αυτά...

δεν μπορώ όμως να σε βοηθήσω κ να σ πω να αλλάξεις γνώμη για όλα αυτά που περνάμε από το μυαλό σ.....Εγώ δεν είχα δεν εχω κ δεν θα έχω ποτέ τέτοιες ανασφάλειες.....Ίσως ένας ειδικός θα μπορούσε να σε βοηθήσει....η ο ντοκ σ η κ ο αντρας σ ακόμα....

με όλο το σεβασμό που σε εχω αυτή είναι η δικιά μ γνώμη κ μόνο δικιά μ....

ελπίζω να βρεις την άκρη τ δικού σ νήματος κ να γινεις ακόμα πιο δυνατή...Φιλάκια πολλα

@Rafaelatarzan σε ευχαριστω που μπηκες στον κοπο να γραψεις την δικη σου οπτικη! Ειμαι σιγουρη οτι συντομα θα γινεις μαμα! 

@solena73 η αληθεια ειναι οτι εχω ταλεντο στο να σκεφτομαι απαισιοδοξα!! Οι στατιστικες των γιατρων για τα 42 μου χρονια με εκαναν ακομα πιο απαισιοδοξη! Επισης το να γινω μαμα ειναι τοσο ανελπιστη -εξωπραγματικη χαρα που ειναο δυσκολο για μενα να πιστεψω οτι θα τα καταφερω εν τελει!

Τις σκεψεις μου τις εγραψα ελπιζοντας οτι θα βρεθει καποια που θα μου πει" κ εγω ειχα αυτες τις σκεψεις αλλα το βιωμα μου ηταν πολυ διαφορετικο τελικα"... 

Ξερω οτι η μητροτητα ειναι κατι περα απο το dna , ειναι η αγαπη, η σχεση.....απο την αλλη ειναι κ το υπαρξιακο κομματι...αλλιως ολοι θα παιρναμε ενα παιδι απο την Αφρικη κ δεν θα ταλαιπωριομαστε με εγκυμοσυνες κλπ...

Μου χρεωνω και τα λαθη του παρελθοντος που με εφτασαν εδω να προσπαθω να κανω παιδι ενω η εμμηνοπαυση καραδοκει....Τα δουλευω ολα μαζι. . 

Σου ευχομαι ολοψυχα να απολαυσεις την εγκυμοσυνη σου και το μωρο σου που θα ερθει συντομα.....!!!!

 

  • Μου αρέσει 1

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Just now, eleni17 είπε:

@Rafaelatarzan σε ευχαριστω που μπηκες στον κοπο να γραψεις την δικη σου οπτικη! Ειμαι σιγουρη οτι συντομα θα γινεις μαμα! 

@solena73 η αληθεια ειναι οτι εχω ταλεντο στο να σκεφτομαι απαισιοδοξα!! Οι στατιστικες των γιατρων για τα 42 μου χρονια με εκαναν ακομα πιο απαισιοδοξη! Επισης το να γινω μαμα ειναι τοσο ανελπιστη -εξωπραγματικη χαρα που ειναο δυσκολο για μενα να πιστεψω οτι θα τα καταφερω εν τελει!

Τις σκεψεις μου τις εγραψα ελπιζοντας οτι θα βρεθει καποια που θα μου πει" κ εγω ειχα αυτες τις σκεψεις αλλα το βιωμα μου ηταν πολυ διαφορετικο τελικα"... 

Ξερω οτι η μητροτητα ειναι κατι περα απο το dna , ειναι η αγαπη, η σχεση.....απο την αλλη ειναι κ το υπαρξιακο κομματι...αλλιως ολοι θα παιρναμε ενα παιδι απο την Αφρικη κ δεν θα ταλαιπωριομαστε με εγκυμοσυνες κλπ...

Μου χρεωνω και τα λαθη του παρελθοντος που με εφτασαν εδω να προσπαθω να κανω παιδι ενω η εμμηνοπαυση καραδοκει....Τα δουλευω ολα μαζι. . 

Σου ευχομαι ολοψυχα να απολαυσεις την εγκυμοσυνη σου και το μωρο σου που θα ερθει συντομα.....!!!!

 

κανένας λόγος  δεν ήταν Ελένη μ.....δυστηχως όμως δεν μπόρεσα να σε βοηθήσω γιατί όπως είπες εγω δεν είμαι κ δεν σκέφτομαι ετσι....

εχω άλλη οπτική για όλα αυτά..ακόμα κ για το παιδί από την Αφρική είναι μες στα σχέδια μας με τον άντρα μ το θέλουμε πολύ ανεξάρτητος αν θα κυοφορησω η όχι....

όσο για την ηλικία σ εισια ακόμα πολύ μικρή....κ γω ακόμα πιο μικρή αλλα δεν μ καταλόγιζω τίποτα....τα λάθη είναι για να γίνονται κ να μας κάνουν κ καλύτερους τις πιο πολλές φορές.

απολαυσε αυτο που κάνεις....συγκεντρώσου σε εσένα...αγαπα την επερχόμενη εμμηνόπαυση σ .....ζήσε την ζωή σ...βγες πιες κ μιλάς όπως κάνεις....

όλα θα πάρουν τον δρόμο τους κ θα γίνεις κ συ μαμά....

  • Μου αρέσει 3

Share this post


Link to post
Share on other sites

Διαφημίσεις


Just now, eleni17 είπε:

Πεταγομαι κ εγω....

Ειμαι στην διαδικασια συλλογης ωαριων με φυσιολογικο κυκλο...κ τους επομενους μηνες θα κανω την 1η μου εμβρυομεταφορα...

Εχω κλεισει τα 42..παραλληλα εξεταζω κ το ενδεχομενο να χρησιμοποιησω δανεικο ωαριο....

Υπαρχουν στιγμες που  νιωθω απιστευτη χαρα κ οτι θα  νιωθω απιστευτη αγαπη  γι αυτο το μωρο...

Υπαρχουν ομως αλλες στιγμες που συννεφιαζω....σκεφτομαι οτι την ημερα που θα γινει η ωοληψια της δοτριας κ ο αντρας μου θα δωσει σπερμα εγω θα νιωθω αχρηστη και αποτυχημενη....

Ακουω γονεις που λενε οτι καποιες στιγμες τους ερχεται να τα πεταξουν απο το παραθυρο απο την κουραση κ τον εκνευρισμο....φυσικα δεν το εννοουν....σκεφτομαι λοιπον οτι οπως ειπε κ η @solena73 οτι μπορει τοτε να αποδιδω αυτα τα ασχημα στοιχεια στο " ξενο " παιδι....

