aploon

Registered Users
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    170
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

The recent visitors block is disabled and is not being shown to other users.

  1. aploon

    Παιδιά εκτός γάμου και δίλημμα

    Καλημέρα σε όλες.. Ήθελα να σας πω ένα μεγάλο ευχαριστώ, σε όλες, μέσα από την καρδιά μου για τις σκέψεις και τις συμβουλές σας. Ήθελα να διευκρινήσω ότι είμαστε μεν ενα χρονο μαζί όμως γνωριζόμαστε εννοείται περισσότερο, και επειδή έχουμε και οι δύο καεί απο προηγούμενες σχέσεις έχουμε εξ’ αρχής μια σχέση και μια επικοινωνία χωρίς φίλτρα, all cards on the table. Ειλικρινά δεν ξέρω αν υπάρχει κάτι που να μην έχουμε πει, αναλύσει κλπ. Θα μου πεις ένας χρόνος ειναι ένας χρονος και όχι δέκα πχ. Εννοείται ότι όλα τα ζυγίζω στο κεφάλι μου, μέσα και αυτό.. Εξακολουθώ να μην έχω τελική απάντηση για το ζήτημα μας.. Όταν καταλήξουμε κάπου (μιας και αναλύουμε τα πάντα με το σύντροφο μου ώστε να νιωσουμε οτι πηραμε την καλύτερα αναλογικων των συνθηκων αποφαση για ολους αλλα κυριως για τα παιδια) θα ενημερώσω τη συζήτηση.. Ευχαριστώ και πάλι..
  2. aploon

    Παιδιά εκτός γάμου και δίλημμα

    Κατανοώ τον πανικό του.. ούτε εγώ δε θα ήθελα τα παιδιά μου μακριά.. ειλικρινά εγώ στη θέση του θα έλεγα θα πάω κ γω. Στην ίδια πόλη αν γινότανε. Αλλά αν κρίνω από τη δήλωση του στα παιδιά ότι ο ίδιος δεν πρόκειται ποτέ να πάει στην Αγγλία μάλλον δεν σκεφτόμαστε το ιδιο.. Ο πανικός θα έπρεπε μέχρι τώρα μήνες μετά να έχει καταλαγιάσει τουλάχιστον τόσο ώστε να μπορέσουμε να βρούμε μια λύση για τα παιδια.. ΤΖένη μου ελπίζω να πηγαίνει καλά η συγγενής σου με το θέμα υγείας της.. και να της πεις μπροστά σ’ αυτά να μην σκέφτεται τίποτα άλλο.. σημασία έχει να κοιτάξει να είναι καλά για να είναι καλά κ τα παιδάκια της..
  3. aploon

    Παιδιά εκτός γάμου και δίλημμα

    Αν του παραχωρίσω μέρος της νομικής επιμέλειας τότε έχει λόγο (νομικά) στο πού θα ζω. Εννοώ ότι έστω ότι τώρα λέμε μένουμε. Ποιος μου εγγυάται ότι σε πέντε χρόνια πχ από τώρα θα τα βγάζουμε πέρα; Εαν όχι, αν δεν έχω την αποκλειστική επιμέλεια τότε δε μπορώ να «κινηθω» όχι μόνο για εξωτερικό/επαναπατρισμό στην Κύπρο αλλά ούτε και σε άλλη πόλη. Το ποιος έχει την αποκλειστική επιμέλεια είναι μεγάλο αγκάθι σε κάθε χωρισμό δυστυχώς. Αντιλαμβάνομαι το «συμβολικο» αλλά ειλικρινά το συμβολικό είναι κάτω απο το πρακτικό καθημερινό σε ο,τι αφορά το νόμο και τα δικαστήρια. Ενδεικτικά στο πρώτο προσχέδιο συμφωνητικού που μου είχε στειλει οταν χωρίζαμε μου όριζε περιοχές της πόλης στις οποίες «δικαιούμουν» να ζήσω. Κι αν λεω εγω τώρα το υπέγραφα (που δεν το εκανα) και δεν έβρισκα σπίτι στα οικονομικά μου πλαίσια σε αυτές τις περιοχές; Αν δεν εξυπηρετούσε την εργασία μου; Τώρα ή σε βάθος χρόνου; Μου ειχε όρο να μην μετοικήσω μέχρι να ενηλικιωθούν τα παιδιά αλλιώς θα τα έπαιρνε αυτος. Ουτε αυτό το υπέγραψα προφανως. Στην πορεία του χρόνου έχουμε διαφωνήσει για διάφορα. Για παράδειγμα ήθελε να γράψω τη μεγάλη σε δημοτικό της περιοχής που μένει αυτός και όχι εγω. Μα από τις 20εργάσιμες του μηπνα τα παιδιά τις 18 είναι σε μένα. Ποιο σκοπό θα εξυπηρετούσε κάτι τέτοιο παρά μόνο να ταλαιπωρεί τα παιδιά να πηγαίνουν σε άλλη περιοχή σχολειό και βεβαίως σε βαθος χρόνου να μη μπορουν να βρεθούν με τους συμμαθητές τους ένα απόγευμα για παιχνίδι αφού θα μένουν αλλού; Εάν σε αυτη την περίπτωση είχε και αυτός επιμέλεια δε θα μπορούσα χωρίς τη συγκατάθεση του να γράψω τα παιδιά στο σχολείο.. Ένα παράδειγμα είναι αυτο, σαφώς υπάρχουν και άλλα...
  4. aploon

