Quantcast
Jump to content
➔ Parents.org.gr
 Εάν η διεύθυνση E-Mail σας δεν υπάρχει, δεν λειτουργεί, ή σας είναι άγνωστη, παρακαλούμε στείλτε μας το νέο σας E-Mail  &  το όνομα χρήστη σας στο a d m i n i s t r a t o r @parents.org.gr ! 
Reset Password: Στο παρελθόν τα κριτήρια password ήταν χαμηλής ασφάλειας, με αποτέλεμα κάποιοι λογαριασμοί μελών να χακάρονται. Εάν συμβεί αυτό, στέλνουμε μήνυμα στο E-Mail σας για αναγκαστική ανανέωση του password.

joan80

Registered Users
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    568
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Όλα όσα δημοσίευσε η/ο joan80

  1. joan80

    Cafe Νοέμβριος 2010

    :):). Μπορεί βέβαια να ήσουν και σε σουίτα στο Δαφνί.
  2. joan80

    Cafe Νοέμβριος 2010

    Ποπη δεν νομίζω ότι έχει να κάνει με έλλειψη εμπειρίας. Ψαγμένη μου φαίνεται. Ξέρει τι κάνει και όπως είπε έχει πάρει και βιβλία από το Αμαζον. Απλώς θεώρησε ότι αυτή η μέθοδος είναι καλύτερη για το παιδί της, το έμαθε έτσι και τώρα ταλαιπωρείται και θέλει να του αλλάξει συνήθειες. Δήμητρα έχεις απόλυτο δίκιο. Νομίζω ότι σε όλα τα πράγματα χρειάζεται ένα μέτρο και σίγουρα το παιδί που μαθαίνει σε τόσο στενή επαφή μετά θα έχει πολύ μεγάλο πρόβλημα. Αρα ότι θετικό και να του προσέφερες με το attachment στο τέλος το αναιρείς με έναν βίαιο αποχωρησμό όταν θα πρέπει να πας στη δουλεια. Δεν ξέρω αν το διάβασες και αυτό: ο δικός μου ακόμα και ενώ κοιμάται, θηλάζει...όχι με δύναμη αλλά θηλάζει...γιατί να τον κόψω όταν βλέπω ότι κάνει τόσο όμορφο ύπνο μιας και τα παιδιά που θηλάζουν γενικά λαγοκοιμούνται; Πιπίλα την έχει κάνει και δεν το έχει καταλάβει. Και ο δικός μου πήγε να μου το κανει αυτό. Δεν κοιμόταν αν δεν ήταν στο στήθος. Το έκοψα όμως από πολύ νωρίς. Τις πρώτες μέρες στο μαιευτήριο που δεν είχα πιπίλα τον είχα πάνω μου για ώρες. Η μανα μου με έβλεπε και με λυπόταν. Δεν μπορούσα να ξεκουραστώ με τίποτα.
  3. joan80

    Cafe Νοέμβριος 2010

    Δήμητρα και εγώ πριν αυτό το θέμα διάβαζα. Δεν καταλαβαίνω πως συνειδητά παιρνες την απόφαση να έχεις συνεχώς ένα παιδί πάνω σου. Του προσφέρεις κάτι πραγματικά; Υπάρχουν έρευνες; Μάλλον περισσότερο για μόδα μου κάνει.
  4. joan80

    Cafe Νοέμβριος 2010

    Πού είναι ο Μπλου, οεο;
  5. joan80

    Cafe Νοέμβριος 2010

    Kαλησπέρα κορίτσια. Ελένη πώς είναι η μικρή σου; Καλύτερα; Και ο δικός μου το ίδιο κάνει. Περιμένει απάντηση και στο τέλος εκνευρίζεται. Μάλιστα από χτες αν τον έχω στο ριλάξ και δεν τον κοιτάω για λίγο ή δεν του μιλάω, βάζει τις φωνές. Όταν γυρίσεις και του μιλήσεις, σκάει αμέσως στα γέλια.
  6. joan80