Επισης οταν θα γεννηθει θα το βλεπω τοσο τελειο και παλι θα νιωθω αχρηστη μιας κ εγω δεν συνεβαλλα σε αυτο με την εννοια " δεν ειναι το δικο μου γενετικο υλικο που επλασε αυτο το τελειο πλασματακι".

Τέλος, σκεφτομαι οτι οταν μεγαλωσει θα πρεπει να μαθει την αληθεια....κ πιστευω πραγματικα οτι θα μπορω μα την πω κ να διαχειριστω την κατασταση αυτη, αλλα πως θα πεις στο παιδι σου οτι καποια εδωσε το ωαριο απο το οποιο προηλθες, για να εξοικονομησει χρηματα...θα ειναι σαν να του λεω "σε πουλησε"...

Ξερω οτι οι προβληματισμοι που ανεφερα πρωτα, δεν αντιπροσωπευουν μια ωριμη γυναικα.....νιωθω ανετα να τους εκφρασω εδω και να ακουσω τις γνωμες σας...

Κοιταω ξενα μωρα που συναντω κ σκεφτομαι οτι ακομα κ αυτο το μωρο αν μου το εδιναν θα το αγαπουσα...τοτε τι βλακειες σκεφτομαι για ενα μωρο που θα εχει τραφει απο το σωμα μου...θα ειμαι η μυρωδια και η αγκαλια που θα εχει αναγκη για να νιωσει ασφαλεια κ αποδοχη...κλπ κλπ...

Δυστυχως απο περισυ που εμαθα για την αμη μου κλπ ειμαι σε μια κατασταση πανικου....πρεπει να τα δοαχειριστω ολα μαζι...την υπογονιμοτητα , την εξωσωματικη, την επερχομενη εμμηνοπαυση αλλα και το ενδεχομενο της δωρεας...

Συγχωρεστε με για τα πολλα λογια..περιμενω στον γυναικολογο για υπερηχο και μου ερχονται ολα ανακατεμενα στο μυαλο οσο περιμενω....

Σας φιλω μαμαδες γλυκιες!!

 

 

 

ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ,

 

ΕΓΩ ΕΚΑΝΑ ΕΜΒΡΥΟΜΕΤΑΦΟΡΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΠΕΡΥΣΙ ΜΕ ΔΩΡΕΑ ΚΑΙ ΕΜΕΙΝΑ ΕΓΚΥΟΣ ΟΠΟΥ ΓΕΝΝΗΣΑ ΤΟ ΑΓΓΕΛΟΥΔΙ ΜΟΥ ΣΤΙΣ ΑΡΧΕΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ. ΠΡΙΝ ΕΝΑ ΜΗΝΑ ΕΒΑΛΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΛΛΕΣ 2 ΒΛΑΣΤΟΚΥΣΤΕΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΕΜΕΙΝΑ ΕΓΚΥΟΣ.

ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΤΙΣ ΑΡΧΕΣ  ΕΙΧΑ ΚΑΙ ΕΓΩ ΤΙΣ ΙΔΙΕΣ ΠΕΡΙΠΟΥ ΑΜΦΙΒΟΛΙΕΣ ΟΜΩΣ ΚΑΘΩΣ ΠΕΡΝΟΥΣΕ Ο ΚΑΙΡΟΣ ΚΑΙ ΕΝΟΙΩΘΑ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΑΥΤΟ ΠΛΑΣΜΑΤΑΚΙ ΑΡΧΙΣΕ ΜΙΑ ΜΙΑ ΝΑ ΕΞΑΦΑΝΙΖΟΝΤΑΙ. ΑΠΟ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΔΕΝ ΞΑΝΑΕΦΕΡΑ ΚΑΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΣΚΕΨΗ ΑΛΛΩΣΤΕ ΜΕΓΑΛΩΝΟΝΤΑΣ ΜΕΣΑ ΣΟΥ ΠΕΡΝΕΙ ΕΝΑ ΠΟΣΟΣΤΟ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΓΕΝΝΕΤΗΚΟ ΥΛΙΚΟ. ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΜΩΡΑΚΙ, Η ΚΑΡΔΟΥΛΑ ΤΟΥ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΧΤΥΠΗΣΕ ΕΝΩ ΤΟ ΚΥΟΦΟΡΟΥΣΑ, Η ΠΡΩΤΗ ΤΟΥ ΦΩΤΟ ΕΙΝΑΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΛΙΤΣΑ ΜΟΥ, ΟΤΑΝ ΞΥΠΝΑΕΙ ΤΟ ΠΡΩΙ ΣΕ ΜΕΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑΕΙ. ΕΙΝΑΙ ΟΛΑ ΟΣΑ ΟΝΕΙΡΕΥΤΗΚΑ , ΓΙ ΑΥΤΟ ΜΠΗΚΑ ΣΕ ΤΟΣΟ ΜΙΚΡΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΣΤΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΝΑ ΒΑΛΩ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΛΛΕΣ ΒΛΑΣΤΟΚΥΣΤΕΣ

  • Μου αρέσει 12

Share this post


Link to post
Share on other sites
Just now, tzina_liana είπε:

Ευτυχώς δεν χρειάστηκε να κάνω αποξεση..το απέβαλα από μόνη μου έκανα μετα από 2 μήνες προληπτικά υστεροσκοπηση.!! χρησιμοποίησες πληθυντικό για βιοχημική και παλινδρομη κυηση, είχες πολλές;

Είχα 2 βιοχημικες και 2 παλλίνδρομες αλλά τώρα δόξα το θεό είμαι έγκυος και όλα πάνε καλά 

  • Μου αρέσει 7

fwIMp3.png
Τα παιδιά μου είναι όλη μου η περιουσία!!!

Share this post


Link to post
Share on other sites
Just now, boukitsa123 είπε:

Είχα 2 βιοχημικες και 2 παλλίνδρομες αλλά τώρα δόξα το θεό είμαι έγκυος και όλα πάνε καλά 

Με το καλό κορίτσι μου...

Just now, eleni17 είπε:

Πεταγομαι κ εγω....

Ειμαι στην διαδικασια συλλογης ωαριων με φυσιολογικο κυκλο...κ τους επομενους μηνες θα κανω την 1η μου εμβρυομεταφορα...

Εχω κλεισει τα 42..παραλληλα εξεταζω κ το ενδεχομενο να χρησιμοποιησω δανεικο ωαριο....

