asterakia2018

Island 21, καλημέρα και να σου ζήσει το μωράκι σου! Ευχαριστώ πολύ εσένα και όλες τις κοπέλες που ασχοληθήκατε με την περίπτωσή μου, εύχομαι στο τέλος να έρθουν καλά τα πράγματα για όλες μας. Island 21,αν κατάλαβα καλά από τα γραφόμενά σου, η συμβουλή σου είναι να απευθυνθώ στο χωρέμειο για προεμφυτευτικό έλεγχο εμβρύων. Δυστυχώς, εξ όσων γνωρίζω, αυτή η διαδικασία απαιτεί έναν ικανοποιητικό αριθμό εμβρύων- εγώ έχω το πολύ τρία την 3η ημέρα όχι την 5η- και κατά δεύτερον ο προμφυτευτικός ενδείκνυται όταν ψάχνεις για συγκεκριμένο νόσημα και όχι γενικά για χρωμοσωμικές ανωμαλίες. Δεν ξέρω, προς το παρόν δεν σκέφτομαι το παρακάτω. Ο καιρός θα δείξει. Σας ευχαριστώ πάντως και συγχωρήστε με που δεν απαντώ συντομότερα, η αλήθεια είναι ότι φορτίζομαι πολύ διαβάζοντας όλα αυτά και φέρνοντας τα και πάλι στο νου μου και δεν μου κάνει καλό. και πάλι σας ευχαριστώ!

Nancy29, λυπάμαι πολύ που κι εσύ έχεις ταλαιπωρηθεί τόσο, εύχομαι από καρδιάς να τα καταφέρεις σύντομα, όπως και όλες οι γυναίκες που επιθυμούν να αποκτήσουν παιδάκι. Αναφορικά με τις εξετάσεις που λες, έχουμε κάνει τον μοριακό καρυότυπο ζεύγους,έχω επισκεφτεί τμήμα καθ'εξιν αποβολών, το γνωστό δημόσιου νοσοκομείου όπου δεν ασχολήθηκαν καν με καμπύλες σακχάρου και ινσουλίνης -αν και επίμονα ανέφερα δύο και τρεις φορές να ερευνήσουμε και αυτό τον παράγοντα-, εστίασαν στο γνωστό ανοσολογικό και αιματολογικό έλεγχο που βγήκε αρνητικός. Εντούτοις με δική μου πρωτοβουλία επισκέφθηκα και 2ο αιματολόγο καθώς και ενδοκρινολόγο αναπαραγωγής, η οποία με υπέβαλε σε θεραπεία με Τ4 για να κατεβάσουμε την TSH κάτω από δύο (έχω θυροειδίτιδα και πολλαπλά οζίδια, χωρίς όμως να έχουν επηρεαστεί εκτός ορίων οι ορμόνες) και κάναμε και καμπύλη σακχάρου και ινσουλίνης όπου εντοπίστηκε πολύ μικρή αντίσταση στην ινσουλίνη την οποία ελέγξαμε με φαρμακευτική αγωγή και διατροφή -και όλα αυτά καθ' υπερβολίν όπως λένε οι γιατροί-. Αρχές Απρίλη που έκανα έναν έλεγχο οι τιμές ήταν άψογες. Τι να πώ, πραγματικά δεν ξέρω τι άλλο να ψάξω. Ωρες ώρες εύχομαι, να βρίσκαμε έν πρόβλημα γιατί τουλάχιστον θα ήξερα τι να αντιμετωπίσω. Όσο για καρυότυπο εμβρύων πλην της πρώτης κύησης, δεν είχαμε δυνατοτήτα να κάνουμε καθώς οι 2 ήταν αυτόματες αποβολές και η επόμενη βιοχημική.

