november rain

Το ξέρω, εδώ δυστυχώς έχουμε άλλο σύστημα.και επειδή είμαι αρκετά αγχωδης άνθρωπος μου κάνει κακό στην ψυχολογία μου τέτοιος " αποχωρισμος". όπως και προείπα με τα παιδιά στο σπίτι,αν ξέρω ότι είναι με ασφαλή άτομο έχω καλύτερη και γρηγορότερη ανάρρωση , είναι στον χαρακτήρα μου αυτή η ανασφάλεια και δεν έχω καταφέρει να την αποβάλλω.ισως επειδή ζω μακριά από τους δικούς μου πολλά χρόνια και έχω μάθει να τα κάνω όλα μόνη μου χωρίς βοήθεια, και κάτι λιγότερο από αυτό που προσφέρω εγώ για τα παιδιά μου δεν το δέχομαι...

Και εγώ αυτής της άποψης είμαι.εξαλλου παρακολουθείτε τακτικά το μωρό απ'τον παιδίατρο, θα ενημερωνεσαι απ'αυτόν.καποιες γνωστές μου που πήρανε ζυγαριά, μπήκαν στο τρυπάκι του καθημερινού ζυγισματος και τους έγινε εμμονή αν θηλάζουν σωστά το μωρό, πόση ώρα πρέπει να το κρατάνε σε κάθε στήθος, "όχι ο γιατρός μου είπε 10' σε κάθε στήθος, όχι εμένα μου είπε 5' ", άλλες κάθονταν 30' με το βυζί έξω,κάθε τρείς και λίγο,με αποτέλεσμα να μην κάνουν τίποτα άλλο, επειδή η ζυγαριά δεν έδειξε χθες να έχει πάρει ούτε 20γραμμ.το μωρό. Είναι πολύ ψυχοφθόρο κατεμε, και ειδικά στην αρχή θέλουμε να έχουμε ψυχραιμία και νηφαλιότητα για να αντιμετωπίσουμε τις καινούργιες καταστάσεις με το μωρό στο σπίτι. Κατά την γνώμη πολλών κακώς έφυγα από την ασφάλεια του νοσοκομείου, όμως υπάρχουν και κάποιες άλλες παράμετροι που για μένα είναι εξίσου σημαντικοί:τα τρία παιδιά στο σπίτι με μια γιαγιά εκτός τόπου και χρόνου, να μην τα φροντίζει όπως θα ήθελε η κάθε μάνα για τα παιδιά της, είναι πολύ ψυχοφθόρο για μένα η σκέψη μου να είναι εκεί πίσω, χωρίς να έχω διευθετήσει κάποιες εκκρεμότητες.γιατι σκοπεύω να φέρω την μάνα μου από Αθήνα, να μείνει μαζί μου στο μαιευτήριο και ο σύζυγος να κάτσει με τα παιδιά στο σπίτι.η πεθερά στο μόνο που μπορεί να συνεισφέρει είναι μια κατσαρόλα φαγητό να ετοιμάσει, τίποτα παραπάνω και για να γελάσουμε λίγο θα σου πω το επικό που έκανε χθες, αυτές τις 5ωρες που ελειπα.ειχα πετάξει στα σκουπίδια παλιά δικά μου εσώρουχα και τα είχε βγάλει και τα είχε ξανατοποθετησει στο συρτάρι μου.με ποίο δικαίωμα;;με αυτό του αδιακριτου ανθρώπου.. δεν τολμώ να σκεφτώ να μείνει 3 μέρες με τα παιδιά, προτιμώ να μείνω μόνη στο νοσοκομείο χωρίς συνοδό και να κάτσει ο σύζυγος στο σπίτι.. Κατά την γνώμη πολλών κακώς έφυγα από την ασφάλεια του νοσοκομείου, όμως υπάρχουν και κάποιες άλλες παράμετροι που για μένα είναι εξίσου σημαντικοί:τα τρία παιδιά στο σπίτι με μια γιαγιά εκτός τόπου και χρόνου, να μην τα φροντίζει όπως θα ήθελε η κάθε μάνα για τα παιδιά της, είναι πολύ ψυχοφθόρο για μένα η σκέψη μου να είναι εκεί πίσω, χωρίς να έχω διευθετήσει κάποιες εκκρεμότητες.γιατι σκοπεύω να φέρω την μάνα μου από Αθήνα, να μείνει μαζί μου στο μαιευτήριο και ο σύζυγος να κάτσει με τα παιδιά στο σπίτι.η πεθερά στο μόνο που μπορεί να συνεισφέρει είναι μια κατσαρόλα φαγητό να ετοιμάσει, τίποτα παραπάνω και για να γελάσουμε λίγο θα σου πω το επικό που έκανε χθες, αυτές τις 5ωρες που ελειπα.ειχα πετάξει στα σκουπίδια παλιά δικά μου εσώρουχα και τα είχε βγάλει και τα είχε ξανατοποθετησει στο συρτάρι μου.με ποίο δικαίωμα;;με αυτό του αδιακριτου ανθρώπου.. δεν τολμώ να σκεφτώ να μείνει 3 μέρες με τα παιδιά, προτιμώ να μείνω μόνη στο νοσοκομείο χωρίς συνοδό και να κάτσει ο σύζυγος στο σπίτι..

