Niki81

Καλε η δικια μου πριν γεννησω μεχρι που μου ειπε οτι θα επρεπε το μωρο να το εχει αυτη στο δικο της δωματιο γιατι λεει ηταν πιο εμπειρη απο μενα....εφαγα ποσους μηνες και χαλασσ την ηρεμια μου μεχρι να γινει κατανοητο οτι το παιδι ΜΟΥ θα το μεγαλωσω με τον αντρα ΜΟΥ σε δικο ΜΑΣ σπιτι.Ασε μη τα θυμαμαι... Δεν πανε καλα λεμε...εχουν ξεφυγει.Και ολα ειναι θεμα εγωισμου.Οταν αντι να βαζεις πανω απόλα την ευτυχια και την ηρεμια του παιδιου σου εσυ κοιτας πως θα ικανοποιησεις τα δικα σου θελω και το μονο που σε νοιαζει ειναι η παρτη σου...αστα χεστα. Η δικια μου εχει 3 γιους...παντρεμενοι και οι 3.Ε οσο σκατα τα εχει κανει μαζι μου αλλο τοσο τα εχει κανει και με τις υπολοιπες.Τσακωνομαστε ολες με τους αντρες μας εξαιτιας της.και να πω οτι οι γιοι της κακοπερνανε?Στα οπα οπα τους εχουμε ολες μας.Αλλα βλεπεις το θεμα ειναι οτι τους πηραμε τους γιους της...απο εκει ξεκινανε ολα.Ειναι δυνατον να εχεις απεναντι σου 3 κοπελες...με διαφορετικες τελειως ηλικιες...με διαφορετικους τελειως χαρακτηρες...με διαφορετικες ζωες και ωστοσο να τα πηγαινεις και με τις 3 σκατα?Δεν φτανεις καποια στιγμη να αναρωτηθεις μηπως κανεις κι εσυ κατι λαθος?Τι να πω...

Εγω πιστεψε με ειμαι παραδειγμα προς αποφυγην γιατι οπως σου ειπα ολα αυτα μου εχουν δημιουργησει μεγαλα προβληματα με τον αντρα μου.Και το θεμα ειναι πως τον αντρα μου τον αγαπαω...παλευω πολυ να σωσω το γαμο μου.Ακομα και τωρα που δε ζουμε διπλα της παλι θεματα υπαρχουν.Βεβαια της εχει κοπει ο αερας πλεον...για το δευτεο μωρο δεν εχει τολμησει να πει κουβεντα...ουτε που τολμαει να ερθει σπιτι μου πλεον. Αν γυριζα το χρονο πισω ξερεις τι θα εκανα?Θα την εβαζα κατω...και θα την τα ελεγα ενα χερακι ανοιχτα..μπροστα στον αντρα μου.Ολα...Πολλες φορες ηθελα να το κανω αλλα δε με αφηνε ο αντρας μου...μη τη στεναχωρησω.Αν ομως το ειχα κανει...αφενος θα τα ειχα βγαλει απο μεσα μου και θα ειχα ηρεμησει...αφετερου με την κουβεντα μπορει να ειχε ξυπνησει...να καταλαβαινει τι βλακειες κανει και να συμμορφωνοταν χωρις να εχουμε φτασει εδω που ειμαστε τωρα.Και φυσικα θα προσπαθουσα να την αγνοω...και να μην απανταω στις κακιες της...

