shasha

Γειά σας κορίτσια και χρόνια πολλά! Σας παρακολουθώ σιωπηλά κι όταν θα έχω κάποιο νέο θα επανέλθω. Εύχομαι όλες εμείς να είμαστε οι πρώτες που θα συναντηθούμε στο "Μαμάδες 2019"!!

Kotsifiko έχεις απόλυτο δίκιο, είναι έτσι ακριβώς αυτό που νιώθω. Μιλάνε οι ενοχές μου για την επέμβαση που στιγμή δε μετάνιωσα που την έκανα, αλλά νιώθω πραγματικά απαίσια, μια λύπη βαθιά που δε μπορώ να περιγράψω. Ξέρω είναι χαζομάρα να ψάχνω τους λόγους που συνέβη αυτό (τίποτα δε γίνεται για κανένα λόγο) και το αποδίδω στην ηλικία για να τιμωρήσω τον εαυτό μου. Σ'ευχαριστώ για το σχόλιο το είχα ανάγκη.

Καλημέρα κορίτσια, από δω και πέρα υπολογίστε κι εμένα σα μέλος της παρέας! Είμαι η Σάσα και θα κλείσω τα 42 σε 3 μήνες. Το φθινόπωρο που μας πέρασε έμεινα έγκυος για πρώτη φορά στη ζωή μου με φυσιολογική σύλληψη (πατημένα τα 41 δηλαδή) μετά από 4 μήνες προσπαθειών. Όλα ήταν τέλεια μέχρι την αυχενική τέλη Ιανουαρίου '18 που ανακαλύψαμε τρισωμία και έκανα διακοπή στις 14 εβδομάδες. Ο πόνος μου είναι μεγάλος δε μπορώ να το ξεχάσω. Παρόλα αυτά έχω έναν υπέροχο γιατρό που με στήριξε και μου έδωσε το πράσινο φως για νέα προσπάθεια από τον επόμενο μήνα. Θέλω και δεν θέλω και για αυτό φταίει το άγχος που έχω πλέον να μη μου ξανασυμβεί και δεν έχω την πολυτέλεια του χρόνου να προσπαθώ ξανά και ξανά. Νομίζω ότι πληρώνω το τίμημα της προχωρημένης ηλικίας γιατί μέχρι να γίνω 41 δεν ήθελα να αποκτήσω παιδί και τώρα που άλλαξα γνώμη οι πιθανότητες για χρωμοσωμικές ανωμαλίες είναι αυξημένες βαδίζοντας στα 42. Για την ιστορία, κάναμε λήψη τροφοβλάστη και οι γιατροί απέδωσαν το πρόβλημα σε τυχαίο γεγονός κατά τη σύλληψη, όπως θα μπορούσε να συμβεί σε νεαρότερο ζευγάρι και να μη το βάλουμε κάτω. Κορίτσια χαίρομαι που είμαι εδώ και σας βρήκα και μπορώ να νιώσω ότι με καταλαβαίνετε Luckystars ευχαριστούμε που άνοιξες αυτό το θέμα που καίει πάρα πολλές τελικά (απλά είμαστε σκόρπιες που λένε)