Ναι ο πόνος έφυγε εντελώς από χθες μετά το ενδοφλέβιο που μου βάλανε, είμαι καλά σήμερα και χθες βράδυ.απλα σε κάτι περίεργο θα ξαναπάω κατευθείαν στο νοσοκομείο, γιατί είναι όντως επικίνδυνη η κατάσταση της αναμονής.. βαλίτσα θα φτιάξω σε λίγο, την έπλυνα και περιμένω λίγο να φύγει η υγρασία.Ξυρισμα θα κάνω το βράδυ, νύχια και λέιζερ θα κλείσω ραντεβού για αύριο, το μαλλί το ελουσα χθες... δεν έχω κάτι άλλο Η γυναικολόγος ήθελε και χθες να μπούμε χειρουργείο, εγώ όμως που έχω εμπειρία πως είναι να γεννας και να μην έχεις το μωρό δίπλα σου, γιατί ακόμα δεν έχω μπει στην 37η εβδομάδα, είμαι 36+4, και θα μου κρατήσουν το μωρό στην μονάδα νεογνών για παρακολούθηση, έτσι είναι το πρωτόκολλο εδώ του νοσοκομείου μας, πριν τις 37βδομαδες το κρατάνε για παρακολούθηση 2 μέρες περίπου, δεν το γουστάρω καθόλου αυτό, το πέρασα στον γιό μου και 2 μέρες έκλαιγα απαρηγόρητη,τον είχα γεννήσει 36+1 με βάρος 3460, αλλά παρόλο που ήταν μεγάλο και γερό μωρό, επειδή γεννήθηκε πριν τις 37βδ.μου τον κρατήσανε.οποτε θα κάνω υπομονή άλλη μία βδομάδα αν με βοηθήσει οΘεος και δεν χρειαστεί να μπω πάλι για κάτι έκτακτο, ήδη είναι γύρω στα 3300κιλα όπως ειδανε στον υπέρηχο,με λίγη προσοχή και προσευχή θα κερδίσω λίγο χρόνο για το καλό του μωρού μου. Εμένα αν με ρωτήσετε ήθελα και τον προηγούμενο μήνα να είχα ελευθερωθεί, αλλά σημασία έχει ποιο είναι το καλό του μωρού και όχι η διευκόλυνση η δική μου.

