Μπουρμουλίθρες κορούλες καλησπέρα!
Ξεκινάω να σας γράφω ένα "γενικό" μήνυμα, για τη σημερινή μέρα και μετά θα τα πω με όλες σας.
Λοιπόν σήμερα γνώρισα και από κοντά τη Ρενάτα {Ειρήνη λέμε! }. Ηπιαμε καφεδάκι και είχαμε τέτοια "χημεία" που έφτασα στο σχολειο του φιογκακίου 14.03 και επειδή δεν έχω "αργήσει" ποτέ ξανά το φιογκάκι είχε πάθει "ήττα", μου είπε η δασκάλα του! :lol:
Ηταν λες και έπινα καφεδάκι με μια φίλη... με μερικούς ανθρώπους απλώς... "κολλάς" από την αρχή....
Εγώ λοιπόν θα το πω και ξέρω πως θα με κράξει αλλά θα το πω γιατί το να βοηθάς τον άλλον δεν είναι "φιλανθρωπία", με την κρύα έννοια της λέξης, αλλά είναι η αγάπη, το ενδιαφέρον, η καλοσύνη που δείχνει ο ένας για τον άλλον. Και με την ευκαιρία, θέλω να σας πω, πως σχεδόν πάντα σας "ενημερώνω" για οτιδήποτε κάνω για άλλους ανθρώπους. Αυτό, δεν το κάνω για να δειχτώ ή να το παίξω "φιλάνθρωπη"... ελπίζω να το ξέρετε ήδη αυτό. Το κάνω μόνο για να δείξω πως δεν χρειάζονται "πολλά" για να βοηθήσεις κάποιον, γιατί ξέρετε πως ούτε εγώ ούτε η οικογένειά μου έχει "πολλά". Ομως μ αυτά που έχω μπορώ, αυτό το λίγο, να βοηθήσω κάποιους άλλους και το κάνω και γεμίζει η καρδιά μου.
Τέλος στην παρένθεση.
Ηθελα λοιπόν να πω, πως η Ειρήνη μας αγόρασε 2 τσάντες γεμάτες ρούχα για το παιδάκι από που βοηθάμε λιγάκι {που μου έχει μιλήσει μία μανούλα, που πάμε τα παιδιά μας μαζί στο tae}. Του αγόρασε λοιπόν 2 σακούλες ρούχα και σήμερα θα τα δώσω στην μανούλα από το tae.
Ειρηνάκι, είμαι πολύ περήφανη για σένα και ας με βρίσεις που το έγραψα στο θέμα
Σας φιλώ και επανέρχομαι