Nefelaki_Lioness

Μέλη
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    79
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

1 ακόλουθος

Profile Information

  • Gender
    Female

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

634 εμφανίσεις προφίλ
  1. Καμια συγνωμη! Ακου λεει. Προσπαθω να αποδεχτω το οτι το ειδα ζωντανο στην καμερα του υπερηχου και μετα ξαφνικα το ειδα πεθαμενο και μου το πηρανε. Κοριτσια χτες ξαγρυπνησα να στησω ενα μπλογκ. Δεν το εχω ξεκινησει ακομα. Ομως θα το ξεκινησω. Οχι μονο για εξωσωματικες και λοιπα. Αλλα θα ειναι απο τα πρωτα μου αυτη η τραγικη περιπετεια ολων μας. Πρεπει να μιλαμε ανοιχτα. Ο,τι εγκλωβιζουμε μας τρωει. Δεν γινεται να ζησουμε ετσι. Χρειαζεται θαρρος. Εγω μπορει να υποφερω και να κλαιω αλλα σκεφτομαι οτι δεν θελω ολα αυτα τα ζευγαρια που υποφερουν να περνανε κολαση και να καταθλιβονται. Καμια και κανενας να μην ειναι μονος του στην κολαση. Κι αν καποτε ευτυχησουμε (λεμε τωρα), με η χωρις παιδια, να το μοιραστουμε! Η στεναχωρια διαιρειται οταν τη μοιραζομαστε. Η χαρα ομως πολλαπλασιαζεται με το μοιρασμα. Αν θες να μου στειλεις και ιδιωτικα, στειλε. Οπως νιωθεις.
  2. Ναι φιλενάδα. Και ψαγμένη και θυμωμένη είμαι. Αλλά νιώθω και πίκρα, ερημιά, σκοτάδι, κρύο. Άμα περνάς δια πυρός και σιδήρου... Συμφωνώ για τη στήριξη συντρόφων - αν κατάλαβα καλά, βρήκες καλό σύντροφο και χαίρομαι πολύ! Κι εγώ με τον δικό μου είμαι πολύ καλά - βασικά ο μόνος τομέας στη ζωή μου που είναι καλός είναι αυτή η σχέση. Επαγγελματική ζωή άθλια και θα προσπαθήσω να την αλλάξω, προσπάθειες οικογένειας συντρίμμια, φιλίες λίγες καλές διότι οι πολλές δυστυχώς δεν ήταν καλές, διαρκή χαστούκια τέλος πάντων. Πρέπει να αυτοσυγκεντρωθώ και να ξανασηκωθώ. Το ξέρω. Αλλά έχω δικαίωμα να δυσκολεύομαι αφόρητα.
  3. Δεν ξέρω αν θα είναι κάποιος θεός δίπλα μας. Προτιμώ να μην ξανακαταφύγω σε τέτοιες σκέψεις, καθώς δεν έχω ιδιαίτερη σχέση με τη θρησκεία, αν και το σέβομαι σαν συναίσθημα και σαν αναγκαιότητα για όποια/όποιον νιώθει ότι χρειάζεται και τη θρησκευτική πίστη. Πίστη στους εαυτούς μας και στην επιστήμη ίσως και να χρειάζεται (είτε είμαστε θρήσκοι είτε όχι). Πρέπει να πω το εξής: Αυτή η υποχρέωση της κοινωνίας να τα βλέπουμε όλα ροζ είναι λίγο απάτη και θα εξηγήσω τι εννοώ. Αν καλύψουμε με ροζ συννεφάκι/περιτύλιγμα/τούλι τα δύσκολα, πρώτον δεν τα ομορφαίνουμε (απλώς τα καλύπτουμε) και δεύτερον δημιουργούμε αυταπάτες (έγκλημα ψυχικής υγείας) και τρίτον βολεύουμε το σύστημα να μην κάνει τίποτα για εμάς (διότι το τεμπελιάζουμε, επειδή το σύστημα θέλει να επαφίεται στα αισιόδοξα λόγια και όχι στις αντικειμενικές πράξεις: αντί να είναι δωρεάν οι εξωσωματικές όπως στο Βέλγιο, πληρώνουμε τα μαλλιοκέφαλά μας / και δίνω μόνο ένα παράδειγμα). Όχι. Η αισιοδοξία μπορεί να είναι ένα από τα πολλά εφόδια αλλά δεν πρέπει να είναι η βάση. Δεν λέω να σκεφτούμε αρνητικά! Πουθενά δεν το λέω. Λέω να σκεφτούμε θετικά αλλά όχι μόνο: χρειάζεται πολλά υλικά η συνταγή. Η θετική σκέψη είναι μόνο ένα και δεν αποτυπώνεται έμπρακτα. Χρειάζεται, π.