grinitsa

Λίτσα πλέκεις; Εγώ ομολογώ ότι έχω καταζηλέψει τη μαμά μου που του έχει φτιάξει ήδη ένα σωρό απίθανα πραματάκια με το βελονάκι (κουβερτούλες, ζακετάκια, τρομερά σκουφάκια) κι έτσι μου 'ρχεται να της ζητήσω να με μάθει! Εμείς έχουμε στολίσει ήδη εδώ και κάμποσες μέρες! (Αναπληρώνω για πρόπερσι που ήταν η πρώτη μας χρονιά στο σπίτι και δεν είχαμε πάρει δεντράκι -χαχαχα!) Ότι καραφλιάζουμε σας το είπα, ε; Όχι ότι δεν έχουμε μαλλάκια, αλλά γεννηθήκαμε ρε κορίτσια με πολύ μαλλί (αφού του σηκώναμε μοϊκάνα κανονική όταν το λούζαμε!) και τώρα χτενιζόμαστε προς τα μπρος για να μη φαινόμαστε εντελώς γλομπάκια!

Δήμητρα όταν λέω εξάωρα εννοώ εξάωρα, μη σου πω και παραπάνω! Και συνεχίζεται για τρίτη συνεχόμενη μέρα. Συγκεκριμένα το πρόγραμμα των τελευταίων 3 ημερών ήταν 00.30-6.30, 01.30-8.00, 01.30-7.30!!! Και όχι δεν έχω δώσει ποτέ συμπλήρωμα, θηλάζουμε αποκλειστικά. Απλώς... το μωράκι μου εκτός από την μάλλον υπερφυσική για την ηλικία του ικανότητα να κοιμάται 6 ώρες συνέχεια, έχει και την εξίσου υπερφυσική ικανότητα να ΡΟΥΦΑΕΙ 4 ώρες συνέχεια. Αυτές τις μέρες, από 9 το βράδυ μέχρι 12-1 τον έχω βιδωμένο στο στήθος και δεν ξεκολλάει!

