Angela123

Θα αφήνετε το παιδί στους παππούδες για 6 μηνες;

Recommended Posts

καλησπερα κοριτσι μου! σε καταλαβαινω γιατι κι εγω μενω εξωτερικο και εννοειται δεν εχω καποια βοηθεια.. ο μικρος μου τωρα ειναι 2 μιση.. ειμαι γερμανια εδω και 2 χρονια. δεν τον πηραν παιδικο γιατι δεν υπαρχει θεση. ηλπιζα οτι απο σεπτεμβρη θα τον παρουν αλλα και παλι οχι. 2 χρονια τωρα δουλευει μονο ο αντρας μου. οικονομικα ειμαστε καλα. απλα 2 χρονια τωρα εγω ουτε τα βασικα δεν εχω μαθει απο τη γλωσσα γιατι τα χρηματα δεν φτανουν για να παω σχολειο ή να κανω ιδιαιτερα.. αποφασισαμε και αφησαμε τον μικρο ελλαδα.. εχει τωρα 1 μιση μηνα και εγω θα παω μεσα σεπτεμβρη.. βρηκα μια δουλεια για αυτο το διαστημα και κανω και μαθηματα για την γλωσσα.. ειναι πολυ δυσκολο αλλα ειχα απελπιστει παρα πολυ. το κανω για καλο και δικο μου και του παιδιου.. δεν νομιζω να κανει καλο στην ψυχολογια του να με βλεπει να κλαιω ή να εχω νευρα.. στο επαγγελμα ειμαι δασκαλα και αν μαθω τη γλωσσα την επομενη μερα θα βρω δουλεια.. σκεψου κοριτσι μου τι ειναι καλυτερο για εσας στο ξαναλεω ειναι πολυ δυσκολο.. εγω εναμιση μηνα ακομα εμεινε και φαινεται αιωνας.. αλλα ολα γινονται για καλο.. 

Share this post


Link to post
Share on other sites
On 21/7/2019 at 11:57 ΠΜ, island1 είπε:

Εγώ πραγματικά θέλω να ρωτήσω όλες όσες μιλούν για την ψυχολογία του παιδιού κτλ κ με ευκολία λένε δε θα το έκανα να μας πουν εάν εργάζονται κι οι δυο γονείς ,εάν έχουν δικό τους σπίτι,σε τι απόσταση είναι οι γονείς τους,τι βοήθεια έχουν κ πόσες φορές από τη γέννηση του παιδιού τους έχουν βγει χωρίς το παιδί τους έστω κ για το φούρνο η το σούπερ μάρκετ...έγκυος ήμουν με τρελές αιμορραγίες με τον άντρα μου να δουλεύει 24ωρα κ να μένω αλουστη. Χωρίς την κόρη μου έχω βγει μόνο όταν ο άντρας .ου είναι σπίτι κι αυτό για ψώνια σπιτιού ..στα δύο χρόνια έχω πάει 3 φορές για καφέ με φίλες ..κ ο σύζυγος..έμεινα έγκυος στο δεύτερο πάλι με αίμα κ σηκώνουν γιατί ποιος θα μαγείρευε στο παιδί μου; Θα το άλλαζε θα το έπλυνε;.Με τα λόγια περί ψυχολογίας χτίζω κι εγώ Ανώγια και Κατώγια... Το παιδί ναι είναι στην πιο τρυφερή ηλικία.Εννοειται καμία δε θα το άφηνε...αυτές που το άφησαν πριν 50 χρόνια τι διαφορετικό είχαν συναισθηματικά δηλαδή; Δεν πονούσαν;Η πεθερά μου αρρώστησε ψυχολογικά σοβαρά από το ότι ζούσε τόσο μακριά από τα παιδιά της...κι ακόμα είναι σε αγωγή! Μπορούσε να κάνει διαφορετικά; Προσωπικά πιστεύω ότι η γυναίκα το έχει ψάξει από παντού..μας γράφει για συμπαράσταση..λοιπόν από εμένα την έχεις!! Δεν θέλω ούτε να φανταστώ πως νιώθεις..είμαι ομως εκεί για να σου πω ότι αφού δεν υπάρχει άλλη λύση κάνε το.Δρομολογησε τα ο ως έτσι που να είναι όντως τόσο..

