Sofia89

Καλησπέρα κορίτσια... Εγώ πάλι από τι μου έδειξε το τεστ ωορρηξία είχα την 10ή 11ή και 12η μέρα φατσούλα χαμογελαστή (clear blue). Σήμερα που ξανά έκανα τεστ από περιέργεια δεν είχα άλλο φατσούλα. Είναι δυνατόν να έκανα ωορρηξία από την 9ήμερα; Εμείς στο μεταξύ μια μέρα μετά το τέλος της περιόδου μου είχαμε επαφή μέρα πάρα ημερα μέχρι και την 12ή,λέτε να έγινε τιποτα; ποτέ να κάνω τεστ εγκυμοσύνης; Δυστυχώς ακριβώς πως είναι ο κύκλος μου δεν μπορώ να σας πω γιατί πρόσφατα ήμουν έγκυος (δεν είχαμε καλή κατάληξη) και μου ήρθε τώρα τον Οκτώβριο πρώτη φορά Επίσης ξέρετε αν η γυναίκα είναι πιο γονιμη λόγο πρόσφατης εγκυμοσύνης;

Λυπάμαι για το μωράκι σου ειλικρινά κι εγώ έχασα τον Αύγουστο 37εβδομαδα το μωράκι μου Ο πόνος θα με συνοδεύει πάντα το ξέρω. Κουράγιο για σήμερα,ελπίζω μέτα από χρόνια να γέμισε η αγκαλιά σου,αν όχι σου εύχομαι ολόψυχα να γεμίσει

Χαίρομαι για σένα και μου δίνεις κουράγιο να ξέρεις. Και εμείς με τον άντρα μου αυτό είπαμε ότι θα κάνουμε κάποιες εξετάσεις και από τον επόμενο μήνα θα βάλουμε μπρος. Το οκ μου το έδωσε ο γιατρός. Δεν είναι καθόλου χαζά αυτά που σκέφτεσαι και εγώ τα ίδια θα σκέφτομαι (Πρώτα ο Θεος αν με στείλει κι άλλο παιδί) και εγώ αυτή την θλίψη θα έχω πιστεύω. Αλλά τα μωράκια μας μας θέλουν χαρούμενες. Εγώ έχω τελικά θρομβοφιλια και τέλος του μήνα θα ξανά κάνω επαναληπτικό, για σιγουριά

Ακριβώς τις ίδιες σκέψεις κάνω και εγώ και προσπαθώ να προχωρήσω στην ζωή μου. Ότι ο Θεός επέλεξε να το πάρει στην 37εβδομαδα πάρα στην ηλικία τον 5 π.χ. Κουράγιο σε όλες μας μανούλες. Θα τα καταφέρουμε, στέλνω την θετική μου ενέργεια σε όλες σας.

Εγώ αύριο έχω ραντεβού με τον καινούργιο γυναικολόγο μου και θα συζητήσουμε για το αποτέλεσμα της νεκροψιας. Άμα δω ότι έγινε κατι λάθος ,να βρει άλλο πλανήτη να κρυφτεί μόνο αυτό λεω

Αννούλα μου,παθουσα και εγώ 37εβδομαδα το έχασα, 18/8 γέννησα φυσιολογικά. Ναι δεν υπάρχουν λόγια, το κλάμα μια μητέρας τα λέει όλα. Έτσι ακριβώς αισθάνομαι και εγώ, ξεκίνησα να πηγαίνω δουλειά γιατι σπίτι θα τρελαινομουνα. Από μέσα μου κάθε μέρα ουρλιάζω. Και ο άντρας μου ήρθε σπίτι μετά και τα μάζεψε όλα για να μην τα δω μόλις έρθω σπίτι. Για αυτό αγκάλιασε τον άντρα σου και πες του ότι θα τα καταφέρετε. Γιατί όλες μας θα τα καταφέρουμε

Και εγώ 5/9 ειχα και το ποιό μεγάλο χτύπημα για μένα ήταν ότι η ΠΗΤ της ήταν 5/9 και εμείς δεν γιορτάσαμε τίποτα, ισα ίσα το αφερεσα και από το φειςμπουκ για να μην με ευχηθουν. Σίγουρα κανένα μελλοντικό μας παιδί δεν θα αντικαταστήσει αυτό που χάσαμε, γιατί θα ήταν άδικο και για το ένα και για το άλλο παιδί. Ναι θα έρθουν και αλλά παιδιά που θα μας απαλύνουν το πόνο, αλλά ο πόνος θα φωλιάσει στην καρδιά και θα είναι εκεί για να υπενθυμίζει το αγγελάκια μας. Και εμένα δεν με χωράει το σπίτι, βλέπω γύρω μου καροτσάκια με μωρά και εγώ με άδεια χέρια να προσπαθώ να ζήσω. Ευτυχώς η ζωή μου έστειλε ένα σύζυγο που είναι βράχος δίπλα μου και μου λέει κάθε μέρα ότι θα τα καταφέρουμε.

Όχι καλά κάνεις, να τα βγάζεις από μέσα σου... δεν είμαστε τώρα σε θέση να τα κρατάμε και μέσα αυτά. Ναι ισχύει αυτό που λες για το εξωτερικό, γιατί και εγώ Γερμανία μένω και οι μαιες μου τα πρότειναν όλα αυτά που λες και φωτογραφίες να βγάλουμε και τα πάντα. Εγώ απλά σαν Σόφια δεν είχα την δύναμη. Την πρώτη εβδομάδα που έγινε φοβόμουνα να πάω να κοιμηθώ, γιατί πίστευα ότι θα έβλεπα μωράκια. Επί 2 εβδομάδες με ηρεμιστικά ήμουν. Απίστευτος πόνος. Εμένα έδειξε ότι είχα διαβήτη κύησης, το πιστεύεις εν έτη 2020 και χάνω παιδί από διαβήτη κύησης, παρόλο που έκανα καμπύλη σακχάρου και ήταν εντάξει. Εμείς θα την κηδεψουμε κανονικά, είμαστε οι γονείς της και θα το κάνουμε, όσο σκληρό και να είναι. Ήταν το πρώτο μου,πάλευαμε 10 μήνες μέχρι να μείνω έγκυος. Είχα μια πανέμορφη κύηση χωρίς προβλήματα και στο τέλος έφαγα φαρμάκι. Όσο σκέφτομαι ότι σε λίγο καιρό θα έχουμε Χριστούγεννα χωρίς την μικρούλα, τρελαίνομαι.

Αχ κορίτσι μου γλυκό και εγώ 18/8/20 γέννησα φυσιολογικά το κοριτσάκι μου. Ήμουν στην 37 εβδομαδα, όσο σκέφτομαι ότι τώρα θα ειχα την αγκαλιά μου τρελαίνομαι. Τα βράδια με πιάνει ένα σφίξιμο και δεν μπορώ να κοιμηθώ. Δεν μπόρεσα να την πάρω αγκαλιά,ούτε να την δώσω ένα φιλί. Και έχω τύψεις... Είναι πολύ δύσκολο για μια μανα να χάνει το παιδί της. Κουράγιο σε όλες μας Η αλήθεια είναι ότι πείρα κ εγώ κουράγιο διαβάζοντας τις ιστορίες σας. Περιμένω και εγώ να κάτι αποτελέσματα κ ανάλογα θα πάμε παρακάτω. Αυτός ο πόνος θα μας συνοδεύει για όλη μας την ζωή Ελπίζω όλα τα αγγελάκια μας να είναι κάπου ωραία κ να παίζουν.