peekaboo

Katrin και να μην φύγει, δεν υπάρχει περίπτωση του χρόνου το παιδί να έχει άλλη δασκάλα; Θα την έχει μέχρι να τελειώσει το δημοτικό;

Ευχαριστώ και πάλι για την απάντηση.

Abbie ευχαριστώ για την απάντηση. Κατάλαβα και την λογική σου και είναι απόλυτα δεκτή. Είμαι πολυ ευχαριστημένη με όσα διάβασα στο ofsted report για το γυμνάσιο μας και το μόνο που μπορώ να ελπίζω είναι το να παραμείνει σε αυτό το επίπεδο και όταν οι μικροί μου είναι σε ηλικία να πάνε εκεί. Μια ακόμη ερώτηση αν γνωρίζεις. Το σχολείο έχει specialty areas τα science, design και technology. Αν κάποιο από τα παιδια μου έχει κλήση σε arts, literature ή κάποιο άλλο θέμα, μπορώ να κάνω αίτηση σε σχολείο σε άλλο catchment area λόγω τέτοιας εξειδίκευσης ή πλέον η μονη λύση θα είναι grammar school/ιδιωτικό;

Ευχαριστώ για τα links και την επεξήγηση. Από ότι κατάλαβα δεν υπάρχει η λογική της βαθμολογίας όπως στα Ελληνικά σχολεία. Δεν ξέρω ακόμη τι είναι τα GCSE, A levels και SATS, μόλις ξεκινήσαμε νηπιαγωγείο. Προσπαθώ να καταλάβω πάντως κορίτσια, αυτό που λέτε είναι ότι αν μπορεί κάποιος οικονομικά να στείλει το παιδί σε ιδιωτικό ή αν το παιδί μπορεί μέσω εξετάσεων να πάει σε grammar school, τότε πρέπει οι γονείς να καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια να επιτύχουν είτε το πρώτο είτε τι δεύτερο; Αν το comprehensive της περιοχής είναι καλό (όπως πχ το γυμνάσιο της περιοχής μας, που τυχαίνει να είναι και academy, με αξιολόγηση outstanding κατά ofsted), η διάφορα επιπέδου διδασκαλίας μεταξύ ενός τέτοιου σχολείου έναντι ενός ιδιωτικού/grammar είναι τόσο σημαντική ώστε να επιλέξουμε τα τελευταία (εφόσον μπορούμε) αντί των πρώτων; Οι φόροι που πληρώνουμε για την δημόσια παιδεία πάνε στο βρόντο; Ανέκαθεν ήμουν της άποψης πως αν ένα παιδί είναι να τα καταφέρει ακαδημαϊκά θα το καταφέρει ακόμη και σε δημόσιο σχολείο. Αυτό βάσει εμπειρίας, εμού, του συζύγου και διαφόρων φίλων, όλοι απόφοιτοι ελληνικών δημόσιων γενικών λυκείων.

Τι σημαίνουν αυτά τα levels; Μεταφράζονται σε βαθμούς σε κάποια κλίμακα (πχ του 20, του 100, λογική A, B, C);

Να ρωτήσω αν γνωρίζετε, τα ιδιωτικά και τα grammar schools βασίζουν το μάθημα σε βιβλία, δίνουν εργασίες και διάβασμα για το σπίτι, και εξετάζουν τα παιδιά πριν ξεκινήσει η παράδοση όπως στην Ελλάδα; Τι το περισσότερο/διαφορετικό κάνουν από τα state schools; Επίσης, μήπως γνωρίζετε τι το διαφορετικό έχουν τα academies;

Παρούσα! Είμαι καλά, ευχαριστώ για το ενδιαφέρον. Πως είναι η ζωή τώρα που η οικογένεια είναι ξανά όλη μαζί Biggi; Βλέπεις διαφορά στον μικρό σας; Του συζύγου του αρέσει η Αθήνα;

Ελένη είναι τα νεφρά ή μήπως είναι λιγο πιο πάνω, στα πλευρά; Εγω πόναγα το τελευταίο τρίμηνο στο δεξί πλευρό στην πρώτη εγκυμοσύνη γιατί το μωρό είχε το κεφάλι προς τα κάτω και τα πόδια του συνέχεια στα πλευρά μου.

