Pipi_K

Registered Users
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    401
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

The recent visitors block is disabled and is not being shown to other users.

  1. Εγώ δε θα σου πω πολλά...μόνο ότι κ το δικό σου ουράνιο τόξο θα έρθει! Κλαψε, μίλα, ξέσπασε.... Κάνε πέρα όσους σου υποβιβαζουν το πένθος σου.. Έχασα το παιδί μου όταν ήταν 9 ημερών..είχαμε πάει σπίτι μας. Το είδα να πεθαίνει μέσα στα χέρια μου. Άγνωστη αιτία.. Τώρα μόλις κοιμησα το ουράνιο τόξο μου, την κόρη μου! Πάντα λέω ότι έχω δύο παιδιά, πάντα στη καρδιά μου υπάρχει μια ξεχωριστή θέση που είναι του γιου μου. Ο χρόνος είναι ο μόνος γιατρός, όχι για να ξεχάσεις,απλά για να σε κάνει να συνηθίσεις να ζεις με αυτό τον πόνο. Αν δεν ξέρεις τι είναι το ουράνιο τόξο για ένα μωρό, ψάξε στο ίντερνετ..
  2. Σου εύχομαι ολόψυχα γρηγορη σωματική ανάρρωση.. Η ψυχική είναι κάτι που θέλει τον χρόνο της...πάρε αγκαλιά το κοριτσάκι σου, αυτό ξέρει πώς να σου μαλακωσει λίγο τον πόνο. Δεν ξεχνάς,απλά προχωράς γιατί δεν γίνεται αλλιώς..δεν έχεις άλλη επιλογή.. Και απλά το μόνο που πρέπει να παρακαλαμε είναι "Θεέ μου μη μου στείλεις όσα μπορώ να αντέξω..", γιατί η δύναμη που κρύβουμε μέσα μας κάποιες φορές μας τρομάζει... Δεν στα λέω εκ του ασφαλούς, σε 5 μέρες γιορτάζω τα δεύτερα ουράνια γενέθλια του γιου μου, τον έχασα 9 ημερών, μέσα από τα χέρια μου, από άγνωστη αιτία. Πριν από 9 μήνες ξαναγεννηθηκα μαζί με την κόρη μου, η οποία είναι η ζωή μου. . Το κενό στην καρδιά κ στην ψυχή όμως για τον μικρό μου είναι εκεί..κ θα είναι πάντα εκεί. Σου εύχομαι γρήγορα να έρθει το τρίτο σου παιδάκι και να σφιζει από υγεία!
  3. Καλή επιτυχία για τον μικρό Αγγελακο! Είμαι σίγουρη ότι όλα θα πάνε τέλεια, το έχει αποδείξει τόσο καιρό εξάλλου! Μια τεράστια αγκαλιά για τον κουκλο!
  4. Σευχαριστώ πολύ κοριτσάκι μου για τα γλυκά σου λόγια! Η πρώτη εγκυμοσύνη ήταν καλή, αν εξαιρέσεις το άγχος της περιδεσης μιας κ την έκανα την 22η βδομάδα, αλλά έκατσα δύο βδομάδες κ μετά όλα όπως ήταν πριν. Το μόνο που μου είπε ο γιατρός ήταν να μη ξανακάνω μπάνιο στη θάλασσα τότε. Στη δεύτερη εγκυμοσύνη η οποία είναι επίσης καλή, κάναμε ξανά περιδεση την 15η-16η βδομάδα αν θυμάμαι καλά,(προληπτικά αυτή τη φορά) κ ούτε μέρα δεν ήμουν ξάπλα. Πάντα αν κάνεις μια φορά περιδεση ξανακάνεις σε επόμενη εγκυμοσύνη. Εσύ πως είσαι τώρα?
