stevy

Χρόνια πολλά σε όλες τις φατσούλες που γιορτάζουν και γιόρταζαν!

Καλημέρα σας κορίτσια, Χάθηκα ξέρω αλλά δεν ήμουν στα καλύτερά μου, Λίγο πριν δώσουμε τα προφορικά έβγαλαν μια λίστα με 20 άτομα με το μέσο όρο τους και δεν μας δόθηκε καν η ευκαιρία να ολοκληρώσουμε την προσπάθειά μας με τα προφορικά. Δεν ανάρτησαν καν τι βαθμούς γράψαμε. Δεν το συζητούσα με κανένα και ακόμα δε θελω. Γι'αυτό και δεν έμπαινα. Δεν ξέρω ακόμα τι απέγινε, δεν ξαναρώτησα καν, τι σημασία έχει.. προκάτ ήταν..Αθάνατη Ελλάδα..ένα καλοκαίρι ολόκληρο χωρίς Σαββατοκύριακα στα σκουπίδια. 27 Μαίου με 30 Οκτώβρη, 14 ώρες τη μέρα διάβασμα. Τι να πω! Το μόνο που έμαθα είναι ότι μια βδομάδα μετά "κάποιοι" μπήκαν στο ΝΣΚ και τα έκαναν λίμπα και πέταξαν μπογιές στους τοίχους κλπ...Τα φροντιστήρια μόνο κόστιζαν 2.000€, οπότε αυτοί που πήγαν φαντάζομαι δεν ήταν ευτυχισμένοι (τουλάχιστον γλύτωσα τέτοιο χαράτσι). Αυτά. Σας διάβαζα που και που...Ευχαριστώ για τη στήριξη και το ενδιαφέρον σας όλο το καλοκαίρι. Ανακάμπτω και θα επανέλθω ψυχολογικά. Φταίει που τα έδωσα όλα. Δοκίμασα από πάγωμα ως την πλήρη απογοήτευση... Την παλεύω όμως..έχω και το κοριτσάκι μου να με κάνει να χαμογελάω και βέβαια τον αντρούλη μου που με στήριξε πολύ, με τα λόγια αλλά και με τη σιωπή του. Και κυρίως με την αγάπη του. Όλο αυτό με έχει πεισμώσει και έτσι το άφησα πίσω μου και την παλεύω να σώσω το γραφείο μου με νύχια και με δόντια γιατί είχε πάει και πίσω τόσους μήνες αλλά και γιατί δεν έχει δουλειά βέβαια. Προσπαθώ να κάνω ανοίγματα όπου μπορώ αλλά η αγορά είναι τόσο ψόφια που όλα πέφτουν στο κενό και μένουν στα λόγια. Αυτά. Τόσο διαφορετικό κλίμα από το δικό σας, καταλαβαίνω...γι'αυτό και δεν έμπαινα να μη σας πρήζω με τόσο άσχετα. Επί των μαμαδίστικων...μπήκαμε και στον ΕΟΠΥΥ οι δικηγόροι και αλλάξαμε παιδίατρο. Δεν είχαμε κανένα ιδιαίτερο δέσιμο με την πρώην ούτε παρακολουθούσε κάτι, ήταν και πολύ φιλο-φαρμακού και με ταλαιπορούσε να ψάχνω τι να δώσω και τι να μη δώσω(σχεδόν ποτέ δεν έδινα). Και γενικά προωθούσε τα ακριβότερα φάρμακα και κρέμες (με παραμπενς και τα τοιαύτα...). Μας αντιμετωπίζουν προς το παρόν λίγο με τουπέ οι γιατροί και ουφ εσείς απ'τον ΕΟΠΥΥ...μπιχ...αλλά θα το συνηθίσουμε κι εμείς κι αυτοί. Είχαμε ένα αλλεργικό από τα χαλιά (απ'ότι κατάλαβα) και πέταξε καντήλες η μικρή και αναγκαστήκαμε να πάρουμε σταγόνες ζιρτέκ. Εσείς με το θέμα ΕΟΠΥΥ πως πάτε? Για τέτοιες αλλεργίες έχετε ακούσει?

Ρε Σοφάκι......................Τί να πώ!!?? Ρ Ι Σ Π Ε Κ Τ κορίτσι μου...... Περαστικά στην κουκλίτσα σου και βάστα γερά!!! Ελπίζω ότι θα δίνω και προφορικά την άλλη βδομάδα γι'αυτό θα συνεχίσω να μπαίνω έτσι αραιά μέχρι τότε καθότι έχω σπάσει στο διάβασμα. Άντε να τελειώνει αυτό το μαρτύριο! 5 μήνες πιά! Δεν έχω διαβάσει στη ζωή μου τόσο πολύ καιρό με τόση ένταση. Ακόμα και τις δύσκολες εξεταστικές σε 2 το πολύ 3 μήνες ξεμπερδεύαμε. Έχω βγάλει σπυριά, έχω πάρει κιλά, μου λείπει το γυμναστήριο και να έχω ελεύθερο χρόνο χωρίς τύψεις που δε διαβάζω... Και δεν έχω και κανά φράγκο στην πάντα για Μαλδίβες όταν τελειώσω ρε γμτ...