Και τώρα στα καυτά νέα της ημέρας: σήμερα το πρωί την έβγαλα στο νοσοκομείο!!!με έπιασε στις 10.30 ένας έντονος πόνος κάτω από το διάφραγμα, εκεί που είναι το στομάχι, και έγινε διάχυτος σε όλη την αριστερή πλευρά σε κοιλιά και πλάτη...περνω τηλ τη γιατρό, μου λέει πας νοσοκομείο.εντωμεταξυ για καλή μου τύχη,εφημερευε αυτή σήμερα στα χειρουργεία.με βάζει ο άντρας στο αμάξι και με alarm και κόρνες πηγαίναμε στο δρόμο.κοριτσια φοβήθηκα ότι θα ανοίξει η κοιλιά σαν καρπούζι στην μέση... βασικά είχα πόνους που έχεις σε κωλικο..με βάλανε στην αίθουσα προετοιμασίας τοκετού, μου βάλανε όρο με 4 μαγνησια ενδοφλεβίως, μου κάνανε κορτιζόνη για τα πνευμόνια του μωρού και καταγραφή των συσπάσεων.οι συσπάσεις πολλές και ακανόνιστες.μου κάνανε υπέρηχο να αποκλειστεί ότι δεν έχω κάτι παθολογικό, δηλαδή κωλικο σε νεφρό, σε χολή, ήπαρ... μόνο το στομάχι δεν μπόρεσαν να δούνε, δεν φαίνεται λέει με τον υπέρηχο.οποτε αφου παθολογικά ήμουν καθαρή τότε οι αβασταχτοι πόνοι έρχονταν από τις συσπάσεις Μου έβαλε μια μαία και ένας ειδικευόμενος χέρι από κάτω να δούμε αν έχω καθόλου διαστολή αλλά τίποτα.. μόνο πόνους, πόνους αφορητους... μετά από μια ώρα με έπιασε ο όρος και αρχισα να χαλαρώνω, έκατσα 4-5 ώρες εκεί μέχρι που τελείωσαν και τα πιο μικρά τσιμπήματακια..η γιατρός ήθελε να μείνω ,εγώ επέμενα να φύγω, μου είπε ότι αν νιώσω το παραμικρό να πάω πάλι γιατί φοβάται για ρήξη μήτρας...3φορες προηγηθησα καισαρικη, έχει τις επιπτώσεις της.. γι'αυτό κορίτσια σκεφτείτε το καλά πριν μπει το μαχαίρι,αν μπορείτε να το αποφύγετε κάντε το, γιατί μετά δεσμευεσαι σε πολλά... τώρα είμαι σαν την βρεγμένη γάτα, αύριο θα φτιάξω βαλίτσα,η άχρηστη δεν είχα ετοιμάσει τίποτα, ούτε βρακί δεν είχα πάρει μαζί μου, τόσο επαναπαυμενη ήμουνα, αξύριστη και απλυτη σαν την γύφτισσα πήγα, πόσο ντρεπόμουν!! και έπεσα σε γνωστή νοσοκόμα που πάνε μαζί τα παιδιά μας στο σχολείο, μόνο ντροπή ένιωθα... τεσπά Οπότε κι εγώ κορίτσια δεν ξέρω πότε θα γεννήσω, τί θα μου ξημερώσει αύριο, γι'αυτό καλύτερα είναι να ξέρεις ημερομηνία συγκεκριμένη παρά να πηγαίνεις στα κλεφτα και όλο άγχος αν γεννας ή όχι... το μωρό μια χαρά το Μαναράκι μου,3400 το έβγαλε ο υπέρηχος!!!

