Zouzou93

Σε ευχαριστώ παρά πολύ! φοβάμαι τόσο πολύ να βάλω τον μικρό στο στήθος! Δεν ξέρω πως θα ξεφοβηθω!! Σε ευχαριστώ παρά πολύ! Με το καλο τα διδυμακια!!! Νοσοκομειακό θήλαστρο θα ενοικιάσεις; Γιατί εγώ είμαι με ένα απλό και με κουράζει τόσο πολύ και αυτό που χρειάζομαι τώρα είναι η έξτρα κούραση! Σε ευχαριστώ πολύ! Κάνω μόνο θήλαστρο 2 φορές την μέρα πάνω μου δεν τον βάζω καθόλου τον μικρό φοβάμαι πολύ να τον βάλω στο στήθος μου, αυτό που λένε ότι αν μείνει μέσα γάλα παθαίνεις μαστίτιδα και ένα σορό δεν ισχύει; Γιατί έχω και αυτό το άγχος!

28/11 γέννησα το αγοράκι μου! Το μωρό εμφάνισε υπογλυκαιμία έτσι του έδωσαν αμέσως ξένο γάλα και δεν με άφησαν να το βάλω στο στήθος παρά μόνο για λίγο αργά το βράδυ, το μωρό έπιασε αμέσως σωστά τη θηλή όμως δεν τον άφησαν πολύ πάνω μου για να μην τον κουράζουν, έτσι συνέχισε το βράδυ γεύματα με ξένο γάλα! Τις επόμενες δυο μέρες είχα συνέχεια το μωρό πάνω μου για να κατεβάσω γαλα με αποτέλεσμα εκείνο να ρουφάει λαίμαργα για να φάει γιατί πεινούσε και οι 3 σταγόνες που έβγαζα δεν του αρκούσαν και εγώ να υποφέρω από πονο! Οι τύψεις με ρήμαξαν! Είναι απαίσιο να φοβάσαι να ακουμπησεις το μωρό σου πάνω σου! Έτσι βρήκα διέξοδο στο θήλαστρο και την μεικτή διατροφή, αντλώ δυο φορές την μέρα, τόσο προλαβαίνω και ενώ έβγαζα έως 100μλ πλέον με το ζορι βγάζω 10-20μλ, μάλιστα μια μέρα είχα το θήλαστρο πάνω στο στήθος 20’ χωρίς να βγάζω γάλα και έτσι πάλι τραυμάτισα τις θηλές! Γνωρίζει κάποια κοπέλα πως μπορεί να αυξηθεί η παραγωγή; Και να φύγει ο πόνος; Επισης αν θελήσω κάποια στιγμή να γίνει διακοπή της γαλουχίας, πως γίνεται; Σας ευχαριστώ πολύ!!

Θα προσπαθήσω να κάνω όσα είπατε, και πιο πολύ για το καλο του μωρού! Δεν παντρεύτηκα με γνώμονα να τον χωρίσω και η αλήθεια τόσο καιρό δεν ήμουν υπέρ του να σηκώνεται να φεύγει ο ένας η άλλος σε κάθε τσακωμό αλλά πραγματικά το σκέφτηκα για την ψυχική υγεία την δίκη μου και του παιδιού. Γιατί έχουμε κάνει χοντρούς καβγάδες! Του έχω πει ξεκάθαρα ότι από την μέρα που εμεινα έγκυος μου βγαίνει από την μύτη δεν με αφήνουν να το χαρώ βλέπω άλλες γυναίκες χαρούμενες με τους άντρες τους τις πεθερές τους και λέω εγώ γιατί δεν μπορώ ; Έστω με τον άντρα μου να είμαι καλά!!! Μακάρι να πάνε όλα καλά! Χίλια ευχαριστώ❤️

Για να καταλάβετε, η γιαγιά του πετάει κακίες γιατί όπως είναι φυσικό και με βάση της τωρινής κατάστασης δεν θέλω όταν γεννήσω να μπαινοβγαίνει κόσμος στο σπίτι φοβάμαι για την υγεία του μωρού, και ξεκινάει το τροπάριο μμμμ να δισέγγονο αλλά δεν θα το βλέπω, γυρνάει στον πεθερό μου κι λέει εεε να το όνομα σου θα έχει αλλά δεν θα το βλέπεις,για να βάλει λόγια. Η δε πεθερά κουμαντάρει τον άλλον αδερφό και την άλλη νύφη που της έχει αδυναμία, με μόνιμη ατάκα «το μωρό μας» ούτε ένα τηλ δεν με παίρνει να δει πως είμαι. Συν ότι έβαλε τον άντρα μου στον 4ο μήνα να μου κάνει φασαρία που δεν την νοιάζομαι λέω εγώ είμαι έγκυος εκείνη πρέπει να ενδιαφερθεί για εμένα. Η συνυφαδα,μου έκανε φασαρία την μέρα του γάμου μου! Από που να το πιάσεις κι που να το αφήσεις!!!