Καλημέρα σας κοριτσάκια μου! Έχω τέλεια νέα! Η νέα προσέγγιση έπιασε, κλείνουμε μια βδομάδα επιστροφής στις παλιές συνήθειες υπνου μας! Μέχρι που την ξυπνάω εγώ πλέον! Εντάξει δεν είναι το αγαπημένο της να πηγαίνει στο κρεβάτι το μεσημέρι αλλά της υπενθυμίζω κάτι ωραί ο που θα κάνουμε οι 2 μας το απόγευμα και το δέχεται...¨Καληνύχτα ό-ειρα λυκά! Θα κάνεις κι εσύ νάνι ε?? Θα κάνει κι ο μπαμπάς?" Με αυτή τη φράση κλείνουμε την πόρτα, αν δεν την πει δεν ησυχάζει!χαχα Αν δεν προλάβει με φωνάζει να ανοίξω την πόρτα να την πει γρήγορα γρήγορα και μετά με αφήνει να φύγω! χαχαχα Αχχχ...ελπίζω να παραμείνει έτσι. Να σας πω είχα αποδεχτεί τουλάχιστον τις λιγότερες ώρες ύπνου. Αυτό που με ξέσκιζε ψυχολογικά ήταν το κλάμα της που ένοιωθε μόνη στο δωμάτιο. Ένας θεός ξέρει πως κρατιόμουν να μην "λυγίσω". Δεν έχω διαβάσει πολλά προηγούμενα, είδα όμως ότι εμφανίστηκε το Σοφάκι και ότι πέρασε μια δύσκολη εμπειρία. Αν μου επιτρέπει να της ευχηθώ το κεφάλι ψηλά, η υγεία της πρώτα απόλα και του παιδιού βεβαίως και να χαμηλώσει τις απαιτήσεις της σε λοιπές λεπτομέρειες...Τα βασικά, υγεία και ηρεμία, ποιους θηλασμούς και πιέσεις ψυχολογικές! Είναι δύσκολη περίοδος αυτή, μη "φορτώνεσαι" με καθήκοντα που δεν έχουν μεγάλο κόστος αν τα αφήσεις στην πάντα.. Πολύ στενοχωρήθηκα ειλικρινά...σου εύχομαι καλή και γρήγορη ανάρρωση! Μαράκι με το δοντάκι!! Ελα και δεν είναι τίποτα αφού φαίνεται βγαίνει στο πιτς φυτίλι! Θάρρος και δός του να καταλάβει!! Δε σε φοβάμαι! Άντε αυτή τη βδομάδα μου είπαν ότι θα βγούν τα γραπτά...ΑΜΗΝ. Αν περάσω δε θα μπω να σας το γράψω...θα με ακούσετε!!!

Ένα σετ εσώρουχα με σουτιέν θηλασμού (η mothercare έχει σετ νομίζω) Το σταντ για τη μπανιέρα του και ένα σετάκι παπάκια για το νερό! Και όπως πάντα προτείνει η απούσα Σοφία...Αυτό το σετ με τις πετσέτες...το towel cake!!...ή όπως αλλιώς το λένε...!) (Θα ήταν υπερήφανη για μένα τώρα !!!!)

Ring sling! Το καλύτερο υπνωτικό της Έλλης μου νεογέννητη! Τσάντα με θήκες για μπουκάλια! Ένα σετ τάπερ διάφορα μεγέθη για τροφές, αποθήκευση γάλακτος, μεζούρες γάλακτος αν δε θηλάσει, αυτά που έχουν ψυκτικό υγρό τριγύρω για να διατηρούνται δροσερά τα μέσα στο τάπερ κλπ κλπ

Κάπου εκεί μέσα καταλήγω κι εγώ...θα ψάξω την τρομάρα κ παίζω κ πιο πολύ μαζί της όσο προλαβαίνω για να ικανοποιείται, και βλέπουμε! Χθες ήταν πολύ ευτυχισμένη και έλεγε συνέχεια τι παίξαμε με τη μαμά κ τι κάναμε..Ας όψεται το κ@λ@διάβασμα! Ρε παιδιά όντως...η Σοφία τι να γίνεται...περίεργο! Κορίτσια πάντως σας βγάζω το καπέλο! Μπράβο και πάλι μπράβο! Σας έχουν σκάσει και αρρώστιες με τα νεογέννητα κοντά...πολύ δύσκολα...από κει που τα πρώτα τα είχαμε αποστειρωμένα... Και τα κορίτσια με τα μεγαλύτερα όμως...άθλος είναι! Full time job! Και πολύ δύσκολη μάλιστα

