Εάν η διεύθυνση E-Mail σας δεν υπάρχει, δεν λειτουργεί, ή σας είναι άγνωστη, παρακαλούμε στείλτε μας το νέο σας E-Mail & το όνομα χρήστη σας στο a d m i n i s t r a t o r @parents.org.gr !
Reset Password: Στο παρελθόν τα κριτήρια password ήταν χαμηλής ασφάλειας, με αποτέλεμα κάποιοι λογαριασμοί μελών να χακάρονται. Εάν συμβεί αυτό, στέλνουμε μήνυμα στο E-Mail σας για αναγκαστική ανανέωση του password.
-
Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)
12.757 -
Μελος απο
-
Τελευταια επισκεψη
Όλα όσα δημοσίευσε η/ο Ειρήνη
-
Αχ Ευάκι μου, κουράγιο. Είσαι και στεναχωρημένο, με πεσμένη ψυχολογία {λόγω των προβλημάτων που αναφέρεις} και αυτό δεν βοηθάει στο να "γιάνεις"... Περαστικά σας και γρήγορα! Δεν γινόταν Βασιούλα μου... εκτός που το σπίτι έβριθε από μικρόβια και δεν είχα κάνει καθόλου δουλειές λόγω που ήμουν και ΄γω άρρωστη, έπρεπε κι όλας για να μη σκέφτομαι... Δεν είχα ιδέα πως μπορεί να ερεθιστούν οι κοιλιακοί αδένες από μία γαστρεντερίτιδα... . Πόσα μαθαίνουμε ε; Y.Γ. Μίλησα με μία πελάτισσα και μου είπε πως πριν μερικούς μήνες, ακριβώς έτσι έκανε εγχείριση σκωληκοειδίτιδα η κόρη της... Τόσο πολύ, Ρηνάκι μου? Κουράγιο! ΥΠΕΡΟΧΑ νέα! Μπράβο Ευάκι μου! Μπράβο Γιωτάκι μου.... Αχ... :roll: Πόσο όμορφο...! Πως είναι το παιδί, Αρετούλα μου??? Ευχαριστώ πολύ Μαράκι μου... {πολύ χάρηκα που σε "είδα"... } Σιγά-σιγά... πάρε κουράγιο και από μένα και το δικό μου κάδο, που παρά τα ατελείωτα πλυντήρια είναι ασφυκτικά γεμάτος! Μπράβο! Με το καλό να ολοκληρώσει! ... μωρέ 4uδακι.. τι άσχημα γεγονότα...; Και πάντα μαζεμένα γμτ! Αμάν! {δούλευα και δεν το άκουσα, ο μπούφος! } Υπέροχη εξέλιξη. Το χω και γω στο μυαλό μου! Υ.Γ. Σας ευχαριστώ όλες, για τις γλυκές σας κουβέντες.... μου είναι πολύτιμες.
