Μια νέα αρχή .... στην Ολλανδια....

[BEBE]

Καλησπέρα,

ζούμε στην Ολλανδιά εδω και περίπου 3 μηνες (εμένα μου φαίνεται αιώνας). Ειχε έρθει ο άντρας μου από τον μάιο, βρήκε δουλειά και διαμέρισμα και μετα τον Αυγουστο ηρθα με τα παιδιά. Μένουμε σ' ενα προάστειο της Χάγης. Ομορφη χώρα με πολύ πράσινο, πάρκα, δάση. Οι τιμές στο σούπερ καλές. Ορισμένα ειδη ειναι πιο φθηνά και από την Ελλάδα.

Καθαρή και πολύ οργανωμένη. Εχουμε γραφτεί κανονικά όλοι στο Δημο, εχουμε γραφτεί στους γιατρούς. Ο μεγάλος μου γιός πηγαινει σε ολλανδικό σχολειο (ειναι 5 χρονών και πάει στο Βασικό Σχολείο όπως λέγεται εδω). Εννοείται δεν ξέρει ολλανδικά, μαθαίνει σιγα σιγα. Ημασταν τυχεροί γιατί στο σχολείο (της γειτονιάς) που τυχαία πήγαμε, γίνονται κάποιες ώρες γλώσσας για τα παιδιά που δεν μιλάνε τη γλώσσα. Φυσικά βιώνει τη δική του μεγάλη μοναξια στο σχολείο. Η κόρη μου ειναι μαζί μου, μια και οι παιδικοί σταθμοί εδώ ειναι πανάκριβοι.

Ειναι μια χώρα ησυχη (χωρίς αγανακτισμένους), διαδηλώσεις και φασαρίες. Φυσικά οι δυσκολίες πολλές και πρωτίστως συναισθηματικές. Πολλή μοναξιά, ο ολλανδός δεν ανοίγει το σπίτι του εύκολα να μπεις μέσα (και εμείς πολύ επιφυλακτικοί είμαστε). Καμιά φορά σκέφτομαι τι δουλειά εχω εγω εδώ. Πριν φύγω από την Ελλάδα το εβλεπα ως τη μεγαλύτερη πρόκληση της ζωής μου. (και ειναι φυσικά )απλά το συναισθηματικό βάρος δε σε αφήνει να το βλέπεις με αυτο τον τρόπο καθημερινα....Κ'αποια άλλη κοπέλα μήπως ετοιμάζεται να φύγει ???

[stellinula]

ξέρεις ότι άνοιξες το αγαπημένο μου θέμα ε???? Φιλούκια πολλά στην μουράκλα!!!

[DimitraV.]

εισαι εσυ?μη χανεσαι..στειλε ενα σταθερο ή το ονομα στο σκαιπ θα σε καλεσω εγω!το καλοκαιρι θα κατεβω στη γειτονια, ελπιζω να σε δω!