Kyveli

Νά 'μαι πάλι. Μιλάμε, έχω γίνει κουρούμπελο από το γράψιμο όλη μέρα, τα μάτια μου έχουν γίνει τετράγωνες οθόνες pc κι έχω κεφάλι καζάνι και μια νύσταααα.... Τι να κάνεις, αυτά παθαίνεις όταν τα αφήνεις όλα τελευταία στιγμή. Έχω και πολύ καιρό να κάνω εργασία και είμαι ντεφορμέ. Κι όλο διαβάζω αυτά που έχω γράψει και δε μου αρέσουν... Εμ, τι θα έγραφα 12-3 το βράδυ που ασχολιόμουν με την εργασία; Ασυναρτησίες! Θέλω δε θέλω, θα την τελειώσω σήμερα και θα τη στείλω αύριο, διαφορετικά ήμουν ικανή να τη λιβανίζω χρόνια. Είμαι σε ανοιχτή σύνδεση με τους γονείς μου όλη μέρα. Η μικρή μια χαρά περνάει εκεί, παίζει, τρώει και κοιμάται. Ελπίζω να την εξουθενώσουν να πέσει για ύπνο νωρίς και να συνεχίσω με τα δικά μου. Mummy, ναι, θηλάζω ακόμα, πρωί - βράδυ, δε ζητάει ενδιαμέσως, δεν της δίνω κι εγώ για να τρώει με όρεξη φρούτα και λαχανικά. Ούτε τη νύχτα ξυπνάει. Εσύ νομίζω θηλάζεις αρκετές φορές μέσα στη μέρα; Τα υπόλοιπα γεύματα τα τρώει; Από αλοιφές τώρα δεν ξέρω και πολλά, ρωτάω πρώτα τι να της βάλω για τον έναν ή τον άλλον ψιλοερεθισμό που κατά καιρούς έχει, πάντα μου προτείνει κάτι κορτιζονούχο, κι εγώ τελικά δεν της βάζω τίποτα για να μην τη φορτώνω, μόνο χαμομηλάκι κι ενυδατική και περιμένω. Συνήθως πιάνει! Οπότε, δεν είμαι κατάλληλη να σας διαφωτίσω!

Κι εμείς λέμε Τίτη ή Κίκη (για μια κουκλιτσα Hello Kitty που έχουμε) και καμαρώνουμε σαν γύφτικο σκεπάρνι με τα "μπράβο!"

Κοπελιές, καλημέρα! Εγώ σήμερα είμαι μόνη, πακετάρισα όλα τα πράγματα της μικρής και την έστειλα σε παππουδογιαγιά γιατί έχω πολλή δουλειά και μια εργασία για ένα μεταπτυχιακό που ξεκίνησα στο Ανοιχτό Πανεπιστήμιο (εδώ είναι που πάει το "ό,τι θυμάμαι χαίρομαι" στα γεράματα). Οι γονείς μου έχουν... σημαιοστολίσει από χτες και την περίμεναν όλο όρεξη για να παίξουν, εμένα πάλι κάπως μου φαίνεται που λείπει. ΣΚ μια χαρά, βγήκαμε βόλτες, πήγαμε για φαγητό, είδαμε συγγενείς και φίλους και η μικρή καταδιασκέδασε - ειδικά με την 3,5 ξαδερφούλα μας που την έχει δει προστάτιδα και τη σκουπίζει μετά το φαγητό, την αγκαλιάζει σφιχτά - σφιχτά και της παίζει μουσική - ο Θεός να την κάνει - για να χορεύει. Μιλάμε για πολλή πλάκα! Ελίτα, περαστικά, κοψοχολιάστηκα και μόνο που το διάβασα! Στα υπόλοιπα κοριτσάκια καλημέρα, αν προλάβω με το τρέξιμο θα ξαναμπώ!