Έχεις δίκιο σε αυτό που λες. Εγώ είπα ότι δε θα τον άφηνα τον γιο μου, αλλά όπως τόνισα μιλάω εκ του ασφαλούς. Όπως και να έχει είναι μια πολύ δύσκολη απόφαση. Κι από την άλλη, με τι ψυχολογία θα δουλεύουν 6 μήνες μακριά από το παιδί τους; και ρωτάω μήπως από τη στιγμή που ανοίγεται ένα τέτοιο ποστ μήπως υπάρχει και η εκδοχή του να μη φύγει το μωρό; 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Διαφημίσεις


Just now, oneiropagida είπε:

καλησπερα κοριτσι μου! σε καταλαβαινω γιατι κι εγω μενω εξωτερικο και εννοειται δεν εχω καποια βοηθεια.. ο μικρος μου τωρα ειναι 2 μιση.. ειμαι γερμανια εδω και 2 χρονια. δεν τον πηραν παιδικο γιατι δεν υπαρχει θεση. ηλπιζα οτι απο σεπτεμβρη θα τον παρουν αλλα και παλι οχι. 2 χρονια τωρα δουλευει μονο ο αντρας μου. οικονομικα ειμαστε καλα. απλα 2 χρονια τωρα εγω ουτε τα βασικα δεν εχω μαθει απο τη γλωσσα γιατι τα χρηματα δεν φτανουν για να παω σχολειο ή να κανω ιδιαιτερα.. αποφασισαμε και αφησαμε τον μικρο ελλαδα.. εχει τωρα 1 μιση μηνα και εγω θα παω μεσα σεπτεμβρη.. βρηκα μια δουλεια για αυτο το διαστημα και κανω και μαθηματα για την γλωσσα.. ειναι πολυ δυσκολο αλλα ειχα απελπιστει παρα πολυ. το κανω για καλο και δικο μου και του παιδιου.. δεν νομιζω να κανει καλο στην ψυχολογια του να με βλεπει να κλαιω ή να εχω νευρα.. στο επαγγελμα ειμαι δασκαλα και αν μαθω τη γλωσσα την επομενη μερα θα βρω δουλεια.. σκεψου κοριτσι μου τι ειναι καλυτερο για εσας στο ξαναλεω ειναι πολυ δυσκολο.. εγω εναμιση μηνα ακομα εμεινε και φαινεται αιωνας.. αλλα ολα γινονται για καλο.. 

Σου εύχομαι καλό κουράγιο και υπομονή!Ειναι δυσκολο αλλα κάποιες φορές δεν υπάρχει λύση.Να σκέφτεσαι θετικά,σε λίγο καιρό θα έχεις πάλι το παιδί σου πίσω για πολλές αγκαλιές!

Just now, ΧρυσαΜ είπε:

Έχεις δίκιο σε αυτό που λες. Εγώ είπα ότι δε θα τον άφηνα τον γιο μου, αλλά όπως τόνισα μιλάω εκ του ασφαλούς. Όπως και να έχει είναι μια πολύ δύσκολη απόφαση. Κι από την άλλη, με τι ψυχολογία θα δουλεύουν 6 μήνες μακριά από το παιδί τους; και ρωτάω μήπως από τη στιγμή που ανοίγεται ένα τέτοιο ποστ μήπως υπάρχει και η εκδοχή του να μη φύγει το μωρό; 

Κι όμως αν δε φύγει το παιδί στους παππούδες εκεί είναι που δε θα μπορούμε να δουλέψουμε αφού δε υπάρχει άτομο να τον κρατήσει.Αμα δουλεύεις από τις 7 το πρωί μέχρι τις 11 το βράδυ δεν έχεις χρόνο να σκέφτεσαι πολλά.Γυρνας σπιτι για ένα μπάνιο και ύπνο και ξανά πάλι δουλειά την αυριανή μερα

Share this post


Link to post
Share on other sites
Just now, ΧρυσαΜ είπε:

Έχεις δίκιο σε αυτό που λες. Εγώ είπα ότι δε θα τον άφηνα τον γιο μου, αλλά όπως τόνισα μιλάω εκ του ασφαλούς. Όπως και να έχει είναι μια πολύ δύσκολη απόφαση. Κι από την άλλη, με τι ψυχολογία θα δουλεύουν 6 μήνες μακριά από το παιδί τους; και ρωτάω μήπως από τη στιγμή που ανοίγεται ένα τέτοιο ποστ μήπως υπάρχει και η εκδοχή του να μη φύγει το μωρό; 

Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου σε αυτό..η ψυχολογία της θα είναι κουρέλι...εγώ νομίζω το ποστ ανοίχτηκε μήπως κ βρούμε λύση που δε σκέφτηκε..η ίδια ζωντανή νεκρή θα ναι όπως όλες..απλά θεωρώ ότι πραγματικά το έχει σκεφτεί απ' όλες τις πλευρές...

Share this post


Link to post
Share on other sites
20 ώρες πρίν, island1 είπε:

Έχω φίλες που είχαν εγκυμοσύνη ζάχαρη πήραν επαπειλούμενη χωρίς να είναι πηγαινοέρχονταν μάνες κ πεθερές κ μου έλεγαν πάρε γυναίκα...τι γυναίκα ρε συ; Μετά από τόσες εξωσωματικες είχαμε γονατίσει οικονομικά..μετρούσαμε κ το τελευταίο ευρώ για να ψωνίσουμε του παιδιού .Όπως κ να χει εγώ διαβάζοντας την κοπέλα θυμήθηκα εμένα ξάπλα να κλαίω από απόγνωση . 

Το ποσό δύσκολο είναι το ξέρουμε όλες οι μανες αλλά πιστεύω κ αυτές που ακόμα δεν είναι κ είναι στη διαδικασία.. όμως προσωπικά ξέρω κ την απόγνωση.  

Και μενα τα ιδια κοριτσι μου αλλα αν σου χουν ερθει ολα βολικα και ευκολα δε καταλαβαινεις τι θα πει να ζοριζεσαι.Εμενα οταν μου δωσε ο γιατρος αναρρωτικη λογω επαπειλ και μου ξαπλα ολη μερα τελειωνε το συμβολαιο της δουλειας μου και οπως καταλαβαινεις δε μου το ανανεωσαν λογω εγκυμ και εμεινα χωρις δουλεια και στο τελος εχασα και το μωρο στις 20 βδομαδες και ειχα τις αλλες να λενε εκ του ασφαλους ε γυριστε Ελλαδα για να χεις βοηθεια η το καλυτερο με χαρακτηρισαν «τυχερη» που επρεπε να μεινω ξαπλα γιατι θα ξεκουραζομουν!!!!Κατσε εσυ 5 μηνες σε ενα κρεβατι μονη σου να περιμενεις τον αντρα σου να γυρισει να μαγειρεψει και να πεις μια κουβεντα.Ολες οι μανες θυσιες κανουν και το τι ειναι θυσια το ξερει καλα η καθεμια ξεχωριστα.

  • Μου αρέσει 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Διαφημίσεις


Just now, marian84 είπε:

Και μενα τα ιδια κοριτσι μου αλλα αν σου χουν ερθει ολα βολικα και ευκολα δε καταλαβαινεις τι θα πει να ζοριζεσαι.Εμενα οταν μου δωσε ο γιατρος αναρρωτικη λογω επαπειλ και μου ξαπλα ολη μερα τελειωνε το συμβολαιο της δουλειας μου και οπως καταλαβαινεις δε μου το ανανεωσαν λογω εγκυμ και εμεινα χωρις δουλεια και στο τελος εχασα και το μωρο στις 20 βδομαδες και ειχα τις αλλες να λενε εκ του ασφαλους ε γυριστε Ελλαδα για να χεις βοηθεια η το καλυτερο με χαρακτηρισαν «τυχερη» που επρεπε να μεινω ξαπλα γιατι θα ξεκουραζομουν!!!!Κατσε εσυ 5 μηνες σε ενα κρεβατι μονη σου να περιμενεις τον αντρα σου να γυρισει να μαγειρεψει και να πεις μια κουβεντα.Ολες οι μανες θυσιες κανουν και το τι ειναι θυσια το ξερει καλα η καθεμια ξεχωριστα.