Επίσης επιπεφυκίτιδα δεν είναι αυτό στα ματάκια? Δεν κατάλαβα καλά. Κι εμείς πέρισυ 3 φορές περάσαμε! Είναι πολύ κολλητικό και ξανακάνει κύκλο αν το κολλήσει άλλο παιδάκι μπορεί να ξανακολλήσει το δικό σου μετά! Να πω την αλήθεια τη βγάλαμε χωρίς φάρμακα. Καλό και συχνό πλύσιμο με ορό και γαζούλες γιατί ήδη είχε περάσει άλλες ιωσούλες και έκανα καβάτζα στα φάρμακα για τον υπόλοιπο χειμώνα! χαχα! Ε πόσα να πάρει ένα μικρό παιδάκι, το λυπάμαι! Και δυστυχώς δεν ξέρω πόσα από αυτά είναι τελικά πράγματι απαραίτητα. Αυτό είναι που με σκοτώνει κι εκεί ακριβώς πατάνε! Γκρρρρρρρρρρ

Καλημερούδια κοκώνες! Καλημερούδια Ζωή! Διαβάζω για τα προφορικά και περιμένω αποτελέσματα γραπτών. Ελπίζω ότι έχω περάσει και κάποια με βαθμό. Ένα αρκεί όμως για να κοπείς τελείως. Είναι περιζήτητες θέσεις με κύρος και καλό μισθό και γίνεται σφαγή! Γι'αυτό κυρίως δεν ελπίζω και για το τελικό αποτέλεσμα... Η μικρή τις 2 πρώτες μέρες δεν γκρίνιαξε για την πιπίλα, την τρίτη άρχισε τις εκρήξεις και ποτέ δεν της έκανα το χατήρι να την πάρω από το δωμάτιο (ή να της τη δώσω ή να της κάνω κάποιο χατήρι πέραν του να της αφήσω ανοιχτό το φως πχ). Ό,τι και προσέγγιση να δοκίμαζα πάντα μετά έβγαινα έξω μόνιμα υπομένοντας το θρήνο της μέχρι να κοιμηθεί αποκαμωμένη. Πάντως κορίτσια οι χθεσινοί 2 ύπνοι κάπως καλύτερα. Με αποχαιρετάει με μια τρομάρα στο μάτι το βράδυ και το μεσημέρι κάνει μια σύντομη προσπάθεια ψεύτικου θρήνου. Αναμένω βέβαια γιατί το χει ξανακάνει και μετά ξανακύλησε από μόνη της. Επιμένω να τηρώ και το πρόγραμμά της απαρέγκλιτα τώρα γιατί την κούραζα για να κοιμάται σίγουρα αλλά μάλλον αυτό της προκαλούσε υπερένταση τελικά. Αυστηρή ρουτίνα για να ρυθμιστεί και το ρολόι της..Τί να πω...Πάντως είναι ιστορία η πιπίλα. Όλα τ'άλλα στάδια τα πέρασε άνετα...εδώ βρήκαμε το μάστορά μας!

Χαρά Θεού είσαι! Αυτα φαίνονται αν είναι σοβαρά! Διπλομάνα εργαζόμενη με ανθρώπινες ανησυχίες και κούραση δικαιολογημένη! Μη μιλάς καθόλου!

ΧΑΧΑΧΑΧΑ Για όλους μας ε???? Έτσι όπως το πάμε...

Ναι το πουλάκι μου όπως το λες, είναι σαν να χει κόψει το ναρκωτικό του ύπνου της. Ξέχασα να πω και αυτό που λες. Ότι τηw είχαμε πει και για τα δόντια και όλο με ρωτάει τώρα αν θα φτιάξουν αυτά που στράβωσαν..και χαρά που θα πάμε στο γιατρό να τα δεί! (Στην παιδίατρο πήγαμε αλλά της το είπα έτσι να ζαρεί που οι κόποι της ευωδώθηκαν ΑΑΑΝ το νοιώθει ότι έκανε θυσία για την πιπίλα. Γιατί δεν την αναφέρει καθόλου!) Να σου πω είμαι αντίθετη με παιδοψυχολόγους κλπ (όχι από ιδεολογία, απλά θέλω να την παλεύω μόνη μου) αλλά αν σε 2-3 μέρες δεν τα καταφέρω με τη νέα προσέγγιση θα το κάνω και είναι μια καλή ιδέα, γιατί είναι μέρες πια και δε θέλω να την πλακώνει το δωματιάκι της, που το έχουμε φτιάξει με πολλή αγάπη και πάντα το λάτρευε. Αυτή μου ζητούσε να την παώ για νάνι...φφφφ....glory days....