-
Αγαπημένες μου καλησπέρα. Είχα μία τρεχάτη μέρα και το ευχαριστήθηκα. Ήθελα πολύ να επιστρέψουμε στα "καθημερινά" μας όλοι... Το πρωί και αφού άφησα το παιδάκι στο σχολείο, κανόνισα καφέ με 2 φίλες μου, στο σπίτι της μίας. Πολύ γέλιο και βρήκα ευκαιρία να βάψω τα νυχάκια στις φίλες μου και τα δικά μου! {ανέβηκαν πολύ τα κεφια μας} Έφυγα για δουλίτσα και επέστρεψα σπιτάκι μου. Πέρασα και πάλι με χλωρίνες το μπάνιο Σιδέρωσα μπόλικα ρουχαλάκια Ξεσκόνισα όλο το σπίτι Έπλυνα κάποια λίγα πιατικά Αδειασα το πλυντήριο πιάτων και τα τακτοποίησα στις θέσεις τους Πετάχτηκα σούπερ για 2 πραγματάκια Ετοίμασα κέικ πορτοκαλιού Και ένα από τα αγαπημένα φαγητά του φιογκακίου, παραγγελία του Τορτελίνια σουφλέ {πριν ολοκληρωθεί, εδώ} Χθες, είχα κάνει όλες σχεδόν τις δουλίτσες {μέχρι και όλα τα πόμολα, πέρασα με οινόπνευμα} οπότε σήμερα δεν είχα τόσα. Πήγα, πήρα το παιδάκι, φάγαμε και τώρα ξεκουραζόμαστε. Έχουμε αρκετό διάβασμα και τη Δευτέρα γράφει 2 διαγωνίσματα.. οπότε τα κεφάλια "μέσα" και μια χαρά μου ακούγεται, από τα παλιο-νοσοκομεία. Οπως έλεγα σήμερα στην Βασούλα μας, προχθές, που ήμασταν στο νοσοκομείο και κοιμόταν, πήγα να το σκεπάσω. Τον "έσπρωξα" λοιπόν πιο μέσα στο κρεβάτι για να το σκεπάσω. Και με κλειστά ματάκια φώναξε: Αφήστε με! Αφήστε με επιτέλους σας λέω! :sad: Γι αυτό και θέλω τόσο έντονα να μπούμε στα καθημερινά μας.... Σας φιλώ, γλυκά!
-
Φαντάζεστε τι γινόταν στο σπίτι αφού η νοσηλεία του μικρού, έγινε αμέσως μετά την οικογενειακή γαστρεντερίτιδα... το σπιτι πραγματικά βρωμούσε γεμάτο μικρόβια, τα ασιδέρωτα και κυρίως τα άπλυτα... οτι και να σας πω, αν δεν το βλέπατε αποκλείεται να το πιστεύατε... τρεχάτε ποδαράκια μου λοιπόν.. έκανα τις άπειρες, άπειρες όμως δουλειές... Εριξα καυτό νερό στις οδοντόβουρτσές μας Έπλυνα με καυτό νερο με χλωρίνη το "ποτηράκι" που τις τοποθετούμε. Αδειασα τη βαλίτσα και πήγαν όλα στα άπλυτα.. ολα! Έπλυνα την βαλίτσα στην μπανιέρα. Πέρασα κινητό, κλειδιά, κομπιούτερ και άλλα αντικείμενα με οινόπνευμα. Πήγα φούρνο Πήγα σούπερ μάρκετ Επλυνα όσες κουβερτούλες χρησιμοποιήθηκαν σαν "βοηθητικές" τις μέρες τις γαστρεντερίτιδας, ήδη στέγνωσαν και μπήκαν στις θέσεις τους Επλυνα στο πλυντήριο τα παπούτσια και παντόφλες που χρησιμοποιήσαμε στο νοσοκομείο Εβαλα πλύση στο πλυντήριο με ξυδι για τα μικρόβια που θα έκαναν πάρτυ... Έπλυνα με χλωρίνες και καυρό νερό τον νεροχύτη Έπλυνα το μπάνιο Στο ενδιάμεσο, άπλωνα και μάζευα οτιδήποτε στέγνωνε και τα δίπλωνα για σιδέρωμα Εβαλα πλυντήριο {πήρε φωτιά σήμερα...} με ρούχα της δουλειάς του μπαμπά μου γιατί είχε "ξεμείνει" Εβαλα πλυντήριο το κάλυμμα του παπλώματος του υπνοδωματίου μας Αλλαξα σεντόνια παντού Επλυνα τα ριχτάρια των καναπέδων Ολα τα ρούχα που είχαμε χρησιμοποιήσει τις περασμένες μέρες στα απλυτα {πιτζάμες, πετσέτες, σεντόνια, κάλτσες.. τα πάντα} Σιδέρωσα κάποια ρούχα για 1 ωρίτσα Αποστείρωσα τα υλικά της δουλειάς {γιατί το απόγευμα δουλεύω} Ετοίμασα μεσημεριανό και φαγαμε με το φιογκάκι..μαζέψαμε Εβαλα σκούπα σε όλο το σπίτι.. γινόταν... Έβαλα πλυντήριο πιάτων και όσα δεν χώραγαν τα έπλυνα στο χέρι Έκανα το φιογκάκι μπάνιο {κάνει μόνος του αλλά σήμερα ήθελα να τον κάνω εγώ που ήταν απο το νοσοκομείο} Πότισα τα λουλούδια Μάζεψα το σπίτι Δεν θυμάμαι πόσα ακόμα... τώρα ξαπλώσαμε για λίγο με το φιογκάκι και νιώθω... κομμάτια... κομμάτια κόρες... Σας φιλώ και θα τα πούμε αργότερα. Ελπίζω να είστε ΟΛΕΣ καλά.
