Recommended Posts

Just now, Renez είπε:

Παρατηρώ ότι χειρίζεσαι πολύ όμορφα το λόγο με αποτέλεσμα να μπορείς ξεκάθαρα να μας περιγράψεις τι ακριβώς βιώνεις το οποίο σημαίνει ότι έχεις αυτογνωσία(είμαι ενοχική,αγχωτική,δεν έχω πλέον κουράγιο κτλ) κ γνώση των πράγματων γύρω σου πράγμα πολύ σημαντικό καθώς είναι το πρώτο βήμα για την αλλαγή..να αποδεχτείς τη κατάσταση ως έχει δλδ κ να θες να την αλλάξεις.

Όταν σου είπα να παίξεις μαζί τους σου τόνισα να σε βάλει ο άντρας σου στο παιχνίδι μεταξύ τους κ όχι να χωθείς μονη σου με αποτέλεσμα ο μικρός να σε νιώσει σαν εισβολή που τον χωρίζεις από τον πατερα του! Στο ξανά εξηγω,μιλά στον άντρα σου κ ζητά του εκείνος να σε φωνάζει να παίζεις μαζί τους κ αν ο μικρός γκρινιαξει ΕΚΕΊΝΟΣ να του κόψει τη φόρα κ να του εξηγήσει πως είστε οικογένεια κ θα παίζεται πλέον όλοι μαζί κ σου λέω να τα κάνει ο άντρας σου αυτά ως ενδιάμεσος γτ εκείνον προφανώς το παιδί θα τον ακούσει πιο εύκολα κ θα αποδεχθει ότι του πει ο πατέρας του γτ όπως μας λες του έχει αδυναμία αρα θα το ακούει κ θα θέλει να τον αντιγράφει. 

Συνεννόησου με τον άντρα σου κοπέλα μου,δεν είναι εχθρός σου,αλλά σύμμαχος σου κ θα σε βοηθήσει!!

@Renez απλα μου φαινεται τρομερα δυσκολο ολο αυτο να το περναω..με πιανει το παραπονο γιατι να ειναι ετσι το παιδι απεναντι μου...δεν μου φαινεται καθολου φυσιολογικο!!!Θα το κανω αυτο που λες με τον αντρα μου να με βαζει να συμμετεχω στο παιχνιδι τους δλδ.Επισης δεν μπορω να καταλαβω αφου δεν με θελει γιατι ερχεται απλα για να με σηκωσει κ να μου γκρινιαξει.Πραγματικα εχω καταμπερδευτει κ δεν μπορω να μπω στην ψυχολογια ενος μικρου παιδιου που ακομα δεν μπορει να μου εξηγησει τι ακριβως νιωθει.Νιωθω απαισια με ολο αυτο ειναι φορες που δεν αντεχω παω κλεινομαι κ βαζω τα κλαματα...ο αντρας μου απο την αλλη μου λεει να μην δινω σημασια κ οτι μια χαρα ειναι το παιδι μαζι μου.Δεν εχει καταλαβει την κατασταση ακριβως καθως με θεωρει υπερβολικη σε ολα!Φοβαμαι οτι θα χειροτερεψουν τα πραγματα αν δεν βρεθει αμεσα λυση.Κ απλα σκεφτομαι γιατι θεε μου μου ετυχε και αυτο...αν ηταν ολα καλα στη ζωη μου ισως να μπορουσα να το παλεψω αλλα αυτη τη στιγμη απλα ειναι σαν να μου εδωσαν μια να παω ακομα πιο κατω.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Just now, Mkp2020 είπε:

@Renez απλα μου φαινεται τρομερα δυσκολο ολο αυτο να το περναω..με πιανει το παραπονο γιατι να ειναι ετσι το παιδι απεναντι μου...δεν μου φαινεται καθολου φυσιολογικο!!!Θα το κανω αυτο που λες με τον αντρα μου να με βαζει να συμμετεχω στο παιχνιδι τους δλδ.Επισης δεν μπορω να καταλαβω αφου δεν με θελει γιατι ερχεται απλα για να με σηκωσει κ να μου γκρινιαξει.Πραγματικα εχω καταμπερδευτει κ δεν μπορω να μπω στην ψυχολογια ενος μικρου παιδιου που ακομα δεν μπορει να μου εξηγησει τι ακριβως νιωθει.Νιωθω απαισια με ολο αυτο ειναι φορες που δεν αντεχω παω κλεινομαι κ βαζω τα κλαματα...ο αντρας μου απο την αλλη μου λεει να μην δινω σημασια κ οτι μια χαρα ειναι το παιδι μαζι μου.Δεν εχει καταλαβει την κατασταση ακριβως καθως με θεωρει υπερβολικη σε ολα!Φοβαμαι οτι θα χειροτερεψουν τα πραγματα αν δεν βρεθει αμεσα λυση.Κ απλα σκεφτομαι γιατι θεε μου μου ετυχε και αυτο...αν ηταν ολα καλα στη ζωη μου ισως να μπορουσα να το παλεψω αλλα αυτη τη στιγμη απλα ειναι σαν να μου εδωσαν μια να παω ακομα πιο κατω.

Όλα καλά είναι κορίτσι μου,δες λίγο τα πράγματα με τη θετική τους μεριά,έχετε υγεία,ο ένας τον άλλο,το σπίτι σας,τη δουλειά σας ξεκόλλα!!

Ο ειδικός σίγουρα θα σε κατατοπίσει ακόμη καλύτερα κ θα βοηθήσει να αλλάξει όλη αυτή η κατάσταση είμαι βέβαιη. Κ σταματά να λες πως δε σε θέλει μάτια μου απλά προφανώς δε νιώθει πλέον ασφάλεια κ σίγουρια κοντά σου για αυτό αναζητάει τον πατέρα του 

Πρέπει να είμαστε σταθεροι κ δυνατοί να μένουμε στις απόψεις κ στις αρχές μας μόνο έτσι θα μας σεβαστεί το παιδί μας . Αν σε βλέπει να είσαι συνεχώς σε κατάθλιψη και νεύρα το αποθεις .

Άλλαξε λίγο στάση,ηρεμίσε μέσα σου,πες στον άντρα σου αυτό για το παιχνίδι,πήγαινε κ στον ειδικό κ οοοολα θα γίνουν όπως τα θες,σε καμία περίπτωση όμως μην το αφήσεις γτ θα χειροτερέψει κ όχι απαραίτητα η συμπεριφορά του γιου σου αλλα η δική σου ψυχολογία!!


YQ6Yp3.png

Share this post


Link to post
Share on other sites

Διαφημίσεις


Just now, Renez είπε:

Όλα καλά είναι κορίτσι μου,δες λίγο τα πράγματα με τη θετική τους μεριά,έχετε υγεία,ο ένας τον άλλο,το σπίτι σας,τη δουλειά σας ξεκόλλα!!

Ο ειδικός σίγουρα θα σε κατατοπίσει ακόμη καλύτερα κ θα βοηθήσει να αλλάξει όλη αυτή η κατάσταση είμαι βέβαιη. Κ σταματά να λες πως δε σε θέλει μάτια μου απλά προφανώς δε νιώθει πλέον ασφάλεια κ σίγουρια κοντά σου για αυτό αναζητάει τον πατέρα του 

Πρέπει να είμαστε σταθεροι κ δυνατοί να μένουμε στις απόψεις κ στις αρχές μας μόνο έτσι θα μας σεβαστεί το παιδί μας . Αν σε βλέπει να είσαι συνεχώς σε κατάθλιψη και νεύρα το αποθεις .

Άλλαξε λίγο στάση,ηρεμίσε μέσα σου,πες στον άντρα σου αυτό για το παιχνίδι,πήγαινε κ στον ειδικό κ οοοολα θα γίνουν όπως τα θες,σε καμία περίπτωση όμως μην το αφήσεις γτ θα χειροτερέψει κ όχι απαραίτητα η συμπεριφορά του γιου σου αλλα η δική σου ψυχολογία!!

@Renez εχεις απολυτο δικιο δηλαδη κ εγω καταλαβαινω οτι ξεκιναει απο μενα το ολο θεμα.Ξεκαθαρα φταιει κ η σχεση η δικη μου με τη μητερα μου παλιοτερα τι να πω.Αλλα μ ενοχλει αυτη ασφαλεια που νιωθει μονο με τον μπαμπα.Ειναι σαν να ζηλευω κατι που ξερω επισης οτι δεν ειναι ουτε λογικο ουτε φυσιολογικο!!Ειναι το παιδι μου οπως κ να χει.Απλα ευχομαι οντως να αλλαξει ολο αυτο καποια στιγμη κ να μην ειναι παντα ετσι!!