Καλημέρα και καλή Κυριακή σε όλες. Σας διαβάζω πολύ καιρό, χρόνια θα έλεγα, και αν και δε συνηθίζω να συμμετέχω ενεργά στα fora , όμως αυτέ τις μέρες αισθάνομαι πως κανείς άλλος δε μπορεί να με καταλάβει περισσότερο από γυναίκες που έχουν βιώσει παρόμοιες καταστάσεις. Ας πάρω τα πράγματα από την αρχή. Είμαι 39,5 ετών , παντρεμένη 8 χρόνια και τα τελευταία 5 προσπαθούμε να αποκτήσουμε παιδάκι. Έχω στο ενεργητικό μου 5 κυήσεις αλλά άδεια αγκαλιά. Η πρώτη εγκυμοσύνη στα 34 ήρθε εύκολα, το θέλαμε και οι δύο πάρα πολύ, κάναμε όνειρα, μέχρι που φτάσαμε στην αυχενική διαφάνεια, ένα τεράστιο νούμερο και ξεκίνησε ο Γολγοθάς, τροφοβλάστη, καρύοτυπος αμφιβόλου αποτελεσματος, επαναληψη και τελικά διακοπή κύησης, με πρόκληση τοκετού στην 19η εβδόμαδα λόγω σοβαρότατης και μη αναστρέψιμης συγγενούς ανωμαλίας. Πόνος, πίκρα, απογοήτευση όμως κάποια στιγμή στέκεσαι στα πόδια σου και προσπαθείς ξανά. Περίπου μετά από 2 χρόνια ξανά καθυστέρηση, όμως το ένστικτο με κρατά πολύ συγκρατημένη, η χοριακή σχετικά χαμηλή και πριν καν τον πρώτο υπερηχο καφέ εκκρίσεις. Και φτάνουμε στην 6η περίπου εβδομάδα όπου στον υπέρηχο δεν απεικονίζεται τίποτα. Για να μην μακρηγορώ, εξωμήτριος κύηση, που ευτυχώς παλλινδρόμησε και δεν χρειάστηκε να παρέμβουμε παρά μόνο παρακολουθώντας τη χοριακή έως ότου μηδενίστηκε. Κλάμα, στενοχώρια αλλά και ανακούφιση που αποφύγαμε τα χειρότερα. Μετά από αυτό κάναμε και τις απαραίτητες εξετάσεις , καλλιέργειες, σαλπιγγογραφία κλπ, όλα μια χαρά. Ανασυντασσόμαστε και ξαναπροσπαθούμε. 1,5 χρόνο μετά το πολυπόθητο θετικό τεστ δεν έχει έρθει και εγώ κυρίως έχοντας τος αγχος της ηλικίας(ήμουν σχέδον 37) παίρνω την απόφαση να απευθυνθούμε σε ένα γιατρό υποβοηθούμενης αναπαραγωγής. Πράγματι, το κάνουμε και σχεδόν αμέσως κάνουμε σπερματέγχυση που φυσικά αποτυγχάνει, γιατί παρά το ότι εκείνη την ημέρα το σπέρμα μετά την ενεργοποίηση ήταν όχι απλά ακατάλληλο, αλλά τραγικό -κάτι που ποτέ ως τότε δεν ίσχυε, τα σπερμοδιαγραμματα ήταν όχι τέλεια, αλλά εντός φυσιολογικών τιμών, ικανοποιητικά(ολιγοασθενοσπεριά μας το χαρακτήρισαν αργότερα)- και ο γιατρός ενώ το επισημαίνει, προχωρά τη διαδικασία, ενώ αν ήταν σωστός θα την ακύρωνε, αλλά βλέπετε η αμοιβή ήταν ιδιαίτερα υψηλή (450). Τέλος πάντων, τον Οκτώβριο του 2016 προχωράμε στην 1η προσπάθεια εξωσωματικής, παίρνουμε 5 ωάρια κατάλληλα για γονιμοποίηση, προχωρούν δύο, μεταφέρονται και 11 μέρες μετά μας δίνουν θετική χοριακή η οποία αυξανόταν με ικανοποιητικό ρυθμό αλλά τελικά ήταν ανεμβρυική κύηση. Για μια ακόμη φορά -τυχερή μέσα στην ατυχία μου- δε χρειάζομαι απόξεση, γίνεται αυτόματη τελεία αποβολή του σάκου οπότε μαζεύω σιγά σιγά τα κομμάτια μου και σκέφτομαι το επόμενο βήμα. Πριν την εξωσωματική, έχω κάνει έλεγχο θρομβοφιλίας, κυστικής ίνωσης, καλλιέργεια κολπικου και σπερματος , καρύοτυπο ζεύγους για να εχουμε καλύψει όλες τις δυνατές παραμέτρους και είναι όλα καλά. Μετά την αποτυχία κάνω πλήρη ορμονολογικό, ανοσολογικό, αιματολογικό έλεγχο, ΝΚ cells, υστεροσκόπηση.