candt82

Συμφωνώ με τις προλαλήσασες ... Για πόσο καιρό ακόμα θα μένεις σιωπηλή! Σου αξίζει μια σχέση υγιής κι ένας σύντροφος που θα θέλει μόνο εσένα! Συζήτησε μαζί του!!!! Έχετε ένα παιδί κι έχετε την ευθύνη να μεγαλώνει σε μια οικογένεια , όπου θα κυριαρχεί η αγάπη και η εμπιστοσύνη. Καλύτερα να επιλύσετε τώρα το πρόβλημά σας, πριν μεγαλώσει ο μικρός κι αρχίζει να αντιλαμβάνεται τις καταστάσεις. Πάρε τη ζωή στα χέρια σου! Σου μιλώ με πολλή συμπαθεια και κατανόηση!

τόσα χρόνια του άρεσε το σεξ με τη γυναίκα του και τώρα ΔΕΝ του αρέσει;;;Τώρα το θυμήθηκε;;;;Κι αφού του άρεσε πιο πολύ το σεξ με την πρώην, γιατί παντρεύτηκε;;;; Γιατί πιστεύω ότι δεν παντρευόμαστε κάποιον μόνο για την καλή του την καρδιά...Έτσι δεν είναι; Δε θα πρέπει να μας γεμίζει ο σύντροφός μας σε όλους τους τομείς;;;; berdemeni,περιμένουμε νέα σου.........

Να ζήσετε ευτυχισμένοι και με το καλό να αποκτήσετε ένα παιδάκι! θα περιμένουμε τα ευχάριστα!!! κι εγώ τον είχα γιατρό το Μαρινάκη ,αλλά ήθελα να γεννήσω στο νοσοκομείο κι έτσι τώρα άλλαξα. Πάντως , πράγματι, πολύ καλός γιατρός!

Σίγουρα αυτό που έκανε ο άντρας σου σε πόνεσε! Μπορεί να είναι απλά ένας ανώριμος κι ανασφαλής άντρας ακόμα ή μπορεί για κάποιο σοβαρό λόγο να έκανε αυτό που έκανε. θέλω να πω ότι ίσως κάτι δεν πήγαινε καλά μεταξύ σας, ίσως ένιωθε ότι πρώτη εσύ αποξενώθηκες, ίσως ότι μετά το παιδί δε σε αφορούσε ως άντρας σεξουαλικά........πολλά. Εννοείται φυσικά πως δεν τον δικαιολογώ!!!!!!!! Ακόμα και ένα από τα παραπάνω να συνέβαινε ή τέλος πάντων κάτι παρεμφερές, όφειλε να το συζητήσει μαζί σου! Αλλά επειδή κάποιοι άντρες(ίσως αρκετοί)δεν έχουν την ωριμότητα να συζητήσουν, αντιδρούν σαν 15χρονα,οπότε θα ήταν κρίμα για μια επιπολαιότητά του να τα διαλύσετε όλα! Αν αγαπιέστε πραγματικά, αν είστε (ή έστω αν υπήρξατε) πραγματικά δεμένοι,αν πιστεύεις ότι η σχέση σας αξίζει να σωθεί κι αν , φυσικά, μπορείς να ξεπεράσεις ό,τι είδες (αν και καταλαβαίνω ότι είναι δύσκολο),κουβέντιασε μαζί του και μετά πάρε τις αποφάσεις σου. Επίσης, σκέψου αν σου είχε δώσει αφορμές παλιότερα που να σε έκαναν να τον υποψιάζεσαι ή αν είχες αντιληφθεί ότι κάτι «τον έτρωγε» ακόμα με την πρώην του. Δυστυχώς, είναι κάποιες δύσκολες στιγμές στη ζωή που μόνοι μας πρέπει να αποφασίσουμε. Μόνο εσύ ξέρεις τι σχέση έχεις χτίσει τόσα χρόνια με τον άντρα σου! Π.χ. μπορεί μετά από την κουβέντα σας να αποφασίσεις να μείνεις. Κάποιοι θα δυσανασχετίσουν με αυτή σου την απόφαση: "ΑΑΑΑ....Πώς τον κράτησε μετά από αυτό που της έκανε;;;" " Καλά δεν έχει καθόλου εγωισμό;;;Εγώ θα του 'δινα τα παπούτσια στο χέρι" κ.λπ κ.λπ.,αλλά μονο εσύ ξέρεις τι αξίζει και τι όχι! Πάντως, μην αφήνεις τον καιρό να περνάει...Κάνει κακό στη ψυχή σου, αλλά και είναι κρίμα και για το μικρό σου να σε νιώθει λυπημένη. Υ.Γ.: Περιμένουμε νεότερα......

