ανθουλάκι

Μαιρούλα σε ζηλεύουμε όλες... Από εδώ και πέρα θα μπορείς να κάνεις όνειρα και να είσαι ήρεμη, απόλαυσε κάθε στιγμή με το μωράκι στην κοιλίτσα σου... Άντε και στα δικά μας οι υπόλοιπες!!!

Να μην φοβάσαι την αμνιοπαρακέντηση, θα κάνω κι εγώ σίγουρα σε λίγες εβδομάδες, άλλη μια εξέταση είναι, έτσι να το δεις και θα έχεις στα χέρια σου σίγουρα αποτελέσματα και δε θα ζεις μέσα στην αμφιβολία. Πάλι καλά που τα τελευταία χρόνια έχει εξελιχθεί η επιστήμη τόσο, τα μηχανήματα των υπερήχων είναι πολύ πιο ακριβή, με καλύτερη ανάλυση, οπότε και οι γιατροί μπορούν να καθοδηγήσουν την βελόνα με τόση ακρίβια, που σίγουρα το αγοράκι σου δε θα πάθει τίποτα, θα ξεκουραστείς κι εσύ μετά, και σε λίγες μέρες θα ξέρεις με βεβαιότητα τί γίνεται. Χώρια που πολλές κοπέλες λένε οτι ο πόνος απο όταν τους παίρνουν αίμα είναι πολύ μεγαλύτερος. Για θυμήσου, όταν πήγαινες για χοριακή το σκεφτόσουν καθόλου το τσίμπημα;;;; Έτσι θα είναι και τώρα, όλα καλά θα πάνε!! Να μας πεις νέα σου σύντομα!!

Μη στεναχωριέσαι, να έχεις συνέχεια στο νού σου ότι όλες αυτές οι εξετάσεις βγάζουν ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ αποτελέσματα μόνο, αν ψάξεις λιγάκι θα δεις πολλές μανούλες που είχαν κάπως άσχημα αποτελέσματα σε αυτό το στάδιο, αλλά όλα πήγαν καλά στο τέλος. Αυτά δεν σου τα λέω απλά για να σε καθησυχάσω, τα εννοώ. Συνέχισε να κάνεις ότι σου λέει ο γιατρός σου, και θα δεις ότι όλα καλά θα πάνε. Μόνο αν έχεις στα χέρια σου ΔΙΑΓΝΩΣΗ άσχημη να στεναχωρηθείς, για την ώρα είναι μόνο ενδείξεις, που πολύ συχνά πέφτουν έξω. Να εξακολουθείς να είσαι χαρούμενη για το αγοράκι σου, μη στεναχωριέσαι άδικα προκαταβολικά!!!

Καλή τύχη στην αυχενική σου, μακάρι να έχει ένα πολύ ωραίο νούμερο!!! ( <2,5 ) Στον γιατρό μας κανονικά δεν πρέπει να πληρώνουμε τίποτε, απλά σε όλους πληρώνουμε τον υπέρηχο που μας κάνει. Κανονικά θα έπρεπε και για τον πιο απλό υπέρηχο να μας γράφουν παραπεμπτικό και να πηγαίνουμε σε κάποιο κέντρο ή στο νοσοκομείο να το κάνουμε και μετά να ξαναπηγαίνουμε στο γιατρό που μας παρακολουθεί. Όμως όλοι οι γιατροί έχουν μηχανήματα και για να είναι πιο ολοκληρωμένη η διαδικασία, τα κάνουν αυτοί όλα (χωρίς να μας ενημερώσουν οτι αν θέλουμε έχουμε και αυτή την εναλλακτική!!!). Αν πάλι ο δικός σου ο γιατρός σου παίρνει πολλά λεφτά και τα ονομάζει "επίσκεψη" είναι παράνομος και θα σου έλεγα να ρωτήσεις στο ΤΕΒΕ σου τί γίνεται. Έτσι νομίζω οτι έχουν τα πράγματα, αν κάνω λάθος θα ήθελα κάποια άλλη κοπέλα να πει την άποψή της, και θα το ψάξω κι εγώ έτσι κι αλλιώς αφού αύριο θα πάω στο ΤΕΒΕ για δική μου δουλειά. Όταν λες "πληρώνω κανονικά" περίπου για πόσα λεφτά μιλάμε;;;