Υπαρχουν στιγμες που  νιωθω απιστευτη χαρα κ οτι θα  νιωθω απιστευτη αγαπη  γι αυτο το μωρο...

Υπαρχουν ομως αλλες στιγμες που συννεφιαζω....σκεφτομαι οτι την ημερα που θα γινει η ωοληψια της δοτριας κ ο αντρας μου θα δωσει σπερμα εγω θα νιωθω αχρηστη και αποτυχημενη....

Ακουω γονεις που λενε οτι καποιες στιγμες τους ερχεται να τα πεταξουν απο το παραθυρο απο την κουραση κ τον εκνευρισμο....φυσικα δεν το εννοουν....σκεφτομαι λοιπον οτι οπως ειπε κ η @solena73 οτι μπορει τοτε να αποδιδω αυτα τα ασχημα στοιχεια στο " ξενο " παιδι....

Επισης οταν θα γεννηθει θα το βλεπω τοσο τελειο και παλι θα νιωθω αχρηστη μιας κ εγω δεν συνεβαλλα σε αυτο με την εννοια " δεν ειναι το δικο μου γενετικο υλικο που επλασε αυτο το τελειο πλασματακι".

Τέλος, σκεφτομαι οτι οταν μεγαλωσει θα πρεπει να μαθει την αληθεια....κ πιστευω πραγματικα οτι θα μπορω μα την πω κ να διαχειριστω την κατασταση αυτη, αλλα πως θα πεις στο παιδι σου οτι καποια εδωσε το ωαριο απο το οποιο προηλθες, για να εξοικονομησει χρηματα...θα ειναι σαν να του λεω "σε πουλησε"...

Ξερω οτι οι προβληματισμοι που ανεφερα πρωτα, δεν αντιπροσωπευουν μια ωριμη γυναικα.....νιωθω ανετα να τους εκφρασω εδω και να ακουσω τις γνωμες σας...

Κοιταω ξενα μωρα που συναντω κ σκεφτομαι οτι ακομα κ αυτο το μωρο αν μου το εδιναν θα το αγαπουσα...τοτε τι βλακειες σκεφτομαι για ενα μωρο που θα εχει τραφει απο το σωμα μου...θα ειμαι η μυρωδια και η αγκαλια που θα εχει αναγκη για να νιωσει ασφαλεια κ αποδοχη...κλπ κλπ...

Δυστυχως απο περισυ που εμαθα για την αμη μου κλπ ειμαι σε μια κατασταση πανικου....πρεπει να τα δοαχειριστω ολα μαζι...την υπογονιμοτητα , την εξωσωματικη, την επερχομενη εμμηνοπαυση αλλα και το ενδεχομενο της δωρεας...

Συγχωρεστε με για τα πολλα λογια..περιμενω στον γυναικολογο για υπερηχο και μου ερχονται ολα ανακατεμενα στο μυαλο οσο περιμενω....

Σας φιλω μαμαδες γλυκιες!!

 

 

 

Στην αρχή όταν μας είπαν για δωρεά ωαρίων  ήμουν αρνητική έκανα 1 χρόνο να το δεχθώ ή μάλλον να το αποδεχθώ...έλεγα και ξανά έλεγα πως θα γεννήσω ένα παιδί που δεν θα είναι δικό μας ένα παιδί που θα είναι του άντρα μου και μιας ξένης εεε τότε ας πάει να κάνει με άλλη παιδί εμενα δεν με χρειάζεται...χρειάστηκαν πολλές συζητήσεις με τον άντρα μου για να με πείσει πως όλα αυτά που σκέφτομαι είναι χαζομάρες και πως το παιδάκι  που θα γεννηθεί θα είναι το παιδί μας..μετά λοιπόν την τελευταία προσπάθεια με δικά μου ωάρια αφού πάλι ήταν μια τρύπα στο νερό (5 ωάρια και κανένα  δεν γονιμοποιηθηκε) τους πήρα τηλ και τους είπα να βρουν δοτρια... Έτσι προσπέρασα τους δαίμονες μέσα από το κεφάλι μου και ένα 6 μηνό σχεδόν μετά  έκανα την πρώτη εμβρυομεταφορα και όταν πήρα θετική χοριακη πήρα τον άντρα μου και του είπα αγάπη μου το μωράκι ΜΑΣ έρχεται (άσχετα που παλινδρομησε η κύηση)..κάνε το ίδιο βγάλε αυτές τις σκέψεις από το μυαλό σου και αν χρειαστεί να προχωρήσεις σε δωρεά προχώρα..Σου εύχομαι τα καλύτερα..!!

  • Μου αρέσει 6

Share this post


Link to post
Share on other sites

Διαφημίσεις


Just now, Rafaelatarzan είπε:

Ελένη μ .....ποτε μα ποτέ δεν σκέφτηκα όσα προαναφέρεις.κ ούτε θα το κάνω ποτέ γιατί δεν υπάρχεις λόγος κανένας.....ίσα ίσα χαίρομαι που βρήκα κάποια κύτταρα να με κάνουν μαμα....άχρηστη δεν θα ένιωθα σε καμία περίπτωση....νιώθω πολυ πιο δυνατή με αυτή μ την πράξη....Όχι για το αν θα το πεις στο παιδί αυτο η είναι στην κρίση την καθεμιάς μας....ας πούμε εγω εννοείτε δεν θα το πω...δεν υπάρχει κ λόγος να κάτσω να ασχοληθώ με κύτταρα κ να φορτίσω το μυαλό τ για κάτι τέτοιο.δικο μ παιδί είναι σιγά μην ασχοληθώ με όλα αυτά...

δεν μπορώ όμως να σε βοηθήσω κ να σ πω να αλλάξεις γνώμη για όλα αυτά που περνάμε από το μυαλό σ.....Εγώ δεν είχα δεν εχω κ δεν θα έχω ποτέ τέτοιες ανασφάλειες.....Ίσως ένας ειδικός θα μπορούσε να σε βοηθήσει....η ο ντοκ σ η κ ο αντρας σ ακόμα....

με όλο το σεβασμό που σε εχω αυτή είναι η δικιά μ γνώμη κ μόνο δικιά μ....

ελπίζω να βρεις την άκρη τ δικού σ νήματος κ να γινεις ακόμα πιο δυνατή...Φιλάκια πολλα

Οπως το είπες είναι κύτταρο, απλά κύτταρο. Και δες μόνο που τα γονιμοποιήσατε λες συνέχεια τα μωράκια μου, τα γλυκούλια μου. Το ίδιο ένιωσα κι εγώ , η λύπη που το έχασα είναι ίδια, αλλωστε η χαρά και η λύπη δεν κοιτάζουν DNA .