Νατάσα, κι εγώ λέω να μετακινηθώ μπροστά τώρα που θα τη βάλουμε στο καρεκλάκι που κοιτάει μπροστά, να μπορώ να τη βλέπω από τον καθρέφτη τουλάχιστον. Κι αν την πιάσει γκρίνια - γιατί σπανίως κοιμάται στο αμάξι το χρυσό μου - βλέπουμε τι κάνουμε! Για τα δόντια που έλεγες, κι εμάς ένα - δυο πλαϊνά, κάτω όμως, φαίνεται ότι θα είναι τα επόμενα. Πάντως στο θηλασμό δεν καταλαβαίνω διαφορά, δε με πονάει τώρα με τα δόντια... Εκτός αν έχω αναισθητοποιηθεί πλήρως!

Μια που είπες, mummy, για αυτοκίνητο, εσύ κάθεσαι μαζί με το Μάριο πίσω ή μπροστά; Τα υπόλοιπα κορίτσια; Εγώ κάθομαι ακόμα πίσω, γιατί φοβάμαι πως αν βαρεθεί μόνη και την πιάσει η γκρίνια δε μας σώζει τίποτα. Αλλά δεν ξέρω αν κάνω καλά ή την κακομαθαίνω...

Αφού έκλαψε με μαύρο δάκρυ, χτυπούσε τα πόδια της επί τρία τέταρτα ξαπλωμένη στο χαλί κι έφαγε κρέμα πάλι κλαίγοντας, την πήρε ο ύπνος πάνω μου και μόλις την έβαλα στο κρεβάτι. Ωραία περνάμε... Ιωάννα, επειδή κι η δικιά μου πετάει όλα τα σκεπάσματα, αγόρασα από το mothercare 2 υπνόσακους βαμβακερούς με ποδαράκια, σαν φορμάκια αλλά πολύ χοντρά. Όχι όμως τα sleiping bags, γιατί είναι επικίνδυνο να γυρίσουν μέσα και να εγκλωβιστούν. Μου έδωσε την ιδέα μια φίλη που ο γιος της δεν κρατάει σκέπασμα ούτε για πλάκα κι έλυσε έτσι το πρόβλημά της. Ακόμα δεν τους δοκίμασα, κάνει ζέστη αυτές τις μέρες, αν θες όμως ρίξε μια ματιά κι εσύ... Εμείς τους διακόπτες δεν τους έχουμε ανακαλύψει ακόμα- είπαμε, δε στεκόμαστε όρθιες- αλλά έχουμε άλλα αντικείμενα φετίχ: τα τηλεκοντρόλ πάσης φύσεως, το ρολόι του μπαμπά μας, το πληκτρολόγιο, αλλά και το κουτί με τα χαρτομάντιλα... Όλα αυτά είναι αρκετά για να την αποσυντονίσουν και να μην κοιμηθεί ποτέ...

Δε σας είπα, βγάλαμε και 2 δόντια επιτέλους! Πάνω που είχα αρχίσει να πιστεύω ότι η μικρή θα έμενε αιωνίως φαφούτα... Εξ ου και η γκρίνια και η ανορεξία και τα ξυπνήματα μέσα στη νύχτα προφανώς... Ναι, ναι, δε μου φτάνει το χάλι μου, τα έχω κι όλα αυτά από πάνω, όπως και πολλή δουλειά που ειλικρινά δεν ξέρω πότε θα την κάνω... Και δε λέω, βοηθάει ο άντρας μου σε γενικές γραμμές, αλλά εκεί που τον περιμένω να γυρίσει από τη δουλειά να πάρει τη μικρή να κάνω κι εγώ πέντε πράγματα που δεν προλαβαίνω αλλιώς, μου λέει κάτι του τύπου: "Αμάν, εμένα περιμένεις όλη μέρα να γυρίσω για να τα κάνεις όλα; Και όλο το πρωί τι κάνεις;" και με μπουρλοτιάζει... Ναι, ρε φίλε, γιατί ως γνωστόν όλη μέρα, κάθομαι και κάνω zapping! Οπότε, Cate, τις τρώω κι εγώ τις φρίκες μου, κι επιπλέον δεν βγαίνω κι από το σπίτι για να πάω στη δουλειά και να ξεδώσω λίγο, πρέπει να δουλέψω από το σπίτι, που και αδύνατο είναι αυτόν τον καιρό με τη μικρή και δεν μου δίνει μια αφορμή να κάνω κάτι σε διαφορετικό περιβάλλον!