και όλα είναι σε φυσιολογικά πλαίσια. Να επισημάνω ότι ο "εξωσωματικός"αυτός, ενώ είχαμε δει ενδομητριο σάκο, κενό βέβαια, επέμενε ότι υπάρχει και 2ος εκτός μήτρας και με πίεζε ότι πρέπει να προβούμε σε λαπαροσκόπηση, κατι που φυσικά δεν έκανα. . Έχοντας φτάσει καλοκαίρι του 2017 αποφασίζω για λόγους που δεν έχουν να κάνουν τόσο με την ιατρική του ικανότητα αλλά με το ότι βλέπει τους ασθενείς του ως πορτοφόλι, να αλλάξω γιατρό εξωσωματικό και κέντρο και απευθύνομαι σε έναν άλλο που μου συστήνει η γυναικολόγος που με παρακολουθεί και την οποία εμπιστεύομαι. Πράγματι,περίπου ένα χρόνο μετά προβαίνουμε σε 2η διέγερση παίρνουμε 8 ώριμα ωάρια, γονιμοποιούνται 5 ,δυστυχώς προχωρούν πάλι μόνο 2 άριστα όμως και καταψύχονται για να μεταφερθούν σε επόμενο κύκλο όπως ήδη είχαμε πει προκειμενου ο οργανισμός να είναι ήρεμος και να μιμηθούμε όσο είναι εφικτό τη φύση. Πράγματι, η εμβρυομεταφορά γίνεται τον 1ο /2018( τα εμβρυάκια μου όπως μπήκαν κατάψυξη έτσι βγήκαν, χωρίς να χάσουν κανένα κύτταρο), δυστυχώς εν μέσω οικογενειακών καταστάσεων που δεν ευνοούσαν την ηρεμία μας, την ημέρα της εμβρυομεταφοράς, χάσαμε αιφνιδίως τον πεθερό μου, παρόλα αυτά επιτυγχάνεται εμφύτευση όμως κύηση καταλήγει σε βιοχημική. Κλάμα οδυρμός και πάλι αισιοδοξία και ανασύνταξη δυνάμεων. Και φτάνουμε μέσα Ιουνίου όπου μαζεύω ξανά εξετάσεις και δικαιολογητικά για την επιτροπή για να μας εγκρίνει φαρμακα για 3η και 4η προσπάθεια. Και η χοριακή, αντί για 0,1, 4 μέρες πριν την περίοδο είναι 24. Το απρόσμενο θαύμα έγινε, μετά από 3 χρόνια φυσιολογική σύλληψη, συμπτώματα ζαλάδες κλπ....δεν ήρθε όμως για να μείνει, η χοριακή δεν αυξανόταν με ικανοποιητικό ρυθμό, ο φόβος εξωμητρίου ξανά στο προσκήνιο, ώσπου στην 6η εβδομάδα βλέπουμε ενδομήτριο σάκο που δυστυχώς έως και χθες 8η εβδομάδα που περιμέναμε μήπως και ήταν καθυστερημένη σύλληψη παρέμεινε κενός χωρίς κανένα ίχνος εμβρυικών στοιχείων. Τωρα περιμένουμε λίγο μήπως αποβληθεί μόνος του ή θα χρειαστεί να γίνει απόξεση. Συγγνώμη για το σεντόνι. Ξέρω ότι υπάρχουν και πολύ χειρότερα και δυσκολότερα, όμως υπάρχουν και καλύτερα. Δεν θέλω παρηγοριά θέλω, να μαθω τι φταίει, δεν μπορεί όλα να είναι τυχαία ή να τα ρίχνουμε στην ηλικία. Γυναίκες πολύ μεγαλύτερες κυοφορούν και γεννούν γερά μωρά. Εμείς δεν θα τα καταφέρουμε ποτε; Και πάλι σας ζητώ συγγνώμη.