nena2006

Ναι, η κόρη μας μένει και μαζί του. Δεν ήταν ένας σύζυγος που με χτυπούσε ή με έβριζε σε καθημερινή βάση - υπήρξε πολύ δύσκολος και κακός στην συμβίωση τους τελευταίους μήνες και δυστυχώς παρεκτράπει και μπροστά στο παιδί. Παρόλα αυτά όσον αφορά στην σχέση του με το παιδί ήταν καλός. Δεν θα του την στερούσα - το βρίσκω υπερβολικό. Όταν είναι οι δυο τους, πάντα περνάνε καλά και την προσέχει και την φροντίζει... Το πρόβλημα είναι μεταξύ μας και όχι με το παιδί.

Καλησπέρα σε όλους! Ελπίζω να είσαστε καλά. Εμείς έχουμε μια σχετική ηρεμία. Το παιδί ξεκίνησε σχολείο εκεί που ήταν γραμμένο - σοφά έπραξα τελικά και δεν την άλλαξα. Είναι με μια πολύ καλή δασκάλα, και στο ίδιο τμήμα με την φίλη της από το νηπιαγωγείο. Μου έφυγε ένα μεγάλο βάρος και άγχος τουλάχιστον όσον αφορά στο θέμα του σχολείου. Με τον άνδρα μου, έχουμε καλές επαφές, κυρίως ώστε να βρεθούν οι ισοροπίες για το παιδί. Εφόσον δεν έχει ακόμα δουλειά, η μικρή μένει μαζί του για να την πηγαίνει και να την παίρνει το μεσημέρι από το σχολείο. Οι δυο μας έχουμε μιλήσει δυο φορές για το θέμα της σχέσης μας - είναι μετανιωμένος, αλλά επειδή τα λόγια είναι αέρας, του ζήτησα αυτό να φανεί με έργα - και αυτό σημαίνει ότι χρειάζεται χρόνος. Ο χρόνος και η απόσταση είναι γιατροί σε τέτοια θέματα. Πήγαμε μαζί και σε μια ψυχολόγο, η οποία μας είπε ότι εφόσον ο κάθε άνθρωπος συνειδητοποιήσει το πρόβλημά του και την αδυναμία του και αποφασίσει ότι θέλει και πρέπει να αλλάξει, όλα είναι εφικτά. Είναι θέμα προσωπικής θέλησης, αλλά απαιτείται δουλειά και χρόνος. Και εκεί είμαστε... Θα ήθελα πολύ να γυρίσω πίσω, γιατί και η συγκατοίκηση/ συμβίωση με την μάνα μου είναι δύσκολη - άσε που και τα αδέρφια μου με έχουν στο μικροσκόπιο..Την πίεση την νιώθω και με χαλάει πολύ.... Αλλά κάνω και εγώ υπομονή για να δείξει ο χρόνος τι είναι το πιο σωστό... Σας χαιρετώ..καλό απόγευμα!

Καλησπέρα! Διαβάζει κανείς????? Η ιστορία προχωράει αργά.... Δεν ξέρω τι θέλω να κάνω...Το φοβάμαι το διαζύγιο...Φοβάμαι ότι μπορεί να είναι λάθος.... Πήγε και εξομολογήθηκε στον παπά που μας πάντρεψε πριν από 6 χρόνια - και με κάλεσε ο παπάς να πάω αύριο απο εκεί να μιλήσουμε.... Μου είπε ο άνδρας μου ότι δεν θέλει να χωρίσουμε, ότι πονάει, και...και... αλλά και εγώ του είπα ότι δεν είμαι έτοιμη και θέλω να είμαστε χώρια. Και να σεβαστεί την επιθυμία μου. Το παιδί ξεκινάει σχολείο την άλλη βδομάδα - όλοι με ρωτάνε αν θα την αλλάξω σχολείο..εγώ δεν θέλω, αλλά τι πρέπει να κάνω ?