  5. Είναι ένα γεγονός που ποτέ δεν φεύγει ούτε πιστεύω ότι εστω ξεθωριαζει από μέσα μας. 13 μήνες τώρα δεν έχει περάσει ούτε μισή μέρα που να μην τον σκέφτομαι κ να μη μου λείπει. Και πάντα θα τον μετράω σε ερωτήσεις του στυλ πόσα παιδιά έχω. Η μόνη παρηγοριά είναι η αδερφή του που περιμένουμε σε ένα μήνα! Που κ πάλι κάνω όνειρα το πως θα ήταν να είχα και το αγοράκι μου μαζί. Κ οι φόβοι μη πάθει τίποτα κ η μπεμπα μας, είναι τεράστιοι.. Σευχαριστώ πολύ για το μήνυμά σου! Από την ιστορία σου που διάβασα, ως ομοιοπαθουσα (χοανωειδης ανεπάρκεια τραχήλου λέγεται) θα σου έλεγα να προσπαθείς τουλάχιστον να είσαι ήρεμη, το μικροβιο το ελέγχετε με την αντιβιωση, οπότε δεν έχεις λόγο να ανησυχείς! Ξέρω ότι είναι ακατόρθωτο βέβαια! Οι συσπασεις μετά από περιδεση σε μεγάλη εβδομάδα κύησης, είναι φυσιολογικές. Γιαυτό παίρνεις προγεστερονη (στο νοσοκομείο λογικά σε είχαν κ με ορο που είναι για τις συσπασεις). Χαλάρωσε κ ο καιρός θα περάσει, και ακολουθα τις οδηγίες του γιατρού, αυτός ξέρει! Πέρνα την ώρα σου χαζεύοντας πράγματα στο ίντερνετ για το μωράκι σου, έτσι θα κάνεις κ ευχάριστες σκέψεις κ μαζί με σένα κ το μικρακι σου!
  6. Palmoira καλησπέρα... Έχω να γράψω στο φόρουμ από τον Ιανουάριο.. Από τότε που οι κοπέλες από εδώ μου γραφανε ευχές για το μωράκι μου κ εγώ μπήκα ένα μήνα μετά, να τις ενημερώσω ότι ο μικρός μου έφυγε έτσι ξαφνικά όταν ήταν 9 ημερών... Από τότε μπαίνω σπάνια..και τώρα που μπήκα έπεσα στο μήνυμά σου. Κορίτσι μου γλυκό, δεν υπάρχει περίπτωση να ξεχάσεις ποτέ τίποτα. Ο χρόνος είναι γιατρός, μόνο στο να σε κάνει να το συνειδητοποιησεις. Είναι πολύ νωπο ακόμα κ ούτε το έχεις δεχτεί ακόμα. Ξέσπασε, κλαψε, μίλα....είτε μόνη σου είτε με όσους νιώθεις άνετα. Όλους τους υπόλοιπους καντους πέρα αυτή τη στιγμή της ζωής σου. Δεν έχεις ανάγκη να σου λένε ότι θα κάνεις άλλο παιδί ή ότι θα το ξεχάσεις..μα πως είναι δυνατόν να ξεχάσεις το παιδί σου????? Είχα κ εγώ τέτοια άτομα,στην αρχή είχα θυμό γιαυτους που το λέγανε έτσι απλά,μετά κατάλαβα ότι το καλύτερο είναι να τους κάνω πέρα. Όσοι δεν ξέρουν τι να πουν, καλύτερα να σιωπουν.. Πλέον πάω στο νεκροταφείο συνειδητοποιημενη. Του ζητάω να προσέχει το αδερφάκι του που περιμένουμε σε λίγους μήνες. Αν έχω ξεπεράσει τον ξαφνικό χαμό του ? Όχι βέβαια. Είναι πολλές οι φορές που με πιάνει το παράπονο κ κλαίω κ μετά οι τύψεις ότι μπορεί να επιρρεαζω το μικρό μου στην κοιλιά.. Κ όχι, ούτε σε μας ήρθαν εύκολα αυτά τα μωρά .. Αυτή τη στιγμή αυτό που μπορώ να σου πω με σιγουριά ότι θα σε βοηθήσει κάπως,είναι να σκέφτεσαι κ να μετράς αντίστροφα για την ημέρα που θα κάνετε το επόμενο βήμα για την νέα σας προσπάθεια. Και μη σταματάς να μιλάς με τον άντρα σου...για το οτιδήποτε, για ό,τι νιώθετε,για τα πάντα. Βοηθάει πολύ κοριτσάκι μου. Ο,τι μα ο,τι θελήσεις, στείλε μου μήνυμα.
  7. Zili μου, σευχαριστώ πολύ..ελπίζω αυτή η χρονιά να μας φέρει πάλι χαρά, αλλά να μην μας την πάρει πίσω αυτή την φορά.. Έχεις δίκιο, ο μικρούλης μου δεν πεθαίνει..κάθε μέρα κ στιγμή είναι στο μυαλό κ στην καρδιά μου. Με έχει πονέσει όμως η φυγή του όσο τιποταλλο κ μου λείπει αφάνταστα..