    Παιδιά εκτός γάμου και δίλημμα

    Το ότι θα είναι καλύτερα οικονομικά και πρακτικά εκεί ειναι κάτι παραπάνω από δεδομένο.. το ζήτημα μου είναι να μην κάνω κάποια λάθος κίνηση όσον αφορά τον ψυχισμό των παιδιών. Τα παιδιά μου είναι πάνω από όλα και θέλω στο τέλος της ιστορίας να είναι ευτυχισμένα και να έχουν μια ισορροπημένη σχέση με όλους τους ενήλικες της ζωής τους, είτε γονείς εξ αίματος είτε της «καρδουλας». Ο πρώην δύναται να βοηθήσει περισσότερο αλλά δεν το κάνει ως μοχλό πίεσης προς εμένα, παρόλο που διατυμπανίζει ότι είναι πρόθυμος να το κάνει (εάν δώσω το νομικό όμως). Ως έχει τις μέρες που είναι σ’ αυτόν ξαφνικά έχει γίνει σουπερ μπαμπάς τις βγάζει και βόλτα και ω του θαύματος τις πηγαίνει και στο πάρκο που όσο ήμασταν μαζί παρακάλαγα να πάμε κάπου σαν οικογένεια με τα παιδιά, ήμουν τυχερή αν ερχόταν μαζί μας μια φορά το μήνα σε παιδότοπο, κατα τ’ άλλα στον κουμπάρο όπου βέβαια οι γυναίκες παίζαμε με τα παιδιά κι οι άντρες καφέ και τσιγαράκι. Don’t get me started on that.. Ας ειναι, καλλιο αργα παρα ποτε κ ελπιζω να κρατησει αυτη τη συμπεριφορα για χαρη των μικρων. Για τον παιδικο.. η μικρη ειναι φετος προνηπια οποτε επρεπε να παμε σε νηπιαγωγειο. Πηγα να της κανω την εγγραφη κ μου ειπανε οτι δεν την παιρνουν επειδη δεν ειχε κοψει την πανα. Οποτε ηταν λιγο μονοδρομος για φετος αλλα απ του χρονου θα ειναι νηπια (και η ημερησια πανα κοπηκε πια!) οποτε θα φυγει σιγουρα εκεινο το εξοδο. Δόξα το Θεό δεν έχουμε πρόβλημα διατροφής, δουλεύουμε κ οι δύο στο σπίτι τα φαι στο τραπεζι βγαινει. Υπαρχουν ανθρωποι γυρω μας με πολυ μεγαλυτερα προβληματα δυστυχως.. Στο δημοτικο της μεγαλης μου εχουν τα σχολικα γευματα αλλα ακομη δεν ξεκινησαν, την εχω γραψει παντως κ αναμενουμε την εναρξη.. Ρουχα κ παπουτσια ανακυκλωνονται αναμεσα στις δυο (ο,τι μικραινει στη μεγαλη παει στη μικρη) και απο κει κ περα h&m κλπ οικονομικα μαγαζια. Οι γονεις μου και ολη μου η οικογενεια ειναι στην Κυπρο και βρισκομαστε βαρια δυο φορες το χρονο. Η νονα της μεγαλης επισης εκει, ο νονος της μικρης στην Αμερικη. Εννοειται μας στελνουν δωρα κ με ρωτανε τι χρειαζονται τα μικρα αλλα δε θελω κ να καταχραζομαι αυτη τη σχεση σαφως. Θεωρητικά, όταν θα παει κ η μικρη δημοτικό (που εχει προωρη υποδοχη) θα μπορω να τις πηγαινω 7.10 και να τις παιρνω εγω/ο συντροφος/ο πατερας τους οταν σχολαει το ολοημερο 4. Θεωρητικα επισης θα μπορουσαμε να συνεννοηθουμε με το μπαμπα τους να καλυπτει τις ημερες διανυκτερευσης μου στη δουλεια οταν δε μπορει ο συντροφος ωστε να εξαλειψουμε την αναγκη της «νταντας». Θεωρητικα λεω γιατι προσπαθουσα μεχρι και το Σεπτεμβρη να συνεννοουμαι με τον πρωην στην αρχη καθε μηνα για τις μερες που εχει αυτος διανυκτερευση στη δουλεια κ ποιες εγω αλλα δεν εβγαζα ακρη με το ατομο. Για παραδειγμα του ελεγα εχω την ταδε Κυριακη 24ωρο (4 βδπμαδες πριν), θα μπορεσεις να καλυψεις; Δεν ξερω θα δουμε βλεπουμε και οχι δεν καλυπτε.. Θεωρητικα λοιπον θα μπορουσαμε να πουμε μενουμε αλλα θελει λιγο και μια κινηση καλης θελησης απο τον πατερα τους. Δε μπορει και δεν ειναι ομορφο να τρεχει και να ξοδευει περισσοτερα για αυτα ο πατριος τους απο τον πατερα τους δεν ξερω μου βγαινει καπως.. Μια απ τις πρωτες κουβεντες του πρωην οταν ενημερωθηκε για τη σχεση μου ηταν οτι θα μεγαλωσουμε τα παιδια με ντανταδες κ ιδιωτικα σχολεια. Στηριζομενος στο οτι θα αναλαβει ο συντροφος μου αυτα. Και αναθεμα να τα ‘χαμε που και παλι δεν θα ηταν ωραιο, ειναι για μενα κ λιγο θεμα αρχων. Τα παιδια μου ειναι ευθυνη μου και του πρωην πρωτιστως, δε θα γυρισω να πω για την κοπελα του οτι «αναμενω» να αναλαβει οικονομικα τα παιδια μου. Σωστο προτυπο θελω να ειναι για αυτα, να τους στεκεται εν τι απουσια μου, οχι το πορτοφολι της..
  5. aploon