Χαχαχαχαχα! Αν διαβάσεις το μακρυνάρι μου θα καταλάβεις πως ούτε ΚΑΝ τώρα! Έχω τρομάξει με την προοπτική να έχω μια τέτοια Έλλη και ένα νεογέννητο με κολικούς! Πανηγύρι????

Και ας γκρινιάξω κι εγώ λίγο.... Κορίτσια αυτό δεν είναι κόψιμο πιπίλας...κοσμογονία είναι! Παρεμπιπτόντως προς απάντηση Σοφίας, εγώ δεν της τη στέρησα την πιπίλα με το ζόρι, την παρέδωσε και δεν την ξαναζήτησε ούτε μια φορά γιατί "είμαι μεγάλο κορίτσι εγώ" λέει υπερήφανη. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι φέρεται και αναλόγως. Πολύ κλάμα μιλάμε!Για όλα! Δε θέλει το δωμάτιό της ούτε κανένα κουκλάκι υποκατάστατο. Της προκαλεί μελαγχολία ο χώρος. Εντάξει όχι ότι δεν κοιμάται αλλά είχαμε καλομάθει με τα τρίωρα μεσημεριανά και 10ωρα βραδινά. Τώρα με το ζόρι 8 το βράδυ και μία το μεσημέρι. Το πρόβλημα είναι ΠΩΣ ξυπνάει ή ότι ΔΕ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΠΑΕΙ!!! Το κλάμμα ρε παιδιά...χτυπιέται!! "Μη μ'αφήνετε εδώωωωω!Μανούλααααααα πάρε με μαζί σου! Δε θέλω να κάνω νάνι!" Οδυρμός και τραγωδία και στριγγλιές! Μας έχει μάθει η γειτονιά. Κλείνω τζάμια να μη μας φωνάξουν στο τέλος. Και γενικά έχει παραξενέψει. Αν δε γίνεται το δικό της βάζει τα κλάμματα για τα πιο χαζά. Και ειδικά όταν κλαίει δεν της κάνω τα χατήρια γιατί τότε είναι που θα μας καβαλήσει. Μάρθα Βούρτση τη λέω. Της λέω πές το μου χωρίς κλάμματα για να γίνει. Μα εσύ που ποτέ δεν έκλαιγες? Είναι λόγος αυτός?κλπ κλπ... Ξέρω ότι κάποτε έπρεπε να κοπεί η ρημάδα η πιπίλα αλλά αυτό.... ή σύπτωση είναι ή έχει προκαλέσει χιονοστιβάδα ψυχολογικής αναταραχής. ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΑΙΡΝΕ ΜΟΝΟ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΤΗΝ ΠΑΡΕΙ Ο ΥΠΝΟΣ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ!! Τί να πουν τα άλλα που κόβουν την ολοήμερη? Και το περίεργο είναι ότι δεν την έχει ζητήσει ούτε μια φορά το πουλάκι μου.Έτσι μου 'ρχεται ώρες ώρες να της τη δώσω να γυρίσω στην ευτυχία μας. Αμφιβάλλω όμως αν θα τη θέλει καν. Την έχω ρωτήσει απέξω απέξω και απαντάει περιφρονητικά ότι είναι για μωρά κι ότι κανένας συμμαθητής της δεν έχει. Πάνε πολλές μέρες όμως πια και ακόμα δεν έχει καταλαγιάσει το πράγμα. Τί να κάνω πλέον. Τι φωνές δοκιμάσαμε. Τί απειλές. Τι τιμωρίες. Τι κουκλάκια να κοιμάται μαζί τους κατ'επιλογήν της. Τι δωράκια από τη νεράιδα(δεν αγκαλιάζει τίποτα). Τι χαδάκια. Τί κούνημα πέρα δώθε μισή ώρα. Τι γλυκόλογα..(να μην πω ότι με αυτά δυνάμωνε κι όλας). Πριν 2 μέρες σταμάτησα να της φωνάζω να μην την παίρνει το παράπονο και που της φωνάζω κι εγώ. Απλά τη σκεπάζω και τη φιλαώ εξηγώντας της γλυκά ότι όλοι τώρα πάνε για ύπνο και εγώ την αγαπάω κι ας κλαίει αλλά δε γίνεται να της κάνω το χατήρι και βγαίνω και την αφήνω να κλαίει μέχρι να την πάρει ο ύπνος. Ακόμα κλαίει αλλά πιο ψεύτικα και για πιο λίγο. Βαράει όμως και κάτι ανεξήγητες εξάρσεις. Αναμένω να δω 2-3 μέρες ακόμα πριν σηκώσω τα χέρια ψιλά. Το βράδυ έχω υιοθετήσει ρουτίνα με μπανάκι, Μπομπ στην τηλεόραση, γάλα και παραμύθι. Καλά πάει αυτό αλλά μου χει ξυπνήσει 2 φορές στις 5 το πρωί κλαίγοντας γοερά και αρνούμενη να κάτσει στο δωμάτιό της. Να διευκρινίσω ότι κάθε τιμωρία που της είπαμε την πραγματοποιήσαμε. Δύο μέρες συνεχόμενες έχασε τις κούνιες και ότι άλλο την προειδοποιήσαμε ότι θα συμβεί και δεν φάνηκε να πτοείται ρε παιδιά...Να πεις ότι έβλεπε κάποια υποχώρηση από μας και πήρε αέρα. Εμείς ακλόνητοι.Ούτε καν στενοχωριέμαι κι εγώ πλέον. Ούτε απ'το δωμάτιο βγήκε ούτε την τιμωρία αθετήσαμε. Terrible threes???Και το πυροδότησε η πιπίλα? Τις προάλλες στο άσχετο μου ζήτησε μαξιλάρι σαν το δικό μου. Μήπως να της πάρω ένα να νοιώσει μεγαλύτερη, να το χαρεί και παρ'ελπίδα να το αγκαλιάζει κι όλας? Εσείς χρησιμοποιείτε μαξιλαράκι στα μεγάλα σας (εννοώ τα τρίχρονα)? Πρέπει να είναι ειδικό?