χ., και ρεαλιστική αντιμετώπιση, απουσία αυταπατών, χρήματα, αντοχή στα φάρμακα, στήριξη οικογενειακού και κοινωνικού και επαγγελματικού κύκλου, απόλυτη και πλήρη δουλειά γιατρών χωρίς να κλέβουν ή να κοροϊδεύουν ή να μέμφονται τα ζευγάρια, και λοιπά. Και αποδοχή της θλίψης αν κάτι στραβώσει, καθώς και της χαράς αν ισιώσει. Στεναχωριέμαι που έχεις υποφέρει τόσο πολύ για να κάνεις οικογένεια. Και σε ευχαριστώ για τα ενθαρρυντικά σου λόγια. Προς το παρόν πονάει. Δεν θα ξεχαστεί ποτέ, ίσως απλά κάποτε ξεπονέσει.
  4. Εγινε το χειρουργειο μου, παιδια, αποχαιρετισαμε το μωρο μας... Παρολο που νιωθω τρομερα πληγωμενη, θα ηθελα να του πω: Σε ευχαριστω, μωρο μας, που μας προστατεψες απο περαιτερω στεναχωρια, που δεν γεννηθηκες νεκρο, που δεν σε χασαμε μετα τη γεννηση σου!... Σε ευχαριστουμε που θυσιασες τη ζωη σου για εμας!... Ας πιστεψουμε στα παιδια μας που χασαμε, μας προφυλασσουν και μας διδασκουν μια νεα περιοχη αγαπης που δεν την ξεραμε! Και εσεις μπορειτε να μου μιλησετε για τις δικες σας αγωνιες! Ξερω πως ειναι! Βγηκαμε ζωντανες απο την κολαση!...
  5. Καλησπερα σας Δυστυχως απεβαλα, το μωρο μας πεθανε μεσα μου παρολο που καρδιοχτυπησε εστω μια φορα. Σας ευχαριστω για την ως τωρα παρεα σας εδω και συγνωμη που σας κουρασα, το καταλαβαινα οτι σας κουραζα. Εμεις δεν νομιζω οτι θα ξαναπροσπαθησουμε. Εχουν τελειωσει τα ψυχικα αποθεματα και κυριως τα οικονομικα. Αρνουμαι να ξαναζητησω βοηθεια απο την οικογενεια μου ή του αντρα μου. Θα αποδεχτω την κατασταση και θα μαθω να μην επιθυμω πια παιδι. Σε εσας και στους συντροφους σας ευχομαι την καλυτερη δυνατη τυχη, πανυψηλες χοριακες, ροκ καρδιοχτυπια και βεβαια, τελικα, να γεννησετε τελειομηνα ζωντανα υγιη μωρακια. Καλη τυχη στη ζωη σας, υγεια και ευτυχια για το 2022! Σας ευχαριστω.
  6. Καλησπέρα σε όλα τα αλάνια, Καταρχήν χρόνια πολλά αν γιορτάζατε χτες και σήμερα! Ερώτηση: Έχετε κι εσείς σκαμπανεβάσματα συμπτωμάτων; Με κάνει άνω-κάτω αυτή η κατάσταση. Δεύτερη ερώτηση: Καταφέραμε να ακούσουμε καρδούλα στις εφτά βδομάδες, οριακά νωρίς, 101 χτύπους. Ο γιατρός εξήγησε ότι είναι όσους πιάσει το μηχάνημα και για αρχή είναι εντάξει και πάντα υπάρχουν διακυμάνσεις (όπως στις ρημάδες τις χοριακές), απλώς στόχος είναι, προφανώς, στις οχτώ εβδομάδες να είναι παραπάνω οι χτύποι. Εάν είστε έγκυες και/ή αν έχετε παιδιά, σας έχει τύχει αυτό; Το ρωτάω όχι γιατί δεν εμπιστεύομαι τον γιατρό, είναι άψογος, αλλά για να πάρω κουράγιο ως την Πέμπτη 13 που θα ξαναπάμε για υπέρηχο και είμαι οριακά πριν μου στρίψει.