Καλά εννοείται οτι οι ορμόνες μου δεν είναι στα καλά τους αλλά είναι πράγματα που λέγονται και ξανάλεγονται δεν είναι κάτι που απλά ειπώθηκε μια φορά και ήταν αστείο η ας το πέρασω στο ντούκου. Για αυτό αποφάσισα να απευθυνθώ και έδω να δω αν εγώ όντως είμαι τόσο παράλογη, γενικά η οικογένεια του είναι Παναγία μου βοηθά από την γιαγιά μέχρι την συνυφαδα είναι ο θεός να μας φυλάει εκείνος διαφέρει σαν χαρακτήρας από εκείνους για αυτό και τον αγάπησα είναι καλός αλλά δεν ξέρω πως του κατεβαίνουν τέτοιες ιδέες η τι του λέει η μάνα του και του φουσκώνει τα μυαλά και παρουσιάζει το ρόλο μου σαν τον πελαργο απλά. Προσπαθώ να βγάλω άκρη και γίνεται το κεφάλι μου ζελέ!

Κορίτσια ευχαριστώ παρά πολύ, ήδη μου δώσατε κουράγιο. Εγώ είμαι 26 χρόνων εκείνος 30, ήμαστε μαζί 6 χρόνια και παντρεμένοι 7 μήνες. Δεν έχω δίκη μου δουλειά δεν έχω τίποτα δικό μου η δουλειά μας είναι κοινή. Οι γονείς μου γνωρίζουν την κατάσταση με την πεθερά και κρατιούνται με νύχια και με δόντια να μην της επιτεθούν για τον άντρα μου δεν έχω πει κάτι γιατί θα έρθουν να με πάρουν τρέχοντας από το σπίτι να με πάνε στο δικό τους και εγώ φυσικά δεν θέλω τον αγαπώ τον άντρα μου για αυτο και έχω κάνει τόση υπομονή με την οικογένεια του. Θα προσπαθήσω να του μιλήσω αλλά έχω κουραστεί τόσο πολύ με τις συζητήσεις γιατί καταλήγουν σε κλάμματα και μόλις σκεφτώ ότι στεναχωρώ το παιδί μου κλαίω ακόμα περισσότερο. Αντιλαμβάνομαι ότι λόγω ορμονών έχω γίνει φουλ ευαίσθητη προσπαθώ εν μέρη να τον δικαιολογήσω αλλά σε μερικα θέματα απλά δεν υπάρχει δικαιολογία και παρεξηγούμε με το παραμικρό ειδικά όταν κάτι έχει να κάνει με το παιδί μου θέλω να χυμιξω να γδάρω οποιον πει κακιά. Θέλω να βάζει πάνω από όλα το παιδί του μετά εμένα και στην συνέχεια όλα τα υπόλοιπα, το φυσιολογικό δηλαδή όχι να λέει η μάνα του κωλοπαιδο το παιδί μου και να λέει εκείνος έλα μωρε για πλάκα το λέει, αδιανόητες καταστάσεις. Και μιλάμε για το πρώτο τους εγγονι.

Καλησπερα. Αποφάσισα να γράψω εδώ γιατί δεν έχω κάποιον που μπορεί να με βοηθήσει. Είμαι έγκυος 6 μηνών, στην αρχή με τον άντρα μου ήμασταν πολύ χαρούμενοι και ευτυχισμένοι, όσο περνούσε ο καιρός όμως ξεκίνησαν οι καβγάδες, σε σημείο να νιωθω απόλυτα μόνη μου και να κλαίω συχνά πυκνά! Ο άντρας μου έχει μια οικογένεια που τον εκμεταλλεύεται σε όλους τους τομείς και υπέρ λατρεύει την μάνα του με κλειστά μάτια η οποία δείχνει ποσό με λατρεύει μπροστά σε εκείνον και σε εμένα χολή! Ένας λόγος που τσακωνόμαστε είναι κι η εν λόγω κυρία (ο θεός να την κάνει) τώρα τελευταία όμως έχει ξεκινήσει νέο λιβανιστήρι μιλάει σαν να μην είμαι εγώ κάτι του παιδιού, λέει ότι θα μείνει εκείνος με το μωρό στο σπίτι και θέλει να επιστρέψω εγώ στην δουλειά μου. Όταν τον ρωτήσω αν μιλάει σοβαρά και αν θεωρεί ότι δεν είμαι απαραίτητη στο παιδί αποφεύγει να απαντήσει κάνοντας με να νιωθω απλά ότι είμαι έδω μόνο για να το γεννήσω και μετά να εξαφάνιστω από την ζωή του. Η δε μάνα του όσες φορές μιλάει με τον άντρα μου αναφέρετε στο μωρό λέγοντας «το μωρό μας» αν μπορούσε να το μεγαλώσει ο άντρας μου με την μάνα του νομίζω απλά θα με έδιωχναν. Νιωθω μόνη μου δεν μπορεί να με στηρίξει ψυχολογικά δεν καταλαβαίνει το βλέπει εγωιστικά όποτε μιλήσω τσακωνόμαστε και δεν γίνεται να μην άντιλαμβανεται ένας άνθρωπος ποσό σπουδαίος και απαραίτητος είναι ο ρόλος της μάνας δίπλα στο μωράκι της! Νιωθω ξεκρεμαστη σε όλα...