Καλημερα.
Σε καταλαβαινω απολυτα, αλλα θα σου πω και την αισιοδοξη πλευρα γιατι την εχω ζησει. Πετυχες εγκυμοσυνη!!! Αυτο ειναι το σημαντικοτερο. Σου μιλαει μια μανουλα τριδυμων πλεον, που ταλαιπωρηθηκε πολυ. 1η εξωσωματικη με μικρογονιμοποιηση κατεληξε σε παλινδρομη και αποξεση, το ιδιο και η 2η. Η 3η (μεσα σε 1 χρονο και με ολο το κοστος και των 3 απο την τσεπη μας) κατεληξε σε τριδυμη κυηση και μετα απο καμποσους μηνες στη ΜΕΝΝ το σπιτι μας ειναι τιγκα στα μωρα. Και οι δικες μου αντοχες και η υπομονη δοκιμαστηκαν. Κι εγω πλανταζα στο κλαμα μετα απο καθε ασχημη εκβαση της εγκυμοσυνης, ιδιαιτερα οταν επρεπε να μου παρουν πισω αυτο που με τοσο κοπο ειχαμε βαλει. Μην το βαζεις κατω. Ενα πραγμα σου εγγυωμαι: οταν παρεις αγκαλια το η τα αγγελουδια σου, θα τα ξεχασεις ολα. Εγω εχω ηδη ξεχασει τα παντα, ακομα και οτι κοντεψαμε και οι 4 να πεθανουμε στον τοκετο και τις μερες που περασα στην εντατικη.
Εχε πιστη στο Θεο, πολλες φορες μας δοκιμαζει, αλλα στο τελος εχουμε τη χαρα να εκτιμαμαι πολυ περισσοτερο το θαυμα της ζωης απο ο,τι αν μας ερχοταν ευκολα.
Εμενα ο γιατρος μου (με τον οποιο εκανα και τις τρεις) καθε φορα μου ελεγε: εμεις καναμε ο,τι μπορουσαμε, απο εδω και περα ολα ειναι στο θελημα του Θεου.
Δεν ξερω αν μπορεσα να απαλυνω εστω και λιγο τη λυπη σου - το ξερω οτι ειναι δυσκολο - αλλα μη χανεις την πιστη και το κουραγιο σου. και σου ξαναλεω: Το σημαντικο ειναι οτι πετυχες εγκυμοσυνη!!! Και σιγουρα θα εχεις την ευτυχια να γινεις μανουλα.