Καταρχήν καλημερούδια! Σοφάκι μιας και είμαι στην απέξω ξέρεις τι σκεφτόμουνα? Πρώτα απ'όλα σε καταλαβαίνω απόλυτα που στενοχωριέσαι εννοείται..μήπως όμως μιας που είσαι και υπερ-τυχερή που έχεις βοήθεια και περνάει και καλά η Βαλ είναι ευκαιρία να χαρείς και τον μικρούλη? Σκέψου το κι έτσι και μη βιάζεσαι να ξεπεταχτεί! Πόσον καιρό περίμενες τις στιγμές αυτές! Κρίμα είναι να περάσουν γρήγορα! Και τα μεγάλα μας εκεί είναι και σαν τρελή θα κάνει η Βαλ όταν ξελασκάρεις κι ας σου το παίζει τώρα...Μουτράκια κάνει! Κάνε φόκους στον μικρό χωρίς τύψεις γιατί αυτή η ηλικία δεν ξαναγυρίζει...στο λέω εγώ που ...........δεν ξέρω αν σας τό'πα..............ΖΗΛΕΥΩΩΩΩΩΩΩΩΩ!:razz::razz:

Καλημέρες! Είχα δικαστήριο, μόλις μπήκα οπότε πάει το διάβασμα...Εμείς ακόμα όταν γυρίζει από το σχολείο έχουμε γκρίνια. Την έχω καταλάβει κι εγώ και με το που μπαίνουμε πλένει χεράκια, μπιτζαμούλες και κρεβατάκι (μετά γκρίνιας-νεύρων και τώρα με την ξε-πιπιλίαση-και μετά κλαμάτων) αλλά δεν περιμένω από αυτήν τίποτα εκείνη την ώρα για να μην τα παίρνω κι όλας...Λίγο η κούραση από τα παιχνίδια και το πρωινό ξύπνημα, λίγο η υπερένταση...θα το μάθεις δεν είναι τίποτα...θα ναι μέσα στη ρουτίνα σας. Σκέψου όμως ότι θα περνάει δημιουργικά το χρόνο της και θα ξεσπάει την ενέργεια της. (για κορίτσι δε μιλάμε?) Είναι πολύ σημαντικό από το να ακούν όλη μέρα μες στο σπίτι "μή και μή"! Πάω για εξωτ. δουλειές! Φιλούρες κοπελούδες!