Οπότε για τη φίλη μας την Ελένη μην τα σκέφτεται όλα αυτά γιατί πιστεύω ότι ούτε καν θα την απασχολούν με το που θα νιώσει το κύτταρο μέσα της...

  • Μου αρέσει 4

Share this post


Link to post
Share on other sites
πρίν από 14 λεπτά , eleni17 είπε:

@Rafaelatarzan σε ευχαριστω που μπηκες στον κοπο να γραψεις την δικη σου οπτικη! Ειμαι σιγουρη οτι συντομα θα γινεις μαμα! 

@solena73 η αληθεια ειναι οτι εχω ταλεντο στο να σκεφτομαι απαισιοδοξα!! Οι στατιστικες των γιατρων για τα 42 μου χρονια με εκαναν ακομα πιο απαισιοδοξη! Επισης το να γινω μαμα ειναι τοσο ανελπιστη -εξωπραγματικη χαρα που ειναο δυσκολο για μενα να πιστεψω οτι θα τα καταφερω εν τελει!

Τις σκεψεις μου τις εγραψα ελπιζοντας οτι θα βρεθει καποια που θα μου πει" κ εγω ειχα αυτες τις σκεψεις αλλα το βιωμα μου ηταν πολυ διαφορετικο τελικα"... 

Ξερω οτι η μητροτητα ειναι κατι περα απο το dna , ειναι η αγαπη, η σχεση.....απο την αλλη ειναι κ το υπαρξιακο κομματι...αλλιως ολοι θα παιρναμε ενα παιδι απο την Αφρικη κ δεν θα ταλαιπωριομαστε με εγκυμοσυνες κλπ...

Μου χρεωνω και τα λαθη του παρελθοντος που με εφτασαν εδω να προσπαθω να κανω παιδι ενω η εμμηνοπαυση καραδοκει....Τα δουλευω ολα μαζι. . 

Σου ευχομαι ολοψυχα να απολαυσεις την εγκυμοσυνη σου και το μωρο σου που θα ερθει συντομα.....!!!!

 

Eλένη αν τελικά προχωρήσεις σε δανεικά, σκέψου, ότι δεν υπάρχει λόγος να νιώθεις άχρηστη. Πόσο άχρηστος ή ανίκανος άραγε νιώθει ένας παρα-ολυμπιονίκης που μόλις κέρδισε το χρυσό μετάλλιο σε έναν δύσκολο αγώνα? Επειδή έχει ξένο μέλος πρέπει τα στερηθεί το έπαθλο ή το χειροκρότημα? Αυτή η διαδικασία όχι μόνο δεν θα σε κάνει να νιώθεις άχρηστη, αλλά θα αποκτήσεις κι άλλα θαυμαστά στοιχεία στο χαρακτήρα σου

Θα νιώσεις δυνατή, πολύ δυνατή. Που κατάφερες να φτάσεις ως το τέλος και μετά από αγώνα μετ εμποδίων θα αγκαλιάσεις την αγάπη...

θα νιώσεις έξυπνη, πολύ έξυπνη. Που χρησιμοποίησες την επιστήμη  για να δημιουργήσεις μια νέα ζωή...

Θα νιώσεις ακομπλεξάριστη χωρίς αγκυλώσεις και μακριά από δαίμονες που μας σκαλώνουν και πάνε τη ζωή μας πίσω...

Και το κυριότερο δεν θα νιώσεις ότι φοβάσαι. Γιατί ο φόβος είναι ο ...χειρότερος φόβος μας...

  • Μου αρέσει 6

Share this post


Link to post
Share on other sites

Η μικρή μας ταλαιπώρησε και σήμερα! Την άλλη Τετάρτη πάλι για την 3η προσπάθεια για β επιπέδου! Απίστευτη είναι. Και κάνει πάρτυ στην κοιλιά! Παίζει να γυρνάει με το που φεύγουμε από το γιατρό. Έτσι, για να μας σπάσει τα νεύρα! Λιώνω από τη ζέστη...

  • Χαχα 4

  TVwGp3.png

Share this post


Link to post
Share on other sites
16 ώρες πρίν, eleni17 είπε:

Πεταγομαι κ εγω....

Ειμαι στην διαδικασια συλλογης ωαριων με φυσιολογικο κυκλο...κ τους επομενους μηνες θα κανω την 1η μου εμβρυομεταφορα...

Εχω κλεισει τα 42..παραλληλα εξεταζω κ το ενδεχομενο να χρησιμοποιησω δανεικο ωαριο....

Υπαρχουν στιγμες που  νιωθω απιστευτη χαρα κ οτι θα  νιωθω απιστευτη αγαπη  γι αυτο το μωρο...

Υπαρχουν ομως αλλες στιγμες που συννεφιαζω....σκεφτομαι οτι την ημερα που θα γινει η ωοληψια της δοτριας κ ο αντρας μου θα δωσει σπερμα εγω θα νιωθω αχρηστη και αποτυχημενη....

Ακουω γονεις που λενε οτι καποιες στιγμες τους ερχεται να τα πεταξουν απο το παραθυρο απο την κουραση κ τον εκνευρισμο....φυσικα δεν το εννοουν....σκεφτομαι λοιπον οτι οπως ειπε κ η @solena73 οτι μπορει τοτε να αποδιδω αυτα τα ασχημα στοιχεια στο " ξενο " παιδι....

Επισης οταν θα γεννηθει θα το βλεπω τοσο τελειο και παλι θα νιωθω αχρηστη μιας κ εγω δεν συνεβαλλα σε αυτο με την εννοια " δεν ειναι το δικο μου γενετικο υλικο που επλασε αυτο το τελειο πλασματακι".

Τέλος, σκεφτομαι οτι οταν μεγαλωσει θα πρεπει να μαθει την αληθεια....κ πιστευω πραγματικα οτι θα μπορω μα την πω κ να διαχειριστω την κατασταση αυτη, αλλα πως θα πεις στο παιδι σου οτι καποια εδωσε το ωαριο απο το οποιο προηλθες, για να εξοικονομησει χρηματα...θα ειναι σαν να του λεω "σε πουλησε"...

Ξερω οτι οι προβληματισμοι που ανεφερα πρωτα, δεν αντιπροσωπευουν μια ωριμη γυναικα.....νιωθω ανετα να τους εκφρασω εδω και να ακουσω τις γνωμες σας...

