Quantcast
Jump to content
➔ Parents.org.gr
 Εάν η διεύθυνση E-Mail σας δεν υπάρχει, δεν λειτουργεί, ή σας είναι άγνωστη, παρακαλούμε στείλτε μας το νέο σας E-Mail  &  το όνομα χρήστη σας στο a d m i n i s t r a t o r @parents.org.gr ! 
Reset Password: Στο παρελθόν τα κριτήρια password ήταν χαμηλής ασφάλειας, με αποτέλεμα κάποιοι λογαριασμοί μελών να χακάρονται. Εάν συμβεί αυτό, στέλνουμε μήνυμα στο E-Mail σας για αναγκαστική ανανέωση του password.

Antoinette3

Μέλη
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    12
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Όλα όσα δημοσίευσε η/ο Antoinette3

  1. Γεια σου Βίκυ.. Μα ηδη το κάνω. Εννοειται τα συζητάω με δικους μου ανθρώπους αλλα και με ψυχολογο θέλω να μιλήσω. Απλά περιμένω να μείνω μόνη μου. Όντως κάποια μωρά είναι πιο απαιτητικα.. Το δικο μας σίγουρα.. Ευχομαι μερα με τη μερα να το βρισκουμε. Το κλαμα της με αγχωνει γιατί της ελαττωνω μερα με τη μέρα το συμπλήρωμα. Και φοβαμαι μην τυχόν πειναει κ κλαιει για αυτόν τον λογο. Απο την αλλη και σημερα πχ που κλαιει βλέπω πως μια χαρα βγαζει γουλιες σε καθε γευμα. Αυτο πχ δεν είναι σημάδι ότι εχει φάει και δεν πειναει?
  2. Καλημερα! Εχετε δικιο σε ολα.. Θα ξαναφερω συμβουλο θηλασμού. Να δω τι ακόμα καλύτερο μπορώ να κάνω να το μειώσω. Ήδη νιώθω καλύτερα όσο περνάνε οι μέρες. Κ με ψυχολόγο θα μιλησω οταν θα είμαι μονη.. Γενικα ο αντρας μου ήταν παντα πολύ υποστηρικτικος, ολα μαζι τα κανουμε.. Ελπίζω σιγα σιγα να με καταλαβει. Έχει περασει και ο ίδιος πολύ αγχος. Πιστεύω πως είναι ολα θεμα ψυχολογίας και θα παλέψω να το βρω. Ειναι η ωραιότερη περιοδος της ζωής μου και θέλω να το ζησω Ολα οσα λες Ζαχαρουλα με βρίσκουν σύμφωνη στο 100%. Δυστυχώς δε βλέπω οι γυναίκες να ανοιγονται σε αυτό το θεμα της λοχειας και να περιγράφουν πόσο περιπλοκο είναι, ακομα και δυσκολο. Σαφως η καθε μια το βιώνει αλλιώς αλλα αυτο που καταλαβαίνω τώρα ειναι οτι γενικά παρουσιάζεται πολύ ωραιοποιημενη η κατάσταση. Εγω προσωπικά τα έχω δει ολα
  3. Η αληθεια ειναι οτι του μιλαω ευθέως, του λέω πως νιώθω.. Απλά με συμβουλεύει να μην αγχωνομαι κ αρνείται οτι ο ίδιος είναι πηγή του άγχους μου. Παρακολουθησα τοσα μαθηματα στη Φαιναρετη, εκανα μαθήματα και στο μαιευτήριο πριν γεννήσω (μαζι με τον αντρα μου) και σύμβουλο πιστοποιημενη βρηκαμε για να δούμε τι κάνουμε και πως το κάνουμε, να διορθώσουμε τυχόν λάθη Το κλαμα του με τρελαίνει γιατι ειναι ενα ευερεθιστο μωρό και με το καθετι κλαίει. Ξέρω πως δε σημαίνει απαραίτητα οτι πειναει αλλά οταν εισαι 24 ωρες το 24ωρο με ενα μωρό που κλαιει νιώθεις αγχος. Εγω ταραζομαι με το κλαμα του, νιώθω άσχημα,παροτι ξέρω πως είναι ο τρόπος του να επικοινωνει. Θεωρω πως το θεμα μου είναι ότι έχω μπλοκάρει σε ενα σύννεφο άγχους και στρες και αγωνιας και σκέφτομαι πως θα το διαχειριστω. Πώς θα ξεμπλοκαρω, μονη μου
  4. Και μόνο που κάποιος με καταλαβαίνει νιώθω πως δεν ειμαι η μονη που τα περνάει αυτα.. Ακουω φιλες μου και μου λενε θηλασα.. Και λέω μα πως γινεται ολες να το κανουν και εγώ να μην μπορώ. Προφανώς και ειναι λαθος σκεψη, προφανώς και η καθε μια περνάει τα δικα της αλλα οταν εισαι σε φαση λοχειας το μυαλο δε λειτουργεί καθαρα.
  5. Συμφωνώ απόλυτα Ζαχαρουλα.. Και εγω συμπληρωμα έπαιρνα και μια χαρα μεγάλωσα.. Θα ηθελα απλά να ζήσω την εμπειρία του θηλασμου.. Όπως την ειχα ονειρευτεί. Αν πάλι δε γίνει θα το αποδεχτώ, το βασικο ειναι να μεγαλώνει το μωρό, να αναπτύσσεται. Σαφως και εισπράττει το αγχος μου. Το καταλαβαίνω πως το νιώθει. Απλά και εγώ προσπαθώ να ηρεμήσω σε ενα περιβάλλον που με ζορίζει, έχω εναν αντρα που ξέρω πόσο με αγαπά, με τον τρόπο του όμως με αγχώνει. Ευχαριστώ για τις ευχές σας Θα το προσπαθήσω.. Θα κάνω ό,τι μπορώ.. Ευχαριστώ πολύ για τα μνματα σας κοριτσια