Το εκκλησιαστικό σχολείο στην περιοχή μας ζητάει χαρτί υπογεγραμμένο από παπά ότι πηγαίνεις τακτικά στην εκκλησία. Και εγώ είχα τις ίδιες ανησυχίες με την Φαιρυ για τα θέματα κατηχησης, αλλα ούτως ή άλλως η μονη περίπτωση να μας έπαιρναν θα ήταν αν το σχολείο ήταν undersubscribed (που δεν ήταν, ούτε έχει υπάρξει για χρόνια) οπότε δεν ασχολήθηκα περισσότερο. Πάντως όταν επισκέφτηκα το σχολείο παρατήρησα μια διάφορα στον εξοπλισμό του σχολείου (πχ περισσοτεροι υπολογιστές, μεγαλύτερη βιβλιοθήκη) που προέρχεται από την επιπλέον χρηματοδότηση που παίρνουν από την εκκλησία, αλλά κατά τ'αλλα το ένστικτο μου προτιμούσε το σχολείο στο οποίο μας δέχτηκαν. Θεωρω ότι είχε να κάνει με το έντονο θρησκευτικό στοιχείο που ήταν διάχυτο, το οποίο δεν με βρίσκει αντίθετη αλλά δεν με προσελκύει ιδιαίτερα.

Xωρίς παρεξήγηση, νομίζω ότι αγχώνεσαι υπερβολικά. Τα σχολεία στην περιοχή σας δεν μπορεί να είναι τόσο τραγικά εφόσον έχουν αξιολογηθεί με 2 από τον Ofsted (δεν λέω ότι είναι το απόλυτο κριτήριο, είναι όμως μια καλή ένδειξη). Ζω σε μια περιοχή όπου μακράν το κυρίαρχο στοιχείο είναι white British, οπότε δεν προέκυψε να προβληματιστώ από τα κυρίαρχα communities στο σχολείο όπως αυτά που περιγράφεις. Το Λονδίνο είναι melting pot που λένε και οι αμερικάνοι, το ξέρεις καλύτερα από μένα, οπότε υποθέτω είτε σου άρεσει είτε όχι μαθαίνεις να συναναστρέφεσαι με τους πάντες, σωστά; Σχετικά με τις προσωπικές μου προσδοκίες από το reception year, δεν έχουν να κάνουν τόσο με το αν το παιδί μου θα μάθει όλη την αλφαβήτα και θα μετράει μέχρι το 100 ευθεία και αντίστροφα. Κυρίως αυτό που προσδοκώ είναι να θέλει να πηγαίνει σχολείο και να μην το βλέπει ως κάτεργο, να μάθει τους κανόνες του και να αγαπήσει το διάβασμα. Πάνω από όλα να ενταχθεί ομαλά στη ζωή του σχολείου και να ετοιμαστεί ψυχολογικά για αυτό που θα ακολουθήσει για τα υπόλοιπα 12+ μαθητικά/φοιτητικά χρόνια. Έχοντας αυτό το σκεπτικό, αν ήμουν στη θέση σου μάλλον θα ανέβαλα για 1 ίσως και 2 χρόνια το ιδιωτικό σχολείο (εφόσον τίθεται θέμα χρημάτων), καθώς δεν νομίζω ότι θα προσφέρει στο παιδί τόσο σημαντικότερο πλεονέκτημα από άποψη γνώσεων σε αυτές τις ηλικίες. Θα προσπαθούσα από τις αξιολογήσεις του ofsted, κουβέντες με άλλους γονείς και επισκέψεις στα σχολεία να διαλέξω αυτό που θα θεωρούσα καλύτερο και από εκεί και ύστερα θα ήλπιζα ότι θα πάρουν το παιδί εκεί. Στη χειρότερη περίπτωση, ακόμη και αν το reception year είναι τελείως απογοητευτικό, δεν νομίζω το παιδί να έχει μείνει τόσο πίσω ώστε να μην μπορεί να παρακολουθήσει χωρίς πρόβλημα το Year 1 σε ιδιωτικό. (Δεν υποδεικνύω τίποτα, απλά άποψη εκφέρω )

Katrin ευχαριστούμε για τις εμπειρίες σου. Είναι πολυ ενδιαφέρουσες οι παρατηρήσεις σου, κυρίως μιας και έχεις παιδιά σε μεγαλύτερες τάξεις, αλλα και την εμπειρία του τι κάνουν αντίστοιχα στην Ελλάδα. Μια διευκρινηση, η Νατασα που ρώτησε για τον γιο μου αναφεροταν στο reception year, όχι στο preschool.