Δήμητρα δε σου το είχε πει από πριν ο παιδίατρος ότι η υπνηλία μπορεί να είναι παρενέργεια του εμβολίου; Αφήστε ρε κορίτσια πάντως, άμα σας πω τι λαχτάρα περάσαμε εμείς με το εμβόλιο θα με λυπηθείτε (και θα με μουντζώσετε με την ψυχή σας και με το δίκιο σας, επίσης)... Εγώ... ...ο ψυχαναγκαστικά σχολαστικός άνθρωπος που τα ψειρίζει όλα, και ιδίως με τα φάρμακα που διαβάζω ΠΑΝΤΑ όλα τα χαρτάκια τους, ακόμα κι όταν είναι να πάρει κάποιος ντεπόν. ...που έκανα ολόκληρη διαδικτυακή έρευνα για να αποφασίσω αν θα κάνω ή όχι το rotarix στο παιδί. ...που έκανα ολόκληρη διαδικτυακή έρευνα επί κάτι...μήνες, για να αποφασίσω τι κρέμα θα βάζω στο μωρό, μην τυχόν και έχει κανένα βλαβερό συστατικό!!! ...ΔΕΝ ΕΒΑΛΑ ΤΟ ΕΜΒΟΛΙΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΣΤΟ ΨΥΓΕΙΟ. Όχι, ΔΕΝ ήξερα ότι τα εμβόλια θέλουν ψυγείο. Το πήρε ο άντρας μου από το φαρμακείο, ο ηλίθιος φαρμακοποιός δεν του είπε ΤΙΠΟΤΑ κι εμένα δεν μου πέρασε από το μυαλό να διαβάσω το κουτί απ' έξω και το φύλαξα στο ντουλάπι μαζί με τα υπόλοιπα φάρμακα. Σχεδόν 3 εικοσιτετράωρα μετά, έρχεται η παιδίατρος, κάνουμε το εμβολιάκι, μια χαρά, και μετά πάω η καλή σου όλο χαρά στο φαρμακείο να δώσω τη συνταγή (το είχαμε δανειστεί). Και επειδή μου είχε γράψει η γιατρός και το επόμενο εμβόλιο, μου το δίνει ο ίδιος φαρμακοποιός και αυτή τη φορά θυμάται να μου πει "στο ψυγείο". Γυρνάω σπίτι τραλαλά τραλαλά και ξαφνικά μου σκάει η φλασιά, "αυτό θέλει ψυγείο και το άλλο δεν ήθελε;;;" Κοιτάω το κουτί και παθαίνω σοκ. Περιττό να σας πω ότι κόντεψα να φουντάρω από το μπαλκόνι στην ιδέα ότι μπορεί να πάθει κάτι το παιδί. Να μη σας τα πολυλογώ, μετά από δραματικά τηλεφωνήματα σε παιδίατρο, Κέντρο Δηλητηριάσεων, ΚΕΕΛΠΝΟ και Παίδων (εγώ σε κατάσταση κατάρρευσης, ήμουν και μόνη μου, ευτυχώς μετά ήρθε ο μπαμπάς μου να με μαζέψει γιατί ο καλός μου δούλευε), με διαβεβαίωσαν όλοι ότι δεν τίθεται κανένα θέμα υγείας του μωρού και ότι το χειρότερο που μπορεί να έχει συμβεί είναι να έχει μειωμένη δραστικότητα το εμβόλιο και να πρέπει να επαναληφθεί, και μου είπαν να επικοινωνήσουμε με τη φαρμακευτική περί αυτού. Από τη Glaxo εντέλει μου είπαν (αφού μου πήραν φουλ ιστορικό, ακριβή αριθμό ωρών που έμεινε έξω κ.λπ.) ότι σύμφωνα με τις μελέτες που έχουν το εμβόλιο παραμένει σταθερό για 72 ώρες (εμάς είχε μείνει λιγότερο από 70), και ότι σύμφωνα με αυτό το παιδάκι έχει εμβολιαστεί κανονικά και δεν υπάρχει κανένα θέμα. Μου είπαν ωστόσο ότι θα στείλουν και ερώτημα προς επιβεβαίωση στο εξωτερικό και να περιμένω νεότερα. Εγώ έχασα απλώς μερικά χρόνια από τη ζωή μου και φοβήθηκα στα σοβαρά ότι θα μου κοπεί το γάλα από τη σύγχυση και τη στεναχώρια. Αλλά ευτυχώς, όλα καλά... Ο μπέμπης, παρεμπιπτόντως, έχει αρχίσει να ρίχνει 6ωρα και εξαμισάωρα τη νύχτα! Και μας κάνει και κάτι απίθανες συνομιλίες με διάφορα πάνγλυκα αμπλαούμπλα και έχουμε χαζέψει.:

Περί πιπίλας, εννοείται ότι δεν κάνει τον πρώτο καιρό σε μωράκια που θηλάζουν για τη σύγχυση θηλών, την απώλεια γευμάτων κ.λπ. που λέει η Λίτσα. Μετά τον 1,5 μήνα απ' όσο ξέω δεν έγινε και τίποτα τρομερό αν δώσεις, αλλά σίγουρα δεν χρειάζεται και καλύτερα να το αποφύγεις. Το ίδιο ισχύει παρεμπιπτόντως και για τα υγρά που τυχόν μας λένε να δώσουμε (χαμομήλια κ.λπ.): δε χάλασε κι ο κόσμος αν δώσεις, αλλά αν θηλάζεις αποκλειστικά καλύτερα να μη δίνεις τίποτα (ξεγελάς την πείνα του μωρού και δε ρυθμίζεται σωστά η παραγωγή του γάλακτος). Δεν υπάρχει λόγος. Λίτσα αν μιλάς για ring sling, δεν έτυχε να το κάνω έξω (γιατί δεν πολυβγαίνουμε κιόλας), αλλά μέσα στο σπίτι έχω θηλάσει αρκετές φορές και ναι, είναι εύκολο. Δεν το κάνω πάντα, εννοείται, αλλά πολλές φορές που θέλω να ξεκουράσω τα μπράτσα μου πχ στον καναπέ, να φάω ή να κάτσω στον υπολογιστή είναι τρελή πατέντα! Το δοκίμασα πρόσφατα σχετικά γιατί μου φαινότανε δύσκολο όταν έβλεπα βιντεάκια, αλλά τελικά δεν είναι τίποτα να γυρίσεις το μωρό. Απλά πρέπει να προσέξεις να είναι το κεφαλάκι του σε σημείο που να βολεύει, αλλά αυτό το ρυθμίζεις εύκολα σε ring sling γιατί είναι πάρα πολύ προσαρμόσιμα. Για άλλο είδος μάρσιπου δεν ξέρω. Πάντως την έχω καταβρεί γενικώς (διότι το πίτσι-πίτσι είναι αγκαλίτσας και όπως ξαναείπα πάνω από 6.200 κιόλας) και σκέφτομαι να παραγγείλω κι ένα mei tai να το κάνω επιστήμη το πράγμα!