Μακάρι καμία να μη χρειαστεί να κάτσει.Δεν είναι μόνο ο φόβος του τι θα συμβεί η τι συμβαίνει.οι τύψεις ότι εγώ φταίω αν στραβωσει κατι..είναι ότι δεν έχεις βοήθεια στα βασικά..Λυπάμαι πολύ για την απώλεια σου ! Έζησα 4 σε μικρότερες βδομάδες! Δε συγκρίνεται! Εύχομαι εάν δεν έχεις ακόμα άλλο να έρθει συντομα! Κουράγιο κ καλή δύναμη εκεί έξω.Ειστε αξίες σεβασμού κορίτσια .Από το μηδέν δε φτάνει ξανεις εύκολα ούτε ως το 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Just now, island1 είπε:

Μακάρι καμία να μη χρειαστεί να κάτσει.Δεν είναι μόνο ο φόβος του τι θα συμβεί η τι συμβαίνει.οι τύψεις ότι εγώ φταίω αν στραβωσει κατι..είναι ότι δεν έχεις βοήθεια στα βασικά..Λυπάμαι πολύ για την απώλεια σου ! Έζησα 4 σε μικρότερες βδομάδες! Δε συγκρίνεται! Εύχομαι εάν δεν έχεις ακόμα άλλο να έρθει συντομα! Κουράγιο κ καλή δύναμη εκεί έξω.Ειστε αξίες σεβασμού κορίτσια .Από το μηδέν δε φτάνει ξανεις εύκολα ούτε ως το 1

Να σαι καλα κοριτσι μου.Ειμαι περηφανη για οσα εχουμε καταφερει μονοι μας και μετα απο πολλες δυσκολιες.Εχουμε φτασει πλεον στο σημειο να χουμε τις δουλειες που θελαμε,τους μισθους που θελαμε και γενικα τη ζωη του ονειρευομασταν να φτιαξουμε.Το μονο που ποναει ειναι η απωλεια των μωρων μας.Γι αυτο και γω αυτο που εχω να πω στη κοπελα που παλευει να χτισει τωρα τη ζωη τους ειναι να μη τα παρατησει.Αφου τα καταφεραμε εμεις μπορουν και αυτοι.Υπομονη και επιμονη θελει .

  • Μου αρέσει 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
22 ώρες πρίν, Angela123 είπε:

Σου εύχομαι καλό κουράγιο και υπομονή!Ειναι δυσκολο αλλα κάποιες φορές δεν υπάρχει λύση.Να σκέφτεσαι θετικά,σε λίγο καιρό θα έχεις πάλι το παιδί σου πίσω για πολλές αγκαλιές!

Κι όμως αν δε φύγει το παιδί στους παππούδες εκεί είναι που δε θα μπορούμε να δουλέψουμε αφού δε υπάρχει άτομο να τον κρατήσει.Αμα δουλεύεις από τις 7 το πρωί μέχρι τις 11 το βράδυ δεν έχεις χρόνο να σκέφτεσαι πολλά.Γυρνας σπιτι για ένα μπάνιο και ύπνο και ξανά πάλι δουλειά την αυριανή μερα

σε ευχαριστω πολυ! δυστυχως κι εγω δεν ειχα αλλη λυση και αναγκαστικά τον άφησα .έπρεπε κάτι να κάνω για να προχωρήσουμε. .. το καλό είναι οτι ο μικρός ακόμα δεν με ζητάει, όλη μερα παιχνίδια με τους γονείς μου, θάλασσα, περνάει ωραία τη μέρα του. καλό κουράγιο και σε εσένα. εύχομαι να σου πάνε όλα καλά! 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Just now, oneiropagida είπε:

σε ευχαριστω πολυ! δυστυχως κι εγω δεν ειχα αλλη λυση και αναγκαστικά τον άφησα .έπρεπε κάτι να κάνω για να προχωρήσουμε. .. το καλό είναι οτι ο μικρός ακόμα δεν με ζητάει, όλη μερα παιχνίδια με τους γονείς μου, θάλασσα, περνάει ωραία τη μέρα του. καλό κουράγιο και σε εσένα. εύχομαι να σου πάνε όλα καλά! 