  6. Ευχαριστώ Λινα.. Με βοηθάει να ακούσω και ενα τετοιο σχολιο. Δεν ξέρω γιατι εχω πέσει τοσο πολύ ψυχολογικα,ενώ γενικά σαν άνθρωπος ειμαι τέρμα θετικός. Δεν περίμενα ετσι τη φαση του θηλασμου και γενικα της λοχειας, δεν ειχα προετοιμαστει για τέτοια δυσκολια. Τέλος πάντων προσεύχομαι να ηρεμήσω..
  7. Το ξέρω Λίνα.. Εγω δεν είμαι ήρεμη κ νιωθω πως δεν αποδίδει ολο αυτό..
  8. Τη βλέπω νευρικη και ανησυχη κ πιστεύω πως πεινάει.. Εχω χάλια ψυχολογία, νιώθω ενοχές πως κάτι δεν κάνω καλα, πως έχω αποτύχει. Μου φαίνονται ολα βουνό και νιώθω πως δεν αποδίδω στο θηλασμο. Τη βλέπω να προσπαθεί να θηλάσει και νιώθω πως δεν έχω πάντα γαλα. Προσπαθώ να της το μειώσω σε αυτή τη λογική, ειτε της αφαιρώ 10 μλ απ το συμπλήρωμα, ειτε της δινω λιγότερες φορές συμπλήρωμα (αντι για 6 φορές πχ 5) αλλα τη βλέπω νευρικη. Κλαιει με το παραμικρό και ειναι ευερεθιστη. Ξυπνάει κλαίγοντας, τη βάζω στην αλλαξιερα κλαιει, τη βάζω για μπάνιο κλαιει. Ολο αυτό με τρομάζει και έχω μπλοκάρει. Πανες εχει την ημερα πάνω από 7, κάποιες πιο βαριές αλλες πιο ελαφριές και κανει σχεδόν σε καθε πανα κακα με σπορακια. Έχω και ζυγαρια στο σπίτι, πράγμα που με βάζει στο τρυπάκι να τη ζυγίζω καθε μερα, γεγονός που δεν είναι πάντα καλο. Να ας πούμε τώρα πριν λιγο την μετρησα και δεν έχει πάρει βαρος από την Τετάρτη και εγώ σκέφτομαι οτι το παιδί πειναει, εχει αφυδατωθει και κοντεύω να πεθάνω. Το χειρότερο ειναι οτι ο αντρας μου δε βοηθάει πάντα με τη στάση του, δεν ήθελε εξαρχής να του δώσουμε συμπληρωμα και τωρα που του μοιραζομαι την αγωνια μου δεν δειχνει λίγη ευαισθησία. Ενω με αγαπά και το ξέρω, με αγχωνει με τον τρόπο του Φοβαμαι οτι δε θα καταφέρω ποτέ να θηλάσω αποκλειστικά και το θέλω τοσο πολυ.. Συγνώμη για ολα αυτα τα πολλά που παραθέτω αλλά έχω αναγκη να τα πω...
  9. Καλημέρα κοριτσια.. Θέλω απεγνωσμένα τη βοήθειά σας. Αν κάποια εχει περάσει τα ίδια, ας μου πει τι να κανω. Γεννησα 16.10 με καισαρική τομη την μπέμπα μου, ηταν 3340. Θηλαζα αποκλειστικά, βγηκαμε από το μαιευτήριο 3040 και επειδή δεν ανεκτησε το βαρος της μεχρι τη 15η μερα, ξεκινησαμε συμπλήρωμα τη 16η μερα. Τη θηλαζα και της εδινα σχεδόν μετα από καθε γευμα 30μλ συμπλήρωμα. Ταυτόχρονα πήρα και ενα θηλαστρο και προσπαθούσα να βγάλω γαλα, εβγαζα 10 με 20 μλ σύνολο. Στην πορεία αφησα το θηλαστρο γιατι με κουραζε, ηταν ψυχοφθορο και προτιμούσα να βαζω το μωρό στο στηθος. Αυτη τη στιγμη το παιδί έχει πάρει βαρος, σημερα 40 ημερών ειναι 4 κιλα. Ωστόσο βασανιζομαι που βαζω συμπλήρωμα, δεν το θέλω καθόλου. Προσπαθώ να το μειώσω και Θέλω να το σταματήσω και να θηλάζω αποκλειστικά. Βαζω το παιδί στο στηθος οπότε πειναει και κανει μαραθωνιους θηλασμούς. Τρωει, πιπιλιζει, κοιμαται, ξυπνάει, ολα αυτα στο στήθος μου πανω και το βραδυ κοιμαται λιγο παραπάνω (τύπου 4 ωρες) στο κρεβάτι της. Ωστοσο έχω την αισθηση οτι πειναει, οτι δε χορταινει και με ποναει η καρδια μου να σκεφτομαι οτι την ταλαιπωρω, ελαττωνοντας τη το συμπληρωμα. Παίρνω μαγια μπυρας, πιου λατε της ουμάνα, παίρνω το pregnacare συμπλήρωμα. Τι άλλο να κάνω για να αυξήσω το γαλα μου και να σταματήσω σταδιακα το συμπληρωμα? Θέλω παρα πολύ να το πετύχω. Σας παρακαλώ βοηθειστε με..
  10. Antoinette3