  7. Υπόσχομαι να προσπαθήσω, εδώ θα είμαι να σας λέω!
  8. Κορίτσια... Το άκουσα... Είναι νωρίς, περιμένουμε προφανώς περαιτέρω ανάπτυξη. Ραντεβού την άλλη βδομάδα πάλι... Αλλά το άκουσα... Την άλλη βδομάδα βέβαια πάλι θα μου κοπούν τα πόδια πριν πάω... Θα είμαι στην κλινική στις δώδεκα. Φοβάμαι!...
  9. Θα είμαι στην κλινική στις δώδεκα. Φοβάμαι!...
  10. Λυπάμαι πολύ για τον μπαμπά σου... Θεέ μου, πεθερό έχασα και στεναχωριέμαι, κυρίως για τον άντρα μου, αλλά η απώλεια του δικού μου γονιού μου φαίνεται αδιανόητη... Ας πάμε στο άλλο θέμα. Αύριο στην κλινική θα με δει ένας από τους γυναικολόγους που με παρακολουθούν, αυτός που μου έκανε την ωοληψία. Στους δύο κύριους γυναικολόγους της κλινικής που μας έχουν αναλάβει, έστειλα μήνυμα λέγοντας τι αισθάνομαι και μου είπαν αυτό που λέτε όλες, δηλαδή ότι αυτούς τους πόνους-σαν-περιόδου τους αντιλαμβάνονται ως πόνους τεντώματος/διεύρυνσης της μήτρας. Μακάρι να είναι έτσι και χαλάλι. Στο μεταξύ είχε κάπως πιαστεί το πόδι μου τη νύχτα και σκεφτόμουν εξωμήτριο και προεκλαμψίες και αηδίες... Κανονικά δεν θα σκεφτόμουν έτσι αλλά αυτές τις μέρες και σήμερα με τον χαμό αυτού του ανθρώπου υποφέρω από γιγάντωση φόβου. Αυτό που λέμε το τόσο το κάνω τόοοοοσο. Χώρια που θυμάμαι την προηγούμενή μου παλινδρόμηση και τρέμω από τον φόβο μου μην ξανασυμβεί. Όλη νύχτα θα σκέφτομαι ευχές και θα παρακαλάω να πάει καλά... Ας γίνει κοπέλα μου και χαλάλι η λύπη και οι πόνοι και ο φόβος...
  11. Ειχα τους πονους σαν περιοδου σημερα και στο μυαλο μου ειναι γιγαντιοι. Ευχομαι να μην εχουν αρνητικη σημασια! Σχεδον φοβαμαι να παω!...
  12. Παιδιά πριν τρεις ώρες έχασε τον πατέρα του ο άντρας μου. Φωνάξαμε τους γονείς μου να μας βοηθήσουν λίγο. Ο πόνος ενώνει. Πώς θα πάω αύριο στον υπέρηχο! Τρέμω ολόκληρη, φοβάμαι μην επηρεαστεί το μωρό μου!
  13. Γι' αυτό από όταν πόνεσε η κοιλιά μου σήμερα λίγο, έχω τρομάξει. Φοβάμαι. Θέλω να ζήσει το θαύμα που έχουμε φτιάξει!...
  14. Σε ευχαριστώ, το είχα ανάγκη αυτό! Σήμερα πάλι μετά από τρεις μέρες μάλλον ήσυχες από πόνους, έχω πόνους στην κοιλιά. Είμαι πολύ τρομαγμένη. Δεν σκέφτομαι τη μίρλα της μάνας μου, δεν μπορώ. Υπάρχει και κάτι άλλο. Ο πατέρας του άντρα μου είναι βαριά άρρωστος με καρκίνο στον πνεύμονα και από χτες έχει κατάπτωση και απώλεια επικοινωνίας, ενώ η καρδιά του κάπως παλεύει ακόμα. Δηλαδή φοβόμαστε και το χτύπημα του τηλεφώνου. Όπου κοιτάξουμε στους τομείς της ζωής μας τον τελευταίο καιρό, μόνο αγωνία και σκληρά πράγματα βρίσκουμε. Περνάμε αφόρητα δύσκολα!...