Κοιταω ξενα μωρα που συναντω κ σκεφτομαι οτι ακομα κ αυτο το μωρο αν μου το εδιναν θα το αγαπουσα...τοτε τι βλακειες σκεφτομαι για ενα μωρο που θα εχει τραφει απο το σωμα μου...θα ειμαι η μυρωδια και η αγκαλια που θα εχει αναγκη για να νιωσει ασφαλεια κ αποδοχη...κλπ κλπ...

Δυστυχως απο περισυ που εμαθα για την αμη μου κλπ ειμαι σε μια κατασταση πανικου....πρεπει να τα δοαχειριστω ολα μαζι...την υπογονιμοτητα , την εξωσωματικη, την επερχομενη εμμηνοπαυση αλλα και το ενδεχομενο της δωρεας...

Συγχωρεστε με για τα πολλα λογια..περιμενω στον γυναικολογο για υπερηχο και μου ερχονται ολα ανακατεμενα στο μυαλο οσο περιμενω....

Σας φιλω μαμαδες γλυκιες!!

 

 

 

Καλησπέρα Ελενη,σε καταλαβαίνω απόλυτα! Ειχα κι εγω και εχω ακομα καμια φορα σκέψεις σαν τις δικές σου.Περασα απο ολα τα στάδια,καταρχην το αυτομαστίγωμα που το λέω εγω,γιατι δεν ξεκίνησα προσπάθειες νωρίτερα,γιατι περίμενα,γιατι έχασα πολύτιμο χρόνο κι ετσι δεν κατάφερα με δικά μου ωάρια. Έπειτα,μου πηρε πολυ χρόνο να συμφιλιωθώ με την ιδέα των δανεικών.Ενιωθα οπως λες άχρηστη,λιγότερο γυναίκα απο τις άλλες που τα κατάφεραν εύκολα. Το πως αντιλαμβάνεται η καθε μια την κατασταση αυτη εχει να κανει με τον χαρακτήρα μας γενικά. Προσωπικά,απευθύνθηκα σε ψυχολόγο η οποια σε λίγες συνεδρίες με βοήθησε παρα πολυ! Για παράδειγμα,αυτο που λες οτι θα πεις κάποτε στο παιδί οτι τα ωάρια ηταν μιας άλλης γυναίκας και τα εδωσε για βιοποριστικούς λόγους και το παιδί θα εχει ψυχικά τραύματα απο αυτο! Οχι! Ή δεν θα το πεις καθόλου,οπως έγραψαν πολλα κορίτσια,ή αν το πεις θα εχει μια εντελώς άλλη χροιά.Θα δώσεις στο παιδί να καταλάβει οτι ηταν τοςο μεγάλη η αγάπη που είχες,οτι ηταν αυτο το ενα παιδάκι που περίμενες στη ζωή σου,οτι κάνατε αγώνα μεγαλο για να αποκτήσετε και δεν θα θέλατε τιποτα αλλο στον κοσμο! Πρεπει να καταλάβει,οτι δεν έγινε τυχαία,οτι το παλέψατε και το αποκτήσατε και ειναι το κέντρο του κόσμου σας! Ολα ειναι θεμα οπτικής! Πως θα το δεις εσυ και πως θα μεταφέρεις καποια πράγματα στο παιδί. Επισης,μην αναλώνεσαι σε προβλήματα που δεν εχουν προκύψει ακομα! Συγκεντρωσου στα βήματα ενα ενα που κανεις! Ελπιζω να μην με παρεξηγήσεις που τα γράφω λιγο σαν νουθεσίες αλλα η αλήθεια ειναι οτι τα γράφω προσπαθώντας να πείσω κι εγω τον εαυτό μου. Ας επικεντρωθούμε στο να αποκτεισουμε αυτο το πολυπόθητο παιδάκι,ολα τα αλλα αργοτερα!

  • Μου αρέσει 8
  • Ευχαριστώ 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Την πρώτη φορά που είδα στα 38 μου ότι είχα αμη 2 και άκουσα το γυναικολόγο να λέει να μην πάρω καθόλου φάρμακα, τζάμπα ο κόπος, να πάω για φυσικό μήπως και τα καταφέρω, δεν ήθελα να το πιστέψω. Δεν μπορούσα να το πιστέψω. Υγιής ήμουν, μικρότερη έμοιαζα, αθλητισμό περιστασιακά έκανα και μάλιστα εξτρίμ σπορ, καταχρήσεις δεν είχα στο ιστορικό μου, λιγότερο από πακέτο που κάπνιζα το έκοψα.

Δεν έφταιγα γι αυτό, ούτε έφταιγα που αποφάσισα να κάνω παιδί με αυτόν που γνώρισα στα 38 μου, τότε έγινε. Ούτε έφταιγα που έχασα κανα δυο χρόνια για να παίρνω αντιβιώσεις να διώξω το ουρεόπλασμα, αυτό μας έλεγε ο γιατρός τότε να κάνουμε. Ξεπέρασα και τον εαυτό μου μόνο που είπα ναι στην εξωσωματική. Εγώ απέφευγα τους γιατρούς, απέφευγα να πάρω και παυσίπονο, λιποθυμούσα στην ιδέα του αίματος-βελόνας. Και ούτε φυσικά φταίω γι αυτό, ούτε είμαι δειλή που μου συμβαίνει, είναι μια φοβία που κληρονομείται ιδιαίτερα ισχυρή. Δεν την εξαφάνισα, την ελέγχω σε μεγάλο βαθμό. Την αποδέχτηκα και ενημερώνω τους άλλους ότι χρειάζομαι λίγα λεπτά παραπάνω, όπου γίνεται προτιμώ να ξαπλώνω για να δώσω αίμα, με ηρεμεί αυτό. Ξέρω ότι και τώρα αν μετά ή πριν που δώσω αίμα σταθώ για ώρα όρθια, θα πέσω κάτω.