Καλησπέρα κοριτσάκια, μπήκα να πω ένα γεια χωρίς να έχω διαβάσει πολλά προηγούμενα δικά σας, μια γενική ιδέα πήρα μόνο για το τι συζητάτε. Εγώ περιμένω τέλος Οκτώβρη αποτελέσματα για τις εξετάσεις και μέχρι τότε διαβάζω σαν το σκυλί πάλι για τα επικείμενα προφορικά ΑΑΑΝ περάσω. Γιατί μας είπαν ότι με το που βγουν σε 3-4 μέρες δίνουμε προφορικά. Δηλ. δεν θα υπάρχει τότε χρόνος. Είχαν έρθει και τα πεθερικά μου όπως σας είπα και είχαμε και το κόψιμο της πιπίλας...να κλαίω εγώ που κλαίει...να επεμβαίνουν που αφήνουμε το παιδί να "υποφέρει"....τσακώθηκα κι εγώ μαζί τους και ο άντρας μου...μούτρα αυτοί..πίεση εμείς να κρατηθούμε στο ύψος μας...Και βέβαια το γνωστό μπούκωμα με γλυκά (να στογγυλέψει λίγο ακόμα το παιδί, 16 κιλά και 93 πόντους ύψος...να μπορούμε να το σπρώχνουμε στην πλαγιά και να κυλάει)!Αφήστε...είχα και την κούραση από την προηγούμενη πίεση και το πάρτυ, το καθάρισμα σπιτιού και τα μαγειρέματα..κόλαση πέρασα! Που μυαλό για διάβασμα..και όσα διάβασα τότε τα ξανάκανα τελικά τώρα που έφυγαν γιατί δε θυμόμουν τίποτα. φφφφφφφφφ Η καθεμια με τον πόνο της ε?

Παναγία μου... Καλημέρα και ξεχασέ το άμεσα ρε συ! Κυνικό αλλά τι μπορείς να κάνεις με το να το σκέφτεσαι? Φεύ! Μπράβο πουλάκι μου! Πάντα τέτοια! Εγώ μια χαρά το βρίσκω...κι έτσι δεν χρειάζεται και να το εγκαταλείψεις και παίρνει αντισώματα...κι αφού δεν το απορρίπτει παρότι "γνώρισε" το μπιμπερό....αυτό είναι όλο το θέμα κατά τη γνώμη μου! ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ απλα Ε-Λ-Ο-Ι-Ω-Σ-Α!!!! ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ Συμφωνώ ΑΠΟΛΥΤΟΤΑΤΑ και ΚΑΘΕΤΑ Ζωίτσα έχεις σκεφτεί το ενδεχόμενο να κολλάς εσύ ΑΠΟ τα παιδιά σου κι απλά να το εκδηλώνεις πριν εκδηλωθεί σ'αυτά? Δηλ όσο αυτών δεν έχουν επωαστεί ακόμα.. Και κάτι τελευταίο! Σοφάκι Έλλης... Εμένα η μικρή γεννήθηκε 2.600 και την έβγαλα 2.450 από το μαιευτήριο (τώρα είναι 16 κιλά..) Η γιατρός (που δεν ήταν και πολύ φανατική του θηλασμού) μου είχε πει ότι πρέπει να τη ζυγίζω κάθε μέρα όσο επιμένω σε αποκλειστικό θηλασμό και να παίρνει 25-30 γρ. οπωσδήποτε αν δεν κάνω λάθος (τσέκαρε στο νετ) τη μέρα, έστω μέσο όρο ανά κάποιες μέρες (για να "διορθώνονται" μέρες χωρίς κακά κλπ). Οκ δεν είναι πολύ βάρος αυτό που σου λέω, αλλά τουλάχιστον είναι μέσα στα φυσιολογικά αν είναι έτσι και μπορείς να μην κόψεις/πειράξεις το θηλασμό. Επίσης επειδή αργούσε να παίρνει κιλά (παρότι μου πρότεινε συμπληρώματα κλπ κλπ) πήρα χειροκίνητο θήλαστρο, σκατούλες γάλα, και μετά και το μεγάλο μαιευτηρίου, το οποίο αρχικά έβγαζα κι εγώ τέτοιες ελάχιστες ποσότητες. Σε συμβουλεύω αν χρειαστεί να στηριχτείς καθαρά πάνω του, κάντο και έχε υπομονή. Έχω πολύ μικρό στήθος (σχεδόν πλάκα) και θηλές μπεμπέ. Έφτασα να βγάζω μετά από 2 μήνες 100 μλ από κάθε στήθος κάθε τρεις ώρες και στο τέλος (6 μήνες μετά) 200ρια στο κάθε στήθος χαλαρά! Δυστυχώς είχα ήδη ξεκινήσει συμπ΄λήρωμα. Θα μπορούσα αν το ξερα από την αρχή να θηλάσω αποκλειστικά. Ευτυχώς το μωράκι μου δεν απέρριψε το στήθος παρότι έπαιρνε και μπιμπερό (θα μπορούσε). Όλα μαζί τα δούλευα και κατάφερα να θηλάσω 6 μήνες...Κούραση το ξέρω...αλλά τουλάχιστον θήλασε (αφού τόσο το ήθελα). Αν το θες πολύ προχώρα, Γίνεται, κι ας μην είναι αποκλειστικά...κόψε κάθε άλλο "sucking" για να έχει όρεξη για τη θηλή σου...κλπ κλπ..Δεν τα λέω για να σου δόσω συμβουλές. Τα λέω γιατί αγχώνεσαι αν θα βγάλει πουθενά, κι εγώ είμαι ζωντανή απόδειξη ότι βγάζει...