-
Κορίτσια μου... Οπως βλέπετε, τους τελευταίους μήνες δεν μας αφήνει σε ησυχία... πρώτη φορά τόσα άσχημα και τόσο μαζεμένα.. πλέον έχω σιγουρευτεί και από που "είναι" η αρνητική ενέργεια... H συνέχεια της γαστρεντερίτιδας, ήταν να πονάει έντονα η κοιλιά του φιογκακίου... ήμασταν σίγουροι πως ήταν από τη γαστρεντερίτιδα γιατί και 'μας μας ενοχλούσε έντονα το στομάχι. Ούτως ή άλλως δεν προλάβαμε να συνέλθουμε καλά-καλά.... συνεχιζόταν όμως ο στομαχόπονος και επικοινώνησα με τον παιδίατρό μας, μόνο και μόνο για να είμαστε πιο ήρεμοι. Εκείνος μου είπε πως θα έπρεπε να τον παω να τον δει, αν συνεχιζόταν ο κοιλόπονος και την επόμενη μέρα, χωρίς διάρροια ή πυρετό. Σηκώθηκε και ο άντρας μου, αν και ήταν χάλια και τον πήγαμε μαζί. Ο παιδίατρος, αφού τον εξέτασε μας είπε πως βρήκε τους αδένες στην κοιλιά του ερεθισμένους και ερεθισμένη και την περιοχή της σκωληκοειδίτιδας.... Μας είπε πως είναι κάτι που συμβαίνει μετά από μία διάρροια αλλά μας προέτρεψε να πάμε το μικρό στο νοσοκομείο γιατί θα έπρεπε να κάνει εξετάσεις. Μας είπε πως πρέπει να κάνει αιματολογικές και να τον δει χειρούργος... Και να πάλι εμείς στο Αττικόν... αλίμονο! Περασαν 3 μήνες... θα λήξει η κάρτα του executive club...! Και φτου κι απο την αρχή.... του έκαναν υπέρηχο, αιματολογικές, τον εξέτασε παιδίατρος και μετά χειρούργος. Μας είπε {ο χειρούργος} πως πραγματικά είναι ερεθισμένοι οι κοιλιακοί αδένες και η περιοχή της σκωληκοειδίτιδας. Συνυπολόγισε τις αιματολογικές του και μας είπε πως ενώ ήταν καλές δεν μπορούσε να μας αφήσει να φύγουμε αν δεν περάσουν τουλάχιστον 24 ώρες που να μην πονάει καθόλου η κοιλιά του. Οπως μας είπαν, σε άλλα παιδάκια η περιοχή της σκωληκοειδίτιδας μετά "κοιμάται" ενώ σε άλλα όχι.. οπότε εισαγωγή και πάλι....... :sad: Πάλι μέσα κορίτσια μου.. να μην σας ζαλίζω με λεπτομέρειες αλλά πάλι μέσα..... Ενα θα σας πω μόνο... όταν μας πήγαν στο δωμάτιο και είδα τη θέα {την ίδια που έβλεπα την περασμένη φορά} με έπιασε ένας εκνευρισμός... μία τσαντίλα.... φαινομενικά ήμουν ήρεμη αλλά μέσα μου τους είχα "σκοτώσει" όλους εκεί μέσα... Εδωσε ομως η Παναγία και μας άφησαν αφού όλα ήταν "εντάξει" και η εξέλιξη ήταν καλή και σήμερα είμαστε στο σπίτι μας....! Επανέρχομαι....