Καλησπέρα και καλή εβδομάδα! Πήγα που λέτε με την κόρη μου στην Κέρκυρα, στον γάμο του αδερφού μου και ας γκρίνιαζε ότι δεν ήθελε και δεν έπρεπε να πάμε, λόγω της κρίσης που έχει δημιουργηθεί. Τελικά μας χαιρέτησε, και είπε ότι θα ήθελε να μπορούσε να έρθει και εκείνος και ας ήταν το μαύρο πρόβατο...Δεν ήθελα να το ακούσω και του έκοψς τον βήχα αμέσως. Τώρα είμαστε Αθήνα πάλι, εκείνος θέλει να ξεκινήσουμε από την αρχή, να προσπαθήσουμε να σώσουμε τον γάμο και την οικογένεια μας, να δώσουμε έμφαση στο μέλλον, και εκείνος θα πάει αύριο να εξομολογηθεί μου είπε και θα επιδιώξει να μιλήσει και με μια σύμβουλο γάμου - ψυχολόγο. Με το παιδί υπάρχει μια σταθερή επικοινωνία, αλλά εγώ δεν είμαι έτοιμη να γυρίσω σπίτι. Έχω μιλήσει με τον δικηγόρο μου, και πιστεύω ότι το διαζύγιο είναι προ το πυλών... Δεν μου αρέσουν αυτές οι λύσεις - ψυχολογικά δεν είμαι έτοιμη για κάτι τέτοιο - παρόλο που η λογική μου λέει ότι δεν πρέπει να παλινδρομώ και να γυρίσω πίσω... Ο άνθρωπος πρέπει να μείνει μόνος του και να δουλέψει τον εαυτό του - αλλά θα το κάνει? θα καταλάβει πόσο σημαντικό είναι? Και εγώ πρέπει να προστατεύσω τον εαυτό μου και την ψυχική υγεία του παιδιού. Επομένως καταπιέζω το συναίσθημα και βάζω μπροστά την λογική! Το παιδί αρχίζει σχολείο την άλλη βδομάδα - άλλο άγχος απο κει. Θα πρέπει να την αλλάξω περιβάλλον? Μέναμε Μεταμόρφωση και τώρα είμαι Κηφισιά, στην μανα μου. Το παιδάκι έχει τους φίλους του στο σχολείο - από το νηπιαγωγείο. τώρα θα πάει 1η Δημοτικού - φοβάμαι ότι είναι πάρα πολύ να περάσει και αυτή τη δοκιμασία... Καμμία συμβουλή ??? Έχω πελαγώσει...

Καλησπέρα και πάλι. Πήγα χθες στον δικηγόρο και από βδομάδα θα του στείλω εξώδικο όπου θα του εξηγώ γιατί έχω απομακρυνθεί από το σπίτι και θα του ζητώ να έρθει να λύσουμε συναινετικά τον γάμο μας. Αν το δεχθεί..έχει καλώς...αν όχι...πάλι έχει καλώς.... Ο ίδιος έχει επικοινωνήσει από χθες πολλές φορές - σήμερα θα κανονίσω μάλιστα να βρεθούμε σε σπίτι άλλου θείου μου για να δει την μικρή. Έχει μετανιώσει λέει, και πιστεύει ότι "κάτι" συμβαίνει. Ότι και καλά η πρώην γυναίκα του μας κάνει μαγια..μας γλωσσοτρώει και άλλα τετοια. Και αποφάσισε ότι πρέπει να είμαστε ενωμένοι για να την αντιμετωπίσουμε... Να σας πω την αλήθεια..κουφάθηκα - αλλά και έτσι να είναι του είπα ότι πρέπει αυτό το θέμα να το λύσει μόνος του. Και να σταματήσει να με πιέζει για το πότε θα γυρίσω σπίτι. Ο δικηγόρος μου είπε..όχι πολλα πολλα...επομένως κάνω υπομονή να δει το παιδί σήμερα και για μια άλλη εκκρεμότητα που έχω μαζί του αύριο το πρωι και μετά θα του ζητήσω να κάνουμε διαλλειμα για το σαββατοκυριακο. Δυστυχώς όταν κανόνιζα εγώ τα οικονομικά μας, και έβαζα τις προτεραιότητες για το τι πληρώνουμε και πότε..άφησα σε τελευταία μοίρα το ΤΕΒΕ του. έκανα διάφορες ρυ8μίσεις, αλλα΄με την αναδουλειά που είχε και με τις υποχρεώσεις (δάνεια, εφορία, τον παιδικό που πήγαινε η μικρή, κλπ) το ΤΕΒΕ είναι στα 8000 σήμερα. Το κακό είναι ότι δεν το ξέρει το μέγεθος - ξέρει ότι χρωστάει τα 2700 ( τα τελευταία 3 δίμηνα) και αύριο 8α πάω στον ΟΑΕΕ να κοιτάξω αν μπορώ να κάνω εκ νέου ρύθμιση - να παρακαλέσω και βέβαια θα του πληρώσω αυτά τα λεφτά - αν και επί της ουσίας, δεν είναι οτι μου έδινε χρήματα και τα έτρωγα...αλλά λέμε τώρα! Έχω άγχος....μαλακία μου, αλλά και εγώ άνθρωπος είμαι και λάθη κάνω...