Κοριτσι μου ολα καλα θα πανε!!!!Εχεις ενα παραπανω κινητρο για να πετυχεις και θα το κανεις!!!Πεισμα και υπομονη θελει και ολα θα γινουν.Μη το βαλεις κατω.

  • Μου αρέσει 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Εύχομαι και πάλι καλή δύναμη σε όλες και ειδικα στις μανουλες του εξωτερικού που μόνο εμείς ξέρουμε τι τραβάμε για να τα βγάλουμε πέρα.6 χρόνια είναι στην ξενιτιά και εγώ ντρέπομαι που το λέω εκανα μια τρύπα στο νερό.Δεν είναι ότι είναι εδώ 6 μήνες αλλά το ξαναλέω 6 χρόνια και έχω ένα σωρό προβλήματα.Ισως από την άλλη θα πρέπει να Το πάρω απόφαση πως μάλλον δεν τραβάει αλλο η ζωή μας εδώ.Εχω αφάνταστα πολλά προβληματα και τον τελευταίο καιρό ζω μέσα στο αγχος(κινδυνεύουμε ακόμα και να μείνουμε σε ξενώνα του κράτους ως οικογένεια με άλλους πόσους ασχετους).Πιστεύω πως σπατάλησε 6 χρόνια από τη ζωή μου και δυστυχώς σέρνω στο βούρκο και το παιδί μου εδω

Share this post


Link to post
Share on other sites

Διαφημίσεις


Just now, Angela123 είπε:

Εύχομαι και πάλι καλή δύναμη σε όλες και ειδικα στις μανουλες του εξωτερικού που μόνο εμείς ξέρουμε τι τραβάμε για να τα βγάλουμε πέρα.6 χρόνια είναι στην ξενιτιά και εγώ ντρέπομαι που το λέω εκανα μια τρύπα στο νερό.Δεν είναι ότι είναι εδώ 6 μήνες αλλά το ξαναλέω 6 χρόνια και έχω ένα σωρό προβλήματα.Ισως από την άλλη θα πρέπει να Το πάρω απόφαση πως μάλλον δεν τραβάει αλλο η ζωή μας εδώ.Εχω αφάνταστα πολλά προβληματα και τον τελευταίο καιρό ζω μέσα στο αγχος(κινδυνεύουμε ακόμα και να μείνουμε σε ξενώνα του κράτους ως οικογένεια με άλλους πόσους ασχετους).Πιστεύω πως σπατάλησε 6 χρόνια από τη ζωή μου και δυστυχώς σέρνω στο βούρκο και το παιδί μου εδω

Έλα βρε κορίτσι μου στεναχωριέμαι που νιώθεις έτσι. Την ξέρω την ξενιτιά καλα, αλλά έφτασες ως εδώ, λίγη υπομονή ακόμη να πάρεις πτυχίο και υπηκοότητα και το πιστεύω ειλικρινά θα την φτιάξετε τη ζωή σας. Να το στείλεις το παιδί Ελλάδα, για καλό όλων είναι. Πάντα θέλουμε το καλύτερο για τα παιδιά μας και αν αυτή τη στιγμή είναι το καλύτερο για σας, να το κάνετε. Θα περάσει ο καιρός, δεν θα το θυμάται, θα τον ξαναπάρεις πίσω και θα είναι πολύ καλύτερες οι συνθήκες για όλους σας. Αν συνεχίσετε έτσι μόνο και μόνο για να μην τον αποχωριστεις,  μπορεί να μην ορθοποδησετε ποτέ. Δοκίμασε το, έστω για λίγο, να δεις πως πάει. Έχεις μια αγκαλιά από μένα. 