Λοιπόν ας αρχίσω να απαντάω γιατί έχω πολλά νέα σήμερα!! Κορίτσι μου, εγώ τα βάφω πάντα πρίν την γέννα γιατί μετά όχι χρόνο για βαφή δεν θα έχεις, αλλα θα ψάχνεις κρεββάτι να γύρεις το κορμάκι σου... οπότε μέχρι να σαραντησει περίπου το μωρό και να μπει σε Ρυθμό δεν θα είσαι και εσύ με μια ρίζα μέχρι το πάτωμα... μετά μπορείς να το αφήσεις και κάνα δυωρο να πας για μαλλί. Νύχια: μόνο περιποίηση θα κάνουμε, εξάλλου το νύχι δεν πρέπει να είναι βαμμένο στην γέννα,στα ξεβαφουν για να βλέπουν την εικόνα σου την ώρα του χειρουργείου.εγω έχω ανάγκη από καθάρισμα στις φτέρνες και τις σκληριες , το βάψιμο καθόλου δεν με συγκινεί στην παρούσα φάση.

Καλημέρα κορίτσια καλό σκ να περάσουμε.. Rainbow έχεις κάνει ραγαδες; άσχετα αν είναι τσίτα η κοιλιά.βλεπεις κάτι; γιατί και εγώ μετά από 4 εγκυμοσυνες τσίτα η κοιλιά κάθε 2χρονια και χωρίς καθόλου κρέμες δεν έχω κάνει ούτε μία.στην εφηβεία που λες και γω έκανα ραγαδες στα πλαϊνά και πάνω από τον ποπο, όχι στην κοιλιά, αλλά τώρα ούτε γραμμουλα.και όντως αν δεν έχεις κάνει ως τώρα, μην περιμένεις να κάνεις μετά.

Εννοείται ότι τα κομμωτήρια είναι ναχαμε να λέγαμε... όταν υπάρχουν σοβαρότερες καταστάσεις τα υπόλοιπα είναι μικρής σημασίας, ίσα να χουμε κάτι να πούμε εμείς που δεν έχουμε γεννήσει ακόμα.. και γω στον γιό μου που μπήκα έκτακτα στην 36η βδομάδα να τον γεννήσω, είχα το μαύρο μου το χάλι... και δεν με ένοιαζε καθόλου να σου πω, γιατί το μυαλό μου ήταν να είναι καλά το μωρό μου.

Τέλεια!! αυτά είναι ωραία νέα! Εγώ από βδομάδα θα κλείσω ραντεβού για πεντικιούρ, όντως η κατάσταση στα πόδια είναι χάλια μαύρα.. μανικιούρ δεν θα κάνω, ρίζα στο μαλλί είχα κάνει τον προηγούμενο μήνα οπότε είμαι καλυμμένη.μονο ένα ραντεβού για λέιζερ θα κλείσω, που κάνω στο άνω χείλος και είμαι έτοιμη.για αποτρίχωση μπικίνι θα κάνω τελευταία στιγμή...

Αν έχεις τύχη διαβαινε δηλαδή και ριζικό περπατα... τί ωραία πράγματα κανονισες εσύ κυρία μου;; το μασαζακι τί περιλαμβάνει;;

Τί να πούμε ρε κορίτσια... όλα"τυχερά" είναι σ'αυτη τη ζωή...σαμπως ήθελε και ο γιατρός να χάσει δουλειά, οικογένεια, ή να πεθάνει η κοπέλα;; και να την περάσει στην φυλακή;; και οι γιατροί δεν είναι Θεοί...λαθοι και παραλείψεις γίνονται σε όλα τα επαγγέλματα..να μου πεις ο γιατρός έχει να κάνει με ζωές, το ξέρω.. ούτε στον χειρότερο εχθρό να μην συμβεί αυτό που έπαθε η κοπέλα.. το καημένο το παιδάκι που δεν θα γνωρίσει μανούλα, αυτό είναι δυσβάσταχτο,ο Θεός είναι μεγάλος ας δώσει δύναμη σαυτους που μείναν πίσω... γιατί αλλά λόγια δεν χωράνε.καλο για την ψυχολογία μας είναι να μην ταυτιζόμαστε με το περιστατικό, είναι που είναι οι ορμόνες μας χάλια, εγώ αφορμή ψάχνω κάθε μέρα να βρω κάτι να κλάψω! κοιτάμε αισιόδοξα, παρακαλάμε να τελειώσει το ταξίδι της εγκυμοσύνης και να χαρούμε τα παιδιά μας, όλες οι μανούλες του κόσμου.. Άσχετο... έχω μια καούρα στο στομάχι το κάτι άλλο!!! γι'αυτό έστειλα τον σύζυγό να αγοράσει goodys να γουρουνιασουμε οικογενειακώς μπας και μου φύγει η καούρα.. ε μετά θα πιω κοκακολα μπας και χωνέψω κάποια στιγμή