myfavouritelullaby στο εχω ξαναπει οτι ετσι διεκδικητικη ηταν και η δικη μου για το παιδι...κι εγω με σπασμενα νευρα.Ελεγε πολλα οπως και η δικη σου.Το αποτελεσμα ξερεις ποιο ηταν?Το παιδι δε τη θελει...το παρακαλαει να παει να το παρει μια αγκαλια κι αυτο στριβει με τη μια.με κανεναν αλλον το παιδι μου δε φερεται ετσι.Μαζι της συγκεκριμενα φερεται λες και φοβαται....φοβαται οτι θα τον παρει μακρυα απο μενα και το μπαμπα του.Οταν παμε σπιτι της δεν τολμαμε να σηκωθουμε απο την καρεκλα με τον αντρα μου και ο μικρος πανικοβαλεται μη και φυγουμε και τον αφησουμε εκει.Για μενα το παιδι ολο αυτο το εχει παθει γιατι πολυ απλα αυτη την παραλογη διεκδικητικοτητα της πεθερας μου της εισεπραττε...ειναι μικρα αλλα χαζα δεν ειναι.Οπως φυσικα ειμαι σιγουρη εισεπραττε και τον δικο μου εκνευρισμο.Απο 3 μηνων και μετα την εβλεπε και εβαζε τα κλαμματα..αφου κι εμενα μου εκανε εντυπωση.Αφου το καταλαβαινει και μονη της και πλεον ολο του λεει...δε θα σε παρω απο τη μαμα σου.Μη φοβασαι...το παιδακι σου εσενα θελει κι εσενα θα θελει μια ζωη...οσα παιχνιδια και να του παιρνουν οι γιαγιαδες...αυτο ειναι το μονο σιγουρο.Δεν εχεις να φοβασαι τπτ ως προς τη σχεση σου με το παιδι... Τη σχεση σου με τον αντρα σου να προσεχεις γιατι σε μας ολη αυτη η κατασταση με την πεθερα μου μας εχει κανει μεγαλο κακο σα ζευγαρι....τοσο που δε το φανταζομουν.Παλευουμε καθε μερα να στρωσουμε τη ζωη μας και να μη τιναξουμε την οικογενεια μας στον αερα.Εκει εχε το νου σου και προσεχε τις κινησεις σου και τα λογια σου.Ελπιζω ο αντρας σου να σε καταλαβαινει και να σε υποστηριζει.

Το θεμα καλη μου ειναι τι θες εσυ να γινει...απο κει εξαρτωνται πολλα.Γιατι αναλογως του τι θες να γινει ...θα πρεπει να ειναι και η αντιδραση σου.Για παραδειγμα αν θες να χωρισεις του τα λες χυμα και τσουβαλατα...τον κανεις ρεζιλι των σκυλιων και κινεις διαδικασιες διαζυγιου.Δε νομιζω οτι θελεις διαζυγιο...αν αυτο ηθελες θα ειχες μιλησει τοσο καιρο. Αν λοιπον δε θελεις να χωρισεις...βαλτον κατω και ψυχραιμα μιλησε του.Κουβεντιαστε.Αν μου ελεγε κατι τετοιο κοπελα προν κανω το παιδι θα της ελεγα με τη μια....το παιδι σου και δρομο.Επειδη ομως και σε μας το παιδι εφερε τα πανω κατω και πολλα εγιναν και πολλα ειπωθηκαν και ακομα το παλευουμε να βρουμε τις ισορροπιες μας ...εχω αλλαξει και αποψη.Ασε τον εγωισμο στην ακρη και κανε μια κουβεντα μαζι του...Αναλογως του πως θα αντιδρασει ..και βλεπεις τι θα βγει. Αν παλι δε μπορεις να το συζητησεις...γραψε του ενα γραμμα.Το εχω κανει κι εγω αυτο στον αντρα μου σε μια φαση που ειχαμε απομακρυνθει.Και επειδη καθε μας κουεντα κατεληγε σε καβγα ενω εγω ηθελα να πω καποια συγκεκριμενα πραγματα του εγραψα ενα μαιλ...ειπα οτι ειχα να πω και του το εστειλα να το διαβασει στη δουλεια. ΠΑντως το να καθεσαι ετσι απραγη και να μην κανεις τπτ δεν ειναι καλο και δεν εχει και κανενα νοημα βασικα.Ηρεμησε...και μιλα του.

Να σου ζησει κοπελα μου...παντα γερο και καλοτυχο να ειναι το παιδακι σου!