-
Είμαστε στη θαλπωρή και την ασφάλεια του σπιτιού μας πια... Επανέρχομαι....
-
Υπέροχα Χρύσα μου! Η άθληση θα σε βοηθήσει σε αρκετούς τομείς.
-
Συμφωνώ! Είναι καθαρά δική μας επιλογή. Εκεί γίνεται το "λάθος".... Σ' ευχαριστώ! Πρώτη φορά Ρηνάκι μου.. ποτέ δεν έχουμε αρρωστήσει ξανά όλοι μαζί.. μας "έστειλε" ο μπαμπάς μου..... Ο άντρας μου δε, αρρωσταίνει τόσο σπάνια... σκέψου, είμαστε μαζί περίπου 16-17 χρόνια και έχει αρρωστήσει 2 φορές! Ο πατέρας μου συνήλθε και πήγε για δουλειά σήμερα.
-
Και έτσι πρέπει να είναι, Ρηνάκι μου. Αυτό, το καλλιεργώ και στο φιογκάκι πολύ. Οχι δηλαδή μόνο εκεί που με "συμφέρει" εμένα. Σκέψου δηλαδή πως ήδη το φιογκάκι μου έχει πει "Μαμά, πως αποφάσισες εσύ για τα δικά μου dvd;" και εννοείται είχε δίκιο. Του ζήτησα συγνώμη και του είπα ν' αποφασίσει εκείνος αν θα τα δανείσει.
-
Σου πέσανε πολλά μαζί και είσαι εκνευρισμένη, ματάκια μου... Εύχομαι να φτιάξει λίγο η μέρα σου.... Πολύ όμορφο το μήνυμά σου, Ιωάννα. Σ' ευχαριστούμε πολύ που μοιράστηκες μαζί μας, κάτι τόσο προσωπικό.
-
Μα κοίτα τώρα βρε Βάσια μου... είχε την γενναιοδωρία να σας αγοράσει ολόκληρο σπίτι και το "χάλασε" με τη συμπεριφορά της... κρίμα δεν είναι?? Και χάνουν και οι 2 εμπλεκόμενοι {όπως εσύ και η μανούλα σου}... και χάνουν και οι "λοιποί".. όπως τα εγγονάκια τους.. κρίμα δεν είναι?
-
Γιώτα μου τι έγινε? Τι έπαθε το παιδί?
-
Σωστή επισήμανση, Γιωτάκι μου αν και πραγματικά αυτό θα ήταν το τελευταίο που θα με ενδιέφερε όταν μιλάμε για το δικό μου χώρο.... Στο χώρο σου κάνεις αυτό που θέλεις εσύ. Αμα εσύ θέλεις π.χ. ν' αφήνεις 5 μέρες τα πιάτα άπλυτα, δικαιωμά σου. Σπίτι σου είναι. Είναι ζόρι όταν αρρωσταίνει το παιδί σου, κορίτσι μου. Εμείς ευτυχώς αρρωσταίνουμε σπάνια, άντε 1 φορά το χρόνο και γι αυτό και "ξέμεινα" από πράγματα που χρειάζονται για όταν είσαι άρρωστος... αλλά τώρα μας ξεκλήρισε και τους 3! Πρώτη μας φορά. Τι υπέροχη λέξη ν' ακούς από το μωρό σου.. αν σου πω, πως ακόμα και τώρα που το παιδί μου είναι 8, το λέει και λιώνω, θα το πιστέψεις...; Με τρελαίνει να με λέει "μανούλα"! Μεγάλη κουβέντα. Μπράβο Χρυσα μου. Συμφωνώ πως δεν πρέπει ν' αφήνουμε πράγματα άλυτα.
