δε πιστευα πως καποιος θα βγαλει νοημα.μπραβο καταρχην. και κατα δευτερο,δεν εχω κανεναν δικο μου εκτος το παιδι μου. εχω μιλησει με ειδικο για πολλα πραγματα. αλλα τι να σου πει και ο ανθρωπος οταν προσπαθει να θεραπευσει μια "τρελη" που ζει μεσα σε "τρελους"? αν εχεις σπορους(εγω και οσοι ειναι σε παρομοια θεση) και τους φυτεψεις σε πετρωματα(οι τοξικοι ανθρωποι) και μετα τους ριξεις το καλυτερο λιπασμα(ψυχοφαρμακα) .. λετε μετα να φυτρωσουν!?!?!? χρειαζονται ενα καλο χωμα αφου φυσικα πρωτα απομακρυνθουν απο το παλιο,το γεματο πετρες και αγονο εδαφος που φυτευτικαν πριν.
θυμηθηκα και αλλα πραγματα. μια φορα επαιζε το παιδι μου διπλα απο σπασμενο υδραργυρικο θερμομετρο,ηταν 3 χρ τοτε . καποιος εσπασε το θερμομετρο και ο υδραργυρος εγινε μπιλιτσες και ηταν ακριβως πισω απο το παιδι μου (σχεδον κατω απο το πισινουλη του) που καθοταν και επαιζε κατω στο πατωμα! και εγω σαν τρελη αρχισα να φωναζω και ολοι με κοροιδευαν και καθαρισα μετα το χωρο,τα παιχνιδια του, τα παντοφλακια του μηπως και τον πατησε τον υδραργυρο, επλυνα τα χερια του και παρακαλουσα το θεο μεσα μου να μη τον εβαλε στο στομα. ολοι καθονταν γυρω μας με απαθεια και χαμογελουσαν. μετα εγω βγηκα εξω,πηγα στο υπογειο και εβγαλα μια κραυγη-ισως- και αρχισα να κλαιω σαν υστερικη! εκεινη τη στιγμη σκεφτομουν οτι θα τρελαθω ,οτι δεν αντεχω αλλο, παρακαλουσα να πεθανω να φυγω απο το κοσμο,δεν ηθελα να ζω γιατι ειμαι δεμενη. δε με στηριζει κανενας. μονο οι ξενοι. μια μερα κρυφακουσα και ελεγαν πώς ειναι δυνατον αυτη η κοπελιτσα(εγω) να συγγενεψε και τα βγαζει περα μαζι τους. μια λλη μερα η πεθερα μου βγηκε παγανια στο πεζοδρομια που παρκαρουμε τα αμαξια και κατουρανε και χε τα ζωα και εκοβε με το μαχαιρι(!!!!!!!!!) χορτα. και οταν τη ρωτησα για που ηταν αυτα ειπε οτι μας κανει ΠΙΤΑΑΑΑΑΑΑ!!!!! παγωσα. την ειδε και μια θεια και της λεει "τι κανεις ρε συ εκει?" και οταν πηρε απαντηση με κοιταξε και μπηκε ΑΠΛΑ μεσα στο σπιτι της!!!εγω ειχα καρφωσει ενα ικετευτικο βλεμμα στη θεια αυτη αλλα εκανε πως δε το ειδε...
μια λλη μερα εκει που συζητουσαμε και τη ρωτησα τι γνωμη εχει αυτη σα μανα γιαυτο που της ειπα, με κοιταξε και ειπε"ΚΑΙ ΠΟΥ ΘΕς ΝΑ ΞΕΡΩ ΕΓΩ!" τουλαχιστον εχει το γνωθι..
αλλα καλος και αυτος που παντρευτικα.. μονο οταν βλαπτεται ο ιδιος αντιδρα. οταν βλαπτεται το παιδι ή εγω στα αρχ μας γραφει εντελως! ακομα και οι γονειςμου μια αντικειμενικη κουβεντα δεν λενε για τα συμπεθερια μη τυχον και τους πω να με βοηθησουν να φυγω και με φορτωθουν μετα με το παιδι. γενικα εγω εχω παρατησει τον εαυτο μου, δε με νοιαζει η υγεια μου. δε προλαβαινω να νοιαστω για μενα και ουτε θελω. ετσι κι αλλιως εγινα ενα τιποτα με αυτους που με πατανε ολη μερα.