Τους γονεις σου τους πηρε τηλεφωνο ο αντρας σου να τους πει να ερθουν στη γεννα??? Πρεπει να καταλαβεις οτι ειναι γονεις του αντρα σου...αν θελει να τους καλεσει να κατσει αυτος να το συζητησεις μαζι τους....εσυ τι πας και χωνεσαι?Ακομα ελπιζεις πιστευω οτι θα σε δουν σα την κορη τους και θα εκτιμησυν τη σταση σου.Αμα γινει κατι τετοιο γραψε μου. Ετσι ημουνα κι εγω στην αρχη...παντου την επαιρνα μαζι...να την καλεσω...να την παω για καφε ...για ψωνια...για φαγητο...μεχρι που καταλαβα τι παιζει και ειπα τερμα... Εμενα οχι μονο ηθελε να ερθει...αλλα ηθελε να ερθει αυτη και να μην ερθουν οι γονεις μου...οτι και καλα που να τους αναστατωνουμε τωρα τους ανθρωπους.Επιανε τη μανα μου και της ελεγε θα περιμενουμε να γεννησει και μετα θα σας το πουμε για να μην αγχωθειτε...λες και ηταν δικια της δουλεια το ποτε θα ενημερωσω τους γονεις μου... Εισαι θυμα...ετσι και σε ειχε νυφη η πεθερα μου θα σε ειχε καταρρακωσει...με χαπια θα ησουνα. Και κατι αλλο...ειναι μεγαλο λαθος σου που καθεσαι και τα λες στον αντρα σου...να τα λες εδω να ξεσπας...ή σε καποιον δικο σου...αλλα στον αντρα σου δε θα λες παρα μονο αν γινει κατι σοβαρο.Ειναι γονεις του...να τν πεισεις οτι φερονται σκαρτα δεν προκειται...ασε που γκρινια στη γκρινια στο τελος θα σου πει εισαι προκατειλημενη και δεν τους θελεις και ολο τους κατηγορεις.

Η αδερφη σου ποσο χρονων ειναι?Μηπως συνηθιζες να εισαι λιγο αυστηρη ή επικριτικη μαζι της και γι'αυτο εχει αυτη την αποσταση?Το λεω γιατι μου κανει εντυπωση το οτι ακομα και τωρα που το εμαθες δε θελει να το συζητησει μαζι σου.Μηπως φοβαται οτι θα την κριτικαρεις?Αληθεια να ειχες μαθει για την εγκυμοσυνη στις αρχες τι σταση θα ειχες πιστευεις? Ειχες την ευκαιρια να της εξηγησεις οτι εισαι διπλα της και τη στηριζεις ή με τουτα και με κεινα δεν της εχεις πει τπτ?

Δυστυχως και για μενα η μαμα σου μια χαρα φερθηκε...εκανε απλα το σωστο.Κι εγω αρχικα το ειχα πει σε μαμα-πεθερα και ειχα ζητησει και απο τις 2 να μη πουν τπτ σε κανεναν...ακομα και ο μπαμπας μου το εμαθε καποιους μηνες αργοτερα. Τωρα το οτι εχει θυμωσει τοσο οσο λες....μηπως της ειπες καμια χοντραδα?Αν εχεις παραπονα απο τη μαμα σου πραγματικα θεωρεις πως τωρα ειναι η ωρα να τα πεις?Τωρα που η γυναικα προφανως εχει το ζορι της αδερφης σου?Γενικα νομιζω δεν εχεις καταλαβει ποιος εχει το προβλημα.Σε αυτη τη φαση το προβλημα το εχει η αδερφη σου και σοβαρο και οχι εσυ.Θα επρεπε να εισαι κι εσυ διπλα της να τη βοηθησεις και να τη στηριξεις και οχι να σκεφτεσαι τον εαυτο σου μονο.Δε λεω οτι ηταν σωστο να στο πουν τοσο αργα αλλα δεν ειναι αυτο το ζητημα στην παρουσα φαση....αυτη τη στιγμη το θεμα ειναι η αδερφη σου η οποια εχει βρεθει μονη με ενα παιδι.