Είμαι απόλυτα σίγουρη και αυτό θα κάνω... Όσο για το ότι ο άνθρωπος δεν αλλάζει, αυτό είναι το μόνο σίγουρο για τον άνδρα μου. Άσε που δεν ζητάει συγνώμη - πιστεύει ότι εγώ τον προκαλώ και η συμπεριφορά μου..επομένως...τι να λέμε! Μου είπε ότι έχουμε χάσει την μπάλα - του ειπα "ΟΚ, ναι!".... Τι να του πω? Οτι ρε φίλε, εσύ έχεις χάσει την μπάλα εδώ και καιρό? Ότι μου φέρεσαι σαν σκουπίδι? Ότι όυτε για χα΄ρη του παιδιού σου δεν κρατάς το στόμα σου κλειστό? Ότι μόνος σου ανερείς τα πάντα?? Δεν μπορώ... Ξέρω τι θέλω και τι έχω ανάγκη...για μένα και για την μικρή...

Τα πράγματα είναι πολύ μπερδεμένα και σύνθετα. Σήμερα το μεσημέρι πάω στον δικηγόρο και βάζω μπροστά! Όσο και αν πονάει, δεν αλλάζω ρότα. Έχω πάρει τις αποφάσεις μου. Με πήρε τηλέφωνο σήμερα και έκλαιγε - μου είπε ότι του λείπω και εγώ και το παιδί, και ότι θέλει να μιλήσουμε. Για να κερδίσω χρόνο, του είπα ΟΚ - ώστε να μην με πιέζει μέχρι να κάνει ο δικηγόρος αυτά που πρέπει. Δεν έχει αντιληφθεί το μέγεθος του προβλήματος που έχει δημιουργήσει. Μου είπε να του τηλεφωνήσω όταν είμαι έτοιμη. Ξέρει οτι το σαββατοκυριακο θα είμαι στην Κέρκυρα στον γάμο του αδερφού μου, και μου ζήτησε να δει το παιδί πριν φύγουμε. του είπα "ενταξει θα μιλησουμε το απόγευμα" γιατί θέλω να ρωτήσω τον δικηγόρο τι κάνω σε αυτή τη περίπτωση. Μπάχαλο η κατάσταση!

Δυστυχώς εμάς δεν έχει έρθει η αστυνομία - αν την καλούσα ίσως και να ήταν καλύτερα - να τρόμαζε λίγο. Αλλά η κόρη μου έχει δει τον πατέρα της να με χτυπά, και τον έχει ακούσει πάρα πολλές φορές να με βρίζει και να με κατηγορεί ότι τον απατώ, και άλλα τέτοια. Βρίζει όλο το σόι/ οικογένεια μου, και είμαστε καλά μόνο όταν είμαστε με τους δικούς του. Τι να πω?? Μας έχει ήδη διώξει μία φορά από το σπίτι και επέστρεψα μετά από σύσταση της τότε δικηγόρου μου και εφόσον εκείνος είχε πει ότι θέλει το παιδί να μαζευτεί στο σπίτι του. Είχε πει ότι θα έφευγε, αλλά δεν έκανε τίποτα - και μέσα σε 2 μήνες είχαμε και πάλι κρίσεις, φωνές, βρίσιμο, χειροδικία...Επομένως, πλέον μόνο νομικά θα κινούμαι και ότι πει ο νέος δικηγόρος !