    Παιδιά εκτός γάμου και δίλημμα

    Καλησπέρα!! Τα παιδιά είναι 6μιση και 4, και όταν πηγαίνουν στο μπαμπά περνάν καλά, δε μου έχουν μεταφέρει κάτι το δυσάρεστο εξ’ ου και προσπαθώ να διαφυλάξω τη σχέση τους. Βέβαια υπήρξαν κάποια περιστατικά κακών σχολίων του για μένα προς αυτά και μια φορά το καλοκαίρι που γύρισαν και μου έλεγε η μεγάλη κάτι νομικίστικα για την επιμέλεια των παιδιών μετά το χωρισμό και τον περιέλαβα εκεί κ έκτοτε δεν έχει πέσει κάτι ανάλογο στην αντίληψη μου. Από πλευράς μου κ του συντρόφου μου πάντα υπάρχει σεβασμός προς τον πατέρα τους και μια δυο φορές που είπαν σχόλια εν βρασμώ τους λέμε πάντα ότι ο μπαμπάς τις αγαπάει πολύ κλπ, γενικώς θα έλαγα ότι είμαστε καλά. Μεταξύ των ενηλίκων υπάρχουν οι διαφωνίες.. Έχω μιλήσει με τα παιδιά, και παρουσία του συβτρόφου μου αλλά και μόνες μας ώστε να καλύψω την πιθανότητα να υπάρχει κάτι που να θέλουν να μοιραστούν μόνο με μένα. Η αίσθηση που μου δίνουν είναι ότι υπάρχει ένα σκάλωμα του τύπου πως θα είναι εκεί, αν θα μάθουν ως τότε καλά τη γλώσσα (η μεγάλη μιλάει/διαβάζει κάπως τη γλώσσα η μικρή ψιλοκαταλαβαίνει αλλά ο σκοπός ειναι ότι θα κάνουμε μαθήματα σε στυλ παιχνιδιού πριν πάμε για τον προφορικό λόγο ώστε να μπορουν να εγκλιματιστούν εύκολα, το πλάνο είναι αν φύγουμε εμεις να είναι το επόμενο καλοκαίρι, ο σύντροφος μου θα φύγει σε ενα μήνα να ξεκινήσει δουλειά/στήσει σπιτι κλπ κ τα παιδια θα μετακινηθουν μονο εφοσον και οταν θα ειναι ετοιμα). Τους έχω δείξει φωτογραφίες απο την πόλη και την περιοχή γιατί γνωρίζουμε ήδη που θα είναι, χαζεύουμε αγγελιες σπιτιων, google earth κλπ. Στην αρχή όταν πρωτοαναφέρθηκε η πιθανότητα η μεγάλη μου ήταν ζορισμένη γιατί σκεφτόταν οτι θα χάσει το μπαμπα της. Όμως. Δεν τους έχω πει ποτέ μου ψέματα και το ξέρουν. Με όρους κατάλληλους για την ηλικία τους τις βάζω σε ο,τι τρέχει στο σπίτι γιατί ειδικά η μεγάλη το έχει ανάγκη ώστε να επεξεργάζεται/διαχειρίζεται τις αλλαγές. Όταν λοιπόν τους υποσχέθηκα ότι από όσο περνάει απ’ το χέρι μου δε χάνουν το μπαμπα όπως δεν τον έχασαν κ παρόλο που η μαμά κ ο μπαμπάς δεν είναι πια ζευγάρι και τους έδωσα παραδείγματα για τη συχνότητα και διάρκεια που θα τις φέρνω ξεπεράσαμε το θέμα αυτό και έκτοτε δεν ξανααναφέρθηκε. Να αναφέρω επίσης ότι επειδή η δουλειά μου περιλαμβάνει 24ωρα που λείπω από το σπίτι κ αυτό είναι 7φορές το μήνα, αν αυτές τις μέρες δεν είναι μέρες του πατέρα τους τότε μένουν με την κοπέλα που τις προσέχει. Τώρα θα αρχίσουμε σιγά σιγά (αν δε δουλεύει κ αυτός βράδι) να μένουν με το σύντροφο μου (μετά από παράκληση των ιδίων ότι προτιμουν αυτόν απο την ξένη κοπελα). Έχω μια διαρκή παράκληση τους να βρω δουλειάπου να μην λείπω όταν είναι σπίτι. Το έχουν ανάγκη (και εγω το ίδιο). Στην Ελλαδα δε μπορώ να το κάνω αυτό γιατί οι συμβάσεις της εργασίας μας υπαγορεύουν την υποχρεωτική 24ωρη βάρδια, δεν εχω καμία επιλογή. Στην Αγγλία μπορώ και το ξέρουν οπότε στα μάτια τους είναι πολύ μεγάλο θετικό σημείο ότι η μαμα θα είναι σπίτι όποτε αυτές δεν θα είναι στο σχολείο. Και κάτι τελευταίο (νιώθω ότι άνοιξε μια στρόφιγγα και βγάζω τα σώψυχα μου).. Πάσχω από λύκο. Δεν ξέρω αν τον γνωρίζετε τον κύριο αλλά είναι συστηματική αυτοάνοση νόσος και δυστυχώς έχω την ατυχία να μου έχει κτυπήσει την πόρτα σε διάφορα συστήματα (αιματολογικά, νεφρά, ήπιες βαλβιδοπάθειες). Παίρνω κάθε μέρα 9 χάπια για να μπορώ να ανταπεξέρχομαι στις υποχρεώσεις μου και να κρατώ τη νόσο σε ύφεση. Θέλω να ηρεμήσω, να χαρώ τα παιδιά μου και το σπίτι μου και να βοηθήσω και την υγεία μου δουλεύοντας πιο ήπια μπας κ αυξήσω το «προσδόκιμο» μου. Τόσα πολλά ζητάω πια; Τόσο εγωίστρια είμαι;.. Δεν ξέρω πια ειλικρινά έχω πελαγώσει..
  6. aploon