Καλημέρα κοιλιτσες φουσκωμένες και ταλαιπωρημένες!!!! βαριέμαιιιιιι δεν θέλω να κάνω τίποταααααααα....

Γεια σας κορίτσια και από εμένα! Καταρχας θέλω να εκφράσω την συμπαράσταση μου στο μανιτάρι μας, πόσο δύσκολα περνάει και πόσο στεναχωρημένη είναι, αλλά όλα στο τέλος θα πάνε καλά, θα το δεις.. δοκιμασίες είναι αυτές, μας τις δίνει ο Θεός για να βλέπει την πίστη μας, πόσο κλονίζεται ή είναι δυνατή.. κράτα γερά και θα έρθει η μέρα που θα χαμογελάσετε.. Κατά ταλλα ετοιμασίες της τελευταίας στιγμής, σήμερα ανέβασα βαλίτσα από το υπόγειο, για να την ετοιμάζω σιγά σιγά, φανταστείτε με πόσο αργούς ρυθμούς κινουμε.. σήμερα συναρμολόγησε ο άντρας μου την κούνια, για τέταρτη φορά, πάνω κάτω απ'το υπόγειο στον 1ο όροφο, φέραμε την αλλαξιερα, τα ξαναστριμωξαμε όλα για άλλη μια φορά, ευτυχώς έχω μεγάλη κρεβατοκάμαρα και χωραμε ακόμα ... δεν ξέρω στο μέλλον τί θα γίνει, πως θα βολευτουμε που θα μεγαλώνουν και θα διεκδικούν περισσότερο χώρο στο σπίτι... εκτός αυτού έχω πολύ αγωνία του τί θα αντικρίσω, πως θα είναι το προσωπάκι της, αν θα είμαστε τυχεροί και δεν αρρωστήσουμε αυτούς τους μήνες, γιατί άκουσα ότι από Ιανουάριο ως Απρίλιο θα έχει έξαρση στις ιώσεις.. τρέμω!! Ραντεβού έχω την Δευτέρα, να κλείσουμε ημερομηνία, λογικά την εβδομάδα μετά τις 22 θα με βάλει!!

Μανιτάρι βρε κορίτσι μου περαστικά και αγύριστα να είναι.πως ξαφνικά εμφανίστηκε αυτό τώρα;; δεν φαινόταν αυτό απτους υπέρηχους; όταν γεννιούνται φαίνεται; τί να πεις και εσύ τώρα, πόσο σε νιώθω....

Αχ κορίτσια τρομερή δυσφορία έχω κάθε βράδυ... καταρχάς μου πονάνε τα πάντα.. από κόκαλα, πλευρά, καρδιά, κεφάλι, τί άλλο έχει μείνει;; τίποτα άλλο! κάθε βράδυ μαρτύριο είναι.. νομίζω πως δεν θα ξημερωσω.. πως θα την παλέψω άλλες δύο ή τρεις βδομάδες;; τον άντρα μου τον έχω διώξει από το κρεβάτι, διπλό κρεβάτι και δεν με χωράει ο τόπος... τρία μαξιλάρια και δουλειά δεν γίνεται.. σήμερα πονάει πολύ το κεφάλι μου και τα πνευμόνια μου,κρυωμενη δεν είμαι, σαν να έχω τρακαρει με νταλίκα νιώθω... και η συχνοουρια παίζει με τα νεύρα μου!!!