Δεν κυκλοφορεί ευρέως ότι οι γυναίκες γύρω και μετά τα σαράντα που πετυχαίνουν οι εξωσωματικές τους συχνά χρησιμοποιούν δανεικά ωάρια. Είναι ως ένα βαθμό ακόμη ταμπού. Εγώ θυμάμαι χρόνια να μου λένε μια με την εκκλησία μια με την τύχη ότι και 45 χρονες γυναίκες μπορούν να κάνουν παιδί. Ό,τι αυτό συνήθως συμβαίνει με δανεικά δεν μου το είπε ποτέ κανένας, εκτός από όταν έφτασα κάπου 42, 43 και βλέπει ο γιατρός ορμόνες και ωοθήκες και μου λέει κοπέλα μου, ταιριάζουν οι δύο εικόνες, δεν έχεις παρά ελάχιστη παραγωγή ωαρίων και οι ορμόνες σου δείχνουν το ίδιο. Αν δεν πας με δανεικά, οι πιθανότητες σου θα είναι λιγότερες από 1/100. Διάβασα και τα στατιστικά των κέντρων εξωσωματικής, ένα μεγάλο ποσοστό συνήθως μεγάλης ηλικίας γυναικών δεν πετυχαίνει. Δεν χάρηκα εκείνη τη μέρα, θυμάμαι δεν το είπα πουθενά και έκανα κάτι χιλιόμετρα ποδαρόδρομο να ηρεμήσω. Ούτε το αποφάσισα την ίδια στιγμή και είπα γιούπι αυτό θα κάνω. Αργότερα σκέφτηκα ότι ήθελα ένα παιδί όχι κυρίως για να μου μοιάζει, αλλά για να του δώσω. Ούτε στα παιδιά με το δικό μας γενετικό υλικό υπάρχει καμιά σιγουριά πώς θα είναι, πώς θα εξελιχθούν, πόσο θα μας μοιάζουν. Σε εκείνη την περίπτωση θα ανησυχούσα περισσότερο μην πάρει τα δικά μου τα κουσούρια. Ρίσκο είναι έτσι κι αλλιώς η καινούρια ζωή. Και η κάθε μέρα.

  • Μου αρέσει 10
  • Ευχαριστώ 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Διαφημίσεις


Κορίτσια μου όσες διαβάσετε το ποστ αυτό επειδή είμαι ένα παιδί που είχα άλλη βιολογική μαμά και μπαμπά και η μαμά μου γύρισε μια μέρα και μου είπε "πήγαινε εκεί που ανήκεις" όσο είναι μικρά τα παιδιά οι απαιτήσεις είναι μικρότερες όμως όταν μεγαλώσουν μην πείτε ποτέ στα παιδιά σας αυτή την φράση που μου είπε εμένα η δική μου μαμά βασανίστηκα και βασανιζομαι ακόμα με πολλά ψυχολογικά θέματα και η φράση της αυτή μου στοίχισε πολύ σαν να μην με αγάπησε ποτέ δεν θέλω να σας λυπησω ούτε να σας αποθαρρύνω θέλω απλά να σας μιλήσω σαν το μελλοντικό σας μωρό να το λατρέψετε και να πιστέψετε σε αυτό όσο τίποτα πιο ισχυρό στην γη αυτή είστε όλες μοναδικές και αξίζετε να γίνετε μανούλες όπως κάθε γυναίκα φυσικά. 

  • Μου αρέσει 4
  • Λυπημένη/-ος 2

fwIMp3.png
Τα παιδιά μου είναι όλη μου η περιουσία!!!

Share this post


Link to post
Share on other sites
22 ώρες πρίν, eleni17 είπε:

Πεταγομαι κ εγω....

Ειμαι στην διαδικασια συλλογης ωαριων με φυσιολογικο κυκλο...κ τους επομενους μηνες θα κανω την 1η μου εμβρυομεταφορα...

Εχω κλεισει τα 42..παραλληλα εξεταζω κ το ενδεχομενο να χρησιμοποιησω δανεικο ωαριο....

Υπαρχουν στιγμες που  νιωθω απιστευτη χαρα κ οτι θα  νιωθω απιστευτη αγαπη  γι αυτο το μωρο...

Υπαρχουν ομως αλλες στιγμες που συννεφιαζω....σκεφτομαι οτι την ημερα που θα γινει η ωοληψια της δοτριας κ ο αντρας μου θα δωσει σπερμα εγω θα νιωθω αχρηστη και αποτυχημενη....

Ακουω γονεις που λενε οτι καποιες στιγμες τους ερχεται να τα πεταξουν απο το παραθυρο απο την κουραση κ τον εκνευρισμο....φυσικα δεν το εννοουν....σκεφτομαι λοιπον οτι οπως ειπε κ η @solena73 οτι μπορει τοτε να αποδιδω αυτα τα ασχημα στοιχεια στο " ξενο " παιδι....

Επισης οταν θα γεννηθει θα το βλεπω τοσο τελειο και παλι θα νιωθω αχρηστη μιας κ εγω δεν συνεβαλλα σε αυτο με την εννοια " δεν ειναι το δικο μου γενετικο υλικο που επλασε αυτο το τελειο πλασματακι".

Τέλος, σκεφτομαι οτι οταν μεγαλωσει θα πρεπει να μαθει την αληθεια....κ πιστευω πραγματικα οτι θα μπορω μα την πω κ να διαχειριστω την κατασταση αυτη, αλλα πως θα πεις στο παιδι σου οτι καποια εδωσε το ωαριο απο το οποιο προηλθες, για να εξοικονομησει χρηματα...θα ειναι σαν να του λεω "σε πουλησε"...

Ξερω οτι οι προβληματισμοι που ανεφερα πρωτα, δεν αντιπροσωπευουν μια ωριμη γυναικα.....νιωθω ανετα να τους εκφρασω εδω και να ακουσω τις γνωμες σας...

Κοιταω ξενα μωρα που συναντω κ σκεφτομαι οτι ακομα κ αυτο το μωρο αν μου το εδιναν θα το αγαπουσα...τοτε τι βλακειες σκεφτομαι για ενα μωρο που θα εχει τραφει απο το σωμα μου...θα ειμαι η μυρωδια και η αγκαλια που θα εχει αναγκη για να νιωσει ασφαλεια κ αποδοχη...κλπ κλπ...

Δυστυχως απο περισυ που εμαθα για την αμη μου κλπ ειμαι σε μια κατασταση πανικου....πρεπει να τα δοαχειριστω ολα μαζι...την υπογονιμοτητα , την εξωσωματικη, την επερχομενη εμμηνοπαυση αλλα και το ενδεχομενο της δωρεας...

Συγχωρεστε με για τα πολλα λογια..περιμενω στον γυναικολογο για υπερηχο και μου ερχονται ολα ανακατεμενα στο μυαλο οσο περιμενω....

Σας φιλω μαμαδες γλυκιες!!

