dimidana

dimidana 1, 3, 4, 5, 6, 7

στον ένα νεφρό ήταν 2 και στον άλλο 6 στις 21 βδομάδες ακριβώς. η γιατρός είπε ότι στις 24 εβδομάδες που θα το δούμε ξανά το όριο είναι 7... δεν είναι τρομερό; και εγώ που είχα δει τα ζόρια με εξετάσεις και κόντρα εξετάσεις στην πρώτη εγκυμοσύνη δεν περίμενα ξανά τα ίδια. στο συννεφάκι με υπολόγιζα και εγώ σας ευχαριστώ πάαααααααρα πολύ όλες σας. κάποιες είστε άγγελοι όνομα και πράμα! θα σας κρατάω ενήμερες όσο μπορώ!

πολύ μου έχετε λείψει... τα λέω συνοπτικά γιατί τρέχω τον τελευταίο καιρό: έκανα τον β' επιπέδου και το μωρό ίσως έχει υδρονέφρωση. θα ξαναδούμε τα νεφρά της στις 17 δεκέμβρη (στις 24 εβδομάδες δηλαδη). κάναμε και υπέρηχο καρδιάς στο έμβρυο για να αποκλείσουμε καρδιολογικά προβλήματα και ευτυχώς αποκλείστηκαν! την τρίτη θα κάνουμε άλλη μια επέμβαση για την σχιστεία της πρώτης μας κορούλας και έχω φρικάρει... πάω να σκάσω από το άγχος η εγκυμοσύνη γενικά κυλάει χωρίς προβλήματα και συμπτώματα μόνο που μου άνοιξε πολύ η όρεξη και πονάει λίγο η μέση μου... εσείς τι νέα;

αγαπημένες μου, ευχαριστώ που μου απαντήσατε! νιώθω πάλι ενεργό μέλος της παρέας μας. πόσο πολύ μου έλειψε... Iwanna, η πεθερά μου δεν είναι ούτε 70 και στέκεται πολύ καλά στα πόδια της. δεν έχει ανάγκη από βοήθεια αλλά από συμπαράσταση. μένει σε ένα χωριό με 10 κατοίκους και δε λέει να της αφήσουμε αμέσως μόνη της αλλά είναι στενάχωρο και για μας να είμαστε εκεί. βασ32 όντως η στελλίτσα είναι μεγάλη παρηγοριά για την πεθερά μου και εμάς μας κρατάει σε φόρμα. δεν μας αφήνει με τις παλαβομάρες της να στενοχωριόμαστε αλλά μου τη δίνει λιγάκι γιατί νιώθω ότι την χρησιμοποιούμε... τέλος πάντων, μακάρι να μην είχαν έρθει έτσι τα πράγματα για τον πεθερό μου και να ζούσε σήμερα. πάντως εγώ έχω ψιλοφρικάρει στο χωριό με όλες τις χήρες ή μη που μπαινοβγαίνουν στο σπίτι συνέχεια. τα μωράκια σας τι κάνουν; η δικιά μου χτες κλώτσησε και τον μπαμπά της. ας είναι δεύτερο παιδί. πάλι την ίδια συγκίνηση ένιωσα για να μην πω και μεγαλύτερη...

γειά σας αγαπημένες μου συγκαστρούλες... τί κάνετε; σας πεθύμησα πάαααααααρα πάαααααααρα πολύ! τα κοριτσάκια μου μεγαλώνουν υπέροχα φυσιολογικά. και το εντός κοιλιάς και το εξώκοιλο κοριτσάκι μου... εγώ δεν στέκω πολύ καλά τελευταία! πέθανε ο πεθερός μου πριν 1 μήνα και μένουμε στο ίδιο σπίτι με την πεθερά μου για λίγο καιρό μέχρι να το χωνέψει αλλά πιστέψτε με, ζω ένα δράμα. επισκέψεις κάθε μέρα - όλη μέρα και εγώ να πρέπει να τους κάνω τα καφεδοβουτηματάκια τους, την ψιλοκουβεντούλα τους (γιατί είναι ντροπή να αποσυρθεί η νύφη) και μέσα σε όλα αυτά να βλέπω και τη μικρή να αναστενάζει (18 μηνών και εκεί που κάθετε στο σαλόνι κάνει ωωωωχ...). την πήρα και φύγαμε για 2 μέρες αλλά αύριο θα γυρίσουμε πάλι στο χωριό μιας και το σάββατο έχουμε τα σαράντα του πεθερού μου ο οποίος παρεπιπτόντως ήταν άγιος. η πεθερά μου ήταν και είναι δύσκολη δυστυχώς. κατά τα άλλα όλα καλά... στις 25 πάω για β επιπέδου και αφού η αμνιοπαρακέντηση ήταν καλή δεν έχω πολύ άγχος!