-
Θα πάω να ξαπλώσω τώρα γιατί άρχισα να νιώθω εξάντληση πάλι αλλά με βοήθησε πολύ η σουπίτσα. Τρώει και το φιογκάκι λίγα στεγνά μακαρονάκια τώρα, που μολις του έφτιαξα. Αχ.. να φάει λίγο γιατί έλιωσε στον εμετό... Για σήμερα είμαστε εντάξει από φαγάκι. Αύριο, πρώτα ο Θεός θα βγω, να πάρω 2 πραγματάκια... και πάλι.. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ και μόνο που σκέφτηκες να μας βοηθήσεις!! :p
-
Αν και εμείς, Νάσια μου, τα λέμε προσωπικά και νιώθω πολύ τυχερή γι αυτό, θα ήθελα να πω πως τελικά πιστεύω πως αυτό είναι και η αρχή του κακού... ο ήρεμος τρόπος... Δηλαδή, ξέρουμε πάνω-κάτω τους δικούς μας ανθρώπους... μαμά, μπαμπά.. αδέλφια...φίλους κτλ., και ξέρουμε πως να "πλησιάσουμε" τον καθένα, πως να συζητήσουμε μαζί τους, πως να ζητήσουμε συγνώμη όταν κάνουμε κάποιο σφάλμα, πως να τους επιπλήξουμε όταν κάνουν κάποιο λάθος κτλ. Οταν ξέρουμε λοιπόν πως ο δικός μας άνθρωπος δεν θα καταλάβει με "ήρεμο τρόπο" {οπως προσπαθούμε οι περισσότεροι αρχικά, φαντάζομαι} εκεί ακριβώς κάνουμε το λάθος και δεν παίρνουμε τα "μέτρα" που χρειάζονται για τον άνθρωπο που απευθυνόμαστε. Σας έχω πει την ιστορία με την γιαγιά μου, η οποία ντε και καλά ήθελε να με παντρέψει με τον άντρα μου, πριν καν το σκεφτώ εγώ και με είχε μουρλάνει. Αφού είδα πως δεν "καταλαβαίνει" με συζήτηση, της έκανα ένα ωραιότατο "χουνέρι" λέγοντάς της πως έκανα και δεύτερη, ταυτόχρονη σχέση με κάποιον όλον και τρελάθηκε!!! Δεν ήταν αλήθεια αλλά εγώ πέτυχα αυτό που ήθελα και έδωσα στη γιαγιά μου να καταλάβει πως μία τόσο σημαντική απόφαση για τη ζωή μου μπορώ μόνο εγώ να την πάρω. Σας φιλώ
-
Μπράβο, Χρυσάκι μου! Μπράβο! Πήγες γυμναστήριο με όργανα ή αεροβική κτλ.? Και ήδη νιώθεις υπεροχα! ΜΠΡΑΒΟ!
-
Καλησπέρα κορίτσι μου. Αφησες επίτηδες {οπως μας γράφεις} να επικρατήσει χάος. Γιατί? Είχατε συζήτηση για το θέμα αυτό και δεν παραδέχεται πως εκείνος δημιουργεί το χάος ή έτσι, βαρέθηκες να μαζεύεις, ας πούμε? Θα το "πιάσουμε" σιγά-σιγά και θα βρούμε λύσεις. Για το μπουφάν που αναφέρεις και σε απασχολεί, η απλούστερη λύση είναι και η ευκολότερη, πραγματικά. Αγόρασε μερικά τέτοια, βάλτα πίσω από τις πόρτες των υπνοδωματίων και θα.. "σωθείς"! Εγώ, πραγματικά, βρήκα την γιατρειά μου!