Ναι! όπως τα λες είναι! Μου έστειλε e-mail σήμερα το πρωί, όπου προσπαθεί να μου ρίξει το φταίξιμο γιατί δεν πήγα σπίτι με το παιδί και έμεινα στην θεία μου, μετά τα χθεσινά, και ότι "μπαμπέσικα" τον απομάκρυνα από το παιδί. Δεν πιστεύω ότι θα πήγαινε να μου κάνει καταγγελία για αρπαγή ανηλίκου, αλλά και πάλι δεν ξέρω.. Λυπάμαι πολύ που έφτασαν τα πράγματα εδώ, αλλά είναι τελείως μπερδεμένος μέσα του, και αυτή τη στιγμή είναι πολύ επιθετικός απέναντί μου - δεν υπάρχει κοινός παρανομαστής. Δεν μιλάω λοιπόν, παρά αφού μιλήσω με τον δικηγόρο αύριο

αυτό θέλω να ξέρω...μην τυχόν και έχει το δικαίωμα να μου πει "δεν παίρνεις το παιδί πουθενά" - επειδή ακόμα δεν υπάρχει δικαστική απόφαση και την επιμέλεια την έχουμε και οι δυο... ουφ.... όντως θέλει δύναμη ψυχική και υπομονή και όπως μου είπε μία γνωστή που πριν χρόνια πέρασε τα ίδια με τον πρώην άνδρα της - "δεν θα λες, για το καλό του παιδιού. πρώτα να είσαι εσύ καλά και μετά για το παιδί. γιατί αν δεν είσαι εσύ καλά, ούτε η κόρη σου θα είναι καλά":(

Καλησπέρα σε όλους! Περνάω δύσκολες ώρες - αύριο πάω στον δικηγόρο για να καταθέσω αίτηση διαζυγίου και αν χρειαστεί και ασφαλιστικά μέτρα για την μετοίκηση τη δική μου και της 6χρονης κόρης μου από το σπίτι του άνδρα μου. 6 χρόνια πήγαν όλα στον βρόντο. Δυστυχώς! Αλλά δεν πήγαινε άλλο - υπέμεινα πάρα πολλά , πολλούς εξευτελισμούς, ενδο-οικογενειακή βία( ψυχολογική, λεκτική και σωματική) και τώρα τελευταία, λόγω οικονομικής κρίσης, χειροτέρεψαν τα πράγματα. Βλέπετε μόνο εγώ δουλεύω - εκείνος είναι άνεργος, με πολλά χρέη και απόλυτα εξαρτώμενος από μένα. Και αυτό, δεν το "ανεχόταν ο ανδρισμός του". άρχισε να με ελέγχει όσον αφορά στην δουλεία ( που πάω, τι κάνω, με ποιον μιλάω), άρχισε να κάνει σκηνές μπροστά στην μικρή, να με βρίζει χυδαία. Και εγώ δεν έκανα καμμία καταγγελία...πρόβατο!!! Αλλά χθες το βράδυ πήγαμε στο σπίτι της θείας μου γιατί ήθελε να μιλήσει. Ήθελε να βγάλει τα σωψυχά του και να με ξεφτελίσει στους δικούς μου - γιατί πιστεύει ότι είμαι ικανή και να τον έχω απατήσει - αλλά η κουβέντα πήρε τέτοια τροπή, που στο τέλος δεν 'ηξερε από που να φύγει.Έφτασε να πει ότι του έφαγα λεφτά και άμα του δώσω 14000 ευρώ, ΄τοτε υπογράφει συναινετικό διαζύγιο....???? Ουφ!!! Εγώ έμεινα στην θεία μου χθες, μαζί με το παιδί και αύριο πάω στον δικηγόρο. Ερώτηση - αν ξέρει κάποιος: το σάββατο παντρεύεται ο αδερφός μου εκτός αθηνών, και θέλω να πάω, μαζί με το παιδί - μπορώ, άραγε??? Θα έχω κάνει όλες τις αιτήσεις, αλλά φαντάζομαι ότι καμμία απόφαση δεν θα βγει μέχρι τότε, επομένως τι κάνω?? Κάθε συμβουλή ευπρόσδεκτη...