evi_mik

Καλημέρα σε όλες τις μανούλες.

Καλησπέρα. Βάλτε κι εμάς στο club με τα πείσματα. Το τι συμφωνίες κάνουμε για να ντυθούμε, κοιμηθούμε κλπ κλπ δεν περιγράφεται... Όταν όμως συμβαίνει στις 5 τα ξημερώματα... δεν παλεύεται με τίποτα... σήμερα το πρωί στις 6 ξαπλώθηκε φαρδύς πλατύς στο μάρμαρο και αρνούνταν τα πάντα... Ωστόσο, μπορώ να πω ότι με τον ύπνο δεν έχουμε προβλήματα, ούτε με το Γιώργο ούτε με τη μικρή. Μπορεί να κοιμάμαι κι εγώ στις 10 γιατί είμαι ψώφια από ολόκληρη την ημέρα, αλλά... κοιμόμαστε Σήμερα, νομίζω ότι χτύπησα το joker! Ήταν και οι δύο γονείς μου στο σπίτι και ο Γιώργος κόλλησε στον μπαμπά μου οπότε πήρα τη μικρή και κοιμηθήκαμε 3 ώρες το μεσημέρι. ΤΕΛΕΙΑ! Το βράδυ στις 8 κοιμήθηκε ο Γιώργος και στις 9:15 η Ναταλία! Αφού στήσαμε με το Βασίλη 3 βιβλιοθήκες και τακτοποιήσαμε το γραφείο...

Καλημέρα. Δεν βάζω μαντζούνια, αλλά έχω βρει συνταγές στις οποίες μπορείς να βάλεις. Ωστόσο, μόνο το λάδι και το κερί κάνουν μια χαρά τη δουλειά τους...

Για το Μαρινάκι ευχήθηκα??? Δεν θυμάμαι... χε χε χε Να χαίρεσαι την κουκλίτσα σου Μαρινάκι μου!!!

mamma - mia σε 150γρ. ελαιόλαδο προσθέτω καθαρό κερί περίπου 3x3x3 εκ. (ένα κυβάκι) και τα ζεσταίνω μαζί μέσα σε ένα μπρικάκι. Αφού προκύψει ένα ομοιόμορφο μίγμα το αδειάζω σε ένα βαζάκι και το αφήνω να κρυώσει. Μετά το βάζω στο ψυγείο όπου μπορείς να το διατηρήσεις για μεγάλο χρονικό διάστημα. Καθαρό κερί αγοράζει η γιαγιά μου από ένα μαγαζί στο κέντρο της Αθήνας. Θα τη ρωτήσω και θα σας πω.

Αυτό!!!

Καλημέραα! Πώς είστε σήμερα κοπελιές? Εμείς ξυπνήσαμε από τις 7:15. Έβαλα το φαγητό να βράζει και σε λίγο θα πάω να θηλάσω τη Ναταλία. Για τα αυτικίνητα... Εμείς έχουμε σκοπό να αλλάξουμε το Polo για ένα Smax ή το mondeo ή το insignia οπότε τώρα θέλω εγώ ένα σχετικό μεγάλο μικρό και οικονομικό (για 2ο).

Ένα που να πέρνει το καρότσι και 2πράγματα στο port baggage και να είναι 4θυρο ή 5θυρο!!! Τώρα είμαστε με ένα polo 3θυρο και αν θέλουμε να πάμε κάπου και να πάρουμε καρότσι μαζί είμαστε για κλάματα!!!

Θέλω και τρίτη αλλά μετά από 18 μήνες...

Palladin ελπίζω να πάρω εγώ τη σκυτάλη για το τουτού. Ελπίζω να πάρω κι εγώ ένα τον Απρίλιο...

Σε κάποιο από τα τελευταία ραντεβού (και αφού έχουμε κάνει άπειρες συζητήσεις και έχω ξεκαθαρίσει όλες τις επιθυμίες μου) του είπα, "Γιατρέ, καλά όλα αυτά που λέμε αλλά πάνω απ'όλα έχει σημασία η δικιά μου υγεία και η υγεία του παιδιού μου, αν νομίζεις..." με έκοψε και μου είπε "Με νοιάζει η υγεία σου περισσότερο απ' ότι εσένα. Πίστεψέ με δεν θέλω να σου συμβεί τίποτα και όλα θα πάνε καλά" Πιστεύω λοιπόν ότι αν ο γιατρός είναι σίγουρος, δεν έχεις κάτι να φοβηθείς!!!