Γεια!! Σε αυτές τις ατάκες μου έρχεται να τους πω οτι και ο Θεός μας έδωσε τα μέσα (πχ ιατρική, εξετάσεις) για να μας κάνει λίγο καλύτερη τη ζωή, ο Θεός έδωσε το μυαλό στους ανθρώπους σαν εφόδιο για να λύνουν τα προβλήματά τους. Σε ευχαριστώ για τις πληροφορίες για τις ημερομηνίες, θα πάρω σήμερα κιόλας τηλέφωνα για να τα ψάξω. Εσένα πως λέγεται ο γιατρός σου; (αν μπορείς να μου πεις...)

Από Βόλο είμαι, το κακό είναι οτι έχει γίνει ένα μπέρδεμα με το ποιος γιατρός θα με παρακολουθήσει τελικά. Είχα από το ταμίο μου (ΤΕΒΕ) κάποιον χρόνια που με παρακολουθούσε και ήμουν ενθουσιασμένη μαζί του. Αυτός όμως δεν μπορεί να είναι και για τον καινούργιο χρόνο στο ταμίο μου, οπότε ή θα πρέπει να πληρώνω κανονικά όλες τις επισκέψεις, ή θα πρέπει να αλλάξω γιατρό. Γι' αυτό πήγα και στο νοσοκομείο, μέχρι να ξεκαθαριστεί το θέμα τουλάχιστον να με παρακολουθεί κάποιος. Είναι ένας πάρα πολύ καλός γιατρός εκεί, το κακό είναι οτι υπάρχει πολλή γραφειοκρατεία και άλλος σου παίρνει ιστορικό, άλλος σου κάνει τον υπέρηχο, άλλος σου δίνει οδηγίες στο τέλος και άλλος σου κλείνει το επόμενο ραντεβού. Μέσα στον χαμό που σου περιγράφω, οι εξετάσεις αίματος που συνοδεύουν την αυχενική (έπρεπε να τις στείλω εγώ προσωπικά με κούριερ στην Αθήνα!) ακόμα δεν έχουν στείλει τα αποτελέσματα, και το επόμενο ραντεβού στο νοσοκομείο είναι σε ένα μήνα για το Αλφα τεστ. Τίποτα δεν μου είπαν άλλο, ούτε οδηγίες, ούτε τίποτα. Γι' αυτό και το ψάχνω μόνη μου, τουλάχιστον μέχρι να βρω ποιος γιατρός θα με παρακολουθεί κανονικά. Σας ζάλισα, συγγνώμη, απλά είναι λίγο μπερδεμένα τα πράγματα....

Έκανα αυχενική σε έναν χάχα στο δημόσιο νοσοκομείο της περιοχής μου, καλά αποτελέσματα είχα, 1,6 αλλά δεν εξηγούσε τίποτα, ότι ερώτηση και να έκανα την άφησε αναπάντητη, δεν μου έδωσε κανένα ποσοστό, περιμένω τα αποτελέσματα απο τις εξετάσεις αίματος, αλλά παρόλ' αυτά, έχω πάρει την απόφασή μου, θα κάνω αμνιοπαρακέντηση. Εσύ σε ποιο στάδιο βρίσκεσαι με τις εξετάσεις;;

Σε ευχαριστώ που δεν με κατακρίνεις γι' αυτά που γράφω... Φοβάμαι να τα πω έτσι ωμά στον περίγυρο, γιατί παίρνω κάποιες κλασικές απαντήσεις, του τύπου "έλα μωρέ, όλα καλά θα πάνε, δεν χρειάζονται εξετάσεις" ή "ό,τι σου στέλνει ο Θεός έχει το λόγο Του που το κάνει". Τι να πω; Καλό κουράγιο σε όλα τα κορίτσια, φαντάζομαι σε αυτήν την περίοδο οι περισσότερες σκέφτονται αυτά τα θέματα και τα ψάχνουν, γι' αυτό και εξαφανίστηκαν απο το καφέ... Χαμόγελο και αισιοδοξία πρέπει να έχουμε όλες!!! Φιλάκια σε όλες τις μικρές κοιλίτσες!!! :p:p