    Παιδιά εκτός γάμου και δίλημμα

    Δίκιο έχεις Τζένη μου.. Σ’ ευχαριστώ και πάλι...
  7. aploon

    Παιδιά εκτός γάμου και δίλημμα

    Σ’ ευχαριστώ πολύ που μπήκες στη διαδικασία να απαντήσεις και για το κουράγιο που μου δίνεις.. Είναι πολύ δύσκολη περίοδος, πολύ μεγάλες αποφάσεις που θα κρίνουν πολλών ανθρώπων τις ζωές.. Νιώθω το βάρος του κόσμου στους ώμους μου πέρα από την ατελειωτη αγάπη για τα μικράκια μου έχω και τεράστια ευθύνη απέναντι τους.. Προσπαθώ να βρω μια χρυσή τομή που θα συμβιβάσει και το οικονομικό και το συναισθηματικό. Θεωρώ ότι η Αγγλία είναι αυτή η τομή γιατί διατηρεί αν προσπαθήσει και αυτός λίγο τις μέρες του. 87 να του τις φέρνω εγώ και από κει και πέρα ένα ΣΚ το μήνα να έρχονται αυτοί θα φτάσει τις ίδιες μέρες. Βρίσκω τοίχο. Του είπα κιόλας ότι αν πήγαινα στη χώρα καταγωγής μου όπου ίσως θα ήταν πιο εύκολο για μένα, τον ενήλικα, θα ήταν εξαιρετικά μειωμένες οι μέρες του γιατί εκεί ακολουθείται το ίδιο εκπαιδευτικό πρόγραμμα με εδώ οπότε θα είχε στην ουσία μια βδομάδα Χριστούγεννα μια Πάσχα κ 4 βδομάδες καλοκαίρι. Και δε θέλω να τους το κάνω αυτό εκτός εάν χάσω (έτσι όπως καθυστερεί και δεν συνεννοείται) την ευκαιρία για την Αγγλία. Μα είναι σαν να μιλάω σε τοίχο. Επιμένει για τη γονική μέριμνα θέτοντας την ως όρο για να αναλάβει περισσότερες ευθύνες απέναντι στα παιδιά του δεν ξέρω αν θεωρεί ότι θα με «καταφέρει» έτσι αλλά ειλικρινά δεν πρόκειται. Και του έχω πει κιόλας ότι δεν είναι θέμα της αξίας του ή οχι σαν πατέρας την οποία αντιλαμβάνομαι προφανώς για να κάθομαι να προσπαθώ να συνεννοηθώ αλλά θέμα δικής μου «προστασίας» σαν ενήλικας μην βρεθώ κάποια στιγμή άνεργη και μη έχοντας την αποκλειστική επιμέλεια δε μπορώ να κινηθώ χωρίς το οκ που δεν θέλει να δώσει. Ώρες ώρες απορώ αν όλες οι μανάδες που βρέθηκαν σε αυτό το δίλημμα κάθονταν κ προσπαθούσαν μήνες να συνεννοηθούν ή απλά έφτασε μια στιγμή που είπαν αει στην ευχή και τα βρόντηξαν.. Τέλος πάντων σας καραζάλισα..
  8. Καλημέρα! Θέλω κάπου να τα πω γιατί θα σκάσω.. Νιώθω ότι κάπου χάνω τη «λύση» ενώ είναι μπροστά μου.. Έχω δύο παιδάκια εκτός γάμου. Με το μπαμπά τους δεν είμαστε μαζί. Έμεινα έγκυος στην πρώτη στα 26 μετάα πο έξι μήνες σχέσης και το έμαθα ενώ ήδη είχαμε πει οτι δεν ταιριάζουμε και να το αφήσουμε. Αποφάσισα να κρατήσω το παιδί και του είπα ότι από αυτόν δεν ζητώ κάτι πέραν της αναγνώρισης, να ξέρει το παιδί τίνος είναι και από κει κ πέρα όποια σχέση ήθελε να έχει με το παιδί θα την υποστήριζα αλλά να μη μπαινοβγαίνει στη ζωή του, να ειναι σταθερά ή παρών ή απών. Αυτός δεν είχε χαρεί με την εγκυμοσύνη, τρία μερόνυχτα καθόμασταν κ συζητάγαμε, τα είχε βάψει μαύρα. Πέσαν πάνω τα σόγια (του), να μείνουμε μαζί για να μην πάρω το παιδί και φύγω καθώς είμαι από το εξωτερικό. Εγώ μες τις ορμόνες κ το ρομαντισμό μου τότε το δέκτηκα αλλά πάτησα πόδι όχι γάμο (δεν ήθελε ούτε αυτός, το σοι