τι έγινε βρε κορίτσια;; κανένα νέο;;;;

Μπορεί να μην πιστεύω στις προσευχές προς... κάποιον, αλλά πιστεύω πολύ στην ενέργεια μεταξύ των ανθρώπων και στη δύναμη της σκέψης! Σου στέλνω λοιπόν όλη μου την αγάπη και τη θετική ενέργεια!!!!!!!!! Όλα στο τέλος θα πάνε καλά.......!!!!!!!!!!

ok! eyharistw

Καλησπέρα! Μια χαζή απορία: Πώς μπαίνουν οι λεζάντες κάτω από κάθε κείμενο, όπου εμφανίζεται η ηλικία του παιδιού;;; :oops:Έχω προσπαθήσει να το κάνω ,αλλά δεν τα κατάφερα!!!!:confused: Μπήκα σε ένα site ,το έφτιαξα,αλλά δεν ήξερα πώς να το κάνω να εμφανίζεται κάτω από το κείμενο.... Συγγνώμη, αν σας κουράζω με τη χαζοαπορία μου....

κΑΛΗΣΠΕΡΑ! Γέννησα πριν έξι μήνες. ΚΑτά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μου εμφανίστηκε μια καφέ κάθετη γραμμή στην κοιλιά η οποία τελειώνει χαμηλά. Το περίεργο είναι ότι πριν λίγο καιρό παρατήρησα ότι εμφανίζεται η ίδια ακριβώς γραμμή και στην κοιλίτσα της μικρούλας μου, αλλά πιο αδρά! Μήπως γνωρίζετε τι μπορεί αν είναι αυτή η γραμμούλα που εμφανίστηκε και στις 2 μας;;;;

Σου στέλνω όλη μου τη θετική ενέργεια και την αγάπη, παρόλο που δε σας γνωρίζω! Σου εύχομαι να ξεπεραστούν όλα!!

Να σου ζήσουν τα ζουζούνια σου και να είναι πάντα γερά και καλότυχα! Τώρα ,ναι , νιώθω καλύτερα. ΚΑι το αντιμετωπίζω καλύτερα το θέμα...

Και η δικιά μου δεχόταν και τις 2 θηλές,αλλά όταν ήταν 4,5 μηνών περίπου, άρχισε να μειώνει τους θηλασμούς και ταυτόχρονα να μειώνεται πολύ το γάλα, ώσπου κλείνοντας τον 5ο μήνα δεν καθόταν καθόλου στο στήθος. Και φυσικά κόπηκε και το γάλα! Δεν ξέρω τι ακριβώς έγινε...Μάλλον επειδή είχε αρχίσει να καταλαβαίνει βαριόταν το στήθος, ενώ στο μπιμπερό η ροή ήταν ευκολότερη και έβρισκε και την ποσότητα που ήθελε. Πάντως άντεξε πολύ το στήθος σου, (16 μήνες) με το μικρό να πίνει περισσότερο ξένο!Εμένα, πολύ εύκολα μειώθηκε......

Δεν έχεις κι άδικο.η αλήθεια είναι ότι ούτε οι γυναικολόγοι ούτε οι παιδίατροι επιμένουν τόσο στο θηλασμό, ούτε είναι απόλυτοι ότι όλες οι μαμαδες μπορούν να θηλάσουν.Αυτές τι απόψεις πρεσβεύουν οι "σύμβουλοι θηλασμού', για τους οποίους όμως δε γνωρίζω τι σπουδές έχουν λάβει;;; Και γιατί είναι τόσο απόλυτες, ενώ οι γιατροί όχι;;; Αυτά μόνο σε φόρουμ έχω διαβάσει να τα λέει η μία μανούλα στην άλλη, και πάλι μόνο σε συγκεκριμένα φόρουμ (δεν ξέρω αν με εννοείς) Πώς δεν ξέρω αλίμονο...το γνωστό φόρουμ ........... Εκεί πέφτει πολύ ξεκατίνιασμα κιόλας. Διάβαζα την ιστορία μιας κοπέλας, όπου αντιμετώπιζε το ίδιο θέμα με μένα και μπήκαν μέσα μερικές και της κάνανε την ψυχολογία χειρότερα,αφήνοντας υπονοούμενα ότι αυτή φταίει και η ασχετοσύνη της!!! (Εντάξει, δεν το διατύπωσαν κι έτσι ακριβώς.....) τέλος πάντων! η αλήθεια πάντως είναι ότι μου κάνατε όλες σας μεγάλο καλό και ήδη τις τελευταίες μέρες το φιλοσόφησα αλλιώς το θέμα και τώρα πια δε με πειράζει. Καλή μάνα δε σε κάνει ο θηλασμός (χωρίς να μειώνω τη απουδαιότητά του)! Ας είναι τα παιδάκια μας γερά κι ευτυχισμένα κι όλα τα άλλα είναι ψιλά γράμματα! Το θεωρώ πολυτέλεια να στονοχωριόμάστε για κάτι τέτοιο!