Θα ξεκινήσω από το ότι θα το έκανα και θα το ξαναέκανα. Δεν μετάνιωσα ούτε για μία στιγμή για την απόφασή μου. Το είχα αποφασίσει την ίδια στιγμή που γέννησα το Γιώργο (με καισαρική). Ψυχολογικά θα έλεγα ότι εκείνη την καισαρική ακόμη δεν την έχω ξεπεράσει! Πολλοί με απέτρεψαν (για τη VBAC) άνθρωποι όμως που κατά κύριο λόγο θα έλεγα ότι είχαν άγνοια. Η μητέρα μου ήταν τρομοκρατημένη! Τόσο ο γιατρός όσο και η μαία μου με στήριξαν σε αυτή μου την απόφαση, ακόμη και τις μέρες που "λύγιζα". Το πήρα εγώ απόφαση! Βρήκα γιατρό που δεχόταν να αναλάβει VBAC - για μένα ήταν σημαντικό να το έχει ξανακάνει!!! Στο πρώτο μας ραντεβού, πήρε το "ιστορικό" του πρώτου τοκετού και μου είπε τα εξής: - Επειδή στην πρώτη γέννα η διαστολή είχε φτάσει μέχρι 5 δεν ξέρουμε για πιο λόγο "σταμάτησε" εκεί ή πως θα λειτουργήσει ο οργανισμός από 'κει και πέρα - Δεν πρόκειται να κάνεις επισκληρίδιο παρά μόνο κάτω από ορισμένες συνθήκες γιατί πρέπει να νιώθεις και να είσαι θέση να περιγράψεις τον πόνο και να μπορείς να νιώσεις αν κάτι είναι διαφορετικό (πχ όταν κάποια στιγμή τους είπα ότι ένιωθα ένα κάψιμο ήθελαν να ξέορυν αν αυτό το ένιωθα στην τομή ή ήταν ένα πόνος "διάχυτος") - Μου απέκλεισε την περίπτωση της πρόκλησης και την χρήση ωκυτοκίνης, με το οποίο φυσικά δεν είχα κανένα πρόβλημα αφού άλλωστε δεν θα δεχόμουν να κάνω κανένα από τα δύο - Μου είπε ότι δεν πρόκειται να ξεπεράσουμε την ΠΗΤ και ότι σε αυτή την περίπτωση θα με έβαζε για καισαρική - Ήθελε να είμαι "συνδεδεμένη" με τον καρδιοτοκογράφο συνέχεια για να ελέγχει τους παλμούς του παιδίου (όταν πέσουν μπορεί να είναι ένδειξη ρήξης).

Καλά βρε Λέγκω! Σε θαυμάζω!!! Πως αντέχεις την αϋπνία!!!!

Λέγκω! Καλώς ήρθες... Ξέρεις εεεε???? Περιμένουμε φωτό εμείς που πέφτουμε λίγο μακριά...

Μην τρομάζεις!!! Θα τα καταφέρεις και θα τα καταφέρουμε όλες μια χαρα!!! Θέλει λίγο καιρό για να βρούμε τους ρυθμούς μας!!! Κάντε κουράγιο μάνες!

Καλημέραααα! Λοιπόν σε 150γρ. ελαιόλαδο προσθέτω καθαρό κερί περίπου 3x3x3 εκ. (ένα κυβάκι) και τα ζεσταίνω μαζί μέσα σε ένα μπρικάκι. Αφού προκύψει ένα ομοιόμορφο μίγμα το αδειάζω σε ένα βαζάκι και το αφήνω να κρυώσει. Μετά το βάζω στο ψυγείο όπου μπορείς να το διατηρήσεις για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Λοιπόν, την πρώτη εβδομάδα την άλλαζα κάθε φορά που την τάιζα. Διαπίστωσα όμως ότι η μικρή όταν την άλλαζα ξυπνούσε και της έπερνε ώρα να ξανακοιμηθεί. Την έβαζα στο στήθος και έπινε γάλα ακόμη κι αν είχε φάει 10λεπτά νωρίτερα και μετά αρχιζε να το βγάζει σαν τρελή... Οπότε άρχισα να εφαρμόζω αυτό που κάνεις κι εσύ! Αν δεν ξυπνήσει η ίδια, δεν μπαίνω στην διαδικασία να την αλλάξω-ξυπνήσω γιατί μας πέρνει 1,5 ώρα να ξανακοιμηθούμε. Μπορώ να πω ότι δεν έχει συγκαεί καθόλου, και επίσης πρέπει να ομολογήσω ότι αν πριν από 3 εβδομάδες μου έλεγες ότι θα κάνω τέτοιο πράγμα (να μην την αλλάζω δηλαδή) θα σου έλεγα ότι είσαι τρελή και ότι αυτό δεν είναι σωστό!!! :) Πάντως, πρέπει να πω ότι η κηραλοιφή κάνει θαύματα!!! Έφτιαξα ένα βαζάκι και τώρα θα φτιάξω και δεύτερο. Πάω να θηλάσω!