Κορίτσια πληροφοριακά το εμβόλιο που έλεγα είναι το rotarix. Απ' ό,τι κατάλαβα (ρώτησα και φίλες μαμάδες) δεν το αναφέρουν όλοι οι παιδίατροι. Έκανα και ένα ψαξιματάκι στο ίντερνετ και βρήκα αυτό και τελικά δεν θα το κάνουμε.

Δήμητρα μην ακούς κανέναν, ζούλα το, ζούλα το!!! Αλήθεια πώς τον κοιμίζεις μαζί σου ακριβώς; Εγώ φοβάμαι ρε γαμώτο...Έχουμε κοιμηθεί μαζί αρκετές φορές, αλλά "ελεγχόμενα" -δλδ για 2-3 ώρες, θηλάζοντας στο πλάι, με μένα περισσότερο να μισοκοιμάμαι παρά να κοιμάμαι κανονικά και το μπαμπά ξύπνιο να ρίχνει κανένα βλέφαρο...Κυρίως φοβήθηκα μια φορά που κοιμόμασταν έτσι και ξύπνησα επειδή έβγαλε γουλιά γάλα. Από βάρος εμείς είμαστε ήδη 6.200! Εμβόλιο θα κάνουμε αυτή την εβδομάδα. Παρεμπιπτόντως ρε κορίτσια μου είπε η παιδίατρος ότι υπάρχει και το πόσιμο εμβόλιο για τη γαστρεντερίτιδα που δεν είναι λέει εντελώς απαραίτητο (μιας και δεν υπάρχουν και μεγαλύτερα παιδάκια στο σπίτι), αλλά συστήνεται να γίνει. Εσείς το κάνατε; Να το κάνω ή το παραφορτώνω άδικα το μωρό;

Δεν καταλάβατε...δε φοβάμαι μήπως πάθει κάτι στον ύπνο του. Μια χαρά κοιμάμαι. Απλώς...ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙ και θέλω να το ζουλάω. Τα παπλώματα τα δικά μας εννοώ ότι φοβάμαι, αλλιώς θα τον κοίμιζα αγκαλίτσα στο κρεβάτι μας... Παρεμπιπτόντως υπνόσακο έχω αλλά δεν τον έχω χρησιμοποιήσει ακόμα. Με τιράντες είναι, και να πω την αλήθεια δεν έχω δει να πουλάνε με μανίκια, αν βολεύει να το ψάξω. Λίτσα πάλι καλά, ο δικός μας μπαμπάς όταν κοιμάται δεν ακούει ΟΥΤΕ την τσιρίδα (εκτός αν είναι επαναλαμβανόμενη για τουλάχιστον 4 λεπτά). Ευτυχώς δηλαδή, γιατί ο άνθρωπος δουλεύει βάρδιες και αν ξύπναγε όποτε το μωρό έκανε κιχ θα είχε πάθει προ πολλού υπερκόπωση!

Μια τέτοια κούνια μας έχουνε χαρίσει και μας, αλλά επειδή έχω και κανονικό ρηλάξ δεν έχω μπει στον κόπο να τη στήσω...Λες να το δοκιμάσω; Κι εμείς έχουμε ραγδαίες εξελίξεις, κατ' αρχάς αρχίσαμε να καθόμαστε έστω κάποια λίγη ώρα ξύπνιοι εκτός αγκαλιάς (στο ρηλάξ ή στην κούνια μας τη μεγάλη - εγώ από την αρχή τη μέρα τον έβαζα μέσα για να τη συνηθίζει, τη νύχτα τον κοιμίζω σε λίκνο στο δωμάτιό μας) και εκτός αυτού κοιμόμαστε πολύ περισσότερο τη νύχτα: το τελευταίο διήμερο χτυπήσαμε 5ωρα και 6ωρα (κοιμάται κατά τις 11-12 και ξυπνάει μεταξύ 4-5), και εδώ και αρκετές μέρες τη νύχτα κάνει μόνο τσισάκια. Ότι μετά το μαμ και το άλλαγμα ξανακοιμάται μπαμ είναι στάνταρ, αλλά αυτό το έκανε ούτως ή άλλως. Απλώς τώρα δεν ξυπνάει ούτε καν με το άλλαγμα! Ελπίζω να συνηθίσει κι ο δικός μου οργανισμός σύντομα στο νέο πρόγραμμα, γιατί με 5 ώρες χωρίς θηλασμό κοντεύω να σκάσω κυριολεκτικά...Στο τέλος θα ξυπνάω εγώ το μωρό να το παρακαλάω να θηλάσει! Και ξαναλέγοντας περί μεγάλης κούνιας...έχω αρχίσει να τρέμω από τώρα στην ιδέα της μέρας που δεν θα τον χωράει πια το λίκνο (είναι μεγαλούτσικο λίκνο, υποτίθεται μέχρι 6 μηνών περίπου, αλλά εξαρτάται και από την ανάπτυξη του παιδιού πάντα, μπορεί να πρέπει να το αλλάξω νωρίτερα): δε νομίζω ότι θα την παλέψω να τον κοιμίζω τη νύχτα στο δωμάτιό του όσο είναι μωρό. Εδώ με το λίκνο φρικάρω και το κολλάω στο κρεβάτι μας κι έχω το ένα χέρι μέσα για να τον πασπατεύω...Αν ήταν καλοκαίρι θα τον κοίμιζα στο κρεβάτι στάνταρ, απλά τώρα φοβάμαι με τα παπλώματα κλπ. Με βλέπω με παρκοκρέβατο στην κραβατοκάμαρα μέχρι να χρονίσει...

Και το δικό μου γελάει: στο κενό, στο μπαμπά μου, στη μαμά μου, σε μας όταν του κάνουμε ηλίθιες γκριμάτσες λέγοντας "μπου", στο μομπίλ του, αλλά ΚΥΡΙΩΣ στο βυζί. Δεν κάνω πλάκα, γελάει όταν το βλέπει και τις μισές φορές θηλάζει ΧΑΜΟΓΕΛΩΝΤΑΣ. Ο ορισμός του βυζόπληκτου, σας λέω!!!

Καλημέρα! Ποιος χάθηκε, καλέ; Εγώ, τουλάχιστον, είναι αδύνατο να χαθώ, με συγκρατεί το λίπος στη θέση μου... (ΜΠΟΥΑΧΟΥΧΟΥΧΟΥ -συνεχίζω το θρήνο για τα κιλά που μου έχουν μπαστακωθεί, αφήστε με να ξεσπάσω, ναι το ξέρω ότι είμαι αχάριστη διότι αντικειμενικά δεν είμαι χοντρή, αλλά σ' αυτή τη ζωή όλα σχετικά είναι, και η ντουλάπα που μου γνέφει σα μακρινό όνειρο δε μ' αφήνει να ησυχάσω -ουφ τα είπα και ξέσπασα) Το πίτσι-πίτσι είναι θαυμάσια, κάνει γέλια και τρελαίνει τους παππούδες του, κοντεύει 6 κιλά και αρχίζει να μοιάζει με παιδάκι Κι εγώ εξασκούμαι φανατικά στο babywearing, γιατί δαφορετικά θα ξεμείνω από χέρια... Αλήθεια ρε κορίτσια, απορία τα δικά σας μωρά κάθονται μόνα τους;;; Γιατί το πίτσι-πίτσι μεταξύ 10 το πρωί και 11-12 το βράδυ ΔΕΝ μπορεί να μείνει εκτός αγκαλιάς, εκτός πολύ σπανίων εξαιρέσεων. Και βαθιά κοιμισμένο να το βάλω σε κρεβατάκι/ριλάξ/καρότσι, κατά 95% θα ξυπνήσει ΣΕ ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΑ και θα αρχίσει να κλαίει ΣΠΑΡΑΚΤΙΚΑ. Σημείωση: Η ΜΟΝΗ περίπτωση που το πίτσι-πίτσι κάθεται σαν αγγελούδι στο ριλάξ είναι όταν έχουμε κόσμο...ίσα-ίσα για να με διαψεύδει και να μου λένε οι άλλοι "να καλέ, που λες ότι δεν κάθεται, μια χαρά κάθεται, εσύ είσαι παλαβή και τον έχεις συνέχεια στα χέρια!" !!!

Νιονιώ θα ήθελα να το πιστέψω και να παρηγορηθώ, αλλά τα ρουχαλάκια μου αρχίζουν να ασφυκτιούν προτού προλάβουν να φτάσουν στη λεκάνη, από τα μπούτια ακόμη...Βαυκαλιζόμουν ότι εκεί δεν είχα πάρει καθόλου, αλλά προφανώς κάτι είχα πάρει και δεν φαινόταν επειδή απόκτησα αίφνης βυζί και λίγο κρέας στην κοιλιά (από τη μέση και πάνω ήμουν το απόλυτο ξυλάγγουρο) και έδειχνε ας πούμε αρμονικό...Λογικό είναι να μη μου κάνουν τα ρούχα, στα 45 κιλά που ήμουν πριν (σνιιιιιφ!) τα 5 αναλογικά είναι μεγάλη διαφορά. Τέλος πάντων θέλω να ελπίζω ότι μάλλον φεύγουν σιγά-σιγά μόνα τους, γιατί σε σχέση με 15 μέρες πριν έχω πέσει περίπου 1,5 κιλό, χωρίς να κάνω εννοείται δίαιτα. Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία... Μπάι δε γουέι, η Χάιντι Κλουμ υποθέτω ότι έχει πέρσοναλ τρέινερ και όχι πολλές άλλες έγνοιες εκτός της κοιλιάς της...Άσε που αυτές άμα βιάζονται να εμφανιστούν τραβάνε και μια κοιλιοπλαστική και στρώνουν σε χρόνο ντε τε. Κα τώρα στα σοβαρά: έχω ΕΡΩΤΕΥΤΕΙ το μικρό. Δηλαδή εξαρχής τον είχα ερωτευτεί, αλλά υποτροπιάζω άσχημα. Έχει αρχίσει να κάνει γελάκια και να ανταποκρίνεται και παθαίνω τραλαλά. Θα ξεχάσω να μιλάω στο τέλος κανονικά και θα κάνω κι εγώ αγκού όλη την ώρα....

[.......

Νιονιώ με γεια σας τα ίσια ποδαράκια! Μπράβο μπράβο μπράβο! Εμείς είπαμε, δεν είμαστε ακόμα 100% ίσιοι, αλλά προς τα κει οδεύουμε -πλέον αν δεν το ξέρεις ότι υπάρχει κάποιο θέμα, δεν το παρατηρείς καν. Λίτσα μην απελπίζεσαι καλέ, κι εμένα τη μέρα ακριβώς το ίδιο κάνει...Απλώς ΑΝΑΠΟΔΑ: τρώει μισή/μία ώρα, κοιμάται πέντε λεπτά και φτου κι απ' την αρχή...Τυχαία νομίζετε κοντεύουμε τα 5,5 κιλά;;; Παρεμπιπτόντως για να γκρινιάξω και λίγο, βγήκα χτες πρώτη φορά για να πάω στο γιατρό και επ' ευκαιρίας πρόβαρα μερικά ρουχαλάκια μου και...ΣΟΚ. Είχα πάρει 12 κιλά στην εγκυμοσύνη και μου έχουν μείνει περίπου 5, εντάξει, το ήξερα - αλλά δεν το περίμενα ότι δεν θα μου έκανε ΚΑΜΙΑ φούστα και ΚΑΝΕΝΑ παντελόνι μου (είπαμε, είμαι μπασμένη οπότε μιλάμε για ρούχα σε μέγεθος ανήλικης Βιετναμέζας, αλλά τι να κάνω;) Το αστείο είναι ότι μου λένε όσοι με βλέπουν "αααααα καλέ τι αδύνατη που είσαι παρ' όλο που γέννησες" κι άντε να τους εξηγώ ότι μάλλον πρέπει να τρέφομαι με αγγούρια, αν όχι για τίποτα άλλο, προκειμένου τουλάχιστον να μην πετάξω όλη μου τη ντουλάπα!!!Κι άντε να κάνεις δίαιτα δηλαδή θηλάζοντας διακόσιες ώρες την ημέρα?Μπουχ κλαψ λυγμ...

Καλημέρες! Κι εμείς μια χαρά είμαστε και παχαίνουμε! Ξέχασα να σας πω ότι εδώ και μερικές μέρες κάνουμε και γελάκια!!! Πρόγραμμα δε θα το έλεγα ότι έχουμε βάλει με την έννοια, αλλά σιγά-σιγά κάτι πάει να γίνει. Πάντως όσο είμαστε ξύπνιοι είναι αγκαλιά ή τίποτα! Αν δεν είχα το σλινγκ θα είχε βγάλει ρίζες το μωρό στον ώμο μου και δε θα μπορούσα ούτε να φάω! (Πώς νομίζετε ότι σας γράφω τώρα;; Μόνο τα φρυδάκια μας έχουν το κακό τους το χάλι...Η παιδίατρος μου είπε ότι είναι νινίδα και να μην ανησυχώ, ότι ξεκινάει πολλές φορές από κει (στο κεφαλάκι έχει ελάχιστα ως καθόλου) και να βάζω λίγο λαδάκι και θα περάσει, αλλά ρε κορίτσια όσο πάει χειροτερεύει και είναι σαν άλιεν το καημένο μου, όλο κίτρινα ξεφλουδίσματα! Ελπίζω να μην τον ενοχλεί, τουλάχιστον δε δείχνει κάτι τέτοιο. Τα υπόλοιπα μπεμπάκια πώς είναι; Νιονιώ η μπουκίτσα καλά;

Ρε κορίτσια δεν ξέρω, εγώ κανονικά έτρωγα και τρώω και δεν βλέπω καμιά διαφορά ή ενόχληση στο παιδί, είτε φακές φάω είτε λαχανικά (και ωμό μπρόκολο έχω φάει!) είτε οτιδήποτε. Απ' όσο έχω καταλάβει, μάλλον υπάρχουν διιστάμενες απόψεις: σε ένα σεμινάριο θηλασμού που είχα πάει μας είπανε και καλά τι να μην τρώμε θηλάζοντας, και η λίστα ήταν τόσο μακριά που στο τέλος ρωτήσαμε... "και τι να τρώμε, δηλαδή" και μας είπε η μαία "ε, βασικά κρέας, πατάτες και μακαρόνια". Προσωπικά μου φαίνεται παράλογο, γιατί είναι αφύσικο. Σε άλλο σεμινάριο που πήγα (κατά τη γνώμη μου πιο αξιόπιστο) μας είπε η σύμβουλος να τρώμε Ο,ΤΙ θέλουμε (εξαιρούνται εννοείται αλκοόλ και καφεϊνούχα), ότι δεν επηρεάζει το μωρό και, αναφορικά με τη γεύση του γάλακτος, ότι αν κάτι το έτρωγες και κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, επειδή παίρνει γεύση το αμνιακό υγρό είναι συνηθισμένο το μωρό οπότε και στο γάλα δεν θα το ενοχλήσει. Αντίθετα, αν πχ δεν έχεις φάει ποτέ σκόρδο έγκυος και το πλακώσεις θηλάζοντας, η γεύση θα ενοχλήσει το παιδί. Τώρα δεν ξέρω, μπορεί και να διαφέρει από μωρό σε μωρό. Το δικό μου μάλλον είναι...φαγανό σαν και μένα, και δε μασάει

Καλησπέρα κι από μένα boubouka, να τη χαίρεστε! Πώς είναι τα υπόλοιπα μωράκια; Το πίτσι-πίτσι μεγαλώνει ταχύτατα, πέρασε ήδη τα 4.800! Και το λαιμάκι μας πήρε να ισιώνει λίγο-λίγο, μας είδε και η παιδίατρος σήμερα και μας επιβεβαίωσε ότι πάμε θαυμάσια και προφανώς θα εξαφανιστεί σύντομα εντελώς το πρόβλημα. Κατά τα άλλα, μόνο νινίδα έχουμε και μαδάνε τα φρυδάκια μας

Νιονιώ περαστικά στη μπεμπούλα! Απορία: η ωτίτιδα κολλάει; Υπόλοιπα κορίτσια κι εγώ την έχω την...αρρωστοφοβία, και βασικά δε νομίζω ότι είναι φοβία, εντάξει δεν είπαμε να ψεκάζεις με ντετόλ τον αέρα που αναπνέεις, αλλά το να προφυλάξεις το μωρό, εφόσον γίνεται, από το να αρπάξει κρύωμα από τρίτο άτομο είναι εντελώς λογικό. Εγώ απ' όταν βγήκα απ' το μαιευτήριο έχω δεχτεί σπίτι ΜΟΝΟ τους γονείς μου (επειδή είναι μεγάλοι άνθρωποι και δε βγαίνουν, να συναναστρέφονται πολύ κόσμο, να παίρνουν συγκοινωνίες κλπ), και πάλι δεν το αγγίζουν το μωρό καθόλου, ούτε με μένα κάνουν μάτσα-μούτσα. Η αδερφή μου η καημένη, που είμαστε τρομερά δεμένες κιόλας, ήταν άρρωστη όταν γεννούσα και δεν ήρθε καθόλου να μας δει, και δεν έχει έρθει ακόμα, και όπως αποδείχτηκε κάναμε πολύ καλά, γιατί μια-δυο βδομάδες μετά την ξανάπιασε, η αδερφή του άντρα μου επίσης με πυρετό προημερών, και σκεφτείτε μιλάω για οικογένειες που δεν έχουν παιδιά! Και η παιδίατρος εξάλλου που τη ρώτησα αν είμαι υπερβολική με το θέμα επισκέψεις όταν ήταν ο μικρός μιας εβδομάδας και πρωτοήρθε να τον δει, μου είπε ότι η ίδια δεν είναι υπέρ της καραντίνας και των υπερβολών, αλλά ότι εν προκειμένω λόγω εποχής σέρνονται πολλές ιώσεις και σε τόσο μικρό μωρό το οτιδήποτε σημαίνει εισαγωγή σε νοσοκομείο (ο δικός μου ήταν και αδύναμος στην αρχή λόγω ρέζους και ικτέρου), οπότε να προσέχω. Παρεμπιπτόντως: μάζεψα ΚΙΟΛΑΣ μια τσάντα με ρούχα που ΔΕΝ του μπαίνουν πια!!!

Όρθιο εννοώ Δήμητρα, με το κεφαλάκι στο στήθος σου, την κοιλιά του κολλητά πάνω σου και τα ποδαράκια ανοιχτά. Δες εδώ

Κορίτσια, ΕΝΟΟΕΙΤΑΙ ότι το σλινγκ βολεύει για μέσα στο σπίτι!!! Εγώ ομολογώ δεν του έχω πάρει ακόμα εντελώς τον αέρα (δεν αισθάνομαι ας πούμε την άνεση ακόμα να κάνω δουλειές φορώντας το), αλλά τις τελευταίες μέρες το χρησιμοποιώ όλο και πιο πολύ και είναι πραγματικά σωτήριο: αφενός το μωρό ηρεμεί μαγικά και τεζάρει στον ύπνο, αφετέρου δεν σου πέφτουν τα μπράτσα από την κούραση (ναι είναι κάποιο βάρος στην πλάτη, αλλά προφανώς η πλάτη αντέχει πολύ περισσότερο) και έχεις και ελεύθερα χέρια να φας, να βάλεις ένα ποτήρι νερό, να γράψεις στον υπολογιστή...δεν το συζητώ! Εκτός όλων αυτών, εξάλλου, τα σωστά σλινγκ (αυτά που το μωρό παίρνει τη φυσική στάση "βατραχάκι" πάνω στο στήθος σου) είναι και εξαιρετικά ανατομικά για τα μωρά, πολύ φυσικότερα από το να τα έχεις ταβλιασμένα και δεμένα σε ένα ρηλάξ, ας πούμε. Λίτσα αν θέλεις να πάρεις σλινγκ πάντως σου προτείνω να παραγγείλεις από εδώ ένα ρινγκ σλινγκ. Μου τα σύστησε κι εμένα φίλη μαμά με 2 παιδιά και έχω μείνει πάρα πολύ ευχαριστημένη, είναι πάρα πολύ προσεγμένα, η εξυπηρέτηση εξπρές και άψογη, το φτιάχνεις σε ό,τι χρώμα, ύφασμα και σχέδιο θέλεις, και είναι και από τα πιο οικονομικά που θα βρεις σε μάρσιπο (ένας από απλό βαμβακερό ύφασμα ξεκινάει από 42 ευρώ, εγώ ας πούμε τον πήρα και με σχέδιο στην ουρά και μου ήρθε 47.) Και όχι, δεν είναι καθόλου δύσκολο να μάθεις να το χρησιμοποιείς, αρκεί να δεις 2-3 φορές τα βιντεάκια ή να διαβάσεις τις οδηγίες και να κάνεις μερικές πρόβες να καταλάβεις πώς δουλεύει -αν τα κατάφερα πρώτη φορά εγώ με μωρό 10 ημερών, που και άσχετη από μωρά ήμουν και είμαι και τρομερά αδέξιος άνθρωπος σε κάτι τέτοια, όλοι μπορούν...

Εγώ προσωπικά δεν μπορώ πλέον να τον κρατήσω καλά με το ένα μόνο χέρι, ιδίως όταν θηλάζει -συνήθως από τον ενθουσιασμό του δίνει ολόκληρη μάχη με το βυζί, τις τιράντες, τα μαλλιά μου, τα μαλλιά του και ό,τι άλλο βρεθεί στο δρόμο του... Ευτυχώς για την απλή αγκαλιά με σώζει το ring sling μου και γράφω άνετα

ΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ ήμαρτον ρε κορίτσια!!! Άλλος με στραβό μπεμπάκι για τη βάρκα μας;;;:tongue: (Λίτσα η δική σας περίπτωση έχει κάποιο ραιβο-όνομα ή όχι;) Καλημέρα σε όλες

Καλημέρες! Τι κάνετε; Το πίτσι-πίτσι μας έχει ραιβόκρανο (δεν ανησυχούμε, μας είπαν ότι κατά 90% περνάει εντελώς μόνο του, άντε στη χειρότερη να χρειαστεί καμιά φυσικοθεραπεία σε μερικούς μήνες). Νιονιώ προτείνω να αποσχιστούμε από το παρόν φόρουμ και να ανοίξουμε τη δικιά μας ιστοσελίδα stravamwrakia.com

Κι εμείς θηλάζουμε αποκλειστικά και επίσης παίρνουμε τα πάνω μας! Τις πρώτες μέρες στο σπίτι είχαμε ένα μικρό θεματάκι, γιατί ο μικρός παρακοιμόταν και έχανε γεύματα και δεν το είχα πάρει χαμπάρι, ευτυχώς ήρθε η παιδίατρος την τρίτη μέρα και τον ζύγισε, μου είπε ότι πρέπει να κάνει 8-10 γεύματα την ημέρα, άρχισα να τον ξυπνάω για να τρώει και σε ενάμισι εικοσιτετράωρο στρώσαμε μια χαρούλα, ξυπνάμε μόνοι μας για μαμ, ανακτήσαμε βάρος γέννησης και παχαίνουμε σταθερά

Λίτσα να το χαίρεστε!!! :D:D

Ευχαριστούμε για τις ευχές Νιονιώ ναι φυσιολογικός..."δι' αναρροφητήρος" όμως και δε συμμαζεύεται -δεν σας λέω ακριβώς τι παίχτηκε μην κοπεί σε καμία το γάλα, πολύ σπλάτερ σκηνικό (η επιστήμη υπόσχεται να είμαι "σαν καινούρια" όταν αναρρώσω από τα ράμματα, και γω κάνω διαλογισμό για να την πστέψω), ευτυχώς δεν καταλάβαινα πολλά λόγω επισκληριδίου αλλά το μπεμπέ καταταλαιπωρήθηκε, με το ζόρι προλάβανε να το βγάλουνε εντάξει, σφήνωσε το καρπουζοκέφαλο πλασματάκι, ήταν και 3.400, πού να βγει από μένα;;; Τέλος πάντων τέλος καλό, όλα καλά Είναι απλά απερίγραπτο συναίσθημα. Απερίγραπτο, απερίγραπτο