Γεια σας κ από μένα!! Είμαι καιρό μέλος αλλά δεν έχω γράψει νομίζω ξανά στο φόρουμ. Ήρθε η ώρα να σας πω την ιστορία μας…
Με τον άντρα μου προσπαθούσαμε επί 3 χρόνια να κάνουμε μωράκι. Θεραπείες, μικροεπεμβάσεις, τη μια έφταιγε ο στενός τράχηλος μου την άλλη χρειαζόμουν επεμβατική υστεροσκόπηση, ινομυώματα..Δεν θυμάμαι πόσες σπερματεγχύσεις κάναμε, αλλά στην 3η εξωσωματική έμεινα έγκυος!! Παραμονές Πρωτοχρονιάς του 2013!!!
Λαχτάρα, ελπίδα κ φόβος!!! Φόβος μην τυχόν κ τελειώσει το όνειρο νωρίς. Ευτυχώς η χοριακή μου υπερδιπλασιαζόταν κανονικά κ φτάνει ο καιρός για τον πρώτο υπέρηχο. Δίδυμα! Δίδυμα?? Η χαρά μας τρελή. Η αγωνιά μεγαλύτερη.. Τα προβλήματα ξεκίνησαν γρήγορα.. Στην 7η εβδομάδα ξεκινούν οι αιμοραγίες. Στην 10η χάνω το ένα από τα 2 έμβρυα. Η κύηση συνεχίζεται το ίδιο κ η αγωνία για την εξέλιξη της κ η λαχτάρα να πάνε όλα καλά!
Στη 14η εβδομάδα νοσηλεύομαι για 10 μέρες με φρικτούς πόνους που προκαλούνται από το ινομύωμα που έχει φτάσει σε διάμετρο 15 εκατοστά. Μου μιλάνε για συσπάσεις κ κίνδυνο αποβολής. Ο Θεός με λυπήθηκε. Όλα πήγαν καλά. Το ινομύωμα σταμάτησε να μεγαλώνει κ μάλιστα από την 28η εβδομάδα έφτασε ο γιατρός μου να πει ότι ξεπεράσαμε τον κίνδυνο. "Τώρα μπορείς να σηκωθείς από το κρεβάτι!! Πηγαίνετε κ καμιά βόλτα, καλοκαίρι είναι".
Ήμουν ήρεμη, χαλαρή!! 'Ενοιωθα καλά κ ευτυχισμένη. Ήθελα να ξεκινήσω να ψωνίζω για την κόρη μου. Άρχισα να κάνω σχέδια κ να την ονειρεύομαι.
Μόνο ο άντρας μου δεν μπορούσε να ηρεμήσει. Φύλακας άγγελος σε κάθε βήμα μου. Πρόσεχε, πρόσεχε, πρόσεχε μου λεγε συνέχεια..κ τον έλεγα υπερβολικό!!!
30εβδ+2ημ Τρίτη πάμε για τις εξετάσεις του μήνα. Την Τετάρτη είχα ραντεβού με το γιατρό. Επιστρέφω σπίτι, φεύγει ο άντρας μου για δουλειά μετά από λίγο, σπάνε τα νερά!! Όχι δε με έπιασε πανικός..γιατί απλά δεν κατάλαβα τι συνέβαινε! Τυχαία το είπα στη μαμά μου που μιλόυσαμε στο τηλ εκείνη την ώρα
κ με πήγαν με το ζόρι νοσ/μείο. Με εξετάζει ο γιατρός κ παθαίνει σοκ!! "'εχεις διαστολή 2, γεννάς αλλά επειδή είναι πολύ πρόωρο θα στο πάρω με καισαρική για να μην στρεσαριστεί" Μπαίνω χειρουργείο μου κάνουν ραχιαία κ μετά από λίγο την βλέπω δίπλα μου. Η κορούλα μου το γλυκό μου το παιδάκι δεν είχε δύναμη ούτε να κλάψει…ένα νιαούρισμα άκουγα.. Τη ζητάω στην αγκαλιά μου, κ μου λένε δε γίνεται πρέπει να πάει στη ΜΕΝ. Κ εκεί σβήνουν όλα!!!
Ξυπνάω 5 ώρες μετά σε ένα κρύο δωμάτιο… Μην πολυλογώ άλλο: ΥΣΤΕΡΕΚΤΟΜΗ!! Το παιδί μου είναι καλά, αλλά εγώ κόντεψα να πεθάνω από αιμοραγία. Περάσαμε δύσκολα. ΠΟΛΥ δύσκολα. Αλλά τώρα είμαστε καλά! Κ οι τρεις μας.Κ θέλουμε κ άλλο μωράκι.΄Ενα αδερφάκι για την κόρη μας, που μας έχει τρελάνει!! ΠΩΣ όμως?? Εννοείται ότι δεν έχουμε επιλογές. Μόνο με παρένθετη. Ευτυχώς έχω ακόμα ωοθήκες, οπότε θα είναι δικό μας έμβρυο. Μήτρα όμως που θα βρούμε? Που μπορούμε να απευθυνθούμε για να βρούμε παρένθετη??? Μπορείτε να με κατευθύνετε??