Καλησπέρα κ απο μένα, μπαινοντας πρωτη φορα στην σελίδα, ειδα τοσο πόνο, τοσο αγχος που υπαρχει γυρω μας σε κοπελες κυριες που επιθυμουν τοσο πολυ ενα παιδι..και ματωσε η καρδια μου ..εγω ειμαι στην αντιπέρα όχθη, μια ελεεινη, ευχομαι να μην ειμαι..γιατι θα το... σκοτωσω...ειμαι ολιγοπιστη..το εχω κανει ηδη μια φορα..και ελπίζω να μην χρειαστει δευτερη, εκανα χθες ενα τεστ 5 μερες πριν την ημερα που περιμενω να αδιαθετησω κ βγηκε αρνητικο (clear blue) ελπίζω να λεει αληθεια και να μην ειναι ατυχο..εχω δυο παιδακια 14 και 12 στην δρυτερη εγκυμοσυνη μου, στον 4ο μήνα, επαθα μια ταχυκαρδια ανεξελεγκτη..με εισαγωγη σε νοσοκομειο..να μου λενε οτι ο μικρος εχει πεθανει, να μου το πάρουν..και να λεω οχι ηρθα για συγκεκριμενο λόγω ..ευτυχως ζουσε απλα απο το πολυ αιμα που πηγαινε στον πλακουντα..κοιμοταν..μετα την γεννα εμφανιστηκε ξανα το επισοδιο με την καρδια και απο τοτε ειμαι με σοταλολη την μεγιστη δοσολογια..δεν ηξερα οτι απαγορευεται η κύηση..ετσι οταν εμεινα στο τριτο ενω ειχαμε χαρα..οι καρδιολογοι γιατι δεν πηγα σε εναν ειπαν πρεπει να διακοπή, και ερχομαστε στο τώρα στα 40 μου πλεον..που με ενα ατυχηματακι που εγω φταιω στην ουσια..ειμαι σε αναμμενα καρβουνα μην χρειαστει και προβω παλι σε αυτη την πράξη, ευχομαι η Παναγια να με βοηθήσει..ως χριστιανη και μετα απο το πρωτο συμβαν ξερω οτι ειναι φονος πρεπει να δειξω πίστη..δεν ηταν καθολου ευκολη υποθεση και πραγματικα μια εκτρωση οσο ευκολη κι αν φαινεται ή αν ακουγεται σε καποιους αυτος που την κανει τον τραυματιζει βαθιά ..ηθικα, σωματικα..σε ολα..συγγνωμη αν ειναι ασχετο το ποστ..αλλα ηθελα καπως να το βγαλω από μεσα μου, ευχομαι σε ολες σας να ειστε γερες και να εχετε τα μωρακια σας στην αγκαλια σας...και ακομα κ αν ειμαι ολιγοπιστη δηλαδη οτι τιποτα δεν γινεται στην τυχη τα παιδια μας τα χαριζει ο Θεός..και ολα συμβαινουν για κάποιο λόγο.. μονο απο κει πρεπει να αντλούμαι δύναμη..