Σοφουλάκι

Ήθελα να σε ρωτήσω :αφού έχει περάσει τόσος καιρός από την τελευταία εξωσωματική, γιατί δεν προσπαθείς άλλη μια φορά; έχεις βέβαια αρκετό χρονικό περιθώριο θεωρητικά μπροστά σου ακόμη, αλλά αφού το θέλεις τόσο, και φαντάζομαι πως το αγοράκι σου έχει μεγαλώσει αρκετά, γιατί δεν το ξεκινάς; Αφού έτυχε μια φορά το πιθανότερο είναι να μην ξανασυμβεί. Και εγώ είχα παλινδρομη στις 8 εβδομάδες με τρισωμια αλλά δεν το έβαλα κάτω. Στα 42. Θεώρησα ότι αυτό ήταν προάγγελος του παιδιού που θα ερχόταν. Ξαναπροσπαθησα μετά από τέσσερις μήνες και όλα πήγαν καλά. Συμβαίνουν αυτά. Αξίζει να ξαναπροσπαθησεις. Στο λέω από την καρδιά μου.

Σε ευχαριστώ πολύ kotsifikos. Έχω κι άλλες σκέψεις στο μυαλό μου. : ότι με το δεύτερο παιδί ο προϋπολογισμός που υπάρχει για το πρώτο θα μοιραστεί στα δύο. Και ότι προορίζεται για το πρώτο θα διαιρεθεί. Δεν είναι βαριά απόφαση αυτό;

Κορίτσια καλησπέρα. Μόλις διάβασα τα μηνύματα σας και θα ήθελα να σας πω την ιστορία μου, ίσως βοηθήσει. Στα 42 μου έμεινα πρώτη φορά έγκυος με εξωσωματική η οποία όμως έφτασε στις 8 εβδομάδες και δεν προχώρησε. Υποχρεώθηκε να κάνω αποξεση. Τρομερά άσχημα συναισθήματα, πόνος και θλίψη... Το έμβρυο αποδείχθηκε πως είχε χρωμοσωμικες ανωμαλίες. Τέσσερις μήνες μετά έκανα την επόμενη προσπάθεια και ξανά έμεινα έγκυος δηλαδή στα 43 μου. Κι εμένα με είχαν για χαμένη περίπτωση γιατί δεν έφτιαχνα ωάρια. Όμως να που τα κατάφερα! Εύχομαι καλή επιτυχία σε όλες!

Καλά έκανες και άλλαξες γιατρό κατά τη γνώμη μου. Το να προσπαθείς στα ίδια και στα ίδια δεν οδηγεί πουθενά νομίζω. Κι εγώ σε αυτό ταλαιπωρηθηκα πολύ. Ψάχνοντας να βρω γιατρό που να πιστέψει ότι θα τα καταφέρουμε στα 43 μου τότε να κάνω δικό μου παιδί. Καταλαβαίνω πως νιώθεις, ότι τρέχεις μαραθώνιο, αλλά τουλάχιστον μην έχεις άγχος. Είσαι μικρή και οι πιθανότητες είναι με το μέρος σου. Έχε όσο γίνεται καλή ψυχολογία, κι ας υπάρχουν σκαμπανεβασματα, και πίστη. Ο φυσικός κύκλος δεν είναι για την περίπτωση μου. Θέλω 20 ωάρια για να πετύχω το καλό που σημαίνει 2 χρόνια να μαζεύω... Πράγμα μη ρεαλιστικό. Όσο για τη φυσική σύλληψη... εδώ δεν έκατσε τόσα χρόνια. Και αντε να πετύχεις τη μέρα, την κατάλληλη διάθεση, το παιδί σε ηρεμία.. Δεν το βλέπω. Ελπίζω βέβαια αλλά θα ήθελα να είμαι προετοιμάσμενη για κάτι πιο δραστικό. Ο γιατρός μου βάζει φρένο για ψυχολογικούς κυρίως λόγους. Από φυσική κατάσταση είμαι καλά. Σε ευχαριστώ για τη γνώμη σου, εύχομαι όλα να σου πάνε καλά! Καλημέρα! Να χαίρεσαι το παιδάκι σου! Όλοι στον ίδιο χορό χορεύουμε. Εγώ δεν είχα ποτέ έμβρυα στην κατάψυξη γιατί πάντα έφτιαχνα λίγα. Σε ευχαριστώ για τη γνώμη σου. Από ότι καταλαβαίνω από τις απαντήσεις είναι μάλλον υπερβολή να σκέφτομαι για δεύτερο και να μην νιώθω την πληρότητα από το πρώτο... Αλλά άργησα να ξεκινήσω τις προσπάθειες για το πρώτο χωρίς να το θέλω. Δεν είναι ότι έκανα τη ζωή μου και ξαφνικά το θυμήθηκα. Έτσι τώρα που τα κατάφερα νιώθω σαν να είμαι δέκα χρόνια μικρότερη, οπότε σίγουρα θα επιθυμούσα κι ένα αδελφάκι για το παιδί μου. Σε ευχαριστώ πάντως για την προτροπή σου. Να είσαι καλά, Ευχαριστώ πολύ για την απάντηση σου. Αυτό θα ήθελα κι εγω: να ξέρω ότι προσπάθησα . Δεν θα το έχω και μαράζι, σε όλη μου τη ζωή, αφού υπάρχει ήδη το παιδάκι μου, αλλά αφού έχω την επιθυμία, νιώθω ότι οφείλω, ότι δικαιούμαι να προσπαθήσω. Εννοείται πως θα στενοχωρήθω σε ενδεχόμενη αποτυχία, αλλα είμαι συνειδητοποιημενη ότι οι πιθανότητες είναι λίγες και ότι δεν γίνεται συχνά να πιάσεις δύο φορές τον πρώτο αριθμό του λαχείου! Όσο για το τι έχω να χάσω, είναι πολλά. Τα επιχειρήματα τοσο του γιατρού όσο και του άντρα μου περί υγείας και άλλα πολλά δύσκολα τα αντικρουω. Φιλιά πολλά