    Cafe Νοέμβριος 2010

    Δήμητρα αφιερωμένο για το πρώτο μάθημα
  7. joan80

    Cafe Νοέμβριος 2010

    Καλημέρα σε όλες τις κοπέλες. Δήμητρα εδώ δεν κολλάς σε άλλα κι άλλα, στον ΄δάσκαλο θα κολλήσεις; Δεν σε φοβάμαι καθόλου. Θα γίνεις σούπερ σωφερίνα. Έιδικότερα στη Γερμανία που ο κόσμος έχει διαφορετική νοοτροπια στην οδήγηση. Γιατί στην Ελλάδε είναι αστα να πάνε. Καλε Ντερμπι τι άγχος κι αυτό. Ευτυχώς όλα πήγαν καλά. Θέλει πολύ προσοχή γιατί καλά τα αυτόματα συστήματα, παρέχουν ασφάλεια αλλά είδες τι γίνεται. Εμένα το αυτοκινητάκι μου είναι παλιό και το τζάμι καμιά φορά κατεβαίνει και μόνο του. Οπότε θα έμπαινα από το τζάμι.
  8. joan80

    Cafe Νοέμβριος 2010

    Ελένη θα μας δώσεις λίγο από το μαλλί σας γιατί είμαστε καραφλούλικα; Η Δήμητρα έχει δίκιο. Εμενα που θηλάζω μου είπε κρέμα όταν κλεισω τον 6ο. Ο μικρός σήμερα είχε απίστευτη γκρίνια. Του έβαλα τελικά κρέμα για τα δόντια και κοιμήθηκε σε 10 λεπτά. Πρέπει να ποναει πολύ το κακόμοιρο.
  9. joan80

    Cafe Νοέμβριος 2010

    Μελίνα περαστικά σας. Και εμείς έτσι είμαστε από την Παρασκευή. Όλος ο κόσμος άρρωστος είναι. Ελπίζω τουλάχιστον να μην κολλήσουν τα μικρά μας.
  10. joan80

    Cafe Νοέμβριος 2010

    καλημέρα κοπέλες. Εμείς για ακόμη μια μερα μέσα. Στύβω πορτοκαλάδες και φτιάχνω δυναμωτικά. Δήμητρα αρχίσατε φαγητό; Πώς να μην της αρέσει. Νομίζω ότι είχε ξαναφάει ε; Τοτε με τον Άλεξ. Εμείς μόλις κλείσουμε τους 6 μήνες είπε η γιατρός, αλλά μάλλον θα αρχίσουμε στους 5,5 γιατί εγώ θα πρέπει να γυρίσω στη δουλεια.
  11. joan80

    Cafe Νοέμβριος 2010

    Μπα Δημητρα σου λέω δεν χαμπάριαζε τίποτα. Ήξερε ότι θα τις φάει και το είχε πάρει απόφαση. Οπότε έκανε ότι του κατέβαινε στο κεφάλι και μετά ήξερε ότι θα φάει δυο και το θέμα θα τελείωνε.
  12. joan80

    Cafe Νοέμβριος 2010

    Τα παιδιά πλεον είναι πανέξυπνα. Εμείς ήμασταν χάπατα μπροστά τους. Και φυσικά ξέρουν ότι μπροστά σε μια λυπημένη φατσούλα εσύ θα λυγίσεις ή τουλαχιστον θα το ξανασκεφτείς. Έχω μια φίλη που έχει ένα γιο που κοντεύει τα 5. Πάμε να την πάρουμε μια μέρα να πάμε βόλτα και βγαίνει ο μικρός στο μπαλκόνι και φώναζε "Μανούλα πού πας; Μην με αφήνεις. Σας παρακαλώ, μην παίρνεται την μαμά μου". Η φίλη μου ήταν έτοιμη να ξαναγυρίσει πίσω. Έρχεται λοιπόν ο μπαμπάς του μικρόυ και του λέει "Εμείς οι άντρες θα δούμε τον άγώνα και θα φάμε παγωτό". Μπήκε αμέσως μέσα και ούτε που γύρισε να κοιτάξει πίσω. Την έφτυσε κανονικά και η άλλη μόνο που δεν΄είχε βάλλει τα κλάματα γιατί θα άφηνε το παιδί για μια ώρα.
  13. joan80

