annika77

Skandalo, δεν είσαι υποχρεωμένη να πιστεύεις. Ούτε είσαι υποχρεωμένη να παρακολουθείς αυτή τη συζητήση εφόσον τη θεωρείς άνευ ουσίας. Εγώ καποια στιγμή στη ζωή μου πίστεψα γιατι το είχα ανάγκη. Το τελείως ανθρώπινο και βασισμένο στη λογική "η θρησκεία δημιουργηθηκε από ανάγκη των ανθρώπων". Είμαστα άνθρωποι και έχουμε αδύναμες στιγμές και επειδή είμαστε άνθρωποι κάνουμε και λάθη και πράγματα που δεν τα σκεφτόμαστε παραπάνω, από παρόρμηση, όπως πχ να υποσχεθούμε κάτι στην Παναγία ή κι εγώ δεν ξέρω πού. Όπως και να έχει το πράγμα, υπάρχουν ένα σωρό άλλες συζητήσεις που μπορείς να παρακολουθήσεις, εδώ όπως βλέπεις γίνεται μια συζήτηση για να βοηθηθούν ψυχολογικά κάποιες μανούλες, και αυτή η συζήτηση είναι προφανώς εκτός του πεδίου ενδιαφέροντός σου.

Όλοι έχουν στιγμές αδυναμίας, ειναι τελείως αφοριστικό να τα χαρακτηρίουμε βλακείες, αγαπητή skandalo. ΕΦΙΑΝΑ, τώρα εκ των υστέρων τι μπορείς να κάνεις; Τίποτα. Τουλάχιστον να χαίρεσαι που έχει και το επίθετό σου. Εγώ πάντως ακόμα δεν έχω καταλήξει τι πρέπει να γίνει. Τι λέει η καρδιά μου... η καρδιά μου λέει άλλο όνομα αλλά με έχουν φοβίσει οι γύρω μου ότι θα πάθει κατι η μικρη αν δεν εκπληρωσω την υποσχεση.

Σας ευχαριστώ πολύ, κάθε γνώμη ειναι για μένα πολυτιμη. Νομίζω ότι ένας πνευματικος θα μου πει οτι ειναι εγωιστικο να μη θελω το ονομα που εταξα. Ίσως βεβαια να μου πει ότι σημασια εχει να πιστευω κι οχι να το κανω απο υποχρεωση. Γι' αυτο σκεφτομουν κάτι προς τιμήν του Αγιου.. πχ βάφτιση στην εκκλησια. Από την άλλη δεν ξέρω πώς λειτουργουν πραγματικα τα τάματα. Δηλαδή εγώ ή θα ήμουν άρρωστη ή δεν θα ήμουν, δηλαδή δεν ήμουν πχ περίπτωση που δεν μπορουσα να πιασω παιδι και με βοηθησε ο Άγιος. Αγγελίνα_2, τι εννοεις να προσέχω ποιον πνευματικο; Δεν ξέρω και πολλούς evhgiorgos, πού ειναι ο πνευματικος σου;

Πρώτη φορα που γράφω.. Δεν ξερω τι αλλο να κανω. Πριν πολλά χρονια νομιζα οτι είμαι άρρωστη γιατί έπεφταν τα μαλλιά μου, δεν έπαιρνα βάρος.. Τελικά ήταν υπερκόπωση και στρες. ΑΛΛΑ όσο ήμουν έτσι, μια ωραία πρωία, είπα πως αν επιβιωσω και κανω παιδι θα του δώσω το όνομα του Αη Δημητρη (ειμαι θεσσαλονικια). Την ώρα που έλεγα αυτά τα λόγια σκέφτηκα ότι αν ειναι κορίτσι το Δήμητρα δεν το θέλω γιατί δεν μου αρέσει για πολλούς λόγους (ένας από αυτόυς γιατί ξέρω και μια κοπέλα πολύ καταραμένη με αυτό το όνομα). Είπα τότε, πως αν είναι αγόρι το πρώτο παιδί τελικά, κι όχι κορίτσι.. Τα μπουρδούκλωσα να μην τα πολυλογώ, χάλια τα έκανα, γιατί δεν είμαι της εκκλησίας και ούτε ξέρω γιατί το έκανα αυτό. Το πρώτο μου παιδί ειναι κορίτσι.. Γεννήθηκε πριν τρεις μήνες. Αποφασισμένη εγώ να δώσω το όνομα της μητέρας μου, Μαρία, και ξαφνικά θυμήθηκα πριν λίγες μέρες το τάμα. Αναρωτιέμαι διάφορα γιατί ο άντρας μου δεν πείθεται με τα τάματα κι εγώ δεν θέλω να εχει το παιδί δύο ονοματα. Μήπως να αναζητήσω μια εκκλησία του Αγίου Δημητρίου να κάνω τη βάφτιση και κάθε χρόνο να αναβω μια λαμπάδα στη γιορτή του Αγίου; Μήπως να δωσω δυο ονοματα μόνο για την εκκλησια για να το ακούσει ο άγιος; (να κανω ονοματοθεσια πρωτα). Δεν ξέρω καν αν ισχυει το τάμα που έκανα γιατί είπα ό,τι ναναι, ούτε που θυμάμαι ποιο ήταν τελικα το τάμα, ή τι θεωρησε ο Άγιος οτι ισχύει (αγορι-κορίτσι, πρώτο-δεύτερο παιδί, όλα τα παιδιά). Ήδη έχουμε τσακωθει απειρα για το ονομα γιατι ο άντρας μου ήθελε της δικής του μαμάς. Τώρα να τσακωθω και για το τάμα; Μου λέει βέβαια πως αν το πιστεύω τόσο πολύ πάει πάσο. Φοβάμαι μην πάθει κατι η κόρη μου αν δεν το εκπληρώσω. Είναι άραγε εκπλήρωση αυτό που λέω, να τη βαφτίσω σε εκκλησία του Αγίου και να τη γιορτάζω και τότε με λαμπάδα; Διάβασα σε παλιότερες περιπτώσεις ότι οι Άγιοι δεν θέλουν τάματα, θέλουν καλούς χριστιανούς και καλούς ανθρώπους. Αλλού διάβασα ότι η θρησκεια μας δεν δέχεται να τάζουμε αλλους ανθρώπους. Εσείς τι λέτε; Οποιαδήποτε γνώμη ευπρόσδεκτη.Έχουμε καιρό πάντως, Σεπτέμβρη λέμε να κάνουμε τη βάπτιση, όταν θα χρονισει η μικρή.