  8. Ειρηνακι μου, δεν τα παραταμε.. Θα κάνουμε αυτό που σίγουρα θα ήθελε ο μπεμπακος μου, να γεμίσει το δωμάτιό του από τις φωνές των αδερφών του! Θα μας βοηθήσει.. Είμαι σίγουρη. Στην καρδιά μου πάντα θα έχει μια ξεχωριστή θέση που είναι μόνο δική του.
  9. Πουλάκι μου.. Γλυκιά μου μέλλουσα μανούλα..! Μακάρι..Να μας στείλει γρήγορα ο μικρός μου το αδερφάκι του! Να γεμίσουμε ξανά από θετικά συναισθήματα
  10. Στο πρώτο όνειρο τον είχα αγκαλιά κ συγκρινα το πατουσάκι του με την μπεμπα μιας κοπέλας που ήμασταν στο ίδιο δωμάτιο. Στο δεύτερο μας "έλεγε" να προχωρήσουμε γρήγορα κ να του κάνουμε αδερφάκι.. περίεργα παιχνίδια μας παίζει το μυαλό..όταν όμως ξύπνησα εκείνα τα πρωινά ένιωθα τόσο όμορφα...επιτέλους τον είχα μέσα στην αγκαλιά μου! Πολύ άσχημη όμως η προσγείωση όταν καταλαβαίνεις που βρίσκεσαι κ τι συμβαίνει. Ψυχολόγο πήγαμε. Λέμε κάθε 15 μέρες να πηγαίνουμε. Δεν ξέρω κατά πόσο βοηθάει..βέβαια κάποια πράγματα που έχει πει, με έχουν κάνει να καταλάβω κάποια έντονα συναισθήματα που νιώθω. Όμως είναι ένας πόνος που μόνοι μας πρέπει να μάθουμε να ζούμε μαυτον κ να τον διαχειριζομαστε. Κ όπως διάβασα κάπου..."ο πόνος δεν μοιράζεται, δεν δωριζεται κ δεν ζυγιζεται". Εμβρυακια έχουμε 6 που περιμένουν! Για 1-2 μήνες θα δοκιμάσουμε φυσιολογικά,μιας κ πρόβλημα δεν υπάρχει θα δούμε μήπως αυτή τη φορά μας έρθει έτσι..αν δεν έρθει αυτούς του μήνες, θα προχωρήσουμε σε έμβρυομεταφορα. Δεν μπορώ να περιμένω παραπάνω χρόνο. Θέλω να γεμίσει ξανά η αγκαλιά μου,η ψυχή μου κ το σπίτι μας
  11. Κοριτσάκια μου γλυκά... Σας ευχαριστώ τόσο πολύ για την στήριξη σας.. Εμείς στα ίδια..προσπαθουμε να το συνειδητοποιησουμε κ να το αποδεχτουμε. Την περασμένη βδομάδα αποφάσισα να πάω να τον δω εκεί που είναι. Δεν μπορώ να περιγράψω συναισθήματα.. Είναι πολύ σκληρό να ξέρεις ότι ένα αθώο πλασματακι, το δικό σου πλασματακι, που παλεψες κ περίμενες πως κ πως να το πάρεις αγκαλιά κ να το μεγαλώσεις είναι εκεί κάτω κ δεν πρόκειται να το ξαναδείς ποτέ..κ αυτό επειδή ήταν τόσο τυχερός στην ατυχία του..σπανια μια λοίμωξη να χτυπήσει κ να καταστρέψει έναν οργανισμό τόσο άμεσα..κιομως εμείς ήμασταν οι τυχεροί.. Έχω πολύ θυμό μέσα μου. Ακόμα τα βράδια περιμένω να ακούσω το κλαματακι του κ τα πρωινά να τον πάρω να χουζουρεψουμε λίγο στο κρεβάτι. Αυτός όμως δεν είναι εκεί.. Ο γιατρός μου μας δίνει το οκ από τον άλλο μήνα. Αυτό μας δίνει μια ανάσα,όμως ο μικρούλης μου δεν θα ξαναερθει. Μου λείπει η φατσουλα του η όμορφη..τον αγαπάω τόσο πολύ τον μικρό μου αγγελακο.! Κάθε βράδυ παρακαλαω να έρθει έστω στα όνειρά μου, έστω εκεί να τον δω κ να τον αγκαλιασω.. μου έχει κάνει την χάρη δύο φορές ως τώρα η αγάπη μου!
