Synef

Μέλη
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    2
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

The recent visitors block is disabled and is not being shown to other users.

  1. Έχουν περάσει 11 μήνες από όταν έχασα το κοριτσάκι μου και μόλις αυτόν τον μήνα αποφασίσαμε ότι είμαστε έτοιμοι να ξαναπροσπαθήσουμε. Προσωπικά ήθελα να είμαι σίγουρη ότι έχω ψάξει τα πάντα ( έχω πάρει πολλές γνώμες από πολλούς γιατρούς διαφόρων ειδικοτήτων) και να νιώθω ότι μπορώ να αντέξω ψυχολογικά μια νέα εγκυμοσύνη. Και εγώ είμαι θετική και πιστεύω ότι θα πάνε όλα καλά στην επόμενη εγκυμοσύνη. Εφόσον δεν υπάρχει κάτι παθολογικό και ήταν καθαρά θέμα κακής τύχης. Στην Ελλάδα κάθε 200 γεννήσεις, ένα μωρό γεννιέται νεκρό. Έτυχε να είναι το δικό μου και το δικό σου. Ακόμα και τώρα να μείνεις έγκυος οι πιθανότητες είναι μαζί σου. Αν οι γιατροί σου δίνουν το οκ και είναι και ο άντρας σου έτοιμος, προχωρήστε! Απλά σου προτείνω να έχετε κλείσει όλα τα κεφάλαια πριν το κάνετε, να μην υπάρχει κάτι που σε τρώει. Γιατροί, εξετάσεις, ιατροδικαστική, γραφειοκρατία, ταφή ή οτιδήποτε άλλο εκκρεμεί. Το καινούριο μωράκι θα σε έχει ανάγκη να είσαι ήρεμη και υγιής. Θα δεις ότι αργά ή γρήγορα θα γεμίσει η αγκαλιά σου.
  2. Γέννησα και εγώ με καισαρική λόγω ενδομητρίου θανάτου στις 40 εβδομάδες. Ο δικός μου γιατρός μου είπε να περιμένω τουλάχιστον 9-12 μήνες. Πέρασα περιόδους που ένιωθα ότι δεν άντεχα να περιμένω τόσο και αναθεμάτιζα τον γιατρό που μου έλεγε να περιμένω. Φοβόμουν όμως να πάρω οποιοδήποτε ρίσκο σε επόμενη εγκυμοσύνη όσο και αν με έτρωγε. Και να σου πω κάτι; Το είχα ανάγκη αυτό το διάστημα για να συνέλθω και σωματικά και κυρίως ψυχικά. Το πένθος είναι μια κατάσταση πολύ δύσκολη να τη διαχειριστεί κανείς, πόσο μάλλον όταν μια μητέρα πενθεί το παιδί της. Πάρε τον χρόνο σου. Μπορεί τώρα να νιώθεις ότι σε πιέζει ο χρόνος αλλά αν το δεις λογικά δεν θα κάνει μεγάλη διαφορά αν περιμένεις μερικούς μήνες. Να ξέρεις ότι στις περισσότερες περιπτώσεις δεν βρίσκεται η αιτία του θανάτου και να είσαι προετοιμασμένη να μην πάρεις τις απαντήσεις που ζητάς. Θα ζητήσεις να πάρεις στα χέρια σου την ιατροδικαστική έκθεση, ακόμα και αν δεν την διαβάσεις. Πάρε γνώμες από γιατρούς διαφόρων ειδικοτήτων και κάνε όσες εξετάσεις σου αναφέρουν. Ακόμα και αν δεν υπάρχει απάντηση για τον θάνατο του μωρού σου, σε επόμενη εγκυμοσύνη θα σε βοηθήσει ψυχολογικά να ξέρεις ότι έχεις κάνει ότι περνάει από το χέρι σου. Μην ρισκάρεις να μείνεις έγκυος πολύ νωρίς. Αν πάει οτιδήποτε στραβά, όσο άσχετο και να είναι, θα νιώθεις τύψεις και θα σε πάει ακόμα πιο πίσω. Ξέρω από πρώτο χέρι ότι ο πόνος που νιώθει ένας γονιός που χάνει το παιδί του δεν περιγράφεται. Χρειάζεται χρόνος και πολύ δουλειά για να μάθεις να ζεις με αυτόν. Μακάρι να μπορούσα να σου πω ότι κάποτε περνάει. Αν δεν το έχεις ήδη κάνει σου προτείνω να μιλήσεις με ψυχολόγο. Και αν τα πας καλά με τα αγγλικά ( γιατί ελληνικά δυστυχώς δεν υπάρχουν) έχω να σου προτείνω μερικά εξαιρετικά βιβλία που προσωπικά με βοήθησαν πολύ. Λυπάμαι πολύ για αυτό που σου συνέβη. Είναι πολύ άδικο και μακάρι να γινόταν να μην χαθεί κανένα άλλο μωράκι.