Κορίτσια καλημέρα σας και καλή χρονιά σε όλες.. Είμαι νέα στο φόρουμ..Πριν ένα χρόνο έμεινα έγκυος και εκεί που πέταξα από τη χαρά μου, μου παλινδρόμησε χωρίς να προλάβει καν να εμφανιστεί το έμβρυο ή να ακούσω την καρδούλα του. Έκανα απόξεση και καθώς είπε ο γιατρός πως πρόκειται για τυχαίο γεγονός, προσπάθησα να το ξεχάσω και να το αφήσω πίσω μου. Τον Οκτώβριο που μας πέρασε ξαναξεκινήσαμε τις προσπάθειες γεμάτοι αισιοδοξία και το Δεκέμβριο έμεινα έγκυος. Από την πρώτη κιόλας μέρα καθυστέρησης έτρεξα και έκανα χοριακή. Όταν άκουσα ότι ήταν θετική από τη χαρά μου έκλαιγα και άρχισα να ελπίζω ξανά. Μάταια όμως.. Μία εβδομάδα μετά είδα καφέ και πολύ αίμα σαν περίοδο. Ο γιατρός μου σύστησε αμέσως προγεστερόνη και ακινησία. Η επόμενη χοριακή ήταν ήδη μικρότερη από την πρώτη. Δεν τα είχα καταφέρει και πάλι.. Βιοχημική αποβολή.. Έκανα ένα σωρό εξετάσεις μόλις προχτές για θρομβοφιλία, καρυότυπο, κλπ και ο σύζυγος θα κάνει σπερμοδιάγραμμα τη δευτέρα, ο οποίος πάσχει από κιρσοκήλη. Μέχρι να βγουν τα αποτελέσματα σε 10 μέρες νομίζω πως θα έχω τρελαθεί από την αγωνία μου. Γιατί δε με αξιώνει ο Θεός να ζήσω κ γω το θαύμα της ζωής; Έχω στενοχωρηθεί αφάνταστα.. Ο γιατρός είπε πως αν δεν είναι και πάλι τυχαίο, κατά 70% φταίω εγώ και κατά 30% ο σύζυγος παρά την κιρσοκήλη, γτ ένα προβληματικό σπερματοζωάριο είναι πολύ δύσκολο να γονιμοποιήσει. Υπάρχει κάποια με παρόμοια εμπειρία;;