Quantcast
Jump to content
➔ Parents.org.gr
 Εάν η διεύθυνση E-Mail σας δεν υπάρχει, δεν λειτουργεί, ή σας είναι άγνωστη, παρακαλούμε στείλτε μας το νέο σας E-Mail  &  το όνομα χρήστη σας στο a d m i n i s t r a t o r @parents.org.gr ! 
Reset Password: Στο παρελθόν τα κριτήρια password ήταν χαμηλής ασφάλειας, με αποτέλεμα κάποιοι λογαριασμοί μελών να χακάρονται. Εάν συμβεί αυτό, στέλνουμε μήνυμα στο E-Mail σας για αναγκαστική ανανέωση του password.

tsiph

Registered Users
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    1
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

Το πεδίο των 'πρόσφατων επισκεπτών' είναι απενεργοποιημένο και δεν εμφανίζεται σε άλλους χρήστες ή επισκέπτες.

tsiph's Achievements

Newbie

Newbie (1/14)

  1. Καλημέρα σε όλες και όλους... Ξημερώματα Κυριακής έφυγε από κοντά μας η γιαγιά μου. Δεν ήταν μια απλή γιαγιά αφού είχε μεγαλώσει εμένα αλλά και σχεδόν όλα τα εγγόνια λόγω της εργασίας των γονέων. Ήταν η μάνα μας (κανένα παιδί δεν την είπε γιαγιά) μετά τη βιολογική μάνα. Για μένα ο πόνος είναι μεγαλύτερος. Κοιμόμουν μαζί της μέχρι ένα μήνα πριν που παντρεύτηκα. Είμαι 5 μηνών έγκυος. Η θλίψη δεν με αφήνει να σκεφτώ ούτε αυτό το πλασματάκι που κουβαλάω μέσα μου... Δεν ξέρω πως θα αντέξω... Φοβάμαι μην κάνω κακό στο παιδί μου αλλά όταν ξεσπάω δεν μπορώ να σκεφτώ τίποτα και κανέναν. Και μετά από λίγο ο μπόμπιρας αρχίζει το χορό εκεί κάτω και εγώ νιώθω τύψεις που δεν μπορώ να βάλω φραγμούς στα συναισθηματά μου. Μπορεί να έφυγε πλήρης ημερών αλλά μου λείπει. Δεν ήταν άρρωστη. Μπήκε τη τετάρτη στο νοσοκομείο με πνευμονία και επειδή δεν συνεργαζόταν γύρισε σε πνευμονικό οίδημα. Έφυγε την ώρα που κοιμόταν αλλά είχα να την δώ περισσότερο από μια βδομάδα. Στο νοσοκομείο δεν με άφησαν να πάω ακόμα και αν ζήτησα να πάω με μάσκα. Δεν ήθελε να της μιλήσω γιατί στεναχωριόταν. Ξέρει όμως ότι έπαιρνα συνέχεια τηλ και ρώταγα όλη την ώρα. Και το Σάββατο το πρωί της έδωσε ξαφνικά η μαμά μου το τηλ και πρόλαβα να την ακούσω. Η ειρωνία είναι πως το σάββατο οι γιατροί μας είπαν πως πάει καλύτερα και από τις 12.30 μεχρι τις 1.30 κοιμήθηκε για πάντα. Ξέρω πως όλοι οι δικοί μου φοβούνται για μένα αλλά δεν αντέχω να πηγαίνω στο σπίτι της να βλέπω τα πάντα τακτοποιημένα όπως τα είχε και να ξέρω ότι αυτή δεν θα την ξαναδώ ποτέ. Όπως σε όλες τις εγγόνεςέτσι και σε μένα μου έφτιαξε μια μεγάλη προίκα με ασπρόρουχα. Δεν αντέχω να ξαπλώνω στο κρεβάτι μου και να σκεφτομαι ότι αυτά τα σεντόνια είανι από τα χεράκια της... Εδώ και περισσότερο από 5 χρόνια προσπαθούσα να συμφιλιωθώ με την ιδέα του θανάτου της γιαγιάς μου λόγω της ηλικίας της αλλά τελικά φαίνεται ότι δεν είχα καταφέρει τίποτα... Έβλεπε νεκρούς τις 2 τελευταίες μέρες, είχε παραισθήσεις αλλά αυτά δεν μου έλεγαν τίποτα γιατί όταν πάθαινε υπογλυκαιμίες εξαιτίας του διαβήτη που είχε έκανε το ίδιο. Και δεν ήταν λίγες οι φορές που το είχε πάθει το βράδυ στον ύπνο και την είχα βρει παγωμένη στο κρεββάτι της. Θέλω να αντέξω για το μωρό μου αλλά δεν τα καταφέρνω. Θεέ μου δως μου δύναμη...
×
×
  • Δημιουργία νέου...