nspi

Περίμενα να γράψεις για να δω πως είσαι. ΄Ετσι είναι κορίτσι μου, τα παιδάκια μας μας δίνουν δύναμη και κουράγιο για να παλέψουμε απο δω και πέρα. Μαζί ανεβαίνουμε το γολγοθά μας, αλλά κάπου εκεί στο τέλος υπάρχει φως, δεν το βλέπω ακόμη αλλά το νιώθω.

Κι επειδή αυτή τη στιγμή θέλω να ξεφωνίσω από τον τεράστιο θυμό που νοιώθω, θέλω να πω το εξής. Σ΄αυτή την ιστορία συμπορευόμουν με 6 κοπέλες που γνωριστήκαμε μέσα από αντικαρκινικά φορουμ και που τελικά όλες έχασαν τους τελευταίους 6 μήνες μέχρι σήμερα τους συντρόφους τους. Τελικά ο καρκίνος είναι ανίκητος? Τελικά ότι και να κάνουμε αυτός θα νικήσει? Μήπως αγωνιζόμαστε χωρίς όπλα και από την αρχή όλα είναι προδιαγεγραμμένα? Συγγνώμη αν σας φορτίζω αρνητικά , αλλά αυτή τη στιγμή είμαι πολύ πικραμένη και πολύ πολύ θυμωμένη.....

Γύρισα σπίτι και μπήκα να διαβάσω τα νέα σας. Αρχικά είδα το μήνυμά σου και σου απάντησα χωρίς να γνωρίζω τι έχει συμβεί. Δεν ξέρω τι να σου πω για να σε παρηγορήσω, αν ήξερα θα τα έλεγα και στον εαυτό μου. Αυτό που ξέρω είναι ότι πρέπει να είσαι περήφανη που γνώρισες , αγάπησες, παντρεύτηκες και έκανες δυο υπέροχα παιδιά με αυτό τον άνθρωπο, που έδειξε τόση δύναμη και πάλεψε για να νικήσει τα ανίκητα. Mariaeva οι άντρες μας ήταν παληκάρια και παρακαλώ αυτή τη δύναμη και την παληκαριά να την πάρουν και τα παιδιά μας. Τώρα ξεκουράζονται , γαλήνιοι και μας προσέχουν από εκεί ψηλά.... ΄Εχω στεναχωρηθεί αφάνταστα που άλλος ένας αγωνιστής έφυγε από τον κ@λ@καρκίνο... Είμαι εδώ για οτιδήποτε θελήσεις, ο πόνος όταν μοιράζετε είναι καλύτερα νομίζω....

Πως πήγε η χημειοθεραπεία? Είχε παρενέργειες? Για την κατάθλιψη δεν μπορείς να κάνεις τίποτα εσύ, πρέπει να τον βοηθήσει ειδικός και σίγουρα χρειάζεται αντικαταθλιπτικά , θα βοηθήσουν. Κουράγιο και δύναμη σας εύχομαι γιατί έχετε δύσκολο δρόμο, αλλά κάπου στο τέλος σας περιμένει η νίκη, να το θυμάσαι αυτό, τουλάχιστον πίστεψε εσύ ότι όλα θα πάνε καλά.

Koρίτσι μου , νομίζω ότι αυτό είναι καλό νέο. Θα σου πω το εξής για να καταλάβεις. Από την πρώτη στιγμή που αρρώστησε ο άντρας μου , από τον πρώτο γιατρό που τον είδε μέχρι τον τελευταίο και πρέπει να τον είδαν πάνω από 50 γιατροί (τον πήγα όπου ήταν δυνατόν, Ελλάδα, Αμερικη, Γερμανία) όλοι μου έλεγαν ότι δεν υπάρχει ελπίδα και ότι θα φύγει. Το ότι άντεξε 3 χρόνια ήταν ένα θαύμα που θα γραφτεί στην παγκόσμια βιβλιογραφία γιατί δεν υπάρχει άνθρωπος με καρκίνο παγκρέατος ανεγχείρητο που να έζησε τόσο και σε τόσο καλή κατάσταση αν εξαιρέσεις τους 4 τελευταίους μήνες. Αφού λοιπόν οι γιατροί θεωρούν ότι η νόσος θα μπει σε ύφεση, κράτησε αυτό, οπλίσου με θάρρος και υπομονή και προχώρα. Εμένα με πυροβολούσαν καθημερινά οι γιατροί λέγοντάς μου ότι δεν υπάρχει καμία σωτηρία και όμως εγώ έλεγα θα γίνει καλά. Το ότι οι γιατροί είναι συγκρατημένα αισιόδοξοι είναι πάρα πολύ καλό, για σκέψου το. Προσπάθησε να ανεβάσεις την ψυχολογία του άντρα σου γιατί είναι πολυ σημαντικό.

Θα στο ξαναπώ, δεν είναι εύκολος ο πόλεμος με τον καρκίνο. Μη νομίζεις ότι τον ξεγελάς εύκολα, γι αυτό θάρρος, αισιοδοξία και βουρ... επάνω του. Μη σε τρομάζει τίποτα, πρέπει να το παλέψεις με νύχια και με δόντια, όποιο κι αν είναι το κόστος , όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα. Ξέρω πως κάθε φορά που έρχεται ένα κακό νέο σε ρίχνει στα πατώματα, αλλά πρέπει να βρίσκεις το κουράγιο να σηκώνεσαι και να στηρίζεις τον εαυτό σου και εκείνον για τη νέα μάχη. Στα λέω όλα αυτά με πόνο ψυχής και ξέρεις κάτι, παρόλο που είναι απίστευτα δύσκολες και ψυχοφθόρες αυτές οι στιγμές, παρακαλώ να μπορούσα να τις ζούσα ακόμη , γιατί τότε υπήρχε η ελπίδα. Γι αυτό σου λέω, μην αφήνεις την ελπίδα να σβήσει, θα παλέψετε και θα βγείτε νικητές, το πιστεύω, να το πιστέψεις κι εσύ.

