dim_kat

gotitsa λυπάμαι αν παρεξηγηθηκα. Δεν ειπα οτι απερριψε το παιδί. Αυτο που ειπα ειναι να μην το κανει. Απο αυτα που διαβασα εχει απομακρυνθει απο το παιδι την στιγμη που αυτο δεν εχει κανεναν αλλον. Θαλεια με συγχωρεις αν το εξελαβες λαθος. Αλλα περα απο τη δικη σου ψυχολογια ειναι και η ψυχολογια του μωρου. Και μονο η επαφη με τη μαμα του, ξερετε οτι μπορει να κανει θαυματα; και μονο να το παρει αγκαλια τυπου καγκουρο ξερετε ποσο το ηρεμει;;;; Και μονο να ακουει τη φωνουλα της;; Θαλεια μου να πας σε καποιον ψυχολογο ή και σε κεντρο που υποστηριζουν μανουλες που περνανε δυσκολα, γιατι μονη σου βυθιζεσαι. Εγω προσπαθω να σου πω οτι καταλαβαινω πως εισαι σε φαση αρνησης, ειναι λογικο, δεν σε εκρινα αλιμονο, απλα λεω μια αλλη γνωμη, χωρις προθεση να προκαλεσω. Οτι σε εχει αναγκη. Παρε τον χρονο σου και σιγα σιγα προσπαθησε να πας κοντα του. Μακαρι να μπορουσαμε να το αλλαξουμε και να μην σου συνεβαινε ποτε. Μην με παρεξηγεις, καμια προθεση να σε στεναχωρησω παραπανω δεν εχω.

Θάλεια καλησπέρα. Λυπάμαι πολύ για την κατάσταση που βιώνεις. Είναι πολύ δύσκολο και μόνο εσυ μπορείς να καταλάβεις πόσο. Μακάρι καμία μανα να μην το περνάει όλο αυτό. Εγω όμως θα σου πω κατι άλλο. Το παιδί σου ζει. Είναι ζωντανό. Ίσως θα ταν καλύτερα για αυτό να μην ήταν, αλλά είναι. Θέλησε να ζήσει και το κάνει με όλες τις δυνάμεις. Νομίζω ότι σε χρειάζεται. Είσαι στη φάση της άρνησης, οποτε θες χρόνο, όμως εκείνο ίσως και να μην έχει. Είναι μόνο του στη θερμοκοιτίδα και παλεύει κάθε μέρα. Πρέπει να σηκωθείς πάλι και να πηγαίνεις κοντά του. Σε χρειάζεται! Με όποιο κόστος, αυτό χρειάζεται τη μαμά του, ένα χάδι της, τη φωνή της, να νιώσει λίγη ζεστασιά. Μην το αφήνεις, μη το απαρνείσαι. Μπορεί στην τελική αυτό που έχει να του προσφέρει έστω μια αξιοπρεπή ζωή, μπορεί να υπάρχει μόνο κινητικό πρόβλημα και οχι νόησης, μπορεί μεγαλώνοντας αυτό που θα έχει να μην είναι τόσο καταδικάσιμο και να μπορεί να αυτοεξυπηρετείται. Κανείς δεν ξέρει. Το μόνο σίγουρο είναι οτι ζει, όσο και αν σε πονάει , πρεπει να εισαι διπλα του και σιγα σιγα να το αγκαλιασεις. Μη το απορρ΄πτεις. Δεν του αξίζει. Δεν σε κατακρινω απλα νομιζω πρεπει σιγα σιγα να αρχισεις να σηκωνεσαι γιατι σε χρειαζεται.