Βρε ασε τι γινεται οταν ειναιο αντρας σου σπιτι...εννοειται θα της ανοιξεις τοτε.Το θεμα ειναι να μη σου μπαστακωνεται σπιτι οταν λειπει ο αντρας σου.Εκει ειναι το θεμα. Και αντε και στραβωσε και αντε και σε συζηταει με την οικογενεια...τι εγινε?Φανταζεσαι οτι τωρα δε σε συζηταει?Ειτε καλα της φε΄ρθεις ειτε οχι αν δε σε γουσταρει και το χει να σε κουτσομπολευει θα το κανει..οτι και να κανεις εσυ. Κι εμενα λεει..οκ...ολοι με εχουν γνωρισει και εχουν καταλαβει ποια ειμαι και τι ειμαι...δεν ειδα κανεναν να επηρεαστει απο το τι λεει η πεθερα μου.Μαλιστα εχει τυχει να με πιασουν κιολας απο τη γειτονια και να μου λενε..."Μη δινεις σημασια και μη στεναχωριεσαι...εισαι καλο παιδι εσυ...αστη να λεει".

Βασικα νομιζω κι εγω κανεις λαθος...αυτο το πολιτισμενα που λες οκ το εκανες μια το εκανες δυο ειδες δεν πιανει...τι περιμενεις.Προς Θεου δε λεω να τσακωθεις μαζι της...αλλα βρε παιδι μου την επομενη φορα που θα ερθει χωρις να το ξερεις απλα μην ανοιξεις.Τοσο δυσκολο σου ειναι? Δλδ αν εκανες μπανιο κι ερχοταν εκεινη τη στιγμη τι θα εκανες/Θα εβγαινες με τις σαπουναδες να της ανοιξεις μη παρεξηγηθει?Θα στραβωσει?Οκ θα της περασει. Ως προς το παιδι εγω σου ξαναειπα ..περιμενε να δεις πως θα ειναι με το παιδι και πως θα εισαι κι εσυ και αναλογως πραττεις...αλλα αυτο το να ερχεται οποτε γουσταρει και να βαραει πρεπει να το κοψεις ανεξαρτητως του μωρου. Τι παει να πει ειναι το σπιτι του γιου της?Ε ας ερθει οταν ειναι εκει ο γιος της λοιπον...οταν εισαι εσυ εκει τι θελει?

Φιλια και σε σενα κοπελα μου.Ευτυχως πλεον εχουμε μετακομισει σε δικο μας σπιτι (γιατι τοτε ζουσαμε διπλα της) και εχω ξαναβρει την ηρεμια μου.

Ας λεει οτι θελει καλε στους συγγενεις...εμενα ελεγε και στη γειτονια..την ακουσα και με τ'αφτια μου...σιγα μην ασχοληθω ομως και με ολο το σοι τους...μπα να λεει οτι θελει.Αν και τη δικη μου συγκεκριμενα την εχουν παρει ολοι πρεφα. Εμπαινα στο parents συνηθως και οχι στο cafe...γι'αυτο τα λιγα μηνυματα.

Εμενα στην αρχη της εγκυμοσυνης μας ειχε πεταξει κατι σποντες γιατι λεει παμε στο γυναικολογο και δε την παιρνουμε μαζι...μεχρι κι εκει ηθελε να ερθει μαζι μας...

