καμια δεν ειναι μέσα;;; τον εβαλα τωρα να κοιμηθει για να δουμε αν μινει τελικα.... λοιπον εμεις ειχαμε πει να πηγαιναμε τελικα οι 3 μας σε ταβερνα κοντα στη θαλασσα αλλα δεν το ειχαμε για συγουρο, κατα τις 11.30 πηγαμε σπίτι της πεθερας μου για να δει το μπεμπη ενας Θειος που μενει μονημα Αθηνα, τελικα δεν ηταν εκει, η πεθερα μου μας ειπε οτι θα πανε Λεμεσο και αν θελουμε να παμε κι εμεις και οτι ειναι τα γενεθλια ενος κοριτσιου που κλινει τα 4(που ουτε καν τους ξερω) ο Χριστος ελελγε αφου θα παμε να παει και ψαρεμα, εγω του εξειγησα οτι σημερα ειναι ημερα οικογενειας και οχι ψαρεματος και οτι θελω να κανουμε κατι με το μωρο μας, τοτε αρχισε να μου λεει ότι δεν τον αφηνω να κανει αυτο που θελει κτλ (σημειοτεον οτι όποτε μου ειχε πει να παει ψαρεμα εγω δεν του ειπα ποτε να μην παει, απλα ηθελα μια μερα που θα πηγαιναμε καπου με το μικρουλη μας). τελικα δεν καναμε τιποτα ηρθαμε σπίτι, θα καθησω απλα να διαβασω, απλα ειμαι πλήρης απογοητευμενη απο αυτόν, δεν με καταλαμβαινει, οτι και αν το εξηγω επιμενει στα δικα του...
βρε κοριτσια πως να σας πω καποτε ειναι τελειος αλλα καποτε μου τα χαλα όλα... σκεφτομαι οτι φταιει που μενουμε εδω με τους γονεις μου και νιωθει πιεσμενος, αλλα πρεπει να βαλει νερο στο κρασι του και να συμβησβαστει γιατι πλεον ημαστε οικογενεια του.... αχ τι να τον κανω πως να τον κανει να καταλαβει;;;