Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΗΣ ΜΠΕΜΠΑΣ ΜΑΣ!
4 το πρωί ξημερώνοντας η 28η Οκτωβρίου και το γνωστό λοφάκι σχηματίζεται δεξιά στην κοιλιά μου τραβώντας με και υπενθυμίζοντάς με ότι πρέπει να πάω για την καθημερινή πλέον νυχτερινή μου ούρηση!!! Μετά από 10 λεπτά...ξανά τα ίδια!!! Μπα, λέω θα ήπια πολύ νερό και μ' έπιασε συχνοουρία!!!Το σκηνικό επαναλαμβάνεται και το τράβηγμα γίνεται πόνος περιόδου!!
Κυρία εγώ, σηκώνομαι, ανάβω θερμοσίφωνα και ετοιμάζω ζεστό καφέ για να ξυπνήσω!! Εγώ, ένα κοτοπουλάκι να είμαι τέρας ψυχραιμίας!!! Καθώς πίνω τον καφέ μου, μετράω το μεσοδιάστημα των πόνων και παραμένει σταθερά στο δεκάλεπτο! Έχω πειστεί πλέον ότι ήρθε η μέρα που θα γεννήσω και περιμένω να πάει τουλάχιστον 6 για να τηλεφωνήσω στον γιατρό μου (μην τον ξυπνήσω και από τα χαράματα!). Καθώς ξημερώνει ξυπνάω και τον άντρα μου να αρχίσει και αυτός να ετοιμάζεται!! Τελικά αφού οι πόνοι είναι ακόμα χαλαροί παίρνω τηλέφωνο το πρωί την μαία να την ρωτήσω αν πρέπει να πάω νοσοκομείο από τόσο νωρίς. Αφού μου είπε να πάω όταν οι πόνοι πάνε στο πεντάλεπτο, ησυχάζω κι εγώ και κάνω τις αναπνοές που είχα μάθει!! Όπως θα παρατηρήσατε ακόμα δεν έχω πάρει τηλέφωνο τον γιατρό και πιάνω και συζήτηση με σας στο φόρουμ (παραλίγο θα γεννούσα ον λάιν).
Ε κατά τις 11 παίρνω τον γιατρό και μου λέει έλα να δούμε πώς είσαι και αναλόγως θα πράξουμε (καταλαβαίνετε τί εξέταση ήταν). Τέλος πάντων, πάω κατά τις 12 και διαπιστώνει ότι έχω διαστολή 3 με πόνους ανά δεκάλεπτο! Μετά και από δική μου έκκληση με αφήνει να γυρίσω σπίτι και μου λέει σε κανένα δίωρο σε βλέπω να ξανάρχεσαι!
Όντως, γυρίζω σπίτι, οι πόνοι αρχίζουν να γίνονται πιο συχνοί και κατά τις 2 που ετοιμάζομαι να ξαναπάω σπάνε και τα νερά μου...ποτάμια να τρέχουν κι εγώ καθ'οδόν προς το νοσοκομείο!
Μ'εξετάζουν ξανά, διαστολή 7, με ετοιμάζουν κι εγώ με μια λέξη στο στόμα: ΕΠΙΣΚΛΗΡΙΔΙΟ!!! Τί την θες την επισκληρίδιο, το πολύ σε 1 ώρα θα χεις γεννήσει μου λένε!!! Μετά από δική μου επιμονή, και αφού οι πόνοι είναι αρκετά ενοχλητικοί, με κάνουν και επισκληρίδιο. Περιμένοντας να δράσει ρωτάω για τα πάντα, έχω πρήξει γιατρό, αναισθησιολόγο, ειδικευόμενο και τη μαία!!! Κατά τα άλλα κάνω τις αναπνοές μου, όλοι εκεί μέσα με βοηθάνε πολυ ψυχολογικά και έρχεται η ώρα της εξώθησης μιας και δεν αισθάνομαι τους πόνους και η διαστολή είναι τέλεια! Ευτυχώς είχα κάνει μαθήματα και ήξερα πώς να σπρώξω σε κάθε σύσπαση της μήτρας....μια...δυο...τρείς και........βγήκε η μπέμπα.....τρέμω...μου την βάζουν πάνω μου και ο γιατρός μου λέει να κόψω τον λώρο!!! Του λέω είσαι τρελός;;;; Η ώρα είναι 4. Την παίρνουν να την καθαρίσουν και μου την ξαναφέρνουν ντυμένη.....είναι μια θέα...κλαίω και λέω να φωνάξουν τον άντρα μου!!! Άφού την βγάζουν έξω στον άντρα μου και τους γονείς για τις καθιερωμένες φωτογραφίες με ετοιμάζουν και όλα πλέον έχουν τελειώσει και αρχίζουν τα καλύτερα!!!!
Μικρή παρένθεση: ευτυχως έκανα επισκληρίδιο, γιατί ο πλακούντας δεν βγήκε όλος και ο γιατρός μου έκανε μαιευτκή απόξεση για να τον βγάλει ολόκληρο! Αν δεν είχα κάνει επισκληρίδιο, θα με κάναν χειρουργείο! Α, από το νοσοκομείο έφυγα με τις πυτζάμες γιατί μου είχαν πει ότι θα έφευγα την επόμενη μέρα!!
Ευτυχώς όλα πήγαν καλά και η μπέμπα μας κοιμάται γαλήνια τώρα και ονειρεύεται, κι εμείς ονειρευόμαστε με ανοιχτά τα μάτια!!