-
Θα σχολιάσω και τις Νάσιας μας τη δημοσίευση αλλά βρε κορίτσια μου... διάβαζα τώρα και τη δική σου δημοσίευση Βάσια μου και έφριξα! Δεν ξέρω αν "φταίει" το γεγονός πως μεγάλωσα χωρίς την μαμά μου, με τη γιαγιά μου και "αναγκαστικά" η ζωή με οδήγησε να γίνω πολύ ανεξάρτητη αλλά διαβάζοντας τις εμπειρίες σας, τρελάθηκα! Πραγματικά! Σκέφτομαι δηλαδή πως η γιαγιά μου {είναι οτι κοντινότερο έχω σε μαμά και την λατρεύω σαν μαμά}, θα ερχόταν σπίτι μου με δικό της κλειδί και παθαίνω πλάκα... να έχει κλειδί για ώρα ανάγκης το καταλαβαίνω {είχαμε και εμείς στην πεθερά μου για περίπτωση που θα κλεινόμασταν έξω} αλλά να μπει σπίτι χωρίς να είμαστε εμείς, δεν το καταλαβαίνω! Πόσο μάλλον για να μου κάνει δουλειές ή να μου πειράξει τη διακόσμηση που έχω εγώ, στο σπίτι μου! Εμεινα με ανοιχτό στόμα! Η δική μου γνώμη είναι πως φταίμε εμείς και μόνο εμείς. Επειδή, όπως σωστά λες Βάσια μου, η κάθε Ελληνίδα μαμά είναι μία ταινία από μόνη της, εμείς αφήνουμε κάποια "κενά" στην ιδιωτικότητά μας {με το να τους δίνουμε κλειδιά, με το να επιτρέπουμε να μας φέρνουν υλικά σε ώρα απουσίας μας, με το να τις αφήνουμε να πηγαίνουν σπίτι και να μας κάνουν δουλειές κτλ., εκείνες παιρνουν "θάρρος" και το πηγαίνουν ένα και δύο και τρία βήματα παρακάτω... Η ιδιωτικότητα στη ζωή μας, στο σπίτι μας, είναι πολύτιμη! Μας διαφυλάσσει από τέτοιες καταστάσεις που δεν υπάρχουν λόγος να γίνονται... Οχι επειδή θέλουμε να κρατήσουμε "κρυφα" κάποια πράγματα αλλά επειδή είναι ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΜΑΣ ΥΠΟΘΕΣΗ. Επιλέγουμε ποια πράγματα θα μοιραστούμε με τους δικούς μας και ποια θα κρατήσουμε για εμάς. Και είναι κάτι που το λέω συχνά και με τις φίλες μου. Ακόμα και με την κολλητή μου. Το οτι είμαστε φίλες δεν σημαίνει πως τα λέμε όλα, όπως λάθος σημαίνει {κατ' εμέ} για πολλούς. Η φίλη μου, μου λέει και μοιράζεται μαζί μου αυτά που θέλει εκείνη να μου πει και εγώ τη στηρίζω. Αυτό.
-
.. νιώθω εντελως αφυδατωμένη, Βάσια μου.. εντελως.. ακόμα και στο δερμα μου το νιώθω. Οποτε σήμερα, η σουπίτσα που έφαγα ήταν πραγματικά ευεργετική. Ελπίζω να πάμε καλύτερα.
-
... και μόνο που το πρότεινες.. ΣΕ ΥΠΕΡ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ! Ειλικρινά, είναι σαν να ήρθες και να μας έκανες περίθαλψη. Χίλια ευχαριστώ για τη σκέψη σου! Έφτιαξα λίγη σουπίτσα, ελαφριά και έβαλα μέσα λίγο "αστράκι" που είχα.. με βουτυράκι... πολύ ελαφριά. Εγώ, έφαγα λιγάκι, το μικρό τίποτα και ο άντρας μου σήμερα δεν θα φάει... ανεβασε και λίγο πυρετό εκείνος..
-
Εχω τα δικά μου, που ειλικρινά όταν είμαστε άρρωστοι {αν και δεν έχει ξανατύχει ν' αρρωστήσουμε όλοι μαζί! } δεν μπορώ να λειτουργήσω αλλά και με τα δικά σου, Ευακι μου, έσκασα... Το ότι δεν δέχτηκε την βέρα μου δείχνει πως μέσα του δεν τα εννοεί αυτά που λέει και τον "οδηγεί" ο εγωϊσμός.... Ελπίζω σήμερα να φανεί πιο διαλλακτικός και να αρχίσουν να πέφτουν οι τόνοι.... Για την μαμά να πω, πως τώρα θα ήταν η ιδανική στιγμή να δείξει πως βάζει την ευτυχία σου, πάνω από οτιδήποτε...