Εμένα θα έλεγα ότι η δικιά μου χλιμιντρίζει...

Καλημέραααα! Συννεφιασμένος καιρός και το πάει για βροχή. Είχαμε ένα δύσκολο βράδυ. Αν η μικρή ξυπνήσει αργεί να ξανακοιμηθεί... Ελπίζω να αναπληρώσω λίγο ύπνο αλλιώς με βλέπω το βράδυ να κοιμάμαι από τις 9...

:oops: ναι, ναι, ναι, σε ξέχασα!!!

Καλησπέεεεερα πέρα ως πέρα!!! Σας διαβάζω κάθε τόσο που έχω λίγο χρόνο... αλλά δεν προλαβαίνω να γράψω Μόλις γυρίσαμε από την βολτούλα μας! Και κάπου διάβασα για συνάντηση στην παιδική χαρά του Πικιώνη!!!??? Θέλω κι εγώωωωω!!!! (αλλά μας πέφτει κάτι τις μακριά!!) Μυρτούλα εσύ παίρνεις σειρά τώρα??? Πόσο σε καταλαβαίνω... Τη σκηνή που περιέγραψες (που δεν ξέρουν τι θέλουν!) τη ζω κι εγώ στις 5 το πρωί όταν ξυπνάει για το γάλα του... σκέπασέ με καλά, βάλε μου καλά το μαξιλάρι, δεν το έβαλες καλά, φτιάξε μου γάλα, όχι εσύ ο μπαμπάς να μου το δώσει, θέλω αυτοκινητάκι, θέλω το Γκλεν (ένας γάτος), βάλτον καλά, κλπ κλπ

Καλησπέραααα! Τι ευχάριστα είναι τούτα!!!! Να ζήσει ο Νικόλας! Να είναι γερός και καλότυχος. Να τον χαίρονται οι ευτυχισμένοι γονείς και ο μικρός Θοδωρίκος.

Αυτό ζω κι εγώ με τη μικρή Την φωνάζουμε miss αγκαλίτσα! Στο Γιώργο αυτό δεν το είχα ζήσει!!! Έτρωγε κοιμόταν και τον έβαζα στο καρότσι του. Πολλές φορές που δεν κοιμόταν τρώγοντας, τον έβαζα στο καρότσι και τον κοίμιζα εκεί...

Καλημέρα κι από μέναααα! Εχθές, με πήρε ο ύπνο γύρω στις 12 θηλάζοντας τη μικρή... Τι να πω για τις "κρίσεις" των παιδιών... Όλοι τα περνάμε... Εμένα το τελευταίο που έκανε ήταν το προηγούμενο Σάββατο. Γυρνώντας από τις κούνιες περάσαμε έξω από ένα μαγαζί με τηλεκατευθυνόμενα. Μείναμε εκεί και 15λεπτά, διαβουλεύσεις επί διαβουλεύσεων ώσπου τον πήρε ο Βασίλης αγκαλιά και φύγαμε. Μόλις φτάσαμε στο ζαχαροπλαστείο που πέρνουμε τα τσουρεκάκια μας, και τον ακουμπήσαμε κάτω απλώθηκε φαρδύς πλατύς στο πάτωμα μπροστά στην πόρτα... Βρε καλέ μου, βρε χρυσέ μου, τίποτα. Τρελά μούτρα...

έχω όρεξη για τραγουδάκια... http://www.youtube.com/watch?v=ohTP0UXhn8s&feature=related