Έλα ντε;;; Κι εγώ αυτό αναρωτιέμαι;;;; Γνωρίζω πως πριν μερικά χρόνια στην Ελλάδα το ποσοστό θηλάζουσων μανάδων ήταν μικρό. Έτσι ξεκίνησε μια εκστρατεία υπέρ του θηλασμού,ώστε να ενημερωθούν (οι μέλλουσες) μαμάδες για τα τεράστια οφέλη του κια να μη δίνουν ελαφρά τη καρδία ξένο γάλα. Είμαι απόλυτα σύμφωνη σε αυτό, αλλά νομίζω ότι το παρακάνανε υπερασπιζόμενοι ότι ΟΛΕΣ οι μαμαδες έχουν τόσο γάλα όσο ζητάει το παιδί τους. Αφού τελικά αποδεικνύεται-πρακτικά- ότι ΔΕΝ έχουν ΟΛΕΣ οι μαμάδες επαρκές γάλα για τα παιδιά τους, γιατί η επιστημονική κοινότητα που ασχολείται με το συγκεκριμένο θέμα, δεν αναθεωρεί το "πρωτόκολλο" θηλασμού!( Ή μήπως τελικά κάτι δεν έχουμε κάνει καλά εμείς που δεν καταφέραμε να επιτύχουμε αποκλειστικό θηλασμό;;;; ) Επίσης, δε γνωρίζω (αν ξέρει κάποια από εσάς, παρακαλώ ας με ενημερώσει σχετικά) την άποψη των παιδοψυχολόγων σε περιπτώσεις δύσκολου θηλασμού (που μάλλον είναι οι περισσότερες), δλδ που το μωρό πρέπει να είναι όλη μέρα στο στήθος και μόλις βγει κλαίει, που μπορεί να έχουν περάσει μήνες από την έναρξη του θηλασμού και το μωρό να ζητά να θηλάσει κάθε 1-2 ώρες ακόμα και τα βράδια, πόσο υγιές είναι κάτι τέτοιο για τη μητέρα,αλλά κυριώς για το παιδί. Ποιες είναι οι επιπτώσεις στην ψυχολογία του;;; Ισχύει ότι με αυτόν τον τρόπο μπορεί ένα παιδάκι να μην είναι ήρεμο και τελικά να εξελιχθεί σε ένα παιδάκι νευρικό κι ευέξαπτο;;;;

Αυτό πώς γίνεται;;

Νομίζω τελικά πως το πρόβλημα είναι ότι μας έχουν πείσει ότι ο θηλασμός είναι μια απόλυτα φυσιολογική λειτουργία, που όταν δε συμβαίνει, κάποιο λάθος έχει γίνει! Τελικά έχω αρχίσει να μην το πιστεύω...Κι εγκυμοσύνη "φυσιολογική " διαδικασία είναι, αλλά κάποιες φορές αποδεικνύεται ότι η φύση δεν είναι πάντα σωστή, εφόσον υπάρχουν περιπτώσεις που για να γεννηθεί ένα παιδί επιβάλλεται η καισαρική...Και να σωρό άλλες περιπτώσεις, που καλύτερα να μην αναφερθώ! Κι αν πάλι είναι τόσο φυσιολογική διαδικασία, γιατί να απαιτείται (τις περισσότερες φορές) να ταλαιπωρούνται μαμά και βρέφος;; Δε θα έπρεπε να είναι πιο εύκολο;;;;;