  • Μου αρέσει 3

SmLXp3.png9fs8p2.png

Share this post


Link to post
Share on other sites

Αντζελα σε πρωτη φαση θα ελεγα οτι οχι δ θα αφηνα τα παιδια μου για 6μ

Αλλα εφοσον λες οτι σε εναν χρονο θα εχεις τελειωσει με το πτυχιο κ θα εχεις υπηκοοτητα, κ θα μπορει να παει δωρεαν παιδικο, θα μετραγε πολυ στην αποφαση μου αυτο. Γτ αν ειναι ετσι δ θα ειναι για πανω απο εναν χρονο

Αν δ μπορεις να κανεις ενα στοπ στις σπουδες σου κ να ερθεις ελλαδα, αλλα απο την αλλη σε εναν χρονο θα εχει παρει τα πανω του η δουλεια του αντρα σου; 

Λες οτι η γιαγια δ μπορει να ερθει γτ προσεχει κ την μεγαλυτερη γιαγια. Θα μπορει να προσεχει κ ενα νηπιο; εφοσον ειστε εξωτερικο τι σχεση εχουν το παιδι με την γιαγια, δ μπορεις να το αφησεις ξαφνικα με καποιον που δ ξερει

Θα μπορειτε μετα αμεσα να βρειτε νεο σπιτι κ να επιστρεψει το παιδι; 

Εγω αυτο θα εκανα σαν εσχατη λυση, θα εβαζα ενα αυστηρο χρονικο οριο, μετα θα γυρνουσα ελλαδα στο παιδι

Ειδικα με το τελευταιο μνμ βλεοω οτι ζοριζεστε πολυ, ξαναβαλτα ολα κατω με την σειρα

Στην θεση σου τελειως δ μπορω να μπω, δ μενω εξωτερικο, αλλα δ μενουμε κοντα στους δικους μας.μεχρι πριν εναν χρονο ειμασταν στο νοικι, κ εγω μεχρι τωρα στο σπιτι με τα παιδια να βασιζομαστε σε εναν μισθο

Μπορει οι εγκυμοσυνες μου να ηρθαν ευκολα κ γρηγορα αλλα κ εγω εμεινα ξαπλα. Το ποσο προσπαθησε καθε μια μεχρι να κρατησει μωρο στην αγκαλια της δ καταλαβα γτ μπλεχτηκε στην ολη συζητηση. Ολες προσπαθουμε να κανουμε το καλυτερο που μπορουμε με τα δεδομενα που εχουμε

Καλη τυχη ευχομαι

  • Μου αρέσει 1

z05y1ebwohf5jra3.png

schmi7jqwi3udfpn.png

Share this post


Link to post
Share on other sites

Εμενα παντως δεν μου ηρθαν καθολου ευκολα κ μην μας βαζετε στο ιδιο τσουβαλι!!! Βοηθεια ποτε κ απο πουθενα, με προωρο μωρο κ σεισμους κ με εναν αντρα σε αλλη πολη λογω εργασιας. Να μην πω για την δευτερη εγκυμοσυνη με ενα τριχρονο ταρζαν κ εγω τεζα στο κρεβατι. Και στο εξωτερικο για ενα  μικρο διαστημα ολομοναχη με δυο μικρα παιδια. Ολα τα μπορουμε αν δεν βαλουμε το κεφαλι κατω . Και πραγματικα δεν καταλαβαινω πως καποιες σκιζουν τα ρουχα τους οτι πρεπει να κοιμαται ενα παιδι στο ιδιο κρεβατι με τους γονεις κ την ιδια ωρα να υποστηριζουν οτι δεν τρεχει τιποτα αν το εγκαταλειψουν για 6 μηνες... γιατι ναι, εγκαταλειψη ειναι. Εδω αναγκαζεται ενα μωρο να μεινει στην θερμοκοιτιδα για ενα διαστημα και τρομαζουμε να το επαναφερουμε.... εχει σημασια αν θα ειναι σε συγγενη αφημενο; ναι κ στα 50 του το ατομο που αφεθηκε στα 2 κ στα 3 στον παππου κ στην γιαγια ακομη βγαζει πραγματα για αυτη την εγκαταλειψη παροτι περνουσε ζαχαρη κ ειχε τα παντα στα ποδια του.