του πίεζε) γιατί δεν ήθελα να παντρευτούμε λόγω της εγκυμοσύνης, ας δοκιμάσουμε και βλέπουμε. Δε χάρηκα εγκυμοσύνη, είχα ένα σύντροφο που έλεγε συχνά ότι αυτή δεν ήταν η ζωή που ήθελε να έχει, ότι ήθελε εργένικη ζωή κλπ. Εγώ να του λέω να φύγει τότε κ αυτός να λέει όχι (κοινωνικές επιταγές). Εγώ στην ουσία μόνη μου καθώς είχαμε μετακομίσει σε άλλη πόλη λόγω δουλειάς κ είχα εκεί μόνο μια φίλη που με στήριζε όσο μπορούσε. Έκανε στο σπιτι διάφορα δε λέω, έστησε την κούνια, πήγαινε για ψώνια γιατί ήμουν για δύο μήνες ακινησία λόγω πρόωρου. Αλλά κατά τ άλλα στον υπολογιστή, και μεταξύ μας μια παγωμάρα. Μετά τη γέννα βοηθούσε στα βραδινά ταίσματα κλπ και πίστεψα ότι βρήκαμε το ρυθμό μας, βρήκε και δουλειά κάποια βράδια του μήνα (μέχρι τότε δε δούλευε, το σπίτι μας το είχαν πάρει οι δικοί μου και ζούσαμε από το μισθό μου κ το ταμείο του). Μέχρι που έρχεται ο καιρός μετά από έξι μήνες να πάω πίσω στη δουλειά και μου λέει οτι δε μπορεί να αναλάβει το παιδί όσο λείπω παρά τη μεταξύ μας συμφωνία. Για νταντά δε βγαίναμε εκτός αν έβρισκε κ αυτός σταθερή δουλειά αλλά έλεγε ότι έχει τα ψυχολογικά του κ δε βρίσκει στην Αθήνα δουλειά κ βρίσκει σε νησί και μου ζητάει να παραιτηθώ και να κάτσω με το παιδί που το κουμαντάρω καλύτερα ώστε να δουλέψει αυτός. Δέχομαι σκεπτόμενη ότι αυτό που λέει έχει λογική και ότι αν αυτός βοηθηθεί ψυχολογικά με το να έχει εργασία θα είναι καλό για όλους στο σπίτι. Να μην τα πολυλογώ έμεινα στο σπίτι δυόμιση χρόνια στη διάρκεια των οποίων γεννήθηκε και το δεύτερο παιδί μετά από μια φάση ανάκαμψης μας που κράτησε μέχρι που έμαθα ότι είμαι έγκυος. Μετά δε μου μίλαγε για μέρες, έλεγε ότι εγώ φταίω για όλα, στους υπερήχους μόνη μου (φτάσαμε 8η βδομάδα να δούμε καρδούλα, είχα αιμορραγίες και γενικώς πολύ χάλια εγκυμοσύνη). Ας πούμε ότι στρώσαμε ή μάλλον ξαναβάλαμε κάτω απ’ το χαλί το γεγονός ότι δεν υπήρχε τίποτα μεταξύ μας πέρα από τη συνεννόηση του ποιος θα κάνει το φαι κ ποιος τα πιάτα. Στη διάρκεια των πέντε χρόνων που ήμαστε μαζί έμαθα για τουλάχιστον τρεις απιστίες του, η τελευταία εκ των οποίων ήταν όταν ήμουν 7μηνών έγκυος στη μικρή. Δεν μπορούσα να μετακινηθώ λόγω επιπλοκων με την εγκυμοσύνη και..το έθαψα αλλά είχε σπάσει μέσα μου. Έμεινα στη σχέση για άλλα τρία χρόνια αλλά πλέον χωρίς καμία αυταπάτη ότι θα κρατούσε. Ξέραμε κ οι δύο ότι θα έληγε. Δούλευα εγώ, αυτός πηγαινοέφερνε τα παιδιά στον παιδικό και τις υπόλοιπες ώρες (θεωρητικα) διάβαζε για κάποιες επαγγελματικές εξετάσεις. Με το που σχόλαγα αναλάμβανα το σπίτι και τα παιδιά και συνήθως έφευγε κ πήγαινε στον κουμπάρο του. Συνέχισα αυτή την παρωδία για τόσο όσο να τελειώσει με τις εξετάσεις του κ να σταθεί λίγο στα πόδια του ώστε να μπορεί να σταθεί εντάξει απέναντι στα παιδιά όταν θα χωρίζαμε. Είχαμε συμφωνήσει ότι όταν θα χωρίζαμε θα είχαμε τα παιδιά 50-50 όσον αφορά τις μερες. Αυτό το είχαμε συζητήσει