Σε ευχαριστώ πάρα πολύ για τις ευχές σου και για το μήνυμά σου! Πάντα πίστευα πως για το παιδί μου θα είχα τις απαιτούμενες αντοχές και δεν διαψευστηκα. Το ήθελα αυτό το παιδί και είμαι έτοιμη για να του δώσω τα πάντα για να είναι ευτυχισμένο. Το ίδιο θα ισχύσει και σε ενδεχόμενο δεύτερο. Όσο για το αν αντέχω τη διαδικασία της εξωσωματικής, στην τελευταία προσπάθεια ο άντρας μου ήταν κοντά μου μόνο την ημέρα της ωοληψιας. Έλειπε δύο μήνες και εγώ τα πέρασα όλα μόνη μου. Τώρα που θα είναι κοντά μου, θα μου φανεί παιχνιδάκι νομίζω. Ο γιατρός μου, και είναι προς τιμήν του αυτό, μου λέει να μην στερησω από το μωρό μου τη φροντίδα, το θηλασμό, να μην ρισκάρω με τα φάρμακα την υγεία μου, και να μην βιώσει το παιδί τη στεναχώρια μου από την αποτυχία, από τη στιγμή που οι πιθανότητες είναι πια λίγες. Όσο για τον φυσικό κύκλο θεωρεί πως είναι ματαιος κόπος. Μου λέει πως κατανοεί πως θέλω δεύτερο παιδί, αλλά να προσπαθήσω φυσικά. Μα αυτό είναι οξύμωρο : για μένα το φυσικό δεν πιάνει. Σου εύχομαι μέσα από την καρδιά μου, καλή επιτυχία στην προσπάθεια σου! Η τέταρτη φορά είναι η καλή! Αν είσαι κοντά μου ηλικιακά, και είχες 4-5 ωάρια κάθε φορά, τότε ανάμεσα στα επόμενα θα είναι και το καλό!

Καλησπέρα σε όλους! Θα ήθελα τη γνώμη σας στο εξης: μόλις έκλεισα τα 44 και έχω ενα μωρουλι μόλις τριών μηνών που το απέκτησα με πολύ κόπο και ύστερα από τέσσερις εξωσωματικές. Όλες οι προσπάθειες έγιναν με πολύ άγχος και κακή ψυχολογία ενώ στην τελευταία λόγω κάποιων καταστάσεων έφτασα στα όρια της κατάθλιψης. Η εγκυμοσύνη πέρασε με πολύ μεγάλο άγχος, που δεν τη χάρηκα από φόβο μήπως κάτι δεν πήγαινε καλά. Όλα όμως πήγαν τελικά καλά! Και νιώθω απέραντη ευτυχία που έχω το παιδί μου! Δοξαζω το Θεό που μου έστειλε αυτό το παιδάκι και ευγνωμωνω τον γιατρο που με βοήθησε να το αποκτησω. Δεν ξέρω αν θα με έλεγε κάποιος αχάριστη, ή ασεβή αλλά όταν είμαστε με τον άντρα μου και το παιδί μας, το συναίσθημα που μου βγαίνει, είναι ότι θα επιθυμούσα να κάνω και ένα δεύτερο παιδάκι. Να ξαναζήσω όσα έζησα από την αρχή, απολαμβανοντας τα αυτή τη φορά. Γιατί πάρα το άγχος που είχα στην εγκυμοσύνη, ζούσα στιγμές ευτυχίας όταν έβλεπα το μικρούλι μου στο υπέρηχο, όταν με διαβεβαιώναν ότι όλα είναι καλά κλπ. Και θα ήθελα να το επαναλάβω. Και βέβαια να έχω δύο ευτυχίες στην αγκαλιά μου. Μου βγαίνει έντονα το μητρικό ένστικτο. Όμως αφού η πρώτη εγκυμοσύνη πέτυχε με εξωσωματική, έτσι μόνο πάλι θα έχω τις όποιες πιθανότητες για να ξανασυμβεί. Είναι όμως αυτό σώφρων; να ξαναπάρω φάρμακα με το όποιο ρίσκο; Μήπως ζητάω πάρα πολλά;