    Cafe Νοέμβριος 2010

    Θυμάμαι μέχρι τώρα τη μάνα μου να κυνηγάει τον αδελφό μου γύρω γύρω από το τραπεζάκι του σαλονιού με μια ζωστήρα για να τον δείρει. Βέβαια ο μικρός ήταν αίλουρος και δεν μπορούσε να τον πιάσει. Οπότε το τραπεζάκι είχε φάει δυο τρια χτυπήματα. Σε κάποια φάση της λεει "Ρε μάνα το κακόμοιρα το τραπέζι πονάει. Ορίστω θα σταματήσω να τρέχω. Δειρε με να δω τι θα καταλάβεις." Κάγκελο η μάνα μου. Εγώ το έχω δηλώσει πάντως ότι δεν πρόκειται με τιποτα να σηκώσω χέρι στο παιδί. Ούτε κανένας άλλος, έστω και ελαφρά. Βέβαια μου λένε ότι κάποια στιγμη το παιδί θα σε φτάσει στα όρια σου και ποτέ δεν ξέρεις, και μην λες μεγάλες κουβέντες κ.λπ. Προτιμώ να χτυπήσω το κεφάλι μου στο τοίχο παρά το παιδί. Θεωρώ ότι με το ξύλο περίσσοτερο ξεσπάμε τα νεύρα μας παρά συνετιζουμε. Αυτό τουλάχιστον έχει δείξει η δική μου ιστορία. Ο αδελφός μου ήταν πάντα πολύ ατίθασος. Ποτέ το ξύλο δεν λειτούργησε αποτρεπτικά. ϊσα ίσα που έλεγε "Καλά, θα φάω καμια ξυλια και τι έγινε;" Είχε πάθει ανοσία.
  14. joan80

    Cafe Νοέμβριος 2010

    Ναι αυτό το άκουγα πάντα. Είναι όμως διαφορετικό να το βλέπεις στην πράξη. Ενώ ο άντρας μου ήθελε πολύ γιο για να κάνουν τα δικά τους όταν μεγαλώσει, σε εμένα γελάει συνεχώς και κάνει ναζάκια. Όχι ότι δεν κάνει χαρούλες και στον μπαμπά. Έχω χαζέψει λέμε.
  15. joan80

    Cafe Νοέμβριος 2010

    Δήμητρα πολύ καλά έκανες και δεν υποχώρησες. Δυστυχώς τα παιδιά δοκιμάζουν τις αντοχές μας και τα λεγόμενα μας και μας τεσταρουν συνεχώς. Αμα υποχωρήσεις το χάνεις το παιχνίδι. Το βλέπω και με τον μικρό. 3 μηνών σκατό και ήδη με εκμεταλλεύεται και με κοροιδεύει. Δεν ξέρω, τα παιδιά το έχουν στο DNA τους γραμμένο.
  16. joan80

    Cafe Νοέμβριος 2010

    Κοριτσια ευχαριστώ για τις ευχές. Προς το παρόν ο μικρός είναι καλά αλλα λένε ότι στην ανάρρωση κολλάνε. Είναι και ο άντρας μου ξεροκέφαλος και δεν θέλει να πάει στο γιατρό για να δούμε αν είναι ίωση. Δήμητρα από τις Σέρρες είσαι; Και ο νονός μου είναι από εκεί. Βασιλική και εγώ έλεγα ότι θα ήθελα κόρη για τα κοτσιδάκια και όλα τα σχετικά. Τελικά μου βγήκε γιος και έχω πάθει την πλάκα μου. Και μιλώντας πάντα αντικειμενικά νομίζω ότι και ο μικρός έχει μεγαλυτερη αδυναμία σε εμένα.
  17. joan80