ήδη σχεδόν δυο χρόνια πριν το χωρισμό μας, ο οποιος ηρθε επεισοδιακά πριν ένα χρόνο. Είχαμε μια μέρα ένα μπαμ γιατί του είπα ότι δεν ειμαι ευτυχισμένη κ τέλος. Στη διάρκεια των συνεννοήσεων μας για τα παιδιά αναφέρθηκε το ζήτημα της γονικής μέριμνας η οποία είναι αποκλειστικά σε μένα λόγω μη τέλεσης γάμου. Και του είπα οτι αυτή δεν τη δίνω αλλά θα κρατήσω τη συμφωνία μας για τις μισες μισές μέρες. Λιγότερο απο μισή ώρα αργότερα μου απήντησε ότι θέλει μόνο τα νόμιμα (δύο ΣΚ το μήνα και κάποιες ώρες καθημερινων). Με προτροπή μου για χάρη των παιδιων πήρε τελικά 8 διανυκτερεύσεις το μήνα. Όσον αφορά το οικονομικό κομμάτι τελευταία στιγμή και ενώ είχαμε βρει μαζί κοπέλα που θα βοηθούσε με το παιδιά (έχουμε περίεργα ωράρια και διανυκτερευσεις στη δουλειά μας), είχε πει ότι θα αναλάμβανε το μισό κόστος για αυτό καθώς και αυτός δυνητικά θα τη χρησιμοποιουσε (όπως και έκανε στην πορεία χωρίς να την πληρώσει έξτρα) και έκανε πίσω αφήνοντας με να το επωμιστώ μόνη μου. Η τελική του συνεισφορά ήταν 250€ σύνολο για τα δύο παιδιά. Ο παιδικός της μικρής μόνο είναι 180€, και μόλις τώρα κόβουμε πάνες και γάλα σε σκόνη. Θεώρησε ότι αυτό θα δώσει και αν το θεωρούσα λίγο ας πήγαινα δικαστικά. Εκτός αν του έδινα μέρος της νομικης μέριμνας. Λεφτά για δικαστήρια δεν είχα, τη νομική δεν τη δίνω οπότε υπογράψαμε τότε ένα ιδιωτικό συμφωνητικό στα ΚΕΠ παρουσία των δικηγόρων με τις 8διανυκτερευλσεις κ τα 250€. Στο μεταξύ έχουμε και οι δύο φτιάξει τις ζωές μας με άλλους ανθρώπους, και αυτό έπρεπε να είχε γίνει προ πολλού. Δεν ξέρω για τη δική του σχέση όμως ακούω καλά πράγματα απο τα παιδια για την κοπέλα του η οποία διανυκτερεύει όταν έχουν τα παιδιά (δε γνωριζω αν συγκατοικούν, δεν μου πέφτει λόγος και ειλικρινα εύχομαι τα καλύτερα). Από πλευράς μου έχω μια σχέση, μένουμε όλοι μαζί, τα παιδιά μου είναι ήρεμα κ ευτυχισμένα και εγώ κ ο σύντροφος μου το ίδιο. Δεν ξέρω πως να το εκφρασω με λόγια.. αλλά η ηρεμία κ η ευτυχία που νιώθω όταν χορεύουμε σαν τρελοί όλοι μικροι μεγαλοι στο σπιτι είναι βάλσαμο στην ψυχή μου. Έτσι πρέπει να είναι οι οικογένειες.. όχι αυτό που βιωνα πεντε χρόνια κ γω κ τα παιδια.. Το μονο προβλημα είναι το οικονομικο.. δε βγαινουμε ευκολα.. Τσιμα τσιμα.. Εχουμε την ευκαιρια να φυγουμε Αγγλια για καλη δουλεια.. Δε θελω να μπω σε λεπτομερειες ομως στον τομεα μας θα μπορουσαμε να παμε κ να δουλευει μονο ο ενας πληρες ωραριο κ ο αλλος περιστασιακα κ να βγαινουμε ανετα.. να μη χρειαζεται να σκεφτομαι αν κ πως θα αγορασω ενα ζευγαρι παπουτσια για τονπαιδι μου.. Προσπαθω απο τον Μαιο να συνεννοηθω με τον πρωην.. δε θελει να φυγουμε, του εχω στειλει ενδεικτικο πλανο το ποσο συχνα θα τις φερνω (βγαινουν 88διανυκτερευσεις το χρονο, τωρα εχει 130, και του ειπα να κοψει τα 250€ το μηνα κ να ερχεται οποτε θελει επιτοπου), δε συζηταει. Του εχω εκθεσει αναλυτικα τα εξοδα των παιδιων ανα μηνα. Του εχω πει