Καλησπερα σε όλους και όλες!
Μετά από 15 χρόνια σχέσης και 4 μήνες γάμου πήραμε την απόφαση να κάνουμε προσπάθεια για μωράκι! Δεν πιστεύαμε στα μάτια μας όταν, στις 15 Σεπτεμβρίου, είδαμε το θετικό τεστ μετά την πρώτη μόλις προσπάθεια! Η πρώτη χοριακη μου ήταν 76, πράγμα που από την αρχή για κάποιο λόγο δε μου άρεσε και μου είχε κολλήσει στο μυαλό ότι κάτι μάλλον δεν πάει καλά, παρόλο που ο γυναικολόγος δεν είχε την ίδια άποψη με εμένα..
Δυστυχώς επιβεβαιωθηκα, ακόμα κι αν όντως δεν έπαιζε ρόλο η τιμή της χοριακης, και το όνειρο τελείωσε γρήγορα. Ο Οκτώβριος μπήκε με μια δυσάρεστη έκπληξη, ξεκίνησε με κράμπες και αίμα και ακολούθησε άμεση επίσκεψη στον γυναικολόγο ο οποίος δυστυχώς επιβεβαίωσε τα δυσάρεστα. Ήμουν στην 6η εβδομάδα και στον υπέρηχο δεν υπήρχαν καν ίχνη εμβρυικων στοιχείων
Το ευχάριστο μέσα σε όλο αυτό ήταν ότι επειδή όλα έγιναν πολύ νωρίς κ πολύ γρήγορα, δε θα χρειαζόταν να γίνει αποξεση και μετά από έναν κύκλο θα μπορούσαμε να ξαναπροσπαθησουμε.
Και ναι 'μαι τωρα εδώ, να μετράω μέρες για να δω αν είμαι και πάλι έγκυος.. Σε 2 εβδομάδες περίπου θα ξέρω..
Ο φόβος όμως είναι διπλάσιος αυτή τη φορά.. Παρόλο που ξέρω ότι δεν φταίω εγώ για ο,τι πήγε στραβά, ότι δεν έκανα κάτι λάθος, φοβάμαι ότι θα ξαναγίνει. Νομίζω ότι θα φοβάμαι και να κουνηθω όταν με το καλό δω το θετικό αποτέλεσμα..
Έχει κάποια κοπέλα παρόμοια εμπειρία; Έχω αρκετές πιθανότητες για μια υγιή επόμενη εγκυμοσύνη; Ο γιατρός μου είναι πολύ καθησυχαστικος, μου είπε να θεωρήσω ότι δε συνέβη τίποτα, αλλά δεν γίνεται έτσι απλά..
Σας ευχαριστώ για τον χρόνο σας!