ανδριαννα1980

Ε καλα αυτο με το πλυσιμο των χεριων το εχουμε και εμεις. Και οταν θα τα πλενουμε θα ειναι με σκετο νερο, τι το θελουμε το σαπουνι????? Εγω παντως αποφασισα να μιλησω. Δεν θα τρελαθω εγω. Το μωρο μου χρειαζεται μια ηρεμη μαμα και ο αντρας μου επισης. Εγω απο τη συγχυση που μου προκαλει η ακαταστασια και η τσαπατσσουλια δεν μπορω και μου βγαινει σε νευρικοτητα, και για ασημαντες αφορμες τα βαζω με τον αντρα μου. και οπως καταλαβαινετε αυτο δεν κανει καλο στη σχεση μας. Απλα ηθελα να δω αν μονο εγω τα βλεπω παραλογα και ασχημα αυτα, αλλα δεν ειμαι η μονη.

καλημερα και απο μενα!! κατι αντιστοιχο δεν μου εχει τυχει αλλα σε καταλαβαινω απολυτα. τι παθαινουμε ρε γ@@@@ο οταν παντρευονται τα αγορια μας δεν μπορω να καταλαβω.. δεν θελω Παναγιτσα μου με τιποτα να γινω σαν την πεθερα μου, οταν με το καλο γινω και εγω πεθερα, αλλα και ουτε σαν ολες τις πεθερες που κατα καιρους εχω ακουσει να δημιουργουν προβληματα.. Θελεις να σου πω το δικο μου προβλημα? Λοιπον, η δικια μου πεθερα επειδη μενουμε μακρια, ερχεται ΚΑΘΕ παρασκευοσαββατοκυριακο. ΚΑΘΕ!! Δεν υπαρχει ΠΣΚ που να μην ερθει. Γιατι θελει να μας βλεπει. Δεν καταλαβαινει δηλαδη οτι θελουμε σαν ζευγαρι και σαν οικογενεια να περασουμε λιγο χρονο μονοι μας? Μονο εγω το βλεπω ετσι? Ενα σκ φυγαμε για μια εκδρομη και γυρισαμε την κυριακη στις 10 το πρωι για να μας δει!!και αντε πες οτι το καταπινω αυτο. γιατι και εγω αν ηταν η μαμα μου ετσι νομιζω θα αντιδρουσα. (που εδω που τα λεμε θα μου εκοβε να της πω και ενα "μαμα θα παμε εκδρομη το σκ αυτο οποτε θα τα πουμε το αλλο"), αλλα ο αντρας μου που αποδειχθηκε μεγαλο μαμακιας δεν λεει κατι τετοιο και εγω φυσικα δεν μπορω να πω τιποτα γιατι θα δειξω οτι εχω προβλημα με τη μανουλα του. Τα πσκ που ερχεται επικρατει ενας πανικος μεσα στο στιτι. Μπαινει μεσα, βγαζει το μπουφαν της και αν εχετε το Θεο σας, το αφηνει στο επιπλο κατω ακριβως απο την κρεμαστρα. Κοπος ειναι να τεντωσει το χερι της να το κρεμασει? Με εχει δει να το παιρνω με νευρικο τροπο να το κρεμαω στην κρεμαστρα αλλα μετα απο λιγο παλι το ιδιο εκανε. Η βαλιτσα της δεν παει μονη της στο δωματιο αλλα με ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ ΧΕΡΙΑ!! Αυτο που μου γυρισε τα μυαλα πριν λιγο καιρο ηταν που επειδη ειχαμε αναμμενα ακομα καλοριφερ και ζεσταθηκε, λογικο, ηθελε να βγαλει το εσωρουχο (σουτιεν). Και το εβγαλε, στο σαλονι!! Και το αφησε πανω στον καναπε. Στην πλατη του καναπε... Τελεια ε? Εγω που εινια σπιτι μου ρε παιδια δεν το κανω αυτο. Και αλλα πολλα πολλα που δεν θελω να τα σκεφτομαι . Δεν ζηταω να κανει δουλειες, τα καταφερνω μονη μου. Τα πραγματα της θελω να μαζευει. Δεν μπορω να τρεχω πισω απο ενα παιδι, απο ενα συζυγο και πισω απο την πεθερα. ΕΛΕΟΣ!! Θελω και εγω τα πσκ να ξεκουραζομαι. Ειμαι παραλλογη????

καλημερα σας. χρονια πολλα σε ολους. θα ηθελα να τα βγαλω λιγο απο μεσα μου. και αν ηταν δυνατον να ακουσω καμια γνωμη, μπας και βοηθηθω λιγο. με τον αντρα μου, για καποια προβληματα που ειχαμε αναγκαστηκαμε να μεινουμε με την οικογενεια μου. δεν ηταν ευκολο ομως. τωρα αποφασισαμε να φυγουμε και να παμε καπου μονοι μας με το παιδακι μας. το θεμα θα μου πειτε ποιο ειναι; αφου το θελουμε και οι δυο. ας τα παρουμε απο την αρχη. τον αγαπαω τον αντρα μου. και το παιδι μου φυσικα. αλλα τοσο καιρο που ημασταν με την οικογενεια μου εγιναν διαφορα πραγματα, τα οποια στα ματια των γονιων φαινονται πολυ διαφορετικα. και οι γονεις μου νομιζουν οτι δεν ειμαι αυτυχισμενη με τον αντρα μου. και και αντιδρουν καπως στο οτι θελουμε να φυγουμε. φυσικα μονο μπροστα μου. και βγαζουν μια σταση απεναντι του πολυ αρνητικη. και εμενα αυτο με πειραζει. πανω σε μια συζητηση βεβαια η μαμα μου εδειξε οτι καταλαβαινει περισσοτερο, οπως ολες οι μαμδες τελικα. αλλα αυτη η αρνητικη σταση του μπαμπα με ποναει. το θεμα εινια οτι το καταλαβαινω γιατι το κανει. οπως καθε γονιος θελει το καλο του παιδιου του. και δεν θυμωνν μαζι του. του εξηγησα οτι καποια αρνητικα που εχει ο αντρας μου τα βλεπω και εγω, και του τα λεω. δεν ειναι οτι με κανει οτι θελει, η οτι δεν του μιλαω για τα αρνητικα που εχει. και οτι οπως ολοι οι ανθρωποι ετσι και ο αντρας μου εχει ελατωμματα. και τα δεχομαι οπως δεχεται αυτος τα δικα μου. αλλα και παλι μου μιλαει πολυ ασχημα για τον αντρα μου και εμενα με ενοχλει. θελω να πιστευω οτι οταν φυγουμε θα γινουν καλυτερα τα πραγματα γιατι θα αποστασιωποιηθουμε λιγο. θα ειναι λιγο ζορι στην αρχη βεβαια αλλα μετα θα ειναι καλα. ετσι θελω να πιστευω βεβαια. το τι θα γινει ειναι αλλο θεμα. πως να το διαχειριστω; πως να ειμαι καλα και με τους δυο; και πως να ειναι καλα και οι δυο μεταξυ τους; γιατι παντα να γινεται αυτο που κοροιδευουμε;