Marija

Τον "μικρό υπέρηχο" δεν τον έκανα εγώ, τον έκαναν οι μαίες. Και υποτίθεται ότι το άκουγαν και όλα καλά. Και την κοιλιά την μετρούσαν και μια χαρά την έβρισκαν. Εγώ δεν μπορώ να κρίνω, τη μεζούρα δεν μου την έδειχναν και το μόνο που άκουγα από το μικρόφωνο ήταν κάτι σαν σφύριγμα τραίνου. Εξετάσεις αίματος δεν έκανα κάθε μήνα, μόνο ούρων. Τέλος πάντων, αυτά είναι περασμένες ιστορίες τώρα... ας μην τα θυμόμαστε καλύτερα.

Φυσικά και το ένιωθα. Το θέμα δεν είναι να ακούς το μωρό μέχρι να σταματήσει να κλωτσάει, το θέμα είναι να προλάβεις με σωστή παρακολούθηση οποιοδήποτε θέμα έχει πριν σταματήσει να κλωτσάει. Δεν ξέρω αν καταλαβαίνεις τι εννοώ.

Τι εννοείς όταν λες αν ακούγαμε το μωρό;

Συγγνώμη σε μένα μιλάς; Δεν έχω ιδέα πόσο παίρνει ένας ακαδημαϊκός (όπως προείπα).

Εγώ κόντεψα να την πατήσω πολύ άσχημα με αυτή τη μέθοδο... τεσπά να μην τα θυμάμαι τώρα και συγχίζομαι. Το θέμα δεν είναι πόσο καλό είναι το σύστημα στο 70% των περιπτώσεων που είναι απλές και εύκολες και χωρίς επιπλοκές. Το θέμα είναι τι γίνεται αν εσύ ή το παιδί σου πέσεις στο 30% των άτυχων.

Με μισθό τόσο μεγαλύτερο από το μέσο όρο, τι δεν μπορεί να κάνει!! Για την αντίστοιχη δουλειά δεν ξέρω, δεν είμαι ακαδημαϊκός.

Το πρόβλημα με το σύστημα υγείας στην Ελλάδα είναι ότι προσπαθεί να προσφέρει υπερβολικά πολλά με λιγότερα εισοδήματα. Ας πούμε γιατί χρειάζεται παιδίατρος για να κάνει εμβόλιο; Ας το κάνουν νοσοκόμες με διαδικασία ψεκάστε-σκουπίστε-τελειώσατε, όπως γίνεται εδώ. Ή φαρμακοποιοί, που παραπονιούνται ότι δεν τους πληρώνει ο ΕΟΠΠΥ.

Κορίτσι μου δεν σε ρώτησα αυτό, δεν με ενδιαφέρει πόσα βγάζεις. Σε ρώτησα με ποιους μισθούς αντιπαραβάλλεις τις 30.000 λίρες. Με άλλα λόγια, θεωρείς ότι είσαι χαμηλόμισθη, μέση ή υψηλόμισθη για τα αγγλικά δεδομένα;

Να σου πω γιατί. Γιατί το NHS πληρώνει τους γιατρούς του πολύ λιγότερο απ' ότι πληρώνονται άλλα επαγγέλματα λιγότερο απαιτητικά στην αγορά εργασίας, με αποτέλεσμα κανένας να μην θέλει να γίνει γιατρός. Αυτή τη στιγμή, στις ιατρικές σχολές της χώρας, το 80% των φοιτητών ιατρικής είναι αλλοδαποί. Επίσης ο κόσμος στην Αγγλία έχει μάθει να βολεύεται με λιγότερα στο θέμα της υγείας σε αντάλλαγμα με τη δωρεάν παροχή. Το αποτέλεσμα είναι ότι αυτοί οι λίγοι γιατροί που μπορείς να δεις στο NHS είναι over-stretched, ειδικά στις πόλεις, και ιδιωτικά επιλέγουν να δουλέψουν μόνοι οι μεγαλογιατροί, οι οποίοι εργάζονται και στο NHS ως consultants. Συνεπώς εκεί που στην Ελλάδα ο παιδίατρος εργάζεται πρωί-μεσημέρι-απόγευμα-βράδυ στο ιατρείο του με μια πελατεία τεράστια και μπορεί να χρεώνει 20-40 ευρώ την επίσκεψη, στην Αγγλία ο ιδιώτης παιδίατρος είναι το πρωί σε νοσοκομείο του NHS και το απόγευμα πάει σε κάποια ιδιωτική κλινική για μερικές ώρες. Η πελατεία του είναι μικρή και εκλεκτή, και οι υπηρεσίες του κοστολογούνται αναλόγως. Εξ ου και καλείσαι να πληρώσεις 120-150 λίρες για ιδιώτη παιδίατρο, δηλαδή τιμή πολλαπλάσια από την αντίστοιχη της Ελλάδας.

Αυτούς τους μισθούς, με ποιους ελληνικούς μισθούς τους αντιστοιχείς;

Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου. Ειδικά για το μωρό, εμένα με πειράζει πολύ που δεν έχω τη δυνατότητα να του προσφέρω παρακολούθηση από παιδίατρο. Θέλω για να έχω το κεφάλι μου ήσυχο, έστω δύο φορές το χρόνο να του κάνει κάποιος μια ψηλάφηση κοιλιάς, να ακούει την καρδούλα του, να κοιτάει αυτιά και λαιμό. Δε νομίζω ότι είναι τόσο φοβερό αυτό που ζητάω. Και να πω και κάτι άλλο. Τα πρώτα (γκουχ γκουχ) 10 χρόνια περίπου που ήρθα στην Αγγλία, δεν είχα γραφτεί καν σε GP. Ήμουν νέα, υγιής, με γερή κράση και δεν θεωρούσα απαραίτητες ούτε τις ελάχιστες εξετάσεις που δικαιούμουν στο NHS. Ότι και να μου έλεγαν για την κατάσταση στα νοσοκομεία, για τις λίστες αναμονής, για τους γιατρούς μιας στάσης, για τις άσχετες νοσοκόμες, τα άκουγα βερεσέ. Δεν θέλω να επεκταθώ σε συγκεκριμένα παραδείγματα, αλλά ακόμα και όταν συνέβησαν διάφορες στραβές μέσα στην οικογένεια είπα "αυτά τυχαίνουν παντού" και τα προσπέρασα. Τώρα όμως που σκέφτομαι ότι παίζω με την υγεία των παιδιών μου έχω εντελώς άλλη οπτική. Σίγουρα δεν βλέπουν όλοι τα πράγματα όπως τα βλέπω εγώ. Η κάθε μια μας έχει άλλες απαιτήσεις από το σύστημα υγείας (και εδώ και στην Ελλάδα και στο Τιμπουκτού) για τον εαυτό της και το παιδί της. Προσωπικά για μένα, η ιατρική παρακολούθηση στην Αγγλία είναι είτε ανεπαρκής είτε απαγορευτικά ακριβή. Αυτό μόνο.

Κορίτσια δεν καταλαβαίνω, γιατί να μην κάνουμε σύγκριση; Αν δεν κάνουμε σύγκριση, πώς θα αποφασίσουμε; Αλήθεια υπάρχει καμία ανάμεσά μας που ξεσηκώθηκε και ήρθε στην Αγγλία (ή επέστρεψε στην Ελλάδα) χωρίς πρώτα να κάνει σύγκριση, τι αφήνει πίσω, τι περιμένει να βρει μπροστά, πού είναι καλύτερα; Εγώ για 2 χρόνια ερχόμουν αρχικά (άσχετο που τελικά έμεινα 102...) και το έψαχνα μήνες ολόκληρους, σκεφτόμουν να πάω Αγγλία; Να πάω Αμερική; Να πάω Γαλλία; (αυτές ήταν οι επιλογές μου τότε) κι όμως τα ζύγιζα, τα έφερνα από εδώ, τα έφερνα από εκεί, υπολόγιζα τα υπέρ και τα κατά. Και ήμουν νέα, ελεύθερη και μόνη μου, δεν έσερνα και οικογένεια μαζί. Όποιος παίρνει αποφάσεις αμάσητες, τι να πω, ρισπέκτ, πάντως ας μην προσποιούμαστε ότι η ζωή στην Αγγλία είναι τόσο τέλεια που δεν υπάρχει σύγκριση με τίποτα και πουθενά. Συμφωνώ να μην γίνει διαμάχη, αλλά νομίζω συζήτηση μπορούμε να κάνουμε...

OK δεν έγινε τίποτα, απλά διευκρίνησα για να μη νομίζετε ότι είμαι καμιά υποχόνδρια που τρέχει στους γιατρούς με το παραμικρό

Έκανες quote το δικό μου σχόλιο. Από εκεί συμπέρανα ότι μου μιλούσες. Αν έκανα λάθος με συγχωρείς, αλλά πώς να φανταστώ ότι αναφερόσουν σε κάποιον άλλο αφού απαντούσες σε μένα?

Δεν μιλάω για ένα απλό βηχαλάκι, ούτε για ένα συναχάκι. Μιλάω για βήχα που δεν μου επέτρεπε να κοιμηθώ, για βήχα που με έπιανε και δεν σταματούσε. Είχα αναγκαστεί να διακόψω παρουσίαση για να κλειστώ στην τουαλέτα να βήξω, δεν ξέρω αν καταλαβαίνεις τι σημαίνει αυτό. Μου έφερναν νερό γιατί νόμιζαν ότι πνίγομαι, ενώ εγώ απλά... έβηχα. Και αυτό γινόταν επί μήνες κάθε χειμώνα. Κατά τ' άλλα, ούτε εγώ αρρωσταίνω κι ας μην τρώω πορτοκάλια. Δεν θυμάμαι την τελευταία φορά που είχα πυρετό, νομίζω ότι ήταν πριν από 20 χρόνια. Και ούτε έχω πάρει ποτέ αντιβίωση για συνάχι. Τώρα που το σκέφτομαι, ούτε την τελευταία φορά που έφαγα πορτοκάλι θυμάμαι, εκτός αν μετράει το Malibu με πορτοκάλι που πίνω στις βραδυνές εξόδους μου.

Δεν ξέρω πού κολλάνε αυτά που λες. Εγώ δεν είπα τίποτα για αντιβίωση, ούτε ο γιατρός στην Ελλάδα μου έγραψε αντιβίωση. Μου έδωσε όμως άλλα φάρμακα τα οποία (κυριολεκτικά) μου έκοψαν το βήχα Η εμπειρία μου στην Αγγλία ήταν ότι οι γιατροί ούτε ενδιαφέρονταν να ασχοληθούν ούτε μου έδωσαν άλλη οδηγία, πλην του να πάω στο φαρμακείο και να πάρω ένα οποιοδήποτε καταπραϋντικό σιρόπι. Και να κάνω υπομονή... την οποία έκανα κάθε χειμώνα ανελλιπώς. Προς τι το όφελος;

Συγκρίναμε με βάση τι μας είναι εύκολα διαθέσιμο στην κάθε χώρα, επίσης συγκρίναμε ιδιωτικό Ελλάδας με ιδιωτικό Αγγλίας. Δεν ξέρω αν διάβασες όλα τα ποστ, πάντως η σύγκριση δεν γίνεται ξεκάρφωτα. Στην τελική εμένα δεν με ενδιαφέρει αν το μεν είναι ιδιωτικό και το δε δημόσιο. Με ενδιαφέρει το αποτέλεσμα. Όταν επί 10 χρόνια έδινα ΑΣΚΟΠΑ χρήματα σε σιρόπια που δεν έκαναν τίποτα, δεν με παρηγορεί το ότι οι ιατρικές επισκέψεις ήταν δωρεάν... Και σαφώς μου φαίνονται λίγα τα 30 ευρώ για την επίσκεψη + 10 ευρώ για φάρμακα που έδωσα στην Ελλάδα όταν συγκρίνω τι έδωσα κατά καιρούς στα Boots για γιατροσόφια. Αν μπορούσα θα πήγαινα και στην Αγγλία ιδιωτικά, απλά δεν μπορούσα!

Μην πάρεις σιρόπι από Αγγλία όμως, αυτά τα off the shelf. Είναι πεταμένα λεφτά. Μιλάει η πείρα...

Μελύδια να σε ρωτήσω κάτι; Τα περίμενες διαφορετικά τα πράγματα πριν φύγεις; Δηλαδή στα είχαν πει διαφορετικά; Ρωτάω γιατί τον Σεπτέμβριο ετοιμάζεται να φύγει για Γερμανία κάποιο κοντινό μου πρόσωπο και ξέρω ότι από αυτά που έχει ακούσει από φίλους και γνωστούς και κάποιους συγγενείς που ζουν εκεί, τα περιμένει πολύ θετικά τα πράγματα, εγώ πάλι έχω επιφυλλάξεις.

Πήγα φέτος σε ιδιώτη παθολόγο στην Ελλάδα για ένα βήχα που με ταλαιπωρεί κάθε χειμώνα στην Αγγλία τα τελευταία 10 χρόνια και άκρη δεν είχαμε βρει με δύο διαφορετικούς GP. 15 λεπτά αναμονή, 20 λεπτά εξέταση (με ξεσκόνισε), 30 ευρώ κόστος και επιτέλους βρήκα λύση στο πρόβλημα. Τα καλύτερα 30 ευρώ που πλήρωσα ποτέ! Πικαμπού, μια χαρά είναι οι 2 μήνες αναμονή... Νατάσσα, καλά αποτελέσματα σας εύχομαι!

Πριν τα 40 δεν δικαιούσαι τίποτα από πλευράς προληπτικού check up, μετά τα 40 μπορείς να κάνεις εξετάσεις αίματος, οι οποίες όμως δεν ξέρω τι ακριβώς καλύπτουν. Φαντάζομαι τα βασικά (μου έχει έρθει το χαρτί, αλλά δεν έχω πάει να τις κάνω ακόμα). Για μαστογραφία δεν μου έχει αναφέρει ποτέ κανείς τίποτα, ούτε ψηλάφιση μου έχουν κάνει ποτέ. Τους ενδιαφέρουν συγκεκριμένα πράγματα που τα προμοτάρουν, π.χ. αν έχεις υψηλή πίεση ή ιστορικό γλαυκώματος μπαίνεις σε πρόγραμμα παρακολούθησης, ενώ άλλα δεν παίζουν ακόμα κι αν έχεις κληρονομικότητα (ακόμα και κάποιοι καρκίνοι). Εξαρτάται από το τι χρηματοδοτεί το NHS. Γενικότερα δεν σπαταλάνε χρήματα για πρόληψη.

:lol::lol: Τελικά κι ο άγιος φοβέρα θέλει!!

Είναι κατάλοιπα από εποχές που κυριαρχούσαν τα γαλλικά ως ξένη γλώσσα. Θα υπάρχουν και ελληνικές λέξεις φαντάζομαι, αλλά πού να τις βρεις. Εγώ πάντως όλα τα σκεπάσματα καπώ τα λέω, για ευκολία

Από όλα αυτά που είπα, αυτό βρήκες να σχολιάσεις;

Μπα... μια χαρά φαινόταν, χαμογελαστός, ευγενέστατος, χωρίς πολλά μπούρου-μπούρου (δεν τους μπορώ τους ταξιτζήδες που μόλις μπαίνεις στο ταξί αρχίζουν να σου διηγούνται την ιστορία της ζωής τους) και μας βοήθησε να βάλουμε τα πράγματα στο καπώ, καροτσάκια, βαλίτσες, βαλιτσάκια, τσαντάκια, χωρίς να του το ζητήσουμε. Εννοείται ότι όταν μου έδωσε το ευρώ πίσω έμεινα παγωτό.