-
Ασχημα μας ξεκίνησε η εβδομάδα.... Το παιδί είναι καλύτερα. Σταμάτησαν οι εμετοί και οι διάρροιες αλλά δεν έχει καθόλου γεύση, είναι θεονήστικος και πονάει η κοιλιά του. Χθες ήταν η "μέρα" μου... διάρροια συνεχώς και ξερνοβόλαγα σαν το γατί.... δεν έχω χειρότερο από τον εμετό, κορίτσα μου... Χθες το παιδί κοιμόταν από τις 7, αν και θα μπορούσα να πω πως όλη μέρα απλώς κοιμόμασταν.. λες και ήμασταν σε έναν λήθαργο.... εγώ, μετά τον τελευταίο εμετό περίπου στις 7.30 κοιμήθηκα και δεν καταλαβαινα τι γινόταν γύρω μου... Εννοείται, κόλλησε και ο άντρας μου... . Ολη νύχτα έκανε εμετούς και διάρροια.. Αναγκαστικά σηκώθηκα εγώ γιατί δεν μπορεί κανείς να μας βοηθήσει... . Εβγαλα του παιδιού τα σεντόνια, του πατερα μου, εβαλα 2 πλυντήρια και ήδη πλένω τα ριχτάρια. Επλυνα τον νεροχύτη και γέμισα το πλυντήριο και ξανα-ξάπλωσα γιατί δεν μπορω να σταθώ ώρα όρθια. Περασα με οινόπνευμα κοντρόλ, πόμολα και αέρισα το σπίτι.. ξανα-ξάπλωσα... Για να φάμε δεν το βλέπω... δυστυχώς δεν έχω και φιδέ. Είχα αλλά μόλις διαπίστωσα πως έληξε πριν 20 μέρες.... . Ο Νικος αποκλείεται να φάει σήμερα.. ούτε καν σούπα... το παιδί έχει χάλια γεύση... ούτε σκέτα μακαρονάκια δεν θέλει ν' ακούσει... εγω, μια σουπίτσα την έτρωγα... λίγο φιδε αλλά δεν... τι να πω.. βλέπουμε. Σας φιλώ {από μακριά}
-
Διάρροια και γω και ανακατεύομαι... Ευτυχώς το παιδί, πάει κάπως καλύτερα....
-
Καλημέρα κορίτσια μου. Και.. ε, ναι... ήδη κόλλησε το παιδί... και όπως φαντάζεστε έχω τρελά νεύρα ... τρελά! :-x Από τις 12 την νύχτα ξεκίνησε να κάνει εμετούς, ανά τέταρτο {!} μέχρι τις 06.30-07.00... κάποια στιγμή, αρκετά σύντομα με τέτοια συχνότητα εμετών, δεν είχε τι να βγάλει και απλώς εβγαζε γαστρικά υγρά.... ταλαιπωρήθηκε τόσο πολύ.. το δερματάκι του δε, επειδή είναι πολύ λευκό και "λεπτό", από το "σφίξιμο" και την πίεση για εμετό {γιατί από κάποια στιγμή και μετά δεν είχε τι να βγάλει}, είναι χάλια... έχουν σπάσει φλεβίτσες στο προσωπάκι του....:sad: Μου ρχεται να τον πνίξω τον πατέρα μου και ας σκέφτονται κάποιες κόρες πως είμαι υπερβολική. Δεν είμαι. Εκανε και διάρροιες... δύο μέχρι στιγμής... Τώρα, ευτυχώς, τον πήρε για λίγο ο ύπνος.. πάλι καλά γιατί ήταν άυπνο το παιδί.. τόσο ταλαιπωρημένο.. έκλαιγε ο καημένος από τον έντονο στομαχόπονο... Μίλησα με τον παιδίατρό μας και μου είπε να μη δώσω