Biggi, διάβασα τώρα το μήνυμά σου και λες και ήξερες τι θα γίνει! το απόγευμα πήγαμε τη μικρούλα στο νοσοκομείο, διοτι παρουσίασε κατι κοκκινίλες. Της κάνανε κορτιζόνη και φαίνεται να υποχώρησαν. ΜΑκάρι να πα΄νε όλα καλά!! Πάλι σκεφτόμουν: "Αμα τη θήλαζα, δε θα τα είχε παθει αυτά το παιδάκι μου". Αφού μου πέρασε το άγχος με τη μικρή με έπιασε θλίψη που δεν τη θηλάζω πια!!! Πάνω που με τα μηνύματά σας πήρα τα πάνω μου, με αφορμή το περιστατικό αυτό, με ξανάπιασε! Αλλά απ' ό,τι λες και παιδιά θηλασμού κάνουν αλλεργίες, οπότε......

Σε ευχαριστώ πολύ! Σου εύχομαι όλα να πάνε κατ'ευχήν!!!! ΚΑι θα πάνε!!(Σίγουρα!!!) Έχεις απόλυτο δίκιο! Το παράκανα λίγο! Δε θέλω να φαίνομαι αγνώμων και αχάριστη απέναντι στη ζωή που μου προσέφερε αυτό το κοριτσάκι!!!Γερό το χαστούκι της αφύπνισης που μου έριξες!!!! Να είσαι καλά κι εύχομαι να τα ξαναπούμε ούσα εσύ διπλή!!!

Να'σαι καλά πάντως , γιατί με ταρακούνησες λιγάκι και με χαλάρωσε ο τρόπος αντιμετώπισής σου στο συγκεκριμένο θέμα!!!!!!!!! Ευχαριστώ....

Βέβαια, εσύ με διδυμακια είσαι ιδιαίτερη περίπτωση. ΚΑι μια γνωστή που έχω , η οποία έχει διδυμάκια, 2 μήνες την παλεψε με θήλαστρο. Δεν είναι καθόλου εύκολο!!!!Ούτε να το συζητάς!!!!!! Με ένα παιδάκι και τον πρώτο καιρό τρέχουμε και δε φτάνουμε, πόσο μάλλον με 2!!!!!!

Καταρχήν να διευκρινίσω- διότι με το συναισθηματισμό που με έπιασε κι έγραψα ακούστηκα κάπως-ότι είμαι πολύ ευτυχισμένη με τη μικρούλα μου και πάντα της απευθύνομαι με ένα τεράστιο χαμόγελο!Γενικά νιώθω όμορφα,απλά μέσα μου με τρώει αυτό το θέμα, του θηλασμού κι ορισμένες φορές με ρίχνει πολύ ψυχολογικά. Συμφωνώ βέβαια μαζί σου taspaa ότι δε θα έπρεπε να είναι θέμα ταμπού το ξένο γάλα. ούτε ποτέ θα κατέκρινα μια μαμά που δίνει ξένο,ακόμα κι αν αυτό το είχε επιλέξει η ίδια. η κάθε μάνα αγαπά το παιδί της και το μεγαλώνει όπως νομίζει αυτή καλύτερα.Δεν υπάρχουν κανόνες. Και γενικά ποτέ δεν είχα θεωρήσει "κακό" το ξένο γάλα.Αλλά τα τελευταία χρόνια έχουν κάνει πλύση εγκεφάλου στις μαμάδες για το θηλασμό, αλλά με ΄τετοιον τρόπο που κάνει το ξένο γάλα να φαίνεται "κακό"! Ακόμα και στη τηλεόραση, όσες γεννήσανε, βγαίνουνε και ανακοινώνουν πόσο θήλασαν! Άσε ότι υποστηρίζουν ότι τα παιδάκια θηλασμού δεν νοσούν εύκολα. Αυτό αποδεδειγμένα δεν ισχύει. Επίσης, πιστεύω ότι το παν όπως είπες είναι να είναι ΗΡΕΜΟ το μωρό, γιατί ακούω και περιπτώσεις που προκειμένου να θηλάσουν αποκλειστικά τα μωράκια ταλαιπωρούνται πολύ. Τελικά ακόμα δεν ξέρω αν αξίζει να ταλαιπωρηθεί ένα μωρό (στην περίπτωση που η μαμά δεν έχει πολύ γάλα)για να θηλάσει. Τότε θα μου πεις αφού λες όλα αυτά, γιατί κάθεσαι και σκας....Απλά νιώθω αυτό που αναφέρει η Elisa twinς : απέτυχα σε αυτό κι ελπίζω να μην αποτύχω πουθενά αλλού. ΚΑτα τα άλλα θεωρώ ότι το παν είναι να έχουμε ευτυχισμένα μωρά, με όποιο τρόπο επιλέξει η κάθε μαμά, γιατί μόνο αυτή ξέρει.