Νατασα καλώς ήρθατε πίσω Δεν έχουμε κλείσει ακόμη εβδόμαδα και προς το παρόν κρατάνε τα παιδάκια μέχρι το μεσημεριανό (13:00). Από Παρασκευή ξεκινάνε full time. Από ότι κατάλαβα, όντως μαθαίνουν μέσα από παιχνίδι, τουλάχιστον σε αυτό το στάδιο. Τις λίγες αυτές ημέρες που είναι στο σχολείο και από τα ελάχιστα που του αποσπώ -μιας και δεν μου λέει τι κάνουν εθελοντικά!- μαθαίνουν να γράφουν το όνομα τους, να σχεδιάζουν γράμματα ενώνοντας τελιτσες, και αναγνωρίζουν νούμερα και μετράνε αντικείμενα σε κάρτες. Η δασκάλα μου είπε ότι από την επόμενη εβδομάδα θα τους δώσουν reading book για να το φέρνουν στο σπίτι (δεν ξέρω αν θα έχει εργασίες ή απλά θα διαβάζουμε). Στο γράμμα που μας έστειλαν για το term εξηγούν ότι θα χρησιμοποιήσουν τους χαρακτήρες των Charlie και Lola για να στηρίξουν προσωπική, κοινωνική και συναισθηματική ανάπτυξη, καθώς και για να μάθουν τους κανόνες της τάξης, την ανταμοιβή αλλά και τις συνέπειες. Το γράμμα αναφέρει μαθήματα όπως Literacy, Numeracy, RE (Religious Education) και Understanding the World (υποθέτω κάτι σαν το Ερευνώ τον Φυσικό Κόσμο που κάναμε στο δημοτικό). Επίσης κάνουν γυμναστική (PE). Αναφέρει συγκεκριμένους στόχους για το κάθε μάθημα, πχ για την Αριθμητική λέει ότι θα μετρούν μέχρι 20 αντικείμενα, θα μάθουν να αναγνωρίζουν τα νούμερα και να τα γράφουν, θα αναγνωρίζουν σχήματα κ.α. Πολλά από αυτά ο μικρός μου τα κάνει λίγο πολύ ήδη, καθώς τα έχουν δουλέψει στο σταθμό και τα κάνουμε και μαζί στο σπίτι. Τι δεν σου άρεσε στο σχολείο; Γιατί απογοητεύτηκες; Πάντως, αν έχεις χρόνο, θα σου πρότεινα να κλείσεις ραντεβού με τους head teachers όλων των σχολείων στην catchment area που βρίσκεστε. Θα δεις τις εγκαταστάσεις και τις αίθουσες από μέσα, θα δεις τα παιδάκια την ώρα του μαθήματος. Μιλώντας με τον/την head και τους δασκάλους θα καταλάβεις πολλά. Στο τέλος το ένστικτο σου θα σε οδηγήσει στο να αξιολογήσεις το κάθε σχολείο και το κατά πόσο σας ταιριάζει.