τίποτα.. Σιγά-σιγά, από 1 κουταλίτσα νερό να δουμε πως θα το δεχτεί το στομαχάκι του... Σηκώθηκα, ξανα-μανα-ματά-έπλυνα τη λεκάνη {γιατί και ο πατέρας μου έκανε διάρροια την νύχτα... }, μάζεψα κάποια απλωμένα και τακτοποίησα όλα τα χθεσινά σιδερωμένα, που ήταν πολλά.... Είδα και το παιδάκι της διπλανής κοπέλας {που καθαρίζουν τη σκάλα μας, μία φορά τον μήνα και τους δίνω πραγματάκια} και του έδωσα μία γεμάτη σακούλα... είχε μέσα 2 ζευγάρια παπούτσια, ρουχαλάκια κ.α. αρκετά πραγματάκια. Εφυγε λοιπόν κι αυτό απ' τη σκέψη μου. Σας φιλώ, εύχομαι να είστε όλες γερές και θα τα πούμε αργότερα. Πάω να ξαπλώσω δίπλα στο παιδάκι μου {εννοείται θα είμαι η "επόμενη"...}
-
Για τα μυαλά μου, απαράδεκτο! Και αυτό ακριβώς δείχνει πόσο εγωϊστές είναι και οι δυο τους, που σ' έχουν φέρει σε τέτοια κατάσταση. Εκείνοι θα έπρεπε να ντρέπονται και να σκάνε από τη στεναχωρια τους, όχι εσύ. Τα λεφτά απλώς μας διευκολύνουν. Και ελπίζω η μανούλα σου να το καταλάβει σύντομα αυτό γιατί είναι ήδη 71....
-
Μην το λες αυτό. Η ηττοπάθεια δεν είναι καθόλου easy living. Εμείς, είμαστε μανούλες, που παλεύουμε καθημερινά χιλιάδες θέματα και προβλήματα. Οπότε λύσεις υπάρχουν και θα τις βρεις και θα τις κάνεις πραγματικότητα αρκεί να θέλεις. Εδώ, για μένα, γιατί μόνο την γνώμη μου μπορώ να σου προσφέρω, εσύ θ' αποφασίσεις, έχουμε 2 διαφορετικά πράγματα: Την μανούλα σου και την οικογένειά σου. Τι θα έκανα εγώ: Την μανούλα την λατρεύουμε, δεν το διαπραγματευόμαστε αυτό. Κάνεις μία συζήτηση μαζί της {προσοχή: μία, τα λες ξεκάθαρα, χωρίς φωνές, χωρίς εντάσεις, δίνεις το στίγμα σου και δεν επανέρχεσαι} και της λες πως στο εξής, θα έχει τον "έλεγχο" {όπως ζητά} στο σπίτι της και μόνο εκεί. Στα λοιπά θέματα και σε ότι αφορά το σπίτι σου, τον έλεγχο τον έχεις εσύ και απλώς το δέχεται. Καμία συζήτηση και καυγά με τον άντρα σου γιατί δεν το επιτρέπεις. Κανένα περιθώριο. Θα της πάρει χρόνος να το αποδεχτεί αλλά αν εσύ είσαι καθαρή θα το αποδεχτεί. Τον άντρα μας τον αγαπάμε. Κάνεις μία συζήτηση μαζί του και του λες πως κατάλαβες πως πλέον δεν είσαι ευτυχισμένη, πως έγιναν λάθη και από τις 2 πλευρές και τώρα δεν είναι η ώρα για ν' αποδώσετε ευθύνες. Η μανούλα σου θα ασχολείται με το σπίτι της και στο δικό σας σπίτι κουμάντο θα κάνετε τα 2 σας. Αποφόρτισέ τον και πες του πως αλλάζουν τα πράγματα.. ΧΘΕΣ.