  12. Καλές μου μανούλες κ μη..γλυκα μου κοριτσάκια....σας ευχαριστώ πολύ για τα λόγια σας.. Είναι βαλσαμο στην ψυχή μου...πολλές φορές νιώθω ότι καταρρεω,πολλές φορές έχω πει στον άντρα μου ότι δεν μπορώ άλλο να το αντέξω..κ εκεί τον χάνω κι αυτόν..ποναω που δεν του δόθηκε το αυτονόητο δικαίωμα..να ζήσει. Ποναω που δεν προλάβαμε να του δείξουμε πως είναι η ζωή μας..ηταν πολύ λίγες αυτές οι 9 μέρες..βεβαια κ μια ζωή ολόκληρη να είχαμε πάλι δεν θα μου έφτανε. Λυπάμαι πολύ για την κουμπάρα σου hope.. Είναι πολύ άδικο να φεύγουν μωρά από την ζωή.. Είναι πολύ άδικο να γεμίζουμε με όνειρα για το πολυπόθητο πλασματακι που μπαίνει στην ζωή μας κ μετά όλα αυτά να γκρεμιζονται, να μας τα γκρεμιζουν.. είναι πολύ άδικο να φεύγουν πλάσματα αθώα που αποκτηθηκαν με κόπο κ που θα είχαν όλη την ζωή μπροστά τους.. Θέλω όσο γίνεται πιο σύντομα να ξαναπάρω στα χέρια μου ένα δικό μου θαυματακι..κ αυτή τη φορά να μην μου το πάρει κανένας.. Ο μικρός μου δεν θα γυρίσει πίσω κ η απουσία του με τρελαίνει..ελπίζω να μας βοηθήσει κ να μας στείλει πολλά αδερφακια του κ θέλω τόσο πολύ να του μοιάζουν..μέσα από τα μάτια τους να βλέπω τα δικά του όμορφα ματάκια!
  13. Σευχαριστώ πολύ για την σκέψη σου κοριτσάκι μου γλυκό..αν έχεις μπορούμε να μιλάμε κ viber, εδώ δεν πολυμπαινω πλέον. Να δώσεις από ένα φιλακι στα μαναρακια σου κ από μια τεράστια αγκαλιτσα από μένα! Έχουμε πάει μια φορά με τον άντρα μου σε ψυχολόγο. Αφήσαμε να περάσουν οι γιορτές κ μεθαύριο θα ξαναπαμε. Δεν ξέρω κατά πόσο θα συνεχίσω να πηγαίνω..δεν ξέρω κατά πόσο μπορεί να με βοηθήσει. Αφού λύση στο πρόβλημά μου δεν υπάρχει. Μου λείπει η ζωουλα μου κ δεν πρόκειται να ξαναερθει στην αγκαλιά μου... Ποιος γιατρός μπορεί να με βοηθήσει σε κάτι τέτοιο??? Μιλάω γιαυτον κ τον δείχνω από φωτογραφίες σε όποιον δεν τον γνώρισε γιατί θέλω να τον ξέρουν όλοι.. Πολλοί δεν μου αναφέρονται στο αγοράκι μου γιατί φοβούνται μη με στεναχωρησουν..για μένα όμως αυτό είναι χειρότερο, το να κάνουν σα να μην υπήρξε. Ο μπεμπακος μου ήρθε στην ζωή μας κ την άλλαξε. Η φυγή του όμως μας πέθανε..
  14. Βικακι μου, γλυκιά μου μανουλιτσα... μου έχετε λείψει όλες,δεν θέλω όμως να σας μαυριζω με τα δικά μου.. Δεν είναι σωστό. Κ πόσο μάλιστα εσάς τις φρεσκομανουλες. Κάθε μέρα που περνάει μου λείπει όλο κ πιο πολύ ο μικρός μου. Έχω συνέχεια στα μάτια μου την φατσουλα του όταν εψαχνε να φάει..όταν χαλαρωνε στο μπάνιο.. Όταν όταν όταν... Κ φυσικά εκείνης την Τρίτης, που είχε δοισπνια κ με κοιταζε με μια απόγνωση στο δρόμο για το νοσοκομείο.. Την άλλη βδομάδα θα πάω στον γιατρό που 40ντιζω κ θα κάνω κ τις αιματολογικες να δούμε πως πάω.. Ελπίζω να είναι όλα καλά κ να μας δώσει το οκ για μια νέα εγκυμοσύνη. Γενικα νιώθω καλύτερα σωματικά κ η τομή σα να μην υπάρχει. Ποτέ δεν με ταλαιπωρισε ιδιαίτερα η καισαρική. Τα ζουζουνια σου εσένα είναι καλά ?? Πως τα πάτε ?