    Μήπως ζεσταίνεται;;

  11. @Fofi!Τέλεια, σε ευχαριστώ πάρα πολύ για την ευχή σου! Τέτοιες πληροφορίες με βοηθάνε πάρα πολύ, γιατί δεν έχω πραγματικά εικόνα από γυναικολόγους στην Αθήνα, και ειδικά σε δημόσια νοσοκομεία. Αν έχει και κάποια άλλη κοπέλα εμπειρία ή ακουστά κάποιον,ας αφιερώσει 2 λεπτά να μου γράψει. Με βοηθάτε πολύ!
  12. Καλησπέρα κορίτσια μου, χρειάζομαι τη βοήθειά σας μιας και δε γνωρίζω μαιευτήρες στην Αθήνα. Για οικονομικούς λόγους δεν μπορώ να συνεχίσω με τον ιδιώτη που επισκέπτομαι μέχρι στιγμής (είμαι στον δεύτερο μήνα) και ψάχνω έναν έμπειρο γυναικολόγο, να κάνει φυσιολογικό τοκετό και να είναι σε κάποιο δημόσιο νοσοκομείο (Αθήνα). Έχω ακούσει καλά λόγια και για το Έλενα και για το Αττικό και το Αλεξάνδρα και για διάφορους γυναικολόγους. Έχει όμως κάποια εμπειρία, να έχει γεννήσει με κάποιον πρόσφατα, να με βοηθήσει λίγο; Σας παρακαλώ αφιερώστε, αν γνωρίζετε κάποιον , λίγα λεπτά να μου γράψετε, γιατί δεν έχω κύκλο στην Αθήνα να με συμβουλέψει για κάποιον.
×
×
  • Δημιουργία νέου...