Καλησπέρα σε όλους!
Γράφω με πολύ βαριά καρδιά γι'αυτό το θέμα γιατί πρίν καιρό διάβαζα πιο ευχάριστα πράγματα και ταυτιζόμουν μέχρι που έγινε αυτό που καμία γυναίκα δεν πρέπει να περνάει...
Μετά από τη 1η μου εξωσωματική έμεινα έγκυος,είχα ένα κοριτσάκι το οποίο μεγάλωνε φυσιολογικά,όλες οι εξετάσεις τέλειες,η εγκυμοσύνη μου απίστευτα καλή,όλα καλά λοιπόν και με πιθανή ημερομηνία τοκετού 3/3/20.
2/3/20(Καθαρή Δευτέρα)είχα κλείσει τους 9 μήνες, πήγα στο Λητώ με πόνους γέννας,κάνω καρδιοτοκογράφημα όλα καλά με διαστολή 1,ο γιατρός μου είπε πήγαινε σπίτι κάνε μπανάκι να χαλαρώσεις μου έδωσε και παυσίπονα και μου λέει ξημερώματα θα με πάρεις γιατί γεννάμε.Χαρούμενη λοιπόν παρά τους πόνους μου έκανα ότι μου είπε.
Το απόγευμα οι πόνοι ήταν πολύ δυνατοί και είχα και λίγο αίμα ,τον ξαναπαίρνω τηλέφωνο μου φύγε για νοσοκομείο και έρχομαι.Πάω νοσοκομείο διαστολή 3 αλλά καρδιακός παλμός πουθενά τέσσερις γιατροί ήρθαν για να βρούν παλμό αλλά τίποτα το κοριτσάκι μου είχε φύγει.............και μαζί με το αγγελούδι μου έφυγε και ένα κομμάτι της ψυχής μου.
Πολύ σκληρό να θάβεις το παιδί σου.......
Η νεκροψία δεν έχει ολοκληρωθεί,μερικά από τα ευρήματα που έχουν είναι σπληνομεγαλία και ηπατομεγαλία πιθανών από κάποια λοίμωξη ακόμη περιμένω την έκθεση των παθολογοανατόμων.
Όλα όσα διάβασα με έκαναν να κλαίω και λυπάμαι πραγματικά γι'αυτά που περάσατε εσείς όλοι εδώ και εγώ μαζί,δε ξέρω τι άλλο να πώ,δεν υπάρχουν λόγια που παρηγορούν τη ψυχή σας ή ότι έμεινε απ'αυτή
Εύχομαι η γαλήνη να έρθει σύντομα.
Θα σ'αγαπώ για πάντα αγγελούδι μου,
η μανούλα σου.