    Cafe Νοέμβριος 2010

    Καλημέρα σε όλες τις κοπέλες. Τι κάνετε; Εμείς βγάλαμε τις μάσκες, και δεν εννοώ τις αποκριάτικες. Ο άντρας μου αρρώστησε και τον έχω βάλλει σε καραντίνα. Και το χειρότερο είναι ότι πρέπει να έχει πυρετό από την Τετάρτη αλλά το πήραμε είδηση χτες. Είχε κάνει εγχείρηση διάφραγμα και έπαιρνε αντιβίωση και πανατόλ και ενώ ένιωθε ρίγη, όταν έβαζε θερμόμετρο δεν φαίνοταν πυρετός. Έλεγε ότι είναι μια χαρα. Πήγε και ένα ταξίδι για δουλειά μέχρι τις Σέρρες και ήρθε και έδεσε το γλυκό. Καλά να περάσατε όσες πάτε βολτίστσα. Όντως έχει σούπερ καιρό.
  18. joan80

    Cafe Νοέμβριος 2010

    Δήμητρα ό,τι και να πω είναι λίγο. Είσαι θεά. Η πιπίλα απίστευτη. Θα την παραγγείλω σίγουρα. Ο κακομοίρης δεν μπορεί να πιάσει ακόμη τα μασητικά. Δεν ξέρει. Ενώ την πιπίλα μια χαρά, θα τον ανακουφίζει κιολας.
  19. joan80

    Cafe Νοέμβριος 2010

    Πως σε καταλαβαίνω. Ο δικός μου κοιμόταν από τις 12 μέχρι τις 2:10 και το μεσημέρι που ήθελα να κοιμηθώ ήταν φρεσκαδούρα και μίλαγε με τα παιχνίδια του.
  20. joan80

    Cafe Νοέμβριος 2010

    Καλησπέρα σε ολες τις κοπέλες. Βλέπω εκτός από το Μήτσο αποκτήσαμε και Χρηστο στην παρέα. Καλα αυτή η υπάλληλος δεν διαβασε τι εγραφε; Δεν της φάνηκε κάτι περίεργο; Ελένη περαστικά στη μικρή. Μάλλον έχει αποκτήσει ευαισθησία. Είναι κ ο καιρός περίεργος, μια κρύο μια ζέστη.
  21. joan80

    Cafe Νοέμβριος 2010

    Ουπς! Πάρε το διαβολάκο του λεκέ. Θα καθαρίσει αμέσως.
  22. joan80

    Cafe Νοέμβριος 2010

    Και δεν χαίρεσαι βρε Φρόσω; Έγώ τρώω σαν να περιμένω, εχω απίστευτες λιγούρες, τσακίζω τη μια σοκολάτα μετά την άλλη και τίποτα. Στο τέλος θα αρχίζω να βάζω και τα κιλά που έχω χάσει. Ας έρθει τουλάχιστον μπας και ηρεμήσω.
  23. joan80

    Cafe Νοέμβριος 2010

    καλησπερα κοπέλες. Σήμερα είμαι πολύ χαρούμενη. Ο λουκουμάς μου μετά από πολύ καιρό κοιμήθηκε μεσημέρι και βρήκα και εγώ την ευκαιρία και κοιμήθηκα 1,5 ολόκληρη ώρα. Ξύπνησα λοιπόν και λεω κατσε να μπω να δω τι κάνουν οι κοπέλες. Και τελικά κατάφερα να συγχηστώ. Α, ρε ξύλο που θέλει ο κόσμος. Δεν ξέρω είμαι πολύ προοληπτική σε κάποιοα πραγματα. Δεν θέλω ούτε να ακούω τέτοια. Γερό πανω απ' όλα.
  24. joan80

    Cafe Νοέμβριος 2010

    Ευχαριστώ Δήμητρα. θα παω αύριο στο φαρμακείο να πάρω.
  25. joan80

    Cafe Νοέμβριος 2010

    Τα τζάμπο΄νομίζω ότι έχουν. Τις είχα δει κ εγώ και σκεφτόμουν να πάρω μια αλλά έκανε ακόμα κρύο. Τις τελεταίες μέρες όμως με τον ήλιο και ο δικός μου εκνευρίζεται. Τον τυφλώνει και δεν μπορεί να κοιμηθεί.
×
×
  • Δημιουργία νέου...