Ουφ τι κατασταση κι αυτη! Να μην μπορειτε να χαρειτε τη νεα κατασταση με το μικρακι! Βεβαια αυτο μπορει να σου βγει κ σε καλο! Η απαγορευση στον Κων/νο μπορει να τον "πορωσει" και να τον θελει διακαως και να αποδεχτει το μικρουλη πολυ πιο γρηγορα αποτι να τον πιεζατε να το πλησιαζει! Ξερεις...αντιστροφη ψυχολογια....

Καλησπερα κοριτσια! Ευχαριστω για τη στηριξη! Καθε υπνος και καλυτερα.Κι αυτή.... κι εγώ! Χαχα Πολλες ιωσεις παντως ακουω! Να καλομελεταμε κι εμεις... Η εγγυουλα καλα παει αν εχει αναγουλες καλο σημαδι! Αυτο με το αυτοκινητο κ το δευτερο παιδι ειναι θεμα!και ειδικα το δευτερο καρεκλακι παντα με απασχολουσε, κι αποτι φαινεται ειναι ζητημα! Τα νινακια καλα;; ο Σταυρακος;

Να ξερες πόσο πολύ σκέφτομαι ότι είναι παιχνίδια του μυαλού μου από την κούραση που το χω μεγαλοποιήσει τόσο! Τελικά δεν είμαι και τόσο άλιεν όσο νόμιζα. Αφού το σκέφτηκες αυτό για μένα χωρίς να με ξέρεις καλά, άρα έχω ελπίδες να είναι έτσι τα πράγματα! Ρε κορίτσια, τι είναι αυτό? Αμέσως με πιάσατε! Δεν έμπαινα νωρίτερα....

Όπως το είπες....Νοιώθω ενοχές!! Ούτε κι εγώ δεν ήξερα να το εκφράσω τόσο καλά...Θέλω τόσο πολύ να είμαι μαζί της τώρα...να κολλούσα πάνω της κι ας μην κοιμηθώ καθόλου ήθελα! Όμως και το απλό να κάθομαι κοντά της φοβάμαι. Μήπως συνηθίσει κι αυτό μετά και άντε πάλι από την αρχή να της το κόψουμε! Τώρα μέσα σε 10' κοιμάται και βγαίνουμε, αλλά ήταν πολύ κουρασμένη αυτές τις μέρες. Και κυρίως δε θέλει να πηγαίνει..

ΥΣΣ: Ουσιαστικά το θέμα μου είναι ότι η Έλλη πάντα τρελαινόταν για τον συνδυασμό κρεβάτι-πιπίλα και φοβάμαι ότι της ξερίζωσα τη χαρά της και τώρα νοιώθει το δωμάτιο εχθρικό περιβάλλον. Και δεύτερον ανησυχώ αν ήταν καλύτερα να το έκανα αργότερα που θα έχει περισσότερη λογική ή αν ήδη έχω αργήσει και τη συνήθησε τόσο που τώρα πικραίνεται...