  • Μου αρέσει 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Προσπαθώ να μη το βλέπω ως εγκατάλειψη αλλά ως μια περίοδο προσαρμογής για όλους μας.Κανεις μας δε ξέρει τι μπορεί να έχει περάσει μια οικογένεια και πόσο δύσκολες έχει ακόμα.να αντιμετωπίσει. 

Για να το πάω λίγο πιο πέρα όταν οι κάποιοι γονείς δουλεύουν καθημερινά από το πρωί ως το βράδυ και βλέπουν το παιδί μόνο 2 ώρες πριν τον ύπνο αυτό θεωρείται φυσιολογική οικογένεια μόνο και μόνο γιατί το παιδί ζει στην ίδια στεγη;Στην ουσία αυτό το παιδί μεγαλώνει με τον εκαστοτε φροντιστή και όχι με τους γονείς.

Δε τα λέω αυτά για να δικαιολογήσω τον εαυτό μου αλλά πιστεύω ότι κάποιες φορές υπάρχουν περίοδοι στη ζωή μας που δεν όλα μέλι γάλα και πρέπει να προσαρμόζοντας στις εκάστοτε συνθήκες με οποιοδήποτε κόστος.

Τώρα για να επανέλθω πιο συγκεκριμένα στο θέμα διαβάζοντας κάποιες πιθανές επιλογές,έχω να πω πως το πτυχίο μου σταματάει αν σταματήσω τη δουλειά γιατί όπως είπα στην αρχή επιδοτείται μέσω εε(αρα δεν πληρώνω τιποτα)και γίνεται στο χώρο εργασίας μου καθως ερχεται η καθηγητρια στη δουλειά μου για να με επιτήρησει πάνω στον τομεα μου και να μου δώσει εργασιες.Οποτε αν φύγω χάνω τη δουλειά μου και διακόπτεται το πτυχίο μου οριστικά. Επίσης επειδή ειμαι πολύ κοντα στο να συμπληρώσω τα απαιτούμενα χρόνια για υπηκοότητα ,αν φυγω τώρα δεν την παίρνω και θα πρέπει να κατσω εδω αλλα 5 χρονια για να εχω ξανα αυτο το δικαιωμα.Σημειωτεον ότι αν τελικά πάρω υπηκοότητα παίρνει και το παιδί αγγλική υπηκοότητα αυτόματα οπότε θεωρώ ότι έτσι επωφελείται και το παιδί μου

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Καλησπερα και απο μενα.Το ζητημα ειναι υπερβολικα λεπτο καιπολυ προσωπικο και καμια δε μπορει να μπει στη θεση σου.Θα σου πω ομως τι πιστευω.Φυσικα εχει διαφορα να αφησεις το παιδι σου στη γιαγια απο το να το βλεπεις 2 ωρες την ημερα.Το ιδιο το παιδι θα ξερει οτι μενει με τους γονεις του.Δε θα νιωθει πως το αφησαν καπου.Τα παιδια δεν καταλαβαινουν τους λογους που επιλεγεις τη δουλεια απο αυτα ουτε και τα συγχωρουν.Ισως στα 50 τους που εχουν κανει και εκεινα λαθη ως γονεις να καταλαβουν.Το μωρο σου θελει εσενα ακομα και ας κοιμαστε σε μια κουτα.Και αυτη ειναι η διαφορα της μαμας απο οποιοδηποτε αλλου φροντιστη.Απαξ και κανεις παιδι δεν το αφηνεις επειδη περνας δυσκολα.Εχω ζησει κατι παρομοιο οταν οι γονεις μου πηγαν μακρια να δουλεψουν στα 16 μου και εμεινα με τον αδερφο μου.Ακομα και τοτε εγκαταλειψη το ενιωθα,οπωςκι τωρα.Ηθελα τη μαμα μου να ειναι εκει μετα το σχολειο.Απλως ηθελα τη μαμα μου.Συγγνωμη αν δε μπορω να σου πω κατι αλλο.Ελπιζω ναβρεις την καλυτερη λυση.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Διαφημίσεις


Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Σύνδεση

Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

Συνδεθείτε τώρα