Share this post


Link to post
Share on other sites
Just now, Mkp2020 είπε:

@Renez εχεις απολυτο δικιο δηλαδη κ εγω καταλαβαινω οτι ξεκιναει απο μενα το ολο θεμα.Ξεκαθαρα φταιει κ η σχεση η δικη μου με τη μητερα μου παλιοτερα τι να πω.Αλλα μ ενοχλει αυτη ασφαλεια που νιωθει μονο με τον μπαμπα.Ειναι σαν να ζηλευω κατι που ξερω επισης οτι δεν ειναι ουτε λογικο ουτε φυσιολογικο!!Ειναι το παιδι μου οπως κ να χει.Απλα ευχομαι οντως να αλλαξει ολο αυτο καποια στιγμη κ να μην ειναι παντα ετσι!!

Φυσικά κ θα αλλάξει αρκεί να ζητήσεις βοήθεια από τα άτομα που μπορούν να στη δώσουν άμεσα --} ο άντρας σου και ο παιδοψυχολος!!

Και δε φαντάζομαι να ντρέπεσαι κάτι από τα δύο γτ θα σε σκίσω κακομοίρα μου!! 2020 είμαστε όπως λέει το όνομα σου!!


YQ6Yp3.png

Share this post


Link to post
Share on other sites

@λουκουμαδακι εχεις απολυτο δικιο σε αυτα που γραφεις!Εισαι ψυχολογος;;Παντως τα πρωινα μεχρι να γυρισει ο αντρας μου κανουμε πολλα πραγματα..δηλαδη το πρωινο που λες τα παιχνιδια τις βολτες(προ καραντινας) μαγειρεμα κτλ τα καναμε ολα!!Απλα νιωθω σαν νταντα..το παιδι οκ υπαρχουν φορες που θα κατσει να παιξουμε θα κανουμε πραγματα μαζι αλλα αυτα θα τα κανει κ με γιαγια φιλους θειους κτλ!Η βαση του η ασφαλεια του ειναι ο μπαμπας!Αρρωστιες δυσκολες μερες ο μπαμπας!Πολυ με ποναει ολο αυτο!Το φανταζομουν τελειως διαφορετικα κ γενικα ηθελα να προχωρησω να κανω κ ενα δευτερο παιδακι αλλα με παει πισω ολο αυτο ψυχολογικα.Ειναι φορες που θελω απλα να φυγω μακρυα γιατι δεν αντεχω!!

Just now, Renez είπε:

Φυσικά κ θα αλλάξει αρκεί να ζητήσεις βοήθεια από τα άτομα που μπορούν να στη δώσουν άμεσα --} ο άντρας σου και ο παιδοψυχολος!!

Και δε φαντάζομαι να ντρέπεσαι κάτι από τα δύο γτ θα σε σκίσω κακομοίρα μου!! 2020 είμαστε όπως λέει το όνομα σου!!

@Renez χαχα οχι δεν ντρεπομαι καθολου ισα ισα εχω μιλησει σε αρκετους απο το περιβαλλον μου κ ολοι μου λενε τα ιδια!Καπου εχει κολλησει το μυαλο μου προφανως δεν εξηγειται αλλιως.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Διαφημίσεις


Αυτο που σου λέει η Renez  έχει δίκιο. Ο μπαμπάς πρέπει να προσπαθήσει να διορθώσει την κατάσταση και να υποστηρίξει. Επίσης να του λέει ότι σε αγαπάει να σου κάνει αγκαλιές και τέτοια. 

Όσο ότι ξεσπάει τα νεύρα του σε σένα, ψάξτο και θα δεις την ένταση μας τον θυμό μας τον χειρότερο  μας εαυτό τον βγάζουμε εκεί που νιώθουμε ασφάλεια και σε αυτούς που αγαπάμε. Και γω στην μητέρα μου και τώρα που ειμαι μεγάλη το κάνω και νιώθω άσχημα πολλές φορές.