Χρόνια πολλά στους Γιάννηδες και στις Ιωαννες... Ζίναμου κουράγιο κορίτσι μου, είναι πολύ ψυχοφθόρο αυτό που περνάς αλλά σε λίγο θα τελειώσει και θα γίνει μια ανάμνηση μακρινή.εγω ειχα τον γιο μου για 2 μερες στην ΜΑΦ λογω προωροτητας,πρωτο παιδι, και ένιωθα λες και μου τον είχανε κλεψει...σε καταλαβαινω.. Εμενα το αίμα μου κράταγε γύρω στις 10 μέρες, παραπανω όχι... και περίοδος μου ερχοτανε σχετικά γρήγορα, στους 2-3 μήνες παρόλο που θήλαζα... είναι διαφορετικό σε κάθε κοπέλα, θα ακούσεις πολλά άλλα η καθεμία είναι διαφορετική.

Εγώ έχω ρωτήσει τον γυναικολόγο και δεν επιτρέπεται στην καισαρική ναναι μέσα ο άντρας, ούτε σε ιδιωτικό ούτε σε δημόσιο νοσοκομείο, ούτε γιατρούς μπαμπαδες πολλές φορές δεν αφήνουν, ίσως για να μην γίνει καμία στραβή κατά την ώρα του χειρουργείου και είναι μάρτυρες... δεν ξέρω... έχουν γίνει πολλά πάντως και όλοι είναι επιφυλακτικοί.. Έχεις βάλει το αυγό και δεν καταψυχετε τώρα...αν ήταν σκέτα κανένα πρόβλημα..

Εμείς σεξ κάναμε καθ'όλη την διάρκεια της εγκυμοσύνης, όχι εντατικά αλλά όλο και κάτι γινότανε... ο δικός μου τέτοια ψυχολογικά δεν έχει πάντως!! μια χαρά το θυμοτανε όταν έβρισκε ευκαιρία... άντρες παιδί μου, τί περιμένεις;; Εμ δεν το ξέρεις;; προσέχεις σε όλη την εγκυμοσύνη και μετά δεν θέλει να βγει από μέσα το μωρό...το παρακαλάς! χαρά που θα έκανε με τα νέα ο άντρας σου ε;;

Μπράβο ρε θηρίο!!!! Να σου ζήσει το πριγκιπόπουλο σου, να είναι γερός πάντα!

Μια από τα ίδια... και όσον αφορά τον ύπνο, αν είναι ελαφρύ το γεύμα μου κοιμάμαι σαν βόδι και όσον αφορά το περπάτημα δυσκολεύομαι πλέον, κουράζομαι, πονάνε τα πάντα, λαχανιαζω... και όσο σκέφτομαι ότι έχω άλλες δύο βδομάδες περίπου να πηγαινοφερνω τα παιδιά σχολείο, βγάζω σπυριά... Μανιτάρι μαγικό, σε λίγες ώρες θα έχεις αγκαλιά το παιδάκι σου!! τί συγκινητικό!! Με το καλό σου εύχομαι, Με έναν πόνο!

Καλημέρα κορίτσια! βλέπω όλες περνάμε σούπερ!! εγώ χθές πήγα για κορδέλα, λίγες συσπάσεις, πρέπει να μείνει κιαλλο η μικρή στην φωλιτσα της μέχρι να φτάσω τις 37+ υποχρεωτικά... εμεις μπορεί να κουραστηκαμε αλλά αυτά όσο μένουν μέσα, τόσο καλύτερα είναι... εδώ κάναμε τόσους μήνες υπομονή, στις βδομάδες θα κολλήσουμε;;; Πιστεύω ότι σε λίγο θα γενναμε όλες μαζί, κάθε μέρα 2-3, δεν θα προλάβαινουμε το μέτρημα... χαχα Βρε αγάπη στον ύπνο σου τα έβλεπες τα μακαρόνια;;

Στην αρχή μπορεί να το κάνεις, αλλά μετά είναι πολυτέλεια να καθαρίζεις το στήθος με ορό... και γω στην αρχή των θηλασμων έκανα ιεροτελεστία ολόκληρη αλλά μετά είδα ότι χάνω χρόνο και τα σταμάτησα όλα... άσε που σκυλοβαριομουνα

Καλημέρα κορίτσια...zina εγώ έπλενα συνέχεια μπουκάλια, θηλαστρο (το μπουκάλι που εμπενε το γάλα δηλαδή), θηλές των μπιμπερο, όλα δηλαδή... κάθε 3 ώρες, συνέχεια δηλαδή τον πρώτο καιρό ήμουν πάνω από ένα νεροχύτη, όλο πλύσιμο, αποστείρωση... (αυτά είναι τα αρνητικά όταν δεν θηλάζεις) συνέχεια αποστείρωση, τα πάντα... το γάλα το έβαζα σε ξεχωριστά σακουλάκια κάθε φορά... Αν έχεις και το μωρό στο σπίτι εκεί είναι που δεν προλαβαίνεις τον πρώτο καιρό, εσύ ασχολείσαι συνέχεια με τα του μωρού και ένας άλλος χρειαζεται για να φτιάξει ένα φαγητό...ενα πλυντήριο... μέχρι να βρείτε ρυθμούς με το μωρό σου.δεν θα πάρει πάνω από 20 μέρες αυτό... Εγώ έπλενα με το προδερμ για πιάτα τον πρώτο καιρό, έχει στο σούπερ μάρκετ, είναι ένα πράσινο υγρό πιάτων. Ποιος περίμενες να σου εξηγήσει τί να κάνεις; δεν ασχολείται κανείς με το μετά την γέννα... γι'αυτό πολλές περνουν μαια στο σπίτι για τον πρώτο καιρό να τις κατευθύνει... Το μωράκι πότε θα το πάρετε; του πηγαίνεις κάθε μέρα γάλα; Εγώ στο πρώτο μου τα είχα παίξει, όλη μέρα ασχολιομουν με μπουκάλια, μωρό, θηλασμούς, τίποτα άλλο δεν έκανα... επειδή κανείς δεν μου είχε πει τί πρέπει να κάνω...

Αν ο άντρας μου ήταν πιο προοδευτικός ίσως να βγάζαμε δικά μας ονόματα σε όλα τα παιδιά, αλλά ακολουθεί τα κλισέ της κοινωνίας και οι επιλογές είναι συγκεκριμένες... τέλος πάντων,ας είναι γερά και ας κάνουμε υποχώρηση μερικές από εμάς, για το καλό της οικογένειας....

Biscottino να χαίρεσαι το παιδάκι σου.. να σας ζήσει και να το δείτε όπως επιθυμείτε. Άντε και οι υπόλοιπες τσουπρες να πάρουμε σειρά... Όσον αφορά το όνομα τώρα.... το πρώτο είναι του πεθερού, το δεύτερο της μάνας μου, το τρίτο άσχετο δικό μας (εκεί έδωσα πολύ αγώνα για να το πετύχω) και τώρα νομίζω θα πάρει της πεθεράς (αν και δεν θέλω, αλλά επειδή ξέρω ότι θα πληγώσω πολύ τον άντρα μου αν ξανα αρνηθω). βέβαια θα του κάνω μια μικρή τροποποίηση μετά, αλλά στην εκκλησία θα ακουστεί ολόκληρο.

Μπράβο zina μου...να χαίρεσαι το παιδάκι σου, όλα τα άλλα σε λίγο θα είναι παρελθόν, τώρα από δω και πέρα ανοίγει ένα καινούργιο κεφάλαιο στην ζωή, που λέγεται οικογένεια, μητρότητα, απέραντη αγάπη...