Λόγω ηλικίας, και λόγω κληρονομικότητας. Έχω πρώτη ξαδέρφη με σύνδρομο Ντάουν και έχω δει από κοντά πως είναι και πόσα προβλήματα υπάρχουν και δεν ξέρω αν έχω την ψυχική δύναμη να αντέξω κάτι τέτοιο για μια ζωή. Προτιμώ να ξέρω απο τώρα τί γίνεται στα σίγουρα, παρά να παίζω με τις πιθανότητες, όσο μικρές και να είναι αυτές. Προτιμώ το ρίσκο 0,5% της αποβολής, παρά το ρίσκο για ένα σύνδρομο που σε ακολουθεί για πάντα, κι εσένα, και την ψυχούλα που θα φέρεις στη ζωή. Μπορεί να σας ακούγομαι πολύ ψυχρή, πιστέψτε με δεν είμαι καθόλου έτσι, μετά από πάρα πολλή σκέψη και συζήτηση έχω καταλήξει να λέω αυτά τα πράγματα, και σίγουρα σέβομαι απόλυτα κάθε κοπέλα που έχει αντίθετη άποψη (μην σας πώ οτι ζηλεύω κιόλας βαθιά μέσα μου όταν κάποιος έχει τη δύναμη να αντιμετωπίσει παιδί με ιδιαίτερες ανάγκες...) Δυστυχώς εγώ δεν έχω τέτοια δύναμη....:-(

Γειά σας! Εγώ που έχω κλείσει το πρώτο τρίμηνο οι αναγούλες όχι μόνο δεν υποχώρησαν, τώρα έχω τάση για εμετό απο το πρωί ως το βράδυ... και μάλιστα μια φορά δεν πρόλαβα καν να φτάσω ως την τουαλέτα για να τα βγάλω. Ποολύ ωράια πράγματα. Δεν πειράζει όμως. Σκέφτομαι οτι πριν απο λίγους μήνες παρακαλούσα να μου στείλει ο καλός θεούλης ένα παιδάκι και , έλεγα, δεν πειράζει, σιγά το πρόβλημα λίγες φορές αναγούλες... Ας τα θυμόμαστε αυτά λιγάκι και θα μας φαίνεται μικρό το πρόβλημα που έχουμε τώρα. Εγώ έχω αρκετό άγχος γιατί αποφασίσαμε με τον άντρα μου να κάνουμε αμνιοπαρακέντηση σίγουρα, λόγω ηλικίας, και έχω βαλθεί να ψάχνω πληροφορίες για το κέντρο που θα το κάνω. Είμαι στην επαρχία και σκεφτόμαστε να πάμε Αθήνα σε κάποιο κέντρο που είναι αρκετά εξειδικευμένο, για σιγουριά. Εσείς τι σκέφτεστε για το θέμα αυτό;

Είναι καμιά εδώ;;;;;;; Πού πήγατε όλες....;;;:sad::

Μόνο φούσκωμα σαν να έχω φάει ένα ολόκληρο κουνουπίδι... Ούτε συσπάσεις, ούτε τίποτα άλλο περίεργο για την ώρα. Μάλιστα, σαν χαζή βάζω το στηθοσκόπιο απο το πιεσόμετρο που έχουμε για να ακούσω τί γίνεται εκει μέσα και έχει πολλή πλάκα, όλο νερά να τρέχουν και μπουρμπουλήθρες ακούω!! Αυτά θα ακούει το καημένο το μωράκι για τους υπόλοιπους μήνες;;;

Πες τα βρε, όλες μάλλον όταν είναι γιορτές ή Σαββατοκύριακο εξαφανίζονται, άντε πείτε καμια κουβέντα να περάσει η ώρα και να ξεχαστούμε λιγάκι... Εμένα οι αναγούλες μάλλον περάσανε, λίγο προς το βράδυ με θυμούνται, αλλά με λίγο φαγητό φεύγουν. Ο πονοκέφαλος πάλι, με συντροφεύει όλες τις ώρες. Περιμένω πως και πως να φύγουν τα συμπτώματα και να αρχίσω να κάνω δουλίτσες στο σπιτάκι μου, (με πολλή προσοχή, μη φοβάστε!) για να αρχίσω να ονειρεύομαι το δωμάτιο του παιδιού. Δε θα κάνω τίποτα σοβαρό από τώρα, αλλά τα όνειρα και το ψάξιμο στο ίντερνετ θα με κάνουν να το πιστέψω λίγο περισσότερο, για την ώρα πιο πολύ άρρωστη νοιώθω παρά μέλλουσα μανούλα. Σίγουρα, όταν βλέπω το παιδάκι στον υπέρηχο το πιστεύω λίγο κάπως, οτι αυτό το ζωντανό πραγματάκι είναι δικό μου, αλλά μετά απο κάποιες ώρες και αν τύχουν διάφορα θέματα στην δουλειά, αισθάνομαι λες και ότι έβλεπα νωρίτερα ήταν σε ένα ντοκυμαντέρ και αυτά όλα τα ωραία συμβαίνουν σε μια άλλη, τυχερή, γυναίκα, όχι σε μένα....

Γεια σας μέλλουσες μανούλες!! Έκανα κι εγώ την αυχενική, όλα δείχνουν καλά, 1,6 η μέτρηση του αυχένα και "ύψος" 5.8 εκατοστά!! Δηλαδή όλα καλά για την ώρα. Σε λίγες μέρες μου έκλεισε και ραντεβού για να κάνω και Alpha test. Εσείς θα κάνετε τέτοιο τεστ; Έχω και μια ερώτηση. Είμαι κλεισμένα 35 και δεν έχω καταλάβει κάτι. Αν όλες αυτές οι εξετάσεις βγούνε καλές, αυτό θα σημαίνει οτι δε θα χρειαστεί να κάνω αμνιοπαρακέντηση, ή αυτή πρέπει να γίνει άσχετα με τα αποτελέσματα; Δεν ρώτησα σήμερα το γιατρό μου (το ξέχασα από τη χαρά μου που είδα το μωρό μου να χοροπηδάει!). Μήπως έχει ρωτήσει κάποια το δικό της γιατρό;

Άρα για την ώρα είμαστε στην αναμονή... Και το παιδάκι, μάλλον για εκατοστά πρέπει να μιλάμε πλέον... (Θέλω να ελπίζω, τόση κοιλίτσα που πέταξα την τελευταία εβδομάδα, δεν τη δικαιολογεί κάτι μικρότερο!!!) Καλή συνέχεια σε όλες!

Μαριλίνα σε ευχαριστούμε πάρα πολύ για τις πληροφορίες, μακάρι να είναι για όλες μας μια ευχάριστη εμπειρία όπως ήταν για σένα. Σου είπε τίποτα για αμνιοπαρακέντηση, αφού έχεις πατήσει τα 35; Ή δε χρειάζεται επειδή ήταν καλή η αυχενική;

Αυριο το πρωί στις 10... Είμαι κι εγώ πάνω απο 35, και έχω πολλή αγωνία. Σου είπε πόσο μήκος έχει τώρα το μωράκι σου;

Ακριβώς επειδή όλες μας έχουμε την ίδια αγωνία, όταν με το καλό τελειώσεις, γράψε μας αναλυτικά την εμπειρία σου, να ξέρουμε τουλάχιστον κι εμείς ακριβώς τι να περιμένουμε... Συνέχεια σκέφτομαι τι θα δω, τι θα πει ο γιατρός για την υγεία του παιδιού, πόσο μεγάλο θα είναι τώρα το σποράκι μας, και λίιιιγο, έχω και μια αγωνία μήπως φανεί και το φύλο, να αρχίσω να ονειρεύομαι λίγο πιο συγκεκριμένα το μέλλον... Πάντως μη μας ξεχάσεις, πρώτη σου δουλειά μετά το γιατρό να μπεις στο forum να μας δώσεις τα φώτα σου!!!!! Ευχαριστούμε!!!

Χρόνια πολλά και από μένα, το 2010 θα είναι σημαδιακή χρονιά για όλες μας, θα κρατάμε αγκαλιά καινούργιες ψυχούλες!!! Φιλιά σε όλες!!!!

Κορίτσια γειά σας κι από μένα!!! Πήγα κι εγώ στο γιατρό και στον υπέρηχο φάνηκε το σποράκι και κουνούσε τα ποδαράκια!!! Περιττό να σας πω πόσο πολύ συγκινήθηκα. Σε εσάς εχει φανεί κατι παρόμοιο;

Κουράγιο Jasmini μου, δεν είσαι μόνη σου, σχεδόν έτσι αισθανόμαστε όλες, λίγο πάνω λίγο κάτω... Συνέχεια φοβάμαι μήπως κάτι κακό έχει γίνει και δεν το πήρα χαμπάρι. Το βράδυ έχω ραντεβού με το γιατρό, το έβαλα δυο εβδομάδες νωρίτερα από ότι έπρεπε, μόνο και μόνο γιατί θέλω να σιγουρευτώ οτι πάει καλά το μωράκι, για να μπορέσω να περάσω τις γιορτές όσο πιο ήρεμα γίνεται, κρατώντας στα χέρια ένα υπέρηχο - φωτογραφία από το σποράκι μας. Το καλό είναι οτι διαβάζω στο ίντερνετ οτι περάσαμε τις εβδομάδες που στατιστικά θεωρούνται πιο ύποπτες για αποβολές, άρα θα έπρεπε να χαλαρώσουμε λιγάκι από εδώ και πέρα. Πρέπει να πείσουμε η μία την άλλη οτι όλα θα πάνε καλά!!!! Κουράγιο σε όλες!!!

Κάνε ένα κουράγιο, και θα το τελειώσεις το μεταπτυχιακό σου, είναι κρίμα να το παρατήσεις, φαντάζομαι πόσο έχεις δουλέψει μέχρι τώρα!!!! Έχω δικό μου φροντιστήριο μέσης εκπαίδευσης, αλλά είναι πρώτη χρονιά που το δουλεύω, είμαι χημικός, και ενώ θα έπρεπε να είμαι συνέχεια στο γραφείο μου να μιλάω στους γονείς των παιδιών και να οργανώνω τα μαθήματα και τις καθηγήτριες και να κάνω μαθήματα, εγώ είμαι συχνά ξάπλα στο σπίτι να τρώω κρακεράκια... Προσπαθώ να τα καταφέρω, φοβάμαι ότι δεν θα παει καλά το φροντιστήριο, και έχω αφιερώσει πολύ χρόνο και χρήμα για να το στήσω. Τουλάχιστον μου έρχεται κουτί ο μήνας που θα γεννήσω, γιατί τα παιδιά θα έχουν ήδη δώσει εξετάσεις, και θα έχω και πολύ χρόνο να επανέλθω ως τον επόμενο Σεπτέμβρη για εγγραφές... Τελοσπάντων, τουλάχιστον ΘΑ ΕΧΩ ΠΑΙΔΑΚΙ!!!!! Τα υπόλοιπα κορίτσια τί λέτε; Πώς τα πάτε με τις δουλειές σας;;;

Ειλικρινά με συγκίνησες... Με έκανες να το πιστέψω, ένα παιδάκι που σε λίγο θα λέει λογάκια τώρα βρίσκεται στην κοιλίτσα μου, και εγώ η αχάριστη κάθομαι και σκάω για λίγες αναγούλες.... Ευχαριστούμε που μας έκανες να ονειρευτούμε τα δικά μας αγγελούδια!!! Να σου ζήσουν και τα δικά σου!!!

Καλημέρα κορίτσια κι από μένα!!! Βλέπω όλες συμπάσχουμε, καούρες, εμετοί, αναγούλες... κλπ. Εμένα μου έχει χαλάσει εντελώς το πρόγραμμα, δεν μπορώ να δουλέψω όπως πρέπει και το κακό είναι οτι είμαι ελεύθερος επαγγελματίας και δεν μπορώ να ζητήσω άδεια από τον εαυτό μου... Εσείς πώς τα καταφέρνετε με τις δουλειές σας;

Είχα κι εγώ ουρεόπλασμα, και ο γιατρός έδωσε αντιβίωση και σε μένα και στον άντρα μου. Και ήμασταν τυχεροί γιατί έφυγε κατευθείαν. Το δύσκολο θα ήταν αν δεν το είχατε εντοπίσει οτι υπάρχει, γιατί θα μπορούσε να σου δημιουργήσει προβλήματα. Τώρα που το βρήκατε, θα κάνεις ό,τι σου πει ο γιατρός και όλα θα πάνε μια χαρά!!! Να είσαι ήρεμη...