Αυτα τα κανει για να σου τη μπαινει...αστη να λεει οτι θελει.Εμενα θες να αρχισω να κατεβαζω τι εκανε και τι ελεγε?Ολη την ωρα στην εγκυμοσυνη "Το παιδι αυτο ειναι δικο μου εγω θα το μεγαλωσω".Ελεγε στη μαμα μου "Το επομενο μωρο που θα κανουν θα δουμε αλλα αυτο ειναι δικο μου εγω θα το εχω"Ηθελε ναι μεινουμε μαζι της....ηθελε να εχει το μωρο αυτη στο δωματιο της γιατι οπως ελεγε ηταν πιο εμπειρη απο μενα.Φανταζεσαι τα νευρα μου και η ψυχολογια μου?Κλαμα και κακο...επαθα εμονες.Νομιζα θα γυρισω απο το μαιευτηριο και θα μου το παρει...ατιμες ορμονες. Και φυσικα απόταν γεννησα και μετα ολη την ωρα λεει "Ο γιος μου και ο γιος μου". Εναμισι χρονο τωρα οι φορες που της εχω αφησει το παιδι ειναι μετρημενες στα δαχτυλα.Μανα ειμαι εγω...το παιδι το μεγαλωνω εγω και μονο εγω....τερμα.Το παιδι μου?Ποτε δε τη συμπαθησε.Μεχρι 8 μηνων την εβλεπε και εσκουζε.Μετα ηρεμησε λιγο.Τωρα παλι δε τη θελει.Λεω μεσα μου της εδωσε την απαντηση το ιδιο το παιδι.Και παλι πεταει μακακιες κατα καιρους αλλα της εχει κοπει ο αερας.Και φυσικα για το δευτερο μωρο(ειμαι παλι εγκυος τωρα) κουβεντα δε λεει...αν θελει ας πει και θα δεις ....πλεον δεν αφηνω κουβεντα να πεσει κατω...τοσο απλα.Οποτε μη μασας με τις βλακειες που λεει....αστη να λεει. Θυμαμαι οταν ειχα το παιδι νεογεννητο ειχε ερθει να το δει και ειχε αρχισει τα "Εγω ξερω καλυτερα και μεγαλωσα 3 παιδια μπλα μπλα μπλα".Της δινω το μωρο αγκαλια και αρχιζει αυτο να κλαιει.Λεω κι εγω ετσι εισαι...για να σε δω.Παιρνω ενα τσιγαρο να κανω αταραχη και την αφηνω να ηρεμησει το μωρο το οποιο φυσικα ηξερα πολυ καλα πως δεν προκειται να ηρεμησει αν δε το παρω εγω αγκαλια.Τι το κουναγε..τι το επαιζε αυτο να μην ηρεμει με τπτ..το πηγαινε στην κουζινα και καλα να μη τη βλεπω οτι δε μπορει να το ηρεμησει....εγω τπτ...αταραχη.Μετα απο 5 λεπτα σηκωνομαι...παιρνω το παιδι μου αγκαλια και τπυ λεω δυνατα να με ακουσει η μανδαμ "Ηρεμησε καρδουλα μου η μαμα σε εχει τωρα...δε ξερουν οι ξενοι πως ηρεμουμε εμεις"Και φυσικα το παιδι με το που με μυρισε σταματησε να κλαιει.Η μανδαμ απλα ανοιξε την πορτα και εφυγε χωρις να πει τπτ...τοσο πολυ θιχτηκε ο εγωισμος της. Τα μωρακια μεχρι 3-4 μηνων θελουν μονο τη μαμα....εμενα ουτε και το μπαμπα του δεν ηθελε στην αρχη.μονο μαζι μου ηρεμουσε.Οποτε μην αγχωνεσαι...οτι και να λεει αγαπη μου....μανα ειναι μονο μια...

Ειμαι σαν ανθρωπος ετσι που δε μπορω να κρυφτω..να προσποιηθεω και να ειμαι καλη λογω ευγενιας.Αν δε σε γουσταρω φαινεται στη μουρη μου.Ε οταν ερχοταν και πεταγε τις ατακες της το εβλεπε οτι ειχα θεμα...το ειχε καταλαβει ετσι κι αλλιως....ειναι και εγωιστρια και σταματησε να ερχεται γιατι ενιωθε 'ανεπιθυμητη' λεει.Δε λεω να κανεις το ιδιο γιατι αυτο δεν ειναι το σωστο.καλυτερα ασε να δεις αντιδρασεις και αν ενοχλησε μιλα...μη τα μαζευεις μεσα σου.Ηρεμα κι ωραια πες της αυτο κι αυτο. πχ ερχεται καθε τρεις και λιγο...πες της ξερετε αν σας ειναι ευκολο να ερχεστε μονο το απογευμα που ειναι ο γιος της εκει...τα πρωινα θελω να ειμαι μονη μου με το μωρο να βρω τους ρυθμους μου.Αν αρχισει να λεει οτι θελει να σε βοηθησει μπλα μπλα μπλα πες ευχαριστω αν χρειαστω βοηθεια καπου θα σας το πω...για την ωρα δε χρειαζομαι κατι....ή δωσε της να σου σιδερωνει τα ρουχα.Αν συνεχισει να ερχεται ακαλεστη μη της ανοιξεις...ια δυο θα το πιασει.