 

 

 

Πάλι θα πεταχτω από δίπλα εδώ...Ελένη μου

Όπως όλες πριν την κύηση νιώθουμε διάφορα ερωτήματα να μας καταβάλουν..το κομμάτι της" άχρηστιας"το περάσαμε όλες κ με την εξωσωματική.ή όταν παίρναμε μηδέν από χοριακες... Με τόσες ορμόνες είναι απόλυτο φυσιολογικό.Θα έρθω λοιπόν στο προκείμενο.Στην κύηση ερωτεύεσαι την ιδέα της μητρότητας όχι το παιδί...είχα παρακολουθήσει κάποια σεμινάρια κ μια ψυχίατρος μας είχε πε" μεγαλύτερο ψέμα από το αγάπησα από το πρώτο λεπτό δεν υπάρχει" την ιδέα αγαπάς..το παιδί θα το αγαπήσεις αφού το γεννήσεις κ σταδιακά κ αυτός είναι ο λόγος που χιλιάδες παιδιά από υιοθεσία ευτυχισαν κ χιλιάδες από φυσικούς γονείς δεινοπαθησαν.Το παιδί μου που είναι από δικό μου γενετικό υλικό θέλω κι εγώ να το πετάξω από το παράθυρο...όπως θέλω κ τον μ@λ@κ@ συνάδελφο,τον οδηγό μπροστά μου στο αυτοκίνητο,την κυριαπροστα μου στο σουπερμάρκετ..δεν έχει να κάνει με το υλικό αλλά με την κούραση ...στο κομμάτι της άχρηστιας θα σου πω πως το βλέπω εγώ...τα ωάρια της δουλειάς από μόνα τους άχρηστα είναι όπως κ τα δικά μας..καταλήγουν στον κάδο μέσα σε σερβιετα..το σπέρμα μη σου πω που καταλήγει .κι η ίδια ο ως η ένωση μπορεί να ναι άχρηστη αν το εμβριο δεν προχωρήσει η ΕΑΝ ΔΕΝ ΕΜΦΥΤΕΥΤΕΙ...ο σπόρος Ελενάκι μόνος του δε δίνει καρπό...θέλει χώμα...κ θα καταλάβεις απόλυτα τι εννοώ όταν στην κύηση μαζί με το μωρό θα δίνουν εξέχουσα σημασία στον πλακούντα κ στο ενδομήτριο...η ώρα του τοκετού θα έρθει όταν θα ναι έτοιμη η μήτρα κ ο πλακούντας..κι αυτά χωρίς εσένα "άχρηστη " Ελένη δεν θα υπάρξουν...δεν θα σου πω θα τρέφεται από το αίμα σου κτλ είναι γνωστά..ούτε θα σου ζρυσωσω το χάπι ότι θα σου μοιάζει γιατί το λένε οι γύρω.Οι γύρω το λένε πάντα...Δεν θα έχει δικό σου DNA.H βιολογία αυτό λέει κ το πιστεύω Όμως αλήθεια τώρα πιστεύει ότι καμία μάνα πονάει το μωρό της λόγω DNA; Ή γιατί της μοιάζει; Διάβασα κ την άλλη κοπέλα που λέει για δεξιότητες κτλ των γονιών που κληρονομούνται...αχ κορίτσια ελεύθερου ανθρώπους με δική τους βούληση θέλουμε...εμείς στην οικογένεια παίζουμε όλοι μουσικά όργανα...της πήρα τα πάντα..ούτε να τα δει δε θέλει .κι εγώ κι ο άντρας μου είμαστε ήρεμοι ..εκείνη Ταρζάν...Ελένη μου το να μεγαλώσεις έναν άνθρωπο από το πρώτο λεπτό μέχρι να κλείσεις τα μάτια σου είναι η μεγαλύτερη πρόκληση κ μόνο άχρηστη δε σε κάνει...η χρησιμότητα μας θα φανεί στο τι άνθρωπο θα φτιάξουμε..

Τέλος για το κομμάτι του αν το πεις ή όχι είμαι έξω από το χορό οπότε δεν θα σου πω τι θα έκανα.Ωστοσο νομίζω το βλέπεις από λάθος Σκόπια 

  • Μου αρέσει 9

Share this post


Link to post
Share on other sites
Just now, island1 είπε:

Πάλι θα πεταχτω από δίπλα εδώ...Ελένη μου

Όπως όλες πριν την κύηση νιώθουμε διάφορα ερωτήματα να μας καταβάλουν..το κομμάτι της" άχρηστιας"το περάσαμε όλες κ με την εξωσωματική.ή όταν παίρναμε μηδέν από χοριακες... Με τόσες ορμόνες είναι απόλυτο φυσιολογικό.Θα έρθω λοιπόν στο προκείμενο.Στην κύηση ερωτεύεσαι την ιδέα της μητρότητας όχι το παιδί...είχα παρακολουθήσει κάποια σεμινάρια κ μια ψυχίατρος μας είχε πε" μεγαλύτερο ψέμα από το αγάπησα από το πρώτο λεπτό δεν υπάρχει" την ιδέα αγαπάς..το παιδί θα το αγαπήσεις αφού το γεννήσεις κ σταδιακά κ αυτός είναι ο λόγος που χιλιάδες παιδιά από υιοθεσία ευτυχισαν κ χιλιάδες από φυσικούς γονείς δεινοπαθησαν.Το παιδί μου που είναι από δικό μου γενετικό υλικό θέλω κι εγώ να το πετάξω από το παράθυρο...όπως θέλω κ τον μ@λ@κ@ συνάδελφο,τον οδηγό μπροστά μου στο αυτοκίνητο,την κυριαπροστα μου στο σουπερμάρκετ..δεν έχει να κάνει με το υλικό αλλά με την κούραση ...στο κομμάτι της άχρηστιας θα σου πω πως το βλέπω εγώ...τα ωάρια της δουλειάς από μόνα τους άχρηστα είναι όπως κ τα δικά μας..καταλήγουν στον κάδο μέσα σε σερβιετα..το σπέρμα μη σου πω που καταλήγει .κι η ίδια ο ως η ένωση μπορεί να ναι άχρηστη αν το εμβριο δεν προχωρήσει η ΕΑΝ ΔΕΝ ΕΜΦΥΤΕΥΤΕΙ...ο σπόρος Ελενάκι μόνος του δε δίνει καρπό...θέλει χώμα...κ θα καταλάβεις απόλυτα τι εννοώ όταν στην κύηση μαζί με το μωρό θα δίνουν εξέχουσα σημασία στον πλακούντα κ στο ενδομήτριο...η ώρα του τοκετού θα έρθει όταν θα ναι έτοιμη η μήτρα κ ο πλακούντας..κι αυτά χωρίς εσένα "άχρηστη " Ελένη δεν θα υπάρξουν...δεν θα σου πω θα τρέφεται από το αίμα σου κτλ είναι γνωστά..ούτε θα σου ζρυσωσω το χάπι ότι θα σου μοιάζει γιατί το λένε οι γύρω.Οι γύρω το λένε πάντα...Δεν θα έχει δικό σου DNA.H βιολογία αυτό λέει κ το πιστεύω Όμως αλήθεια τώρα πιστεύει ότι καμία μάνα πονάει το μωρό της λόγω DNA; Ή γιατί της μοιάζει; Διάβασα κ την άλλη κοπέλα που λέει για δεξιότητες κτλ των γονιών που κληρονομούνται...αχ κορίτσια ελεύθερου ανθρώπους με δική τους βούληση θέλουμε...εμείς στην οικογένεια παίζουμε όλοι μουσικά όργανα...της πήρα τα πάντα..ούτε να τα δει δε θέλει .κι εγώ κι ο άντρας μου είμαστε ήρεμοι ..εκείνη Ταρζάν...Ελένη μου το να μεγαλώσεις έναν άνθρωπο από το πρώτο λεπτό μέχρι να κλείσεις τα μάτια σου είναι η μεγαλύτερη πρόκληση κ μόνο άχρηστη δε σε κάνει...η χρησιμότητα μας θα φανεί στο τι άνθρωπο θα φτιάξουμε..