αν θελει να αυξησει τη συνεισφορα του να συζητησουμε σε αλλη βαση. Μου ειπε να παω να δουλεψω εγω εκει και να του αφησω τα παιδια κ να τους στελνω λεφτα. (Κατι που ηθελε να κανω κ οσο ημασταν μαζι). Του ειπα οτι αυτο δεν συζητιεται καν (ηθελα να του πω πολλα περισσοτερα αλλα..). Νομικά δικαιούμαι να φύγω.. Όμως ήθελα να γίνει αυτό με συνεννόηση μεταξύ μας για το καλό και την ηρεμία των παιδιών.. Αυτός απ’ ό,τι καταλαβαίνω σε τέτοια περίπτωση θα ζητήσει ασφαλιστικά την επιμέλεια. 99% δε θα καταφέρει τίποτα αλλά θα καταφέρει να ζορίσει κ μενα κ τα παιδιά με δικαστήρια στα οποία ίσως κληθούν να μιλήσουν στο δικαστή. Ξέρει ότι δε θέλω να τα υποβάλω σε αυτό. Έχω προστατεύσει τις ψυχούλες τους μέχρι τώρα με νύχια κ με δόντια κ πατά πάνω σ αυτό. Αύξηση της διατροφής δε συζητά αν δεν του δώσω κομμάτι της νομικής επιμέλειας κ έχουμε φτάσει σ’ ένα σημείο να πρέπει μέχρι Δευτέρα να απαντήσουμε για τη δουλειά στην Αγγλιά και να έχω παραλύσει. Ειλικρινά δεν ξέρω τι είναι καλύτερο σε βάθος χρόνου για τα παιδιά. Να μείνουμε εδώ για να βλέπουν το μπαμπά τους με μεγαλύτερη συχνοτητα αλλά να ζοριζόμαστε πολύ και να λείπω βράδια απ’ τα παιδιά μου ή να πάμε και να τον βλέπουν πιο αραιά (αλλά με δυνητικά σχεδόν ίδιες μέρες το χρόνο) αλλά να έχουν ο,τι χρειάζονται και εμένα στο σπιτι όποτε δεν ειναι στο σχολειο (τα ωραρια μου θα ειναι ευελικτα και θα μπορω να δουλευω μονο οταν θα είναι στο σχολειο και μηδεν βραδυνα αρα και μηδεν νταντα/βραδια με ξενο ατομο). Έχει υπάρξει κανείς σε παρόμοια κατάσταση; Αν ναι πως το διαχειριστήκατε, τί έγινε τελικά; Ευχαριστω..
  9. Σας ευχαριστώ πολύ για το κουράγιο που μου δίνετε.. Ξέρω πως πρέπει να γίνουν όλα ένα βήμα τη φορά και μια χαμένη μάχη δεν κρίνει την έκβαση αλλά άντε.. είχα τολμήσει να αισιοδοξήσω και με έριξε.. Θα ανασυνταχθούμε σιγά σιγά.. Για το κορίτσι που ρώτησε για τα πονάκια περιόδου.. it’s not over till the red witch arrives!! Πονάκια μπορεί να έχεις κ λόγω εμφύτευσης, τεντώματος της μήτρας, πολλοί πολλοί λόγοι οπότε μην τα δίνεις (κακή) σημασία!! Όλα καλά θα πάνε να δεις!!!
  10. Καλησπέρα κορίτσια.. Χρειάζομαι τα φώτα σας λίγο.. Πήγαμε χθες κάναμε την ωοληψία.. Όλα καλά από κει, πολύ καλύτερα απ’ το αναμενόμενο, πήραμε 9ώριμα ωάρια.. Όμως στο δείγμα του άντρα μου δε βρήκαν ούτε ένα σπερματοζωάριο.. ούτε ένα.. Ζήτησαν δεύτερο δείγμα κ ήταν κ αυτό το ίδιο.. Πιθανολογούν κάποια φλεγμονή οπότε δεν μπορούσαν να κάνουν επιτόπου TESE και αναγκαστικά παγώσαμε τα ωάρια.. Τον ξεκίνησαν αντιβίωση και βλέπουμε σε τρεις βδομάδες.. Είμαστε από χτες να μας κλαιν οι ρέγγες, ψυχολογία μηδέν, και γω κ ειδικά ο άντρας μου μπορείτε να φανταστείτε.. Έχει τύχει σε κάποια; (Ειλικρινά ελπίζω όχι..) Πριν δυο μήνες είχαμε οκιγοασθενοτερατοσπερμία αλλά κανείς δεν πιθανολόγησε ότι θα μπορούσαμε να φτάναμε τελευταία στιγμή έχοντας «φαει» τις ορμονες, τη διαδικασία, την αναισθησία κ έχοντας πάρει τη χαρά ενός καλού αποτελέσματος από την ωοληψία ότι δε θα μπορούσαμε να προχωρήσουμε.. Ειμαι τωρα μια μέρα μετα την ωοληψία, πονάω σωματικά κ ψυχολογικά και δεν ξέρω αν έχει νόημα να προχωρήσουμε.. και πως..