καλησπέρα σε όλες τις μανούλες. Σας γράφω τη δική μου ιστορία, γιατί μπορεί να λειτουργήσει -ίσως- και λίγο ψυχοθεραπευτικά για εμένα.Ίσως πάλι βοηθήσει και κάποιες άλλες μανούλες που βρέθηκαν σε παρόμοια θέση με τη δική μου. Έχω πια ένα κοριτσάκι σχεδόν 6 μηνών! Ήθελα απελπισμένα να τη θηλάσω αποκλειστικά!Νόμιζα ότι δε θα ήταν και το πιο δύσκολο πράγμα του κόσμου, αφού πρόκειται για μια απολύτως φυσική διαδικασία,Όμως δεν ήταν τελικά έτσι. Η μικρή μου όποτε έβγαινε από το στήθος μου έκλαιγε, έτσι τις πρώτες 5-6 ημέρες την είχα σχεδόν συνέχεια στο στήθος. Ελάχιστες φορές της έδωσα λίγο ξένο. Από κάποια στιγμή και μετά όμως άρχισε το άγχος -αρχικά το δικό μου- για το αν τρέφεται σωστά, μήπως την κάνω νευρική με τόση ταλαιπωρία που περνάει και τόσο κλάμα, επειδή πεινάει.....Στη συνέχεια προστέθηκε και το άγχος του συζύγου μου, ο οποίος επέμενε ότι δε φτάνει το γάλα μου κι ότι το μωρό θα αδυνατίσει και μπορεί να αρρωστήσει...Οι γιαγιάδες: "είναι μεγάλο το μωρό και δε φτάνει το γάλα σου" ....Αλλά η χαριστική βολή ήταν της παιδιάτρου(η οποία κατά τα άλλα είναι εξαίρετη επιστήμονας και πολύ καλή με τα παιδιά) λέγοντας μας πως ένας γιατρός είχε εμμονή με το θηλασμό κι έβαζε τη γυναίκα του να θηλάζει όλη μέρα , αυτή για κάποιο λόγο δεν κατέβαζε πολύ γάλα και τελικά το παιδί πήγε στο νοσοκομείο.(?) Τέλος πάντων, ξεκίνησα να της δίνω και έτοιμο -εκτός από το μητρικό- γιατί δε χόρταινε. Κάθε φορά που της το έδινα το ξένο στενοχωριόμουν κι ένιωθα ότι με τον τρόπο αυτό την βλάπτω! Έτσι, μετά από κανα μήνα αποφάσισα να το προσπαθήσω πάλι για αποκλειστικό θηλασμό συμβουλευόμενη μια πολύ καλή μαία πλήρως ενημερωμένη για το θηλασμό. Πήρα θήλαστρο(ηλεκτρικό). Κάθε 3 ώρες ανελλιπώς την ημέρα ΚΑΙ τα βράδια. Κι ενώ η μικρή μου κοιμ'οταν όλο το βράδυ, την περίοδο που έκανα θήλαστρο, ξυπνούσε τα βράδια, με αποτέλεσμα να κοιμάμαι μόνο 2 ώρες!!!! Την ημέρα φυσικά δεν μπορούσα να κοιμηθώ. Με έπιανε υπερένταση. Έτσι επειδή σερνόμουν και είχα αρχίσει λόγω κούρασης να κάνω πολλά λάθη, να ξεχνάω κ.λπ. το βράδυ κοιμόμουν (5-6) ώρες. Με τέτοια ταλαιπωρία και οι ποσότητες δεν έλεγαν να αυξηθούν. Ξυπνούσα μες στη μαύρη νύχτα και αντλούσα 20ml και από τα 2 στήθη!!!!! Τελικά μετά από ένα μήνα έφτασε η ποσότητα γύρω στα 70-80ml. Λίγο παραπάνω έβγαζα τα πρωινά. Για να μη φλυαρώ άλλο μέχρι και τον 4ο μήνα έκανα θήλαστρο και της έδινα 2-3 γεύματα δικά μου κι άλλα 2 ξένο. Μετά τον 4ο την έβαζα απευθείας στο