Καλημέρα. Διαβάζω με ενδιαφέρον όλα αυτά που εξηγείτε και καταλαβαίνω ότι στη θεωρία ακούγεται καλύτερο από ότι είναι στην πράξη. Biggi, όχι, δεν θα μου άρεσε το παιδί μου να μπει σε μια ομάδα αδύναμων μαθητών, αλλά αν το καλοσκεφτώ το πρόβλημα μου κατά βάθος θα ήταν η παραδοχή ότι έχει μειωμένες δυνατότητες, περισσότερο από τον τυχόν "στιγματισμό". Ήμουν καλή μαθήτρια και εγώ και ο μπαμπάς του, οπότε ειλικρινά δεν ξέρω πως θα το αντιμετώπιζα. Νομίζω ότι θα δεχόμουν τον διαχωρισμό και ότι θα προσπαθούσα να βοηθήσω το παιδί εγώ ή ο μπαμπάς στο σπίτι, ελπίζοντας ότι σταδιακά θα βελτίωνε την απόδοση του και ότι θα μπορούσε την επόμενη χρόνια να ενταχθεί σε καλύτερο γκρουπ. Κοντός ψαλμός αλληλούια... Θα σας πω σε μερικούς μήνες Στο Γυμνάσιο θεωρώ ότι λίγο πολύ είναι πλέον ξεκάθαρο ποια παιδιά δεν έχουν καλύψει τους μαθησιακούς στόχους του Δημοτικού, όπως επίσης αν "παίρνουν τα γράμματα" ή όχι (συγνώμη για την έκφραση, ελπίζω να πιάνετε το νόημα). Δεν ξέρω πόσο εύκολο μπορεί να είναι να έχεις έναν αδύναμο μαθητή και να τον μεταμορφώσεις σε δυνατό. Θεωρώ ότι με μεγάλο κόπο (και στήριξη από γονείς/φροντιστήριο) άντε να φτάσει σε μέτριο επίπεδο, γιατί πλέον έχει περάσει σχεδόν στη συνείδηση όλων και κυρίως του μαθητή ότι είναι περιορισμένων ακαδημαϊκών δυνατοτήτων. Δεν λέω ότι το αγγλικό σύστημα μπορεί να βοηθήσει περισσότερο τέτοια παιδιά σε επίπεδο γυμνασίου/λυκείου, αλλά από ότι καταλαβαίνω στη χειρότερη θα τα διαχειριστεί λίγο πολύ όπως στην Ελλάδα. Στο δημοτικό πάντως από όσα γράφουν η esprit και η Ελένη, μπορεί και να βοηθούνται λίγο περισσότερο. Αλλωστε το pupil/teacher ratio στην Ελλάδα, όταν ήμουν εγώ μαθήτρια τουλάχιστον, ήταν 1/30+. Αυτό που από προσωπική παρατήρηση μπορώ να σας -από τις επισκέψεις μου στα σχολεία της περιοχής κατά τη διάρκεια της αναζήτησης μου για σχολείο για τον Κωνσταντίνο- είναι ότι το σύστημα εδώ μου ακούγεται πιο engaging (ξεχνάω τα ελληνικά μου, δεν μπορώ να σκεφτώ αντίστοιχη λέξη). Δηλαδή, ως μαθήτρια θα έβρισκα απείρως πιο ενδιαφέρον να μαθαίνω πράγματα μέσω projects παρά αυτή την προσκόλληση που υπάρχει στα βιβλία στο Ελληνικό σύστημα, όπου ο στόχος που δίνεται στο δάσκαλο είναι να καλυφθούν συγκεκριμένα κεφάλαια από κάθε βιβλίο. On another note, Biggi πίνεις τσαγάκι Σεπτέμβρη μήνα στην Ελλάδα; Έχεις μεταλλαχθεί τελείως σε Εγγλεζούλα μου φαίνεται

Δεν έχω ιδέα αν κάνουν ιδιαίτερα ή όχι και εδώ μιας και δεν έχω γνωριμίες με κόσμο που έχει μεγαλύτερα παιδιά. Να μου πεις, έχω δει παιδάκια στα βοηθητικά μαθήματα που οργανώνουν π.χ. τα Sainsburys, το οποίο αν το καλοσκεφτώ είναι σαν να στέλνεις το παιδάκι στο φροντιστήριο. Διάβασα πρόσφατα ένα άρθρο σχετικά με το διαχωρισμό των παιδιών βάσει δυνατοτήτων. Βέβαια το άρθρο μίλαγε για ξεχωριστά σχολεία και όχι για διαφορετικές ομάδες μέσα στην ίδια τάξη. Οι γνώμες διίσταντο σχετικά με το αν βοηθούνται τα πλέον αδύναμα παιδιά με κάτι τέτοιο. Για τα ικανότερα παιδιά δεν υπήρχε αμφιβολία σύμφωνα με τον αρθρογράφο για το ότι θα επωφελούνταν. Δεν ξέρω, στη θεωρία προσωπικά καλό μου ακούγεται. Και περισσότερα challenges για τα ικανότερα παιδιά και περισσότερη υποστήριξη για τους πιο ασθενείς μαθητές. Στην πράξη δεν ξέρω αν αυτό επιτυγχάνεται, ούτε πόσο στιγματισμένοι μπορεί να νιώθουν οι τελευταίοι.

Δυσαρέσκεια υπάρχει από μερικούς, όπως υπάρχει και κατανόηση από άλλους. Και στις δυο μου εγκυμοσύνες είχα μόλις συμπληρώσει χρονο όταν έμεινα έγκυος, αλλά επειδή ήταν καλές εγκυμοσύνες δεν χρειάστηκα ούτε μέρα αναρρωτική. Σταμάτησα δουλειά στους 8 μήνες στην πρώτη και στους 9 στη δεύτερη, οπότε πριν φύγω κοντευα πλέον τα δύο χρόνια. Αν το προγραμματίσεις και δεν το αφήσεις στην τύχη του, δεν νομίζω αν έκανες κάτι αντίστοιχο να το έβλεπε στραβά κάποιος. Και αυτό που έκανε η Biggi ακούγεται αρκετά εφαρμόσιμο αν καταφέρεις να εργάζεσαι από το σπίτι.