Αν μιλήσεις και με ειδικο σίγουρα θα σε βοηθήσει. Για μενα  πρέπει απλά να πιστεψεις οτι το παιδι σου σε αγαπάει όπως το αγαπάς και συ, και φυσικά να βοηθήσει και ο άντρας σου. Και αν είστε ολη μερα μαζί λογικό να τον λαχταρά.  Και αυτα που βιώνεις μου τα έκανε και μενα. Ξυπναγε και πήγαινα και με κλώτσαγε και μου έλεγε φύγε δεν σε θέλω θέλω τον μπαμπά μου . Ή το ίδιο αν τον έβλεπε να φεύγει.  Κάποιες φορές γίνονται πολύ σκληρά τα παιδιά γιατί απλά δεν φιλτράρουν αυτα που νιώθουν και στα λένε ωμα . Αυτο να σκέφτεσαι και όσο μπορείς μην δίνεις σημασία. Και να ξέρεις αυτο που ζεις το έχουν ζήσει και αλλες μαμάδες. 


0oWap2.pngivf7p2.png

Share this post


Link to post
Share on other sites

@Mkp2020 κοριτσι μου, πρέπει να έχεις υπομονή. Φάση είναι και θα περάσει. Για την ακρίβεια εγώ πιστεύω πως το μόνο που συμβαίνει είναι ότι ο μικρός δείχνει πιο πολλη αδυναμία στον μπαμπα επειδή δεν τον βλέπει όλη μέρα και εσένα σε θεωρεί δεδομένη. ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ ότι σε αγαπάει. Κι όχι μόνο. Σε έχει απόλυτη ανάγκη. Ακόμα κι αν σου γκρινιάζει. Σε αυτούς που αγαπάμε πιο πολύ κι έχουμε την άνεση βγάζουμε τα απωθημένα και τα νεύρα μας. Γιατί ξέρουμε οι θα μας αγαπάνε έτσι κι αλλιώς. 

Αυτο που νιώθεις δεν έχει να κανει με αυτό που βιώνεις. Περνας προφανώς μια φάση δύσκολη ψυχολογικά και μέσα στο μυαλό σου όλα διαστρεβλονονται και μοιάζουν πολύ χειρότερα. Δε νομίζω πως θα έπρεπε να πας σε γιατρό το παιδί. Περισσότερο εσένα πρέπει να προστατεύσεις και να «γιατρευσεις» αυτή την στιγμή. Δεν είναι να ντρέπεσαι γι αυτό. Έχω κι εγώ περάσει δύσκολα στο παρελθόν και μάλιστα σε φάση που όλα πήγαιναν τελεια και δεν είχα λόγο να είμαι χάλια. Πήγα σε γιατρό και πήρα και αγωγή για λίγους μήνες. Και όταν συνήλθα γελούσα με τον εαυτό μου και μου υποσχέθηκα να μην με ξαναφησω να «πέσω» έτσι. Δεν σου λέω να πάρεις αγωγή. Λέω ότι είσαι άνθρωπος και δεν είσαι καλά αυτή τη στιγμή και σου φαίνονται βουνό ακόμα και τα πιο απλά πράγματα. 

  • Μου αρέσει 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Εγώ αυτό θα ρωταγα @Mkp2020δεν ξέρω υπάρχει υποστήριξη απο τον άνδρα σου π.χ όταν γίνεται κάτι τέτοιο και το παιδι σε αποφεύγει αυτος του λέει κάτι π.χ οτι η μαμά σε αγαπάει η όταν παίζουν να παραροτρυνει στο παιδί να παίξεται δεν ξέρω αλλά αν ο μπαμπας κάθεται απλα σαν θεατής και βλέπει ολο αυτό που γίνεται δεν νομιζω ότι βοηθάει ανάλαβε και πάρε τα πανω σου τα βραδια κατσε μια ώρα στο κρεβάτι σου κλείσε τα ματια σβηστα όλα απο το μυαλό σου και κάτσε και σκεψου πως θα μπορέσεις ένα διαχειριζεσαι την ανασφαλεια σου κάντο Οσο είναι νωρίς μπορείς πιστευε με κάντο

  • Μου αρέσει 1

xfHlp3.png

Share this post


Link to post
Share on other sites

Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Σύνδεση

Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

Συνδεθείτε τώρα