Δυστυχώς κορίτσι μου όταν ο καρκίνος χτυπήσει την πόρτα σου, η ζωή σου γίνεται έτσι όπως λες, αξονική, πετ σκαν, βιοψία και πάλι από την αρχή. Πρέπει να οπλιστείς με πολύ κουράγιο, θάρρος και να είσαι έτοιμη κάθε φορά για μια νέα μάχη. Μόνο έτσι μπορείς να αντιμετωπίσεις το τέρας. Στα λέω γιατί εγώ τα έζησα 3 χρόνια και τώρα που πια είμαι μόνη κάθομαι τα σκέφτομαι και τα φιλοσοφώ. Να έχεις πολύ κουράγιο και να σκέφτεσαι θετικά, αυτή τη στιγμή τον έχεις δίπλα σου και αγωνίζεστε μαζί και αυτό είναι πολύ σημαντικό. Δώσε ζωή στο χρόνο σας.....

Μέσα στις απίστευτα δύσκολες στιγμές που περνάω, μπήκα να δω τα νέα σου και να σου γράψω 'κουράγιο και δύναμη'. Πάντα να ελπίζεις για το καλύτερο και να μεταφέρεις την αισιοδοξία σου και σε κείνον. Ο άντρας μου καθημερινά μου έδινε μαθήματα ζωής, αξιοπρέπειας , θάρρους και δύναμης, ακόμη και μια ώρα πριν κλείσει τα μάτια του μου ζήτησε να του φτιάξω χυμό από τα πιο δυναμωτικά φρούτα για να δυναμώσει. Πέθαινε, το ένοιωθε κι όμως ήθελε να ζήσει και ακόμη κι εκείνη τη στιγμή έβγαζε όλη του τη δύναμη. Αυτό που θέλω να σου πω είναι ότι πρέπει κι εσύ να είσαι δυνατή και να εμψυχώνεις τον άντρα σου, έτσι όλα θα πάνε καλά, θα το δεις, σας το εύχομαι μέσα από την καρδιά μου. ΄Οσο για μένα.... πονάω, δεν υποφέρετε βρε κορίτσια αυτός ο πόνος, είναι αβάσταχτος...

Aχ, Κορέα μου πόσο μα πόσο σε νοιώθω. Κι εμείς είμαστε από τη Μ.Δευτέρα στο νοσοκομείο, αντιμετωπίζοντας ένα χειρουργείο που έγινε με 10% πιθανότητες να ζήσει, τι το θες όμως η κοιλιά του είναι γεμάτη όπως μας είπαν, είναι πια θέμα χρόνου. Δεν το πιστεύω ότι συνέβει αυτή η ανατροπή ενώ όλα πήγαιναν καλύτερα, πως είναι δυνατόν να κάνει χημειοθεραπείες και αντί να υπάρχει ύφεση να έχει γεμίσει όλη η κοιλιά. Αυτό που περνάω δεν περιγράφετε, είμαι συνέχεια δίπλα του , το παιδί μας 6 ετών βρίσκεται απο δω κι από κει μιας και δεν υπάρχει κανένας συγγενείς να το κρατήσει, κλαίει και νομίζει ότι το εγκαταλείψαμε κι εγώ προσπαθώ να γίνω χίλια κομμάτια. Αλλιώς είχα φανταστεί αυτό το Πάσχα, αλλιώς..... Μariaeva χαίρομαι πολύ για τη δική σας εξέλιξη, μακάρι να πάνε όλα καλά,έτσι παίρνουν κουράγιο και δύναμη και οι υπόλοιποι ασθενείς.

Πολύ χάρηκα με τα νέα σας, άντε ξουτ ξουτ βρωμοαρρώστια. ΄Ολα θα εξελιχθούν τέλεια, σας το εύχομαι μέσα από την ψυχή μου

Kι εμείς στην ίδια κατάσταση είμαστε, οι χημειοθεραπείες του προκάλεσαν νευρολογική τοξικότητα με αποτέλεσμα να μην μπορεί να περπατήσει, να κάνει δυο βήματα και να πέφτει κάτω. Αποτέλεσμα έπεσε προχθες και έσπασε το χέρι του, το γόνατο και έσκισε το φρύδι του, οπότε σταματουν οι χημειοθεραπείες, που σε εμάς ήταν απαραίτητες αυτή τη στιγμή.

Καλές γιορτές σε όλους με υγεία, πάνω απ΄ολα. Δυστυχώς εμείς φέτος κάνουμε τα χειρότερα Χριστούγεννα και ίσως και τα τελευταία όλοι μαζί. Ο Θεός να μας βοηθήσει....

Περιμένουμε με αγωνία, γράψε καλέ

Tέλεια νέα, σας εύχομαι να περάσετε τα ομορφότερα Χριστούγεννα γεμάτοι υγεία, χαρά και ευτυχία!!!!