Τέλος για το κομμάτι του αν το πεις ή όχι είμαι έξω από το χορό οπότε δεν θα σου πω τι θα έκανα.Ωστοσο νομίζω το βλέπεις από λάθος Σκόπια 

Σε ευχαριστω για ολα οσα εγραψες..αυτα που ειπες τα σκεφτομαι κ εγω..ειναι τα "θετικα" της μητροτητας.....απλα τα " αρνητικα" ανεφερα γιατι με φοβιζουν και κυριως θελω να τα εχω εγω ξεκαθαρισει μεσα μου...θελω να ειμαι οσο το δυνατον πιο καλη κ αξια μαμα γι αυτο το παιδι...

Σας διαβασα ολες...σας ευχαριστω γιατι ηταν σημαντικο για μενα να γνωρισω τις σκεψεις σας...τα σκεφτομαι ολα οσα γραψατε...

Φοβαμαι ομως οτι τελικα ο συντροφος δεν θα πει το ναι...και τελικα παλι θα αποχαιρετησω το ονειρο....

Σας φιλω

  • Μου αρέσει 2

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Just now, eleni17 είπε:

Σε ευχαριστω για ολα οσα εγραψες..αυτα που ειπες τα σκεφτομαι κ εγω..ειναι τα "θετικα" της μητροτητας.....απλα τα " αρνητικα" ανεφερα γιατι με φοβιζουν και κυριως θελω να τα εχω εγω ξεκαθαρισει μεσα μου...θελω να ειμαι οσο το δυνατον πιο καλη κ αξια μαμα γι αυτο το παιδι...

Σας διαβασα ολες...σας ευχαριστω γιατι ηταν σημαντικο για μενα να γνωρισω τις σκεψεις σας...τα σκεφτομαι ολα οσα γραψατε...

Φοβαμαι ομως οτι τελικα ο συντροφος δεν θα πει το ναι...και τελικα παλι θα αποχαιρετησω το ονειρο....

Σας φιλω

Καταρχάς όσο ακόμα είσαι σε άλλη διαδικασία μην προκαταβάλει τον εαυτό σου Με τον συ τροφό θα μιλησεις όταν θα υπάρχουν χειροπιαστό δεδομένα..

Καλή κ αξία μάνα δεν μπορώ να σου υπογράψω αν θα γίνεις αυτό θα στο πει το παιδάκι σου .θα σου πω μόνο ότι σίγουρα θα γίνεις από επιλογή κ αυτό ενέχει το μεγαλύτερο ποσοστό επιτυχίας...

Σεβαστή κάθε φοβία σου...εγώ οπότε της φωνάζω μέσα μου τρέμω .την κρατάω να κοιμηθεί κ βρίζω τον εαυτό μου που ξέχασε τι πέρασε για να τη φέρει στη ζωή κ πόσο αγώνα έκανε κι η ίδια να έρθει..ο ως αυτός είναι ο φυσικός κύκλος πραγμάτων..από την καρδιά μου μέσα καλή επιτυχία κ σε σένα κ σε όλες!!!!!! 

  • Μου αρέσει 2
  • Ευχαριστώ 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Just now, boukitsa123 είπε:

Κορίτσια μου όσες διαβάσετε το ποστ αυτό επειδή είμαι ένα παιδί που είχα άλλη βιολογική μαμά και μπαμπά και η μαμά μου γύρισε μια μέρα και μου είπε "πήγαινε εκεί που ανήκεις" όσο είναι μικρά τα παιδιά οι απαιτήσεις είναι μικρότερες όμως όταν μεγαλώσουν μην πείτε ποτέ στα παιδιά σας αυτή την φράση που μου είπε εμένα η δική μου μαμά βασανίστηκα και βασανιζομαι ακόμα με πολλά ψυχολογικά θέματα και η φράση της αυτή μου στοίχισε πολύ σαν να μην με αγάπησε ποτέ δεν θέλω να σας λυπησω ούτε να σας αποθαρρύνω θέλω απλά να σας μιλήσω σαν το μελλοντικό σας μωρό να το λατρέψετε και να πιστέψετε σε αυτό όσο τίποτα πιο ισχυρό στην γη αυτή είστε όλες μοναδικές και αξίζετε να γίνετε μανούλες όπως κάθε γυναίκα φυσικά. 

δεν είναι το ίδιο αυτό που πέρασες εσυ κ αυτό που λέμε εδώ....άλλο το κύτταρο κ άλλο αυτό που είπες....γιας μένα δεν έχουν καμία σχέση γιατι δεν υπαρχει ποτε πςριπτωση να βρει το παιδί μας το κύτταρο τ...δεν γίνεται αυτό....Όσο για σένα λυπηρό αυτό που σ είπε αλλά τώρα είσαι πολύ πιο δυνατή κ έχεις την δικιά σ οικογένεια 

  • Μου αρέσει 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Διαφημίσεις


Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Σύνδεση

Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

Συνδεθείτε τώρα