στήθος, γιατί η κατάσταση με το θήλαστρο με είχε εξουθενώσει. Δεν μπορούσα να πάω πουθενά για να μη χάσω κάποια άντληση(ανά 3 ή ανά 4 ώρες). Τα πρωινά θήλαζε μόνο(γέμιζε το στήθος όλο το βράδυ), αλλά την υπόλοιπη ημέρα στήθος και μπιμπερό στο καπάκι. Αυτά μέχρι και πριν λίγο καιρό, γιατί για κάποιο λόγο, μόλις έκλεισε τον 5ο μήνα δεν καθόταν πια στο στήθος. Σήμερα πια έχει απογαλακτιστεί.Το λέω με τεράστια θλίψη......... Ακόμα δεν μπορώ να ξεπεράσω το γεγονός ότι δεν τη θήλασα αποκλειστικά. Το νιώθω σαν αγκάθι μέσα μου. Πηγαίνω στην παραλία και βλέπω μανούλες με μωράκι 9 μηνών και μου λένε ότι ακόμα τα θηλάζουν και από τη μια νιώθω ένα δέος απέναντί τους κι από την άλλη μου 'ρχεται να βάλω τα κλάματα που υπήρξα τόσο ανεπαρκής! Σχεδόν όλες όσες ξέρω θηλάζουν αποκλειστικά! Εγώ γιατί;;; Άσε που κάποιες φορές νομίζω ότι αλλάζει η έκφρασή τους και με κοιτούν με λύπηση και περιέργεια ταυτόχρονα, όταν τους λέω ότι δίνω και ξένο! (όποιος έχει τη μύγα...) Πολλές φορές τα βράδια κλαίω γι 'αυτό κι άλλες φορές μες στην ημέρα πέφτω σε μελαγχολία όποτε το θυμηθώ. Από την άλλη νιώθω ότι αυτό που κάνω δεν είναι σωστό, γιατί φαίνομαι αχάριστη. Έχω ένα κοριτσάκι πολύ καλό κι εγώ στενοχωριέμαι για το θηλασμό;;;;;! Κάθε μέρα βέβαια νιώθω ευγνώμων στη ζωή κι ευλογημένη που αξιώθηκα να γίνω μάνα! Όχι δεν είμαι αχάριστη!!! Απλά θέλω το ΚΑΛΥΤΕΡΟ (όπως κάθε μάνα) για το παιδί μου. Προσπαθώ να σκεφτώ ότι σιγά δεν έγινε και τίποτα;; Κι εμένα η μάνα μου ένα μήνα με θήλασε και δεν έπαθα τίποτα.Αλλά πάλι........................... Προσπαθώ να το ξεπεράσω, μέχρι που σκέφτηκα και να επισκεφτώ κάποιον ειδικό. Τι να πω;;; Ελπίζω να τα καταφέρω να μη με πληγώνει πια . Αν κάποια από εσάς μπορεί να με συμβουλέψει , ώστε να τα καταφέρω,....ευχαρίστως! Να είστε όλες καλά και να χαίρεστε τα μπουμπούκια σας!!!!!!!!!!

Ίσως να έχεις βρει παιδίατρο πια! πάντως εμείς πάμε τη μικρή μου στην Κορακάκη και είμαστε καταευχαριστημένοι! Πάνω από όλα είναι ανθρώπινη και δε δυσανασχετεί σε τηλεφωνήματά μας! Πολλές φορές , επειδή δεν μπορεσε να μας μιλήσει εκέίνη τη στιγμή που την καλέσαμε, μας πήρε πίσω η ίδια τηλέφωνο! Πολύ σημαντικό, γιατί πολλές παιδίατροι είναι καλοί επιστήμονες, αλλά καθόλου επικοινωνιακές με αποτέλεσμα , ενώ είσαι αγχωμένη κάποιες φορές με το παιδί, να ντρέπεσαι να τηλεφωνήσεις!

Καλησπέρα μανούλες και μέλλουσες μανούλες! Δεν έιμαι από Χανιά αλλά ζω πια στα Χανιά (εδώ κι αρκετά χρόνια)!!! θα χαρώ να τα λέμε:p:p