Μπονζουουουούρρρρρρρρρ...... Ρε παιδιά, τέτοια ίωση δεν έχω ξαναπεράσει, δεν θυμάμαι ποτέ τον εαυτό μου σε τέτοιο χάλι... Τετάρτη - Σάββατο, η φωνή δεν έβγαινε, επικοινωνούσα με σημειώματα, καταρροή απίστευτη, βήχας που δε με αφήνει να κοιμηθώ, φρίκη... Έβγαλα και επιχείλιο έρπητα από πάνω, που με αγχώνει μην κολλήσει η μικρή κι είμαι όλη μέρα με σαπούνια, οινοπνεύματα και τα ειδικά pads που τον καλύπτουν, έβγαλα και κριθαράκι, είναι να γελάς... Τώρα η φωνή ψιλοβγαίνει αλλά όλα τα υπόλοιπα χάλια... Έχω κι αυτό το κατάχλωμο χρώμα και τους μαύρους κύκλους, να τρομάζεις μόλις με βλέπεις... Ευτυχώς η μικρή είναι καλά... Οπότε, alpan, σε συμπονώ ολόψυχα και σου εύχομαι περαστικά. Και, Λιτσάκι, ελπίζω να τη γλιτώσεις με ένα απλό συνάχι, γιατί αλλιώς δεν παλεύεται... Και χρόνια πολλά για τη μικρούλα σου, και για φέτος και για του χρόνου, τι σημασία έχει που δεν την έχετε βαφτίσει ακόμα; Χρόνια πολλά και στη Μαγδούλα σου, Ρία, να τη χαίρεσαι κι εκείνη και όλη την υπόλοιπη οικογένεια... 10 χρόνια, ε; Πωπω, σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσα να με φανταστώ μαμά πριν 10 χρόνια, θα υπέφερε μαζί μου το έρμο... Νατάσα, τέλος καλό όλα καλά λοιπόν, έτσι; Φαντάζομαι ότι εσείς θα προσέχετε ακόμα παραπάνω τις ιώσεις αυτόν το χειμώνα, αρκετά έχετε ταλαιπωρηθεί... Και ναι, Έλενα, ψάξε για παιδίατρο κι εσύ - όπως και πολλές από μας τελικά - το παιδί δεν είναι πειραματόζωο να του δίνει τις κορτιζόνες και τις αντιβιώσεις έτσι για πλάκα...

... Και όσο η μικρή κοιμάται, εγώ συνεχίζω να μονολογώ... Τι χαλί έχετε στο δωμάτιο των μικρών; Εγώ μετά από πολλή σκέψη, της πήρα ένα βαμβακερό, πάρα πολύ ωραία ποιότητα, χωρίς παραστάσεις και τέτοια, γιατί δεν τα χωνεύω, όμως έχω τα εξής 2 προβλήματα: 1. Δεν καλύπτει όλο το δωμάτιο και υπάρχει ένα κενό μπροστά στο κρεβάτι της που μου τη σπάει. 2. Δεν είμαι σίγουρη αν προσφέρεται για να καθίσει η μικρή κάτω και να παίξει, γιατί δεν έχουμε πάτωμα, αλλά πλακάκι, και θα παγώσει ο πισινός της. Λέω λοιπόν να πάρω κάτι για να καλύψω το κενό, αλλά και να το τραβάω πάνω στο βαμβακερό χαλί για να κάθεται η μικρή όταν παίζει... Any ideas; Υλικά; Μαγαζιά; Εεεε;

Επανήλθα. Η μικρή κοιμάται μακαρίως, χωρίς να έχει φάει μεσημεριανό, μόνο 50 ml. Δεν ξέρω τι τη χάλασε, πάντως το φύλαξα για να ξαναδοκιμάσω αν ξυπνήσει σύντομα. Εσείς φυλάτε αλεσμένο φαγητό; Για πόση ώρα; Πωπω, θέλω να πάω βόλτα, μου την έχει βαρέσει εδώ μέσα...