  15. Ένας μήνας σχεδόν μακρυά από το μωράκι μου.. Όχι...δεν περνάει κ δεν παλεύεται..το 2016 μου χάρισε το καλύτερο δώρο της ζωής μου.... και μου το πήρε όμως πίσω. Είχαμε κάνει τόσα όνειρα για σένα ψυχουλα μου.. Εγώ τα έκανα από χρόνια πριν, μέχρι να σε κλείσω στην αγκαλιά μου. Περάσαμε τόσες δυσκολίες κ τόσα αγχοι...στην αυχενικη είδαμε ότι παλινδρομησε το ένα από τα διδυμακια μας... Στην β επιπέδου χρειάστηκε να μπούμε άμεσα για περιδεση.. Γεννήθηκε 5/12/16 η ψυχουλα μου 3950, υγιέστατος κ κούκλος! Εγώ με διάφορα προβλήματα που παρουσιάστηκαν από το χειρουργείο, έκανα να σηκωθω 4 μέρες από το κρεβάτι,δεν με ένοιαζε όμως γιατί είχα στην αγκαλιά μου τον θησαυρό μου, αυτόν που πάντα ονειρευομουν! Τον έβλεπα κ ελιωνα, δεν με ενδιέφερε τίποτα άλλο. Σπίτι μας γυρίσαμε την 6η μέρα,που συνηλθα κι εγώ, Σάββατο απόγευμα. Τον θηλασα, τον άλλαξα, τον έκανα μπανιο, τον κοιμησα, του τραγουδησα, του έλεγα πόσο τυχερός είναι που μας έχει γονείς κ πως είναι η ζωή μας όλη , τον είχα μέσα στην αγκαλιά μου όλη μέρα κ όλη νύχτα. Κ όλα αυτά μέχρι εκείνο το πρωινό της Τρίτης, 13/12.. Ενδονοσοκομειακη λοίμωξη, πάρα πολύ επιθετικό μικρόβιο που εκδηλωθικε την 9η μέρα. Συχνό φαινόμενο οι λοίμωξεις στα νεογνά, σπάνιο να έχουν τέτοια κατάληξη μας είπαν. Στο νοσοκομείο κάνανε ότι μπορούσαν.. κ ο μικρός μου θησαυρός έκανε ότι μπορούσε..όμως η καρδούλα του το απόγευμα δεν άντεξε άλλο. Έχω αδειάσει, νιώθω ένα κενό μέσα μου...κάθομαι στο κρεβάτι στη μεριά που τον είχα κ του μιλάω. Μπαίνω στο άδειο πλέον δωμάτιό του που του το είχαμε φτιάξει με τόση προσοχή κ αγάπη..κ του φωνάζω πόσο μου λείπει κ αυτός ο αντιλαλος μου τρυπαει ταφτια. Έφυγε η καρδούλα μου, η ψυχή μου, το μωρό μου.. Κ μαζί του έφυγε κ η δική μου ζωη. Στο νεκροταφείο ακόμα δεν έχω βρει το θάρρος να πάω,ξέροντας ότι εκεί κάτω είναι το σώμα του θα θέλω να σκάψω και να τον πάρω στην αγκαλιά μου. Ποναω που δεν του δόθηκε η ευκαιρία να ζήσει..ποναω που τον έχασα κ μου λείπει αφάνταστα.. είμαι απελπισμενη.. Δεν πρόκειται να ξεπεράσουμε αυτόν τον άδικο χαμό του παιδιού μας, απλά θα μάθουμε με τον καιρό να κουβαλαμε αυτόν τον πόνο. Κ όλα αυτά τα γιατί που έχω, θα μείνουν μια ζωή αναπάντητα....κ αυτό που λένε μερικοί ότι για κάποιον λόγο γίνονται όλα, ΟΧΙ..δεν το πιστεύω. . δεν υπάρχει κανένας λόγος να χάνονται παιδιά....