συνεχίζω το προηγούμενο μήνυμα, το οποίο διέκοψα επειδή νομισα ότι η μικρή έκλαψε και ήθελε φαΪ!
βέβαια, τα συναισθηματα είναι έντονα, δυνατά, απίστευτα, αλλά και ο πόνος ... παραμένει ! όταν πέρασε η δράση της επισκληριδίου... άρχισαν τα όργανα. δε δίνω ανατριχιαστικες λεπτομέρειες γιατί μπορεί απλά ο δικός μου οργανισμός να είναι υπερευαίσθητος, αλλά μέχρι χθες οι μέρες ήταν βασανιστικές και οι νύχτες ακόμα χειρότερες! να σημειωθεί ότι έπαιρνα και παυσίπονα (όλων των ειδών). σήμερα είμαι αρκετα καλά, ακόμα περπατάω σαν την κοτα, δεν μπορω να κατσω γιατί με πονάνε τα ράμματα, αλλά έχω την κόρη μου, στην εικόνα της οποίας μόνο μπορώ να υπομείνω πολλά! έβλεπα και τις άλλες 2 κοπέλες στο δωμάτιο που είχαν γεννήσει με καισαρική τη 2η μέρα να πηγαίνουν για καφέ και εγώ να θέλω βοήθεια να πάω μέχρι την τουαλέτα, οπότε καταλαβαινετε οτι μου έφταιγαν όλα!
σε ό,τι αφορά εντυπώσεις από το ΜΗΤΕΡΑ που γέννησα, το μόνο αρνητικό ήταν η έλλειψη ενημερωσης για το θηλασμό. δεν υπήρχε κοινή πολιτική, κάθε μαία και κάθε γιατρός έλεγε τις θεωρίες του, δεν ήρθε κανένας να μας δείξει πώς στην ευχή βάζεις το μωρό στο στήθος σου. αποτέλεσμα αυτού να βρεθώ από την πρώτη κιόλας μέρα με πληγωμένες θηλές και πεσμένη διάθεση. βέβαια, τώρα θηλάζω αποκλειστικά το μωρό, αν και ακόμα δεν ξέρω αν εχω αρκετό γάλα κτλ, αλλά θα το παλέψω όσο μπορώ για το χρονικό διάστημα που δε θα δουλεύω!