Συμφωνώ απολύτως, το ίδιο κάνω και για τον εαυτό μου δλδ... Άσε κι εγώ με το πάρτυ χάθηκα. Παιδιά, τέτοια κούραση δεν έχω ξαναπεράσει...δεν ήταν τελικά εύκολο το 55 άτομα στην βεράντα, παρότι είναι τεράστια. Όλη την ώρα έτρεχα για κάτι! Ευτυχώς που είχα κάνει κι εγώ υπαίθριο play room και τα πουλάκια μου δε μας ενόχλησαν καθόλου. Πάρτυ μεγάλων ήταν αυτό... Καλή ανάρρωση στα αρρωστούλικα, χρόνια πολλά στον Κωνσταντίνο και καλώς όρισε το συνονοματάκι μου στο σπιτάκι του! Περαστικά του, αν και δεν είναι τίποτα σπουδαίο απ'ότι κατάλαβα. Οκ, καταλαβαίνω η ταλαιπωρία και η πίκρα να βλέπεις το τρυφερουδάκι σου έτσι, που ούτε ο άνεμος δε θες να το αγγίζει, αλλά τί να σου κάνουν είναι τόσο ευαίσθητα που όλα μπορούν να συμβούν, αλλά είναι και φρέσκιοι οργανισμοί και μπορούν να ξεπεράσουν και τα πάντα, πόσο μάλλον κάτι τέτοιο. Εγώ παιδιά είμαι χάλια ψυχολογικά. Μη με κοροιδέψετε γιατί ο λόγος δεν ακούγεται σοβαρός αλλά εγώ είμαι χάλια. Είχα πει στην Έλλη ότι τη βραδιά των γενεθλίων της θα ερχόταν η νεράιδα να της δώσουμε την πιπίλα(την παίρνει μόνο στον ύπνο) να την πάει στα φτωχά παιδάκια που δεν έχουν χρήματα να αγοράσουν, αλλά και για να μην στραβώσουν και τα δοντάκια (ήδη το ένα κάτω καβάλησε λίγο το δίπλα) και σ'αυτήν θα έφερνε πολλά δώρα και κάτι να αγκαλιάζει όταν κοιμάται. Μετά το πάρτυ το Σάββατο και ενώ την προετοίμαζα πολύ καιρό, της έδωσα ένα λούτρινο μπομπ σφουγγαράκη και μια κούκλα μωρό με πιπίλα και μπιμπερό και της είπα ότι τώρα θα φροντίζεις εσύ το μωράκι που είσαι η μεγάλη κλπ κλπ και όταν σου λείπει η πιπίλα θα σφίγγεις τον μπομπ και το μωρό σου και θα ξανακοιμάστε. Όλα καλά το πρώτο βράδυ, κοιμήθηκε αμέσως και πολύ χαρούμενη. Είναι και τα πεθερικά μου σπίτι σημειωτέον και είναι ξεσηκωμένη. Εγώ πήρα την πιπίλα κι έπεσα κλέγοντας για ύπνο που το μωράκι μου μεγάλωσε. Το άλλο μεσημέρι χαμός! Μη φεύγεις μαμα μη μ'αφήνεις, δε θέλω μόη μου στο δωμάτιο. Σπάραξε 2 ώρες έκλαιγε. Το καλό είναι ότι δε ζητούσε την πιπίλα, απλά δεν ήξερε τι της έφταιγε. Κλάααααμα εγώ (κρυφά πάντα) Μπροστά της της έτριζα το δόντια. Τελικά κοιμήθηκε. Το βράδυ πάλι δεν ήθελε το δωμάτιό της (κανονικά πάντα με χαρά πήγαινε ακόμα και να περνούσε σούπερ και να την παίρναμε απότομα, μόνο που έπαιρνε την μπιμπίκα της τελειώναν όλα!) Ζήταγε φως, ζήταγε να τη χαιδεύουμε, να της διαβάσω άλλο ένα παραμύθι...Τελικά με χάδια στην πλάτη κοιμήθηκε. Ουσιαστικά τα πάει μια χαρά και δεν τη ζητάει συγκεκριμένα, εγώ όμως νοιώθω ότι τη βασανίζω και της πήρα την παρηγοριά της μέσα στο σκοτάδι...Δεν ξέρω...ίσως επειδή ήταν η αντικατάσταση του στήθους μου...όλο κλαίω. Αφού λέω "Δεν την κόβει η Έλλη την πιπίλα...Εγώ την κόβω!" Ευτυχώς δεν με έχει πάρει χαμπάρι και την είχα προετοιμάσει καλά, γι'αυτό και δεν μου τη ζητάει (1-2 φορές την ανέφερε χωρίς να επιμείνει) γιατί ξέρει πως αν πω κάτι με βεβαιότητα και την έχω προετοιμάσει δεν αλλάζω. Είναι όμως η πρώτη φορά που νοιώθω στον αέρα εγώ..δεν το θέλω στ'αλήθεια..τη λυπάμαι πολύ που προσπαθεί και δεν επιμένει το κακόμοιρο, αλλά δεν ξέρει και τι της φταίει και με φωνάζει να κάτσω μαζί της. Πάω μέσα και κλαίω όμως και αισθάνομαι μαυρίλα.. Τί λέτε για όλα αυτά? Λέτε να μην ξαναπάει πρόθυμα στο κρεβάτι? Δεν τα πολυθέλει τα κουκλάκια τώρα πάντως...Μάλλον εγώ χρειάζομαι γιατρό ε...? Σόρυ για την κειμενάρα! Ήθελα να σας δώσω όλα τα δεδομένα.

ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ!ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΝΑ ΠΕΙΣ ΘΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΑΒΩ ΓΙΑΤΙ ΕΧΩ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΟΥ ΤΗ ΛΙΣΤΑ! ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΑΑΑΑΑΡΑ ΠΟΛΥ!