  11. Καλημέρα σε όλα τα κορίτσια.. καλή επιτυχία σε όσες είμαστε στη διαδικασία και βεβαίως συγχαρητήρια σε όλες τις φουσκωμένες κοιλίτσες!! Πάνε περίπου τρία χρόνια να μπω στο φόρουμ.. Από τότε χώρισα, ξαναέφτιαξα τη ζωή μου, και προσπαθούμε με τον άντρα μου να κάνουμε και μαζί ένα παιδάκι (έχω δύο από τον προηγούμενο).. Μετά από σχεδόν ένα χρόνο ελεύθερων προσπαθειών δεν υπήρξε κάποια εγκυμοσύνη οπότε καταφύγαμε στην εξωσωματική. Λόγω προβλημάτων κ με τους δύο πήγαμε απευθείας σε εξωσωματική, έχω αυτοάνοσο(λυκο με θρομβοφιλία και πρόωρη ωοθηκική ανεπάρκεια). Κάνουμε το βραχύ πρωτόκολλο με ανταγωνιστή και θα κάνουμε ICSI. Ξεκινήσαμε προχθές τις ενεσούλες, Menopur, αρχίσαμε με 300μονάδες τη μέρα και θα κάνουμε το δεύτερο υπέρηχο τη Δευτέρα και μέτρηση οιστραδιόλης. Κατά πάσα πιθανότητα αυτή θα είναι η μοναδική μας προσπάθεια γιατί δε θέλουμε να «ξεσηκώσουμε» το λύκο μου.. Δεν αναμένουμε δυστυχώς και πολλά.. Αν μπορέσουμε να πάρουμε δύο ωάρια θα κάνουμε κωλοτούμπες απ’ τη χαρά μας! (ΑΜΗ 0.49 και δύο μικρές υποτονικές ωοθηκούλες).. Στην αρχή μιλάγαμε για προεμφυτευτικό, όμως αν μιλάμε για ένα ή δύο εμβρυάκια δε θέλουμε να ρισκάρουμε να τα χάσουμε στη διαδικασία οπότε σε τέτοια περίπτωση θέλουμε να πάμε σε φρέσκια μεταφορά.. Το μυαλό μου πηγαίνει σαν εκκρεμές ανάμεσα στην ελπίδα και την πεποίθηση ότι θα πάνε όλα καλά και στο «δε θα γίνει τίποτα, χαμένος κόπος».. Τη μια στιγμή ελπίζω και με πιάνω να βλέπω στο ίντερνετ για καρότσια και κούνιες και την επόμενη με παίρνει από κάτω.. Είναι κάποια άλλη κοπέλα σε ανάλογη φάση να ξεκινά τώρα τις ενεσούλες; Να είμαστε IVF buddies; Βρισκόμαστε Θεσσαλονίκη, δεν ξέρω αν επιτρέπεται να αναφέρω εδώ το κέντρο/γιατρό που είμαστε.. Καλή μέρα σε όλες και καλή μας δύναμη...
  12. Καλημέρα!! Οργάνωσα καλυτερα τις φωτό ηλικιακά κ δίνονται αν κάποιος ενδιαφέρεται κ έτσι (με ακόμη πιο συμφέρουσες τιμές)! Εννοείται δικά μου ΕΛΤΑ! Αν ξέχασα να συμπεριλάβω κάποια φωτο ή μπέρδεψα κάποιο αριθμό ή μέγεθος πέστε μου το! 9-12μηνών (φωτο 2,20,21): 40€ από 59€ 12-18μηνών (φωτο 23,26,28,29): 50€ από 64€ 18-24μηνών (φωτό 7,31,32): 30€ από 43€ 2-3ετών (φωτό 4,5,6): 30€ από 42€ 4-5ετών (φωτό 8 μέχρι και 16): 80€ από 112€ 5-6ετών (φωτό 18-19): 30€ από 44€
  13. Ξεδιάλεγμα ντουλάπας! Κάποια είναι καινούρια ή ελάχιστα χρησιμοποιημένα, άλλα είναι εμφανώς χρησιμοποιημένα (βλ. φωτό). Μεγέθη ρούχων από 9-12 μηνών εώς 6 ετών και παπουτσάκια από αγκαλιάς μέχρι ν27. Τιμές, τυχόν διευκρινήσεις και μεγέθη στις φωτό. Οι τιμές συμπεριλαμβάνουν τα ΕΛΤΑ. Πληρωμές Πειραιώς. Για αγορές πέραν των δύο "πακέτων" καλύτερη τιμή. Για απορίες ρωτήστε με! Ευχαριστώ!