Ναιιιιιιιιι!!!!! Thanks, Mummy!!!! Τώρα που πήρα φόρα, θα βάλω και avatar! Χαχαχα, αργότερα όμως, τώρα πάω να κυλιστώ με τη μικρή στο χαλί!

Για να δούμε, τα κατάφερα με το τίκερ;

Ωχ-ωχ-ωχ, αγχώθηκα με τον αποφρακτήρα! Μέχρι τώρα τον απέφευγα, γιατί μου είχε πει ο doc ότι μπορεί να πειράξει τα αυτιά. Αλλά τώρα την ακούω που ταλαιπωρείται και θα τον χρησιμοποιήσω. Βέβαια, την έχω πνίξει στους ορούς. αφού με βλέπει να ανοίγω το κουτάκι και κλαίει εκ των προτέρων! Ναι, καταλαβαίνω ότι κάποια πράγματα αλλιώς είναι όταν είσαι έξω από το χορό ή όταν π.χ. το θέμα της εγκυμοσύνης σε πονάει, γι' αυτό δε λέω τίποτα τώρα. Αλλά κάποιες σκέψεις δεν μπορώ να μην τις κάνω! Να σας ξαναζαλίσω με μια ερώτηση: αυτό το ρημαδοτικεράκι, γιατί δεν προχωράει; Κάθε μέρα χειροκίνητα πρέπει να το κάνω;

Κάπου διάβασα παρακάτω για "φίλες" και συμπεριφορές... Έχω πολύ ωραία παραδείγματα. Ειδικά μια - δυο, που ό,τι κάνω είτε στην εγκυμοσύνη είτε τώρα με το παιδί το ειρωνεύονται κι όταν μετά έρχεται η σειρά τους - έχουμε μια μικρή διαφορά φάσης - κάνουν πολύ χειρότερα! Ιδιαίτερα η μία, όταν έμαθε ότι ήμουν έγκυος, είχε τόσο επιθετική συμπεριφορά - επειδή εκείνη δυσκολευόταν να μείνει- που μου δημιουργούσε τρομερή αμηχανία. Και τώρα που είναι εκείνη έγκυος, το τι υπερβολές κάνει, δε λέγεται. Όλα την ενοχλούν, οι κραδασμοί στο μετρό, το περπάτημα, οι μυρωδιές, τα φαγητά, η κούραση, οι άνθρωποι με αρνητική ενέργεια... όλα. Και δε λέω, κι εγώ μαζί της! Αλλά όταν εγώ περνούσα πολύ πιο δύσκολα, εκείνη ήταν μέσα στην ειρωνεία! Μου πέρασε από το μυαλό να της το πω, αλλά δε βαριέσαι, μια ζωή υπεράνω!

Καλημέρα - καλημέρα! Και ναι, εξακολουθεί το κρύωμα, σήμερα δε έχω και μια σέξυ βραχνή φωνή, αλά Αλέκα Κανελλίδου. Η μικρή ξύπνησε πάλι το βράδυ με τρελά κέφια, τη βάλαμε στο κρεβάτι μας με σκοπό να τη μεταφέρουμε στο κρεβάτι της αφού την πάρει ο ύπνος ... και κοιμηθήκαμε εμείς πρώτοι! Αποφρακτήρα χρησιμοποιείτε; Γιατί έχει αρκετές μύξες... Επίσης, φοράτε μάσκα όταν είστε κρυωμένες; Γιατί έχω τη μάνα μου και με ζαλίζει. Έλεος! Στο κάτω κάτω, μπορεί να με κόλλησε